Το Χαρούμενο λιβάδι
Κάποτε, λίγο πιο μακριά από το μέρος που μένουμε, υπήρχε ένα λιβάδι. Όλοι έλεγαν πως ήταν το ωραιότερο λιβάδι που είχαν δει ποτέ. Ήταν γεμάτο κάτασπρες μαργαρίτες.
Οι μαργαρίτες ήταν πολύ αγαπημένες και περνούσαν όμορφα μαζί. Ώσπου μια μέρα μια παπαρούνα φύτρωσε δίπλα τους. Σε λιγάκι μαζεύτηκαν όλες οι μαργαρίτες γύρω από το καινούργιο φυτό. Άλλες το κοίταζαν με περιέργεια, άλλες με θαυμασμό κι άλλες του γύριζαν την πλάτη, γιατί δεν το ήθελαν στο λιβάδι τους.
– Αυτή είναι κατακόκκινη κι εμείς ολόασπρες, είπε μια ψηλομύτα μαργαρίτα. Κοίτα πώς διαφέρει από εμάς! Κοιτάξτε τα φύλλα της πόσο άγρια είναι! Και το κοτσάνι της είναι όλο αγκάθια! Μας χαλάει την ομορφιά του λιβαδιού. Αδύνατο να ανεχτώ εγώ, μια άσπρη, κάτασπρη μαργαρίτα, να μείνω μαζί της. Δε θέλω ένα τέτοιο λουλούδι δίπλα μου.
– Τι είναι αυτά που λέτε; είπε η γιαγιά μαργαρίτα, που τη φώναζαν Γιαγιά Μαργαριτένια και που όλες οι μαργαρίτες άκουγαν τη γνώμη της γιατί ήταν σοφή. Ο παππούς σας, που είχε πολλούς φίλους, μου έλεγε πως υπάρχουν κι αλλού λιβάδια που έχουν μαργαρίτες και παπαρούνες μαζί. Αυτός και οι φίλοι του περνούσαν πολύ ωραία εκεί, γιατί και οι παπαρούνες είναι λουλούδια σαν κι εμάς. Γι’ αυτό εγώ σας λέω να την αφήσουμε να μείνει μαζί μας. Δεν πρόκειται να μας κάνει κανένα κακό.
– Τι λες; έκανε θυμωμένα μια άλλη μαργαρίτα. Κι αν δίπλα σ’ αυτή την παπαρούνα ξεφυτρώσει κι άλλη και κάνουν παπαρουνάκια, τότε θα γεμίσει το λιβάδι μας με παπαρουνοπαιδάκια. Δε θέλω τα μαργαριτάκια μου να παίζουν μαζί τους.
– Αυτή διαφέρει από εμάς. Πώς μπορούμε να ταιριάξουμε;
– Κι εμείς οι μαργαρίτες διαφέρουμε μεταξύ μας κι όμως ταιριάξαμε, είπε η Μαργαρίτα-Ρίτα, μια άλλη μαργαρίτα που από την αρχή κοίταζε με συμπάθεια την παπαρούνα.
– Πώς διαφέρουμε μεταξύ μας, αφού είμαστε όλες άσπρες; απόρησαν οι υπόλοιπες μαργαρίτες.
Κι άρχισαν να μετρούν τα φύλλα τους, τα κοτσάνια τους και τις ρίζες τους. Κατάλαβαν ότι είχαν αρκετές διαφορές.
Έτσι, με τον καιρό, άρχισαν να γίνονται φίλες με την παπαρούνα. Περνούσαν πολύ καλά όλες παρέα. Η παπαρούνα είχε γίνει μέλος της ομάδας τους, κι ας ήταν κόκκινη. Κατάλαβαν πως ούτε το φαγητό τούς τρώει ούτε τον ήλιο τούς παίρνει. Έφταναν όλα για όλους. Είχαν ακούσει μάλιστα τους ανθρώπους να λένε πως τώρα που το λιβάδι ήταν ασπροκόκκινο τους άρεσε περισσότερο.
Ιδέες να παίξουμε μετά την αφήγηση:
Αναδιήγηση παραμυθιού
Επαναλαμβάνουμε στοιχεία της ιστορίας. Βοηθάμε τα παιδιά με κουβεντούλα έχοντας βοήθεια από τις παρακάτω ερωτήσεις:
• Ποιο είναι το σκηνικό της ιστορίας; Είναι μέσα στο σπίτι; στο δάσος; στη θάλασσα; πού;
• Ποιοι είναι οι ήρωες, οι πρωταγωνιστές:
• Ποιά είναι η αρχή ιστορίας, πώς ξεκινάει;
• Πώς συνεχίστηκε, υπήρχε κάποιο πρόβλημά;
• Ποιός ή πώς βρέθηκε η λύση; πως τελείωσε η ιστορία;
• Ποιο είναι το μήνυμα μας που μας δίνει;
Παιχνίδια με τις λέξεις
Αντίθετες λέξεις: Λέμε μια λέξη και ζητάμε να βρουν την αντίθετή της δίνοντας παράδειγμα.
• Το λιβάδι τελικά ήταν χαρούμενο … στην αρχή όμως ήταν το αντίθετο … λυπημένο!
• Οι μαργαρίτες ήταν ίδιες … η παπαρούνα ήταν (αναμενόμενη απάντηση: διαφορετική)
Σύνθετες λέξεις: Ελάτε να ενώσουμε λέξεις για να φτιάξουμε καινούριες!
• Τα παιδιά της μαργαρίτας τα έλεγαν… (αναμενόμενη απάντηση: μαργαριτοπαιδάκια)
• Τα παιδιά της παπαρούνας τα έλεγαν …
• Τα παιδιά της μαργαρίτας και της παπαρούνας …
• Τα βιβλία σε ποια θήκη μπαίνουν … (αναμενόμενη απάντηση: βιβλιοθήκη) … τα παπούτσια, το ψωμί, τα αβγά
Μαθηματικά … με πέταλαhref=”https://blogs.sch.gr/3nipaigal/files/2020/03/Αριθμοί-.jpg”>
Έχουμε 6 κίτρινους κύκλους με τους αριθμός 1 εώς 6 και πολλά κομμένα άσπρα πέταλα. Βάζουμε σε κάθε γύρη (κίτρινο κύκλο) όσα πέταλα λέει ο αριθμός.
Ζωγραφίζω το δικό μου χαρούμενο λιβάδι
Ζωγραφίζει ο κάθενας το δικό του χαρούμενο λιβάδι και μας λέει γιατί είναι χαρούμενο. Και μια ιδέα!
<a
