Με αφορμή την Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, στις 6 Μαρτίου το σχολείο μας γέμισε με μηνύματα αποδοχής και ενσυναίσθησης.
Η Α’ Τάξη οπτικοποίησε τη συναισθηματική φθορά που προκαλούν τα άσχημα λόγια με τη βοήθεια μιας μεγάλης χάρτινης καρδιάς, η οποία «τσαλακωνόταν» σε κάθε προσβολή. Αντίστοιχα, ανέδειξαν την επανορθωτική επίδραση των όμορφων λέξεων, καθώς με αυτές η καρδιά «ίσιωνε» ξανά. Έπειτα, μέσα από την τέχνη της παντομίμας, τα πρωτάκια μας έδειξαν τι όμορφο μπορούν να κάνουν με το σώμα τους: τα χέρια είναι για να χαϊδεύουν και να αγκαλιάζουν, τα πόδια για να χορεύουν και να πηδάνε, και το στόμα για να τραγουδάει, αντί να χτυπούν, να κλωτσούν ή να μιλούν άσχημα.
Η Β’ Τάξη εστίασε στο συναίσθημα, παρουσιάζοντας το συγκινητικό ποίημα «Η βροχή που πληγώνει». Μέσα από τους στίχους, τα παιδιά κατάφεραν να αποδώσουν με ευαισθησία το πώς νιώθει ένα παιδί που βιώνει τη σχολική βία, καλλιεργώντας την ενσυναίσθηση σε όλους μας.
Η Γ’ Τάξη ανέλαβε την ενημέρωση, παρουσιάζοντας μια αφίσα και μια κάρτα-οδηγό για το bullying. Μας εξήγησαν ποιες είναι οι μορφές του εκφοβισμού και τι πρέπει να κάνουμε για να τον σταματήσουμε, υπενθυμίζοντάς μας το πιο σημαντικό μήνυμα της ημέρας: στο σχολείο μας χωράνε μόνο η αγάπη και ο σεβασμός.
Η Δ’ Τάξη ανέβασε ένα εξαιρετικό σκετς αφιερωμένο στη διαφορετικότητα και την αποδοχή. Μέσα από την ιστορία ενός παιδιού που δεχόταν κοροϊδία από τους συμμαθητές του, αναδείχθηκε –μέσα από ένα καθοριστικό γεγονός– η τεράστια σημασία του σεβασμού και της κατανόησης του άλλου.
Η Ε’ Τάξη εφάρμοσε τεχνικές διαδραστικού θεάτρου, δραματοποιώντας μια σκηνή βίας στο προαύλιο του σχολείου. Στη συνέχεια, τον λόγο πήραν οι θεατές (τα υπόλοιπα παιδιά), οι οποίοι πρότειναν τι θα μπορούσε να αλλάξει στη σκηνή, καθώς και ποιοι και πώς θα μπορούσαν να δράσουν για να σταματήσουν τη βία.
Η ΣΤ’ Τάξη κορύφωσε τις δράσεις παρουσιάζοντας ένα αυτοσχέδιο θεατρικό δρώμενο. Τα παιδιά υιοθέτησαν τους ρόλους του θύτη, του θύματος και των παρατηρητών σε μια σκηνή που μπορεί να εξελιχθεί στο σχολείο. Ακολούθησε μια εποικοδομητική συζήτηση με τις υπόλοιπες τάξεις γύρω από τις προβληματικές συμπεριφορές και τις παρεμβάσεις που βοηθούν στην αποφυγή του εκφοβισμού. Όλα τα συμπεράσματα ενσωματώθηκαν σε ένα νέο, τελικό δρώμενο, το οποίο άφησε σε όλους μας μια βαθιά αίσθηση δικαίωσης και ειρηνικής συμβίωσης.
