Στην καρδιά του χειμώνα!!!

Δημοσιεύθηκε από τον/την

 

Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα και παρατηρούμε τα χαρακτηριστικά του!!

Οι ηλιόλουστες μέρες της προηγούμενης εβδομάδας μας μπέρδεψαν λίγο αλλά αποτέλεσαν μια θαυμάσια ευκαιρία για να μάθουμε την μύθο της Αλκυόνης!!!

Τα φυλλοβόλα δέντρα της αυλής μας  έριξαν τα φύλλα τους!! Ευκαιρία να εκφραστούμε καλλιτεχνικά!!!

Και σιγά σιγά το κρύο δυνάμωσε και σε πολλά μέρη της Ελλάδας έριξε πολύ χιόνι!! Θα θέλαμε πολύ να έριχνε χιόνι και την πόλη μας. Ο χιονοπόλεμος και η κατασκευή χιονάνθρωπων είναι από τα αγαπημένα μας παιχνίδια στην αυλή… Δεν πειράζει όμως … φαντασία έχουμε και οι χιονάνθρωποι μπορούν να γίνουν με πολλούς τρόπους…

Τα περισσότερα ζώα στο δάσος δεν θα έβρισκαν τροφή για το λόγο αυτό η Φύση τους χάρισε μοναδικά χαρακτηριστικά … στο καθένα ξεχωριστά!!

Μαθαίνουμε για τη χειμερία νάρκη και για να εξασκήσουμε την μνήμη μας μπορούμε να παίξουμε όσες φορές θέλουμε το παιχνίδι μνήμης ,,,

Αν μας αρέσει το τραγούδι, μπορούμε να τραγουδήσουμε ξανά το σπουργιτάκι…

https://www.youtube.com/watch?v=10MV9WLKSOA

Μα … και τα παραμύθια μας αρέσουν, κι ένα από τα αγαπημένα μας είναι “Το κόκκινο γιλέκο του Ρόμπιν”

Κι επειδή έχει πολύ κρύο, κι  πολύ ώρα μέσα στο σπίτι … επιτρέπεται λίγη  παραπάνω ώρα στον υπολογιστή ή στο κινητό με μερικά παιγνίδια από το παραμύθι!!

… κι ένα ακόμη παιχνίδι για να θυμηθούμε τα σχήματα!!

Όμως μπορούμε να παίξουμε και χωρίς υπολογιστή … όλη την οικογένεια μαζί!!

Φτιάχνουμε χιονάνθρωπους με τρόπους πολλούς:

  1. Παίζουμε με τα ονόματα και φτιάχνουμε τους χιονάνθρωπους της οικογένειας: έναν χιονάνθρωπο για κάθε όνομα – μέλος της οικογένειας!!
  2. Κάθε μέλος της οικογένειας ζωγραφίζει τ0ν  δικό του χιονάνθρωπο δυο φορές και με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε κάρτες για το δικό μας παιχνίδι μνήμης.
  3. Φτιάχνουμε κι άλλους παράξενους ανθρώπους παίζοντας με τις σύνθετες λέξεις : πατατάνθρωπους, λεμονάνθρωπους,  μανταρινοπορτοκαλάνθρωπους!!

Καλή χιονοδιασκέδαση!!

Χειμώνας

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Πίνακας του Claude Monet

 

Χιονοπόλεμος

Χιόνισε και κάναμε μια άσπρη στοίβα τόση.
Τέτοιο χιόνι πούπουλο, Θεέ μου, να μη λιώσει.

Ε, με το χιονάνθρωπο τραβηχτείτε πέρα
άναψεν ο πόλεμος πάρτε πρώτη σφαίρα.

Αν βαστάν τα κότσια σας, πιάστε μετερίζι.
Όπου πέσει η μπάλα μας, μύτες κοκκινίζει.

Πως; Γελάτε; Πάρτε τη πάνω στο στομάχι.
Φραπ, και σκιάζει η δεύτερη στου αρχηγού τη ράχη.

Φράπ, κι απ’ τα κεφάλια τους πέφτουν κάτω οι κούκοι.
Φραπ! Και του χιονάνθρωπου σπάζει το τσιμπούκι .

Στέλιος Σπεράντσας 

 

Ο Χειμώνας ήρθε για να μας θυμίσει πως όλα στη ζωή είναι απαραίτητα! Αυτή η μικρή παύση μας βοηθά να πάρουμε δυνάμεις και να ξεκινήσουμε με φόρα, όταν θα έρθει και πάλι η στιγμή….Κάθε εποχή είναι όμορφη και ξεχωριστή γι’ αυτά που μας προσφέρει…Ελάτε λοιπόν να την γνωρίσουμε παρέα πατώντας ΕΔΩ

 

Χριστούγεννα η γιορτή της αγάπης!

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Χριστούγεννα θα πει αγάπη…κι ΑΓΑΠΗ θα πει μοιράζομαι! Και το μοίρασμα της αγάπης φέρνει χαμόγελα, φέρνει χαρά, φέρνει ευτυχία. Η αγάπη είναι εκείνη που ξεπροβάλλει σαν μια ηλιαχτίδα φωτεινή κι όλα μοιάζουν αλλιώς. Κι όλα γίνονται χρώμα. Και γινόμαστε πιο δυνατοί, πιο σίγουροι για το αύριο…..

Μια όμορφη ιστορία του Μάνου Χατζηδάκι μας θυμίζει όλα όσα εμείς οι άνθρωποι θα πρέπει να θυμόμαστε….γιατί μόνο τότε η ζωή μας αποκτάει νόημα!

“Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει:

«Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»

«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.

«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.

«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.

«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».

«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:

«Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».

Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του. Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:

«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:
«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

 

Το ταξίδι στη μαγεία των Χριστουγέννων συνεχίζεται  εδώ    Παραμύθια, παιχνίδια, κάλαντα, τραγούδια, πίνακες ζωγραφικής , θα σας κάνουν παρέα τις ημέρες των διακοπών.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους με αγάπη και υγεία!

Τα σχήματα

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Σχήματα υπάρχουν παντού γύρω μας . Για να τα αναγνωρίσουμε πρέπει να ασχοληθούμε μαζί τους. Να μάθουμε τα χαρακτηριστικά τους, πως φτιάχνονται, που μπορούμε να τα βρούμε και που τα χρησιμοποιούμε. Ακόμα και μεγάλοι ζωγράφοι κατάφεραν να δώσουν μια άλλη διάσταση, ένα άλλο νόημα σε αυτά δημιουργώντας υπέροχους καλλιτεχνικούς πίνακες. Σχήματα αγαπημένα με χρώματα και σε διαφορετικά μεγέθη….

Ας γνωρίσουμε τα τέσσερα βασικά σχήματα, τον κύκλο, το τρίγωνο, το τετράγωνο και το ορθογώνιο. Πατώντας     ΕΔΩ    θα βρείτε ότι χρειάζεστε για να μπείτε στον δικό τους περίεργο κόσμο!

Ελιά, ένα ευλογημένο δέντρο

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Η ελιά μπορεί να σου μιλήσει…Έχει τόσα να σου πει από αυτά που έχει δει  μέσα στους αιώνες… Από μόνη της αποτελεί μια ιστορία ολόκληρη! Ξεκινά από την αρχαιότητα με την Θεά Αθηνά και τους Ολυμπιακούς αγώνες και καταλήγει στις μέρες μας πάντα με την ίδια χρησιμότητα, την ίδια δύναμη ζωής και το ίδιο μήνυμα. Η ελιά είναι το σύμβολο της ειρήνης, της ευημερίας και του πλούτου, της δύναμης, της θρησκείας και της ελπίδας, του αθλητισμού. Είναι η ίδια η ζωή!!!

Ελάτε να την γνωρίσουμε και να ταξιδέψουμε μαζί της!

Πατήστε  ΕΔΩ

 

Τρέχει…τρέχει ..τρέχει το νερό…

Δημοσιεύθηκε από τον/την

     

Νερό… ένα στοιχείο απολύτως απαραίτητο για την ύπαρξη κάθε μορφής ζωής. Για να προσεγγίσουμε τον “κύκλο του νερού” διαβάσαμε το βιβλίο “το σύννεφο που έβαλε τα κλάματα” και στη συνέχεια ακούσαμε το τραγούδι “τρέχει, τρέχει το νερό”.

Ακολούθησαν τα ιστογράμματα ” τί ξέρω για το νερό”, “τι θέλω να μάθω για το νερό”. Οι απόψεις και οι ερωτήσεις των παιδιών ήταν σαφέστατες και, επομένως, προέκυψε αβίαστα η διαθεματική προσέγγιση του θέματος.

Το τραγούδι που ακολουθεί με πολύ γλαφυρό τρόπο παρουσιάζει το ταξίδι του νερού από τον ουρανό στη γη και αντίστροφα.

Ακολούθησε η παρουσίαση της υδρόγειου σφαίρας. ΓΗ…. ο “γαλάζιος πλανήτης”… λίμνες, ποτάμια, θάλασσες, καταρράχτες συνθέτουν το κυρίαρχο χρώμα στην επιφάνειά της.

