Τις προηγούμενες ημέρες στην τάξη μας αναφερθήκαμε σε ένα έθιμο παλιό  σε αυτό της Κυρά Σαρακοστής.
Η κυρά Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά.
Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, καθώς προσευχόταν πολύ, στο κεφάλι της είχε ένα σταυρό φορεμένο, ενώ το στόμα της το ξεχνούσαν να το βάλουν, γιατί νήστευε καιρό.
Με τα εφτά της πόδια σχεδιασμένα για να αναπαραστήσουν τις επτά εβδομάδες, έως ότου ερχόταν το Πάσχα.
Κάθε Σάββατο έκοβαν και από ένα και έτσι ήξεραν πόσες εβδομάδες απέμεναν μέχρι το τέλος της νηστείας τους.
Το Μεγάλο Σάββατο, έκοβαν και το τελευταίο ποδαράκι.
Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο.
Τοποθετούσαν το σύκο αυτό μαζί με άλλα, και σε όποιον το έβρισκε θεωρούνταν ότι του έφερνε γούρι.
Σε άλλα μέρη της Ελλάδας πάλι η Κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμαράκι.
Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι, αλάτι και νερό.
Απλά υλικά τα οποία φέραμε και στην κουζίνα του σχολείου μας, αποσκοπώντας να δημιουργήσουμε και εμείς με τη σειρά μας τα δικά μας ημερολόγια.
Δουλέψαμε και ομαδικά αλλά και σε ατομικό επίπεδο με τους μαθητές μας, ώστε να προσεγγίσουμε και τις δύο αυτές εκδοχές.
Έπειτα διαχωρίσαμε τις νηστίσιμες από τις αρτύσιμες τροφές.
Κατηγοριοποιήσαμε τις εικόνες, ενώ επεξεργαστήκαμε το εποπτικό υλικό που είχαμε στη διάθεσή μας.
Ορισμένοι μαθητές μας,  μάλιστα,  εμπνευστήκαν τόσο πολύ, όπου θέλησαν να ζωγραφίσουν και ελεύθερα την δική τους Κυρά Σαρακοστή.
Στις ακόλουθες φωτογραφίες διακρίνεται και η προσπάθεια αναδυόμενης γραφής από μεριάς τους, ενώ δεν παρέλειψαν να αποτυπώσουν στο χαρτί τους και τα αντίστοιχα αριθμητικά σύμβολα.

Σας αποχαιρετούμε με το τραγούδι της!
https://www.google.com/search?q=%CE%B7+%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1+%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B7&source=lnms&tbm=vid&sa=X&ved=2ahUKEwjN0sL_hs_9AhUFHOwKHZ5uBnIQ_AUoAnoECAEQBA&biw=1920&bih=969&dpr=1#fpstate=ive&vld=cid:51d68649,vid:Fvkw7oyAnnM

<https://www.youtube.com/watch?v=rOkHcz47tXU&list=RDrOkHcz47tXU&index=1

Ξεκινήσαμε να προσεγγίζουμε τη θεματική ενότητα των ΑΠΟΚΡΙΩΝ,
κάνοντας μία πρώτη γνωριμία με τον ‘Παλιάτσο‘…
Με τη βοήθεια του εικόνελεξου, μάθαμε τα λόγια του συγκεκριμένου τραγουδιού…
Εν συνεχεία, δώσαμε την ευκαιρία να εκφραστούν και καλλιτεχνικά, δημιουργώντας το δικό τους έργο τέχνης.
Τα παιδιά της κάθε ομάδας είχαν μια διαφορετική τεχνοτροπία να χρησιμοποιήσουν κατά την προσθήκη μαλλιών στο πορτρέτο του δικού τους παλιάτσου. Πιο συγκεκριμένα,  άλλοι είχαν ως εργαλείο τα πιρούνια, άλλοι σφουγγαράκια για να κάνουν τυπώματα, ενώ άλλοι κάναν χρήση της οδοντόβουρτσας.
Αυτό που παρατηρήσαμε κατά την ολοκλήρωση ήταν πως κανένας παλιάτσος δεν έμοιαζε με τον άλλο,
όλοι ήταν μοναδικοί και εξέφραζαν και ένα διαφορετικό συναίσθημα…

Ψυχαγωγία & εξάσκηση μαθηματικής σκέψης.
4 παίκτες κάθε φορά μπορούσαν να συμμετέχουν και να διανύσουν με το πιόνι τους τη συγκεκριμένη διαδρομή.
Κατά την πορεία τους προς το τέρμα τα παιδιά ανακάλυπταν πως υπάρχουν και τυχερά σημεία όπου αν τα πατούσαν τα βοηθούσαν είτε να κόψουν δρόμο και να φτάσουν γρηγορότερα στον προορισμό τους, είτε να παίξουν για δεύτερη φορά ρίχνοντας ξανά το ζάρι. Βέβαια υπήρχαν σχεδιασμένα και τα άτυχα σημεία τα οποία έπρεπε να αποφύγουν καθώς είτε θα έπρεπε να επιστρέψουν στην αφετηρία, είτε θα καθυστερούσαν καθώς θα έχαναν τη σειρά τους για έναν ολόκληρο γύρο.

Κατασκευή επιδαπέδιου παιχνιδιού….                            “Οδήγησε τον Αρλεκίνο στο Γαϊτανάκι”.

 Αφού διαβάσαμε την ιστορία του και ταξιδέψαμε μέχρι και τη Βενετία…
θελήσαμε να μπούμε στη θέση του κλείνοντας τη συγκεκριμένη ημέρα,  με μια αναμνηστική φωτογραφία…

Κατασκευή ολόσωμης στολής ΑΡΛΕΚΙΝΟΥ                         με σακούλες σκουπιδιών και χαρτοκοπτική.

Έτοιμοι να δώσουμε την δική μας

“Παράσταση Τσίρκου”.

Δημιουργία Αφίσας, ώστε να το διαφημίσουμε…
Αποφασίσαμε με δημοκρατικές διαδικασίες την ονομασία του, ενώ ακόμη δεν παραλείψαμε να ορίσουμε και την τιμή του εισιτηρίου.

Ζογκλέρ, σχοινοβάτες, ακροβάτες, κλόουν…όλοι πρόκειται να δώσουν το παρόν!

Κατασκευή μάσκας άγριου ζώου. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε 2 ομάδες και υποδύθηκαν άλλα τους ελέφαντες και άλλα τα λιοντάρια.

Σε θέση θηριοδαμαστή η εμψυχώτρια εκπαιδευτικός δίνει οδηγίες
και ξεκινούν να κινούνται μέσα σε δύσκολες διαδρομές…

Και να που έφτασε η μέρα

για το αποκριάτικο πάρτι μας…
Πολλές ήταν οι ευφάνταστες ιδέες

των παιδιών μας!
Πρωτότυπες στολές με εκείνη του ‘Μίμου’

να πρωταγωνιστεί στα δικά μας μάτια…

Χορός, τραγούδι, παιχνίδια, ώστε να χτίσουν μία ακόμη όμορφη ανάμνηση από τη σημερινή γιορτή!

Η στολή του Μίμου μας άναψε φωτιές δίπλα της!

Ρεσιτάλ ερμηνείας…

Η βασίλισσα του ουράνιου τόξου κοιτά γεμάτη απορία τον σκελετό μας…ενώ πίσω κυκλοφορούν ανενόχλητοι οι σούπερ ήρωες ακόμη και ένα παιχνιδιάρικο φαντασματάκι!

Αισθάνομαι δυνατός και το εκπέμπω…

Σαν να ζαλίστηκε ελαφρώς και όλα γύρω του γυρίζουν…το φαντασματάκι μας βλέπει τα ίσια ανάποδα μάλλον την πάτησε από τις πολλές χορευτικές του φιγούρες…

Ο Ιππότης μας μαζί με τις πρωταγωνίστριες αγαπημένων παιδικών παραμυθιών χαμογελούν στο φωτογραφικό φακό.

Μαντέματα μαντέματα του κόσμου τα μπερδέματα…
Ποιος στέκεται απέναντι;

Η χιονάτη άραγε θα βρει τη σωστή απάντηση;

Η ωραία κοιμωμένη πιάστηκε από τον αστυνομικό της παρέας…

Ο άνθρωπος αράχνη εντόπισε τη χελώνα μας…

Ένα κέρασμα ήταν αυτό που χρειαζόντουσαν οι μικροί μας φίλοι στο διάλειμμα τους.

Αποκριάτικη σκυταλοδρομία στην αυλή μας.

Μέχρι και το αερόστατο επιστράτευσαμε για να εκτονωθούμε με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο!

Και κάπως έτσι κλείσαμε με την χαρούμενη διάθεση να σκιαγραφείται στα πρόσωπα των παιδιών μας…

Να έχετε όλοι σας ένα όμορφο τριήμερο και μια καλή Καθαρή Δευτέρα!
Παρακάτω είναι η δική μας ομαδική προσπάθεια για να τηρήσουμε το έθιμο του πετάγματος του χαρταετού!

Μια σκάλα σχεδιάσαμε επάνω σε εφημερίδες μέσα σε κλίμα αλληλεγγύης και συνεργασίας και καταφέραμε να φτάσουμε μέχρι και το φεγγάρι!

Μη σταματάς λοιπόν να ονειρεύεσαι…

Προσπάθησε…

Ζήτα βοήθεια αν χρειαστείς και  το σίγουρο  είναι πως θα φτάσεις στο στόχο σου, αρκεί να το πιστέψεις!!!

Άλλη μια ξεχωριστή, συνεργατική δράση ετοιμάσαμε,
για τους λιλιπούτειους μαθητές μας,
με σκοπό να λάβουν γνώση για το έθιμο της Τσικνοπέμπτης και
με βιωματικό τρόπο να απολαύσουν τις αντίστοιχες γευστικές λιχουδιές…

Ευχαριστούμε θερμά, το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου  μας,
για την πρωτοβουλία και την υλοποίηση της ιδέας
οι οποίοι οργάνωσαν και προσέφεραν το κέρασμα στα παιδιά,
κατά την ώρα του δεκατιανού τους φαγητού, καθώς η μέρα το πρόσταζε!

Κυριολεκτικά και Μεταφορικά, λοιπόν,
Τσικνίσαμε τη Φετινή Σχολική Χρονιά,
γεγονός που μας γέμισε με πρόσθετη χαρά και ενθουσιασμό!

Επιλέξαμε τέλος να υλοποιήσουμε μία άσκηση λεπτής κινητικότητας, με τη χρήση πλαστελίνης.

και το κάθε παιδάκι, με οδηγό τη δημιουργική του σκέψη κατασκεύασε τη ‘μεριδούλα’ του για τη σημερινή ημέρα…

Το Εκπαιδευτικό Προσωπικό σας εύχεται
Χρόνια πολλά & Καλή σας Απόλαυση!

Ας ακούσουμε τις σκέψεις των παιδιών μας…

Ο Φεβρουάριος είθισται να είναι ο μήνας όπου μας δίνεται η ευκαιρία να μιλήσουμε για την Αγάπη…
Μέσα στην καθημερινότητά μας, στην τάξη του Νηπιαγωγείου,
μοιραζόμαστε πολλές τέτοιες στιγμές!
Καταφέρνουμε ποικιλοτρόπως να εκφραστούμε με θετικότητα και αυθορμητισμό,
χωρίς να υπάρχουν δεύτερες σκέψεις

στο μυαλό μας,
εκδηλώνουμε τα όμορφα συναισθήματά μας
σε όλους εκείνους που
που μας νοιάζονται, μας φροντίζουν

και μας αγαπούν!

Ξεκινήσαμε την προσέγγιση διαβάζοντας το ακόλουθο βιβλίο όπου φέρει τον τίτλο : 
Πραγματεύεται την αγάπη που νιώθουμε

 για το αντίθετο φύλλο.
Για την αγάπη εκείνη που διαφέρει από αυτήν που νιώθουμε για τους φίλους

ή τους συγγενείς μας…
Ο ήρωας της ιστορίας μας αρχικά βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση…

Είναι σκυθρωπός, μελαγχολικός και δεν ξέρει τι αισθάνεται και γιατί…
Το χτυποκάρδι  στο στήθος του γίνεται ολοένα και εντονότερο!
Αναρωτιούνται όλοι τι μπορεί να του συμβαίνει…

 Καταλήγουν λοιπόν σε κάτι τόσο απλό μα συνάμα μοναδικό:

Ο βάτραχος μήπως είναι ερωτευμένος;
Εκείνος επιλέγει να ζωγραφίσει

για την ‘Βαλεντίνα’ του, αφού του είναι δύσκολο να εκφραστεί λεκτικά….

Της προσφέρει δώρα, της αφήνει λουλούδια, χωρίς να θέλει να τον δει μα δεν βρίσκει τη δύναμη,
το θάρρος να της μιλήσει…
Άραγε η άσπρη πάπια μπορεί να αισθανθεί κάτι ανάλογο για τον ήρωα μας;
Θα του εκφράσει την αγάπη της, το νοιάξιμό της όταν εκείνος βρεθεί σε ανάγκη;

Θα μπορέσουν να πορευτούν μαζί στη ζωή;
Εμείς καταφέραμε να το ανακαλύψουμε και τώρα πλέον γνωρίζουμε την απάντηση!

Μια τελευταία καλλιτεχνική δράση από τους μαθητές μας, με σκοπό να ολοκληρώσουμε την ξεχωριστή αυτή ημέρα και να γνωρίσουμε τα έργα και το βίο ενός ακόμη ζωγράφου…

Με οδηγό τα έργα του Romero Britto..

Στολίσαμε & διακοσμήσαμε τα δέντρα μας,
δίνοντας τους ζωή και μια διαφορετική ‘νότα’,
ώστε να γίνουν ένα με την επικαιρότητα…