Θεματική Ενότητα: Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ – Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη:
Υποθεματική: Ανθρώπινα δικαιώματα

1. ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ (1)

Στο εκπαιδευτικό υλικό του προγράμματος «Το Δεντρόσπιτο με τα Ζωάκια των Δικαιωμάτων»
γίνεται αναφορά στα σημαντικότερα από τα δικαιώματα του παιδιού, ενώ προτείνονται δραστηριότητες που υποστηρίζουν τόσο την κατανόηση των δικαιωμάτων όσο και την ενεργοποίηση των παιδιών μέσα από παιχνίδια, συζήτηση και συμφωνίες που σχετίζονται με τα δικαιώματα αυτά.

Επεξεργαστήκαμε το αντίστοιχο υλικό που περιλαμβάνεται, ενώ επιπλέον το αναρτήσαμε ως υπενθύμιση των συμφωνιών που συνάψαμε με τα παιδιά σε εμφανή σημεία μέσα στην τάξη.

πηγή: https://www.inart12.org/index.php/el/ola-ta-nea/210-zoakia

Ετσιμελεν – “Το δικαίωμα στο όνομα”.

Τα παιδιά γνώρισαν τον Ετσιμελέν, άκουσαν την ιστορία του και το τραγούδι του, ενώ στη συνέχεια αφηγήθηκαν από ποιον πήραν το όνομά τους. Οργανώσαμε το ληξιαρχείο της τάξης μας μαζί με τα παιδιά και καταγράψαμε τις απαραίτητες πληροφορίες. Το κάθε ένα διάλεξε ένα ζωάκι  που να ξεκινά από την ίδια φωνούλα με το όνομά του όπου έγινε και το σύμβολό του.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: ” Το όνομα είναι  ταυτότητα”.

Σιγουράκι – “Το δικαίωμα σε σπίτι, ρούχα και φαγητό”.

 Το Σιγουράκι με την ιστορία του και το τραγούδι του μας έμαθε πως πρέπει να ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες όπως είναι να έχουν όλα τα παιδιά ένα ‘ζεστό’ σπίτι,  ρούχα για να προστατεύονται από τις καιρικές συνθήκες και τροφή για να παραμένουν δραστήρια και υγιή. Το Σιγουράκι έγινε η αφορμή, ώστε τα παιδιά να δουλέψουν συνεργατικά μέσα από ομάδες και να αποτυπώσουν μέσω της ζωγραφικής τι χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά. Το υλικό που συγκεντρώθηκε παρουσιάστηκε στην ολομέλεια από τους εκπροσώπους τους.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: ” Όλα τα παιδιά να έχουν σπίτι, φαγητό και ρούχα”.

Αγαπάκι – “Το δικαίωμα στη φροντίδα”.

Τα παιδιά μέσα από την ιστορία και το τραγούδι του γνώρισαν το Αγαπάκι συζήτησαν για πράγματα που κάνουν με τους γονείς τους στην καθημερινότητά τους και στη συνέχεια διασκέδασαν μέσα από το παιχνίδι της παντομίμας.  Χωρίστηκαν σε διαδυκές ομάδες επέλεξαν τυχαία κάρτες τις οποίες και δραματοποιήσαν παρουσιάζοντας στην ολομέλεια πράγματα που κάνουν με την οικογένειά τους. Όποιος από τους υπόλοιπους μάντευε σωστά τη δραστηριότητα κέρδιζε πόντους για την ομάδα του. Ακόμη ζωγράφισαν τι τους αρέσει να κάνουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα και τι τα ευχαριστεί.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: “Θέλουμε αγάπη”.

Ναπωκατι – “Το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση της γνώμης”.

Τα παιδιά  άκουσαν την ιστορία και το τραγούδι του Ναπωκατι. Στη συνέχεια συζητήσαμε για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να εκφράζουν  τη γνώμη τους ναι μεν ελεύθερα, αλλά με σεβασμό και ευγένεια απέναντι στους άλλους, ώστε να μην τους πληγώνουμε με τα λεγόμενά μας. Προβληματιστήκαμε γύρω από το πως μπορούμε να παίρνουμε διάφορες αποφάσεις λαμβάνοντας υπόψιν τη γνώμη της πλειοψηφίας κάθε φορά. 