Και ακολουθεί το πείραμα με το γκαζάκι για να δουν τα παιδιά τους υδρατμούς, να ακούσουν τον ήχο του νερού όταν βράζει και να παρατηρήσουν πως “ιδρώνει” ένα διάφανο μπουκάλι αν μπουν μέσα του οι υδρατμοί που μοιάζουν με καπνό..

Οι καταρράχτες του Νιαγάρα μας βοηθούν να οπτικοποιήσουμε καλύτερα τη δύναμη του νερού και τα φυσικά φαινόμενα που προκαλεί. Αλλά και στην Ελλάδα υπάρχουν πανέμορφοι καταρράχτες… Στην Έδεσσα..

Όμως…. τί άλλο θα μπορούσε να βρέξει ο ουρανός;;;;;;; Καραμέλες, ζαχαρωτά, τούρτες, ανθρώπους, σπίτια, σοκολάτες, πέτρες… Αυτή η φαντασία των παιδιών… Εμπνευσμένα από το ζωγράφο Magritte Golconda …. που ζωγράφισε να “βρέχει ανθρώπους”….

  

  

 

Το σποράκι ταξιδεύει…..

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Ο  κύκλος της “αναγέννησης της φύσης”, όπου τα φυτά γεννιούνται την άνοιξη, βγάζουν καρπούς το καλοκαίρι και έπειτα πεθαίνουν βρίσκει τον απόλυτο συσχετισμό με το μύθο της Περσεφόνης που βγαίνει στη γη κάθε άνοιξη και κρύβεται στα έγκατα της το φθινόπωρο. Ορμώμενοι από αυτό το μύθο αναφερθήκαμε στη σπορά και στην αξία της για την παροχή τροφής στους ανθρώπους αλλά και στα ζώα.

Αγριολούλουδα, βότανα με ιδιαίτερες μυρωδιές βρήκαν τη θέση τους στο νηπιαγωγείο μας. Παρακολουθήσαμε ακόμα και τη γέννηση ενός βασιλικού, καθώς οι ρίζες του εμφανίστηκαν μπροστά μας μετά από κάποιες μέρες που ένα βλασταράκι ήταν μέσα στην τάξη μας.

   

Έπειτα παρακολουθήσαμε στον υπολογιστή βιντεάκια για τη γέννηση των φυτών

και διαβάσαμε το βιβλίο το σποράκι ταξιδεύει, το οποίο το παρακολουθήσαμε και στον υπολογιστή από το νηπιαγωγείο Βλαχάτων για να αντιληφθούμε ότι όσα μαθαίνουμε εμείς αποτελούν γνώση και για άλλα παιδιά που ζουν σε άλλες περιοχές της Ελλάδας..

Τα παιδιά απεικόνισαν με τους μαρκαδόρους τους το ταξίδι δύο σπόρων και πόσο ο ήλιος και η βροχή τα βοηθάει σε αυτή τη διαδρομή…

 

Ωστόσο, αρκετοί άνθρωποι δεν έχουν οικολογική συνείδηση. Καταστρέφουν όσα η φύση μας προσφέρει τόσο απλόχερα. Οπότε;;;;;;; Για ποιο λόγο η Περσεφόνη να έρθει στο μπαλκόνι της γης; Προτιμότερο είναι να αποκοιμηθεί στην αγκαλιά της… (Μαρία Φαραντούρη:Ο εφιάλτης της Περσεφόνης” Μάνος Χατζιδάκις – Νίκος Γκάτσος)

Ο συγγραφέας Θοδωρής Παπαϊωάννου  στο βιβλίο του “Το μήνυμα του πελαργού”: Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Έδεσσας, 2009, αναφέρει….

“έλα εσύ ουράνιο τόξο,

με τα εφτά τα χρώματά σου,

βάψε πάλι τα λουλούδια,

παρ’ τα μες την αγκαλιά σου…

Και εσύ ήλιε δώσε φως,

άλλη μια φορά στον κόσμο,

δες που σκύβει ο ουρανός, να μυρίσει λίγο δυόσμο…..”

 

ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ

Δημοσιεύθηκε από τον/την

“Τι είναι η αποταμίευση; Αν κάθε μέρα προσπαθείς να βάζεις στον κουμπαρά σου από ένα κέρμα. Και τι γίνεται τότε; Τότε μαζεύεις ένα ποσό το οποίο αποφασίζεις να το διαθέσεις κάπου: να αγοράσεις κάτι, να βοηθήσεις κάποιον. Αυτό προϋποθέτει δύναμη, αυτοσυγκράτηση, αυτοπειθαρχία, συγκέντρωