Σε μια εποχή όπου οι ήχοι της καθημερινότητας συχνά σκεπάζουν τη σιωπηλή αξία της προσφοράς, με βαθιά συγκίνηση και ειλικρινή θαυμασμό στεκόμαστε απέναντι σε μια πράξη που φωτίζει τη δύναμη της καλοσύνης.

Η μαθήτρια της Στ’ τάξης του σχολείου μας Έφη (Ευσταθία) Βελέντζα, με την αγνότητα της παιδικής της καρδιάς, μετέτρεψε τον θησαυρό του κουμπαρά της σε μουσική, σε χαμόγελα, σε ευκαιρίες! Με τις οικονομίες της αγόρασε δέκα (10) μεταλλόφωνα και τα δώρισε στο σχολείο μας!

Επίσης, η μαθήτριά μας Σταυρούλα Κανταρέλη (Στ΄τάξης) και ο μαθητής μας Γεώργιος Κανταρέλης (Στ΄τάξης) πρόσφεραν στο σχολείο μας τα μεταλλόφωνά τους, αυτά που χρησιμοποιούσαν τη φετινή σχολική χρονιά στο μάθημα της μουσικής.

Η πράξη τους δεν είναι απλώς μια γενναιόδωρη προσφορά, είναι ένας ψίθυρος ανθρωπιάς που γίνεται τραγούδι. Είναι η απόδειξη πως η αληθινή αξία δεν μετριέται με ποσά, αλλά με προθέσεις, με καρδιές που ξέρουν να μοιράζονται, με βλέμματα που φωτίζονται από τη χαρά του «δίνω».

Πίσω απ’ αυτήν τη φωτεινή χειρονομία διακρίνεται η καθοριστική και ουσιαστική παρουσία των οικογενειών τους, εκεί όπου οι αξίες δε διδάσκονται μόνο με λόγια, αλλά καλλιεργούνται με παραδείγματα, φροντίδα και αγάπη!

Σήμερα στο σχολείο μας οι νότες των μεταλλόφωνων αντηχούν διαφορετικά. Δεν είναι απλώς ήχοι μουσικής. Είναι η απόδειξη πως η καλοσύνη μπορεί να γίνει μελωδία και να μας αγγίξει όλους. Και ίσως κάθε φορά που ένα παιδί θα αγγίζει αυτά τα πλήκτρα να μαθαίνει, χωρίς να το ξέρει, πως η πιο όμορφη μουσική γεννιέται από πράξεις αγάπης.

Όλοι εμείς οι εκπαιδευτικοί του σχολείου νιώθουμε υπερηφάνεια κι ευγνωμοσύνη, γιατί μέσα από τέτοιες πράξεις ο κόσμος γίνεται λίγο πιο φωτεινός, λίγο πιο ανθρώπινος. Και μπορεί μέσα στον ήχο των μεταλλόφωνων να αντηχεί κάτι πολύ πιο σημαντικό: η ελπίδα!