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: “Μιλάμε ελεύθερα και με ευγένεια”.

Τριλαριλαρο – “Το δικαίωμα στο παιχνίδι και την ξεκούραση”.

Προβάλαμε την ιστορία και το τραγούδι του Τριλαριλαρο. Μιλήσαμε για ένα από τα πιο αγαπημένα δικαιώματα των παιδιών, το δικαίωμα στο παιχνίδι, την ξεκούραση και την ψυχαγωγία. Τα παιδιά λοιπόν αφού κάθισαν σε κύκλο, με τη βοήθεια μιας μικρής μπάλας ξεκίνησαν να λένε με τη σειρά τι παιχνίδια τους αρέσει να παίζουν, δημιουργήσαμε λίστες με δραστηριότητες ευχάριστες για εκείνα, εξέφρασαν τι μπορεί να τους στεναχωρήσει στα πλαίσια ενός παιχνιδιού, ενώ κλήθηκαν να ζωγραφίσουν  τι είναι αυτό που μπορεί να τους χαλάσει τη διάθεση κατά τη διάρκεια παραμονής τους στο πάρκο.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: “Θέλουμε παιχνίδι, ξεκούραση και ύπνο”.

Πολυχρωμιξ – “Το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και την ισότητα”.

Οι μαθητές άκουσαν την ιστορία του Πολυχρωμιξ η όποια έγινε και η αφορμή για να ξεκινήσει μια συζήτηση γύρω από τη διαφορετικότητα και την ποικιλομορφία που υπάρχει γύρω μας. Ακολούθησε δραστηριότητα ζωγραφικής. Μίλησαν για το δικό τους ‘φανταστικό’ φιλαράκι το οποίο παρουσίασαν στους υπόλοιπους. Δόθηκε ένα υποθετικό σενάριο στα παιδιά λέγοντάς τους: ‘Αν αυτά τα φιλαράκια υπήρχαν στην πραγματικότητα και ερχόντουσαν στο σχολείο μας πως θα ήσασταν απέναντί τους;’. Το σχολείο μας γίνεται μια ανοιχτή αγκαλιά για όλα τα παιδιά!

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: “Θέλουμε να είμαστε ίσοι”.

Κουκουβάκου – “Το δικαίωμα στην εκπαίδευση”.

Η ιστορία της Κουκουβάκου έγινε η αφορμή για να δημιουργήσουν οι μαθητές με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού μια αυτοσχέδια ιστορία η οποία συμπεριλήφθηκε στις προθήκες της βιβλιοθήκης μας. Τα παιδιά γνώρισαν μέσα από το κουκλοθέατρο την πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας και ως επίδοξοι συγγραφείς και εικονογράφοι την ταξίδεψαν σε όποια φανταστικά  και πραγματικά μέρη ήθελαν. Η κάθε επίσκεψη γινόταν και μία νέα εμπειρία, μια νέα γνώση για τα ίδια.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: “Θέλουμε Σχολείο (για όλα τα παιδιά)”.

Περαστικάκι – “Το δικαίωμα στην υγεία”.

Τα παιδιά  άκουσαν την ιστορία και το τραγούδι του και το ‘Περαστικάκι’ έγινε η αφορμή για να  συζητήσουμε για την αξία της υγείας. Πολλά από τα παιδιά θέλησαν να μοιραστούν  στιγμές όπου δεν είχαν την υγεία τους είτε από κάποια αρρώστια είτε από κάποιο τραυματισμό που βίωσαν. 

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: ‘Θέλουμε Φροντίδα Ιατρική’.

Μηπονακι – “Το δικαίωμα στην προστασία από κάθε μορφή βίας”.

Τα παιδιά γνώρισαν το Μηπονάκι, άκουσαν την ιστορία του και το τραγούδι του. Στη συνέχεια συζητήσαμε στην ολομέλεια σχετικά με το ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που κάνουν οι άνθρωποι και πονάνε ο ένας τον άλλο φέρνοντας σχετικά παραδείγματα μέσα από τις καθημερινές μας συναναστροφές. Ο πόνος αυτός μπορεί να είναι είτε σωματικός είτε ψυχικός.  Στη συνέχεια τα παιδιά καθισμένα σε κύκλο έπαιξαν το παιχνίδι: ‘πονάει, πονάει…’ παραλλαγή του ‘πετάει πετάει…’ . Τέλος, καλέσαμε τα παιδιά να σκεφτούν και να αποτυπώσουν σε χαρτί μέσα από τη ζωγραφική τι μπορεί να τους προκαλέσει πόνο.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: ‘ Θέλουμε να μην μας πονάνε’.

Ρώτα- Πρώτα – “Το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή”.

Αρχικά, παρουσιάστηκε στους μαθητές η ιστορία και το τραγούδι του Ρώτα -Πρώτα. Μιλήσαμε για τη σημασία της ιδιωτικότητας και του δικαιώματος να έχουμε κάποιο μυστικό καθώς και για το ποιους ανθρώπους εμπιστευόμαστε και μπορούμε να μοιραστούμε κάτι σημαντικό ή κάτι που μας απασχολεί. Στη συνέχεια ζητήσαμε να συμπληρώσουν το αντίστοιχο φύλλο εργασίας που είχαμε ετοιμάσει. Τους επισημάνθηκε ότι αυτό είναι το κουτί με τα μυστικά τους κι ότι απαγορεύεται να ανοίξει το μυστικό κουτί τους κάποιο άλλο πρόσωπο. Οι σκέψεις που μοιράστηκαν είχαν πραγματικό ενδιαφέρον.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: ‘ Μπορούμε να έχουμε μυστικά’.

Μπορούλι –” Το δικαίωμα των παιδιών ότι μπορούν να τα καταφέρουν έχοντας την οποιαδήποτε αναπηρία”.

Γνωρίσαμε το Μπορούλι μέσα από την ιστορία του και το τραγούδι του. Επεξεργαστήκαμε υλικό με διάφορες αναπηρίες δουλεύοντας σε ομάδες και τα συμπεράσματα στα οποία καταλήξανε τα παιδιά τα παρουσίασαν στην ολομέλεια. Καλέσαμε τα παιδιά να ζωγραφίσουν κάποιο παιδί με αναπηρία και να μας πουν πως  μπορούνε να περάσουν χρόνο μαζί.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: ‘Είμαστε όλοι μια παρέα’.

Φλαφυγάκι – ‘Τα δικαιώματα των παιδιών προσφύγων
και μεταναστών’.

Τα παιδιά γνώρισαν το Φλαφυγάκι,  την ιστορία του και άκουσαν το τραγούδι του. Στη συνέχεια χωρίστηκαν σε ομάδες των 4 μελών συμμετείχαν σε ένα παιχνίδι ρόλων και υποδύθηκαν τις οικογένειες προσφύγων ανάλογα με τις οδηγίες της νηπιαγωγού. Αναρωτήθηκαν σχετικά με το τι χρειάζεται ένα παιδί που αλλάζει τόπο κατοικίας γιατί οι συνθήκες το προκαλούν και δε γίνεται από δική τους επιλογή. Αναφέρθηκαν  τι θα έκαναν αν συναντούσαν ένα παιδί που έχει έρθει από άλλη χώρα. Στο τέλος, αντάλλαξαν απόψεις και αποτύπωσαν τις σκέψεις τους  σε χαρτί.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: ‘Θέλουμε να έχουν νέα πατρίδα’.

Σεβαστάκι – ‘Το δικαίωμα των παιδιών στον σεβασμό’.

Τέλος, μιλήσαμε με τα παιδιά για το δικαίωμα που περιλαμβάνει κατά κάποιο τρόπο
όλα τα δικαιώματα, το δικαίωμα του σεβασμού. Παρακολουθήσαμε την ιστορία και το τραγούδι από το Σεβαστάκι και κάναμε μια ανακεφαλαίωση των δικαιωμάτων που μάθαμε μέχρι σήμερα. Για το κλείσιμο του εργαστηρίου οι μαθητές μας σχεδίασαν ένα παιδί συμπεριλαμβάνοντας όλα τα δικαιώματα στα οποία αναφερθήκαμε κατά τα πλαίσια του εργαστηρίου.

Η απόφαση της ολομέλειας ήταν: ‘Θέλουμε να μας υπολογίζουν’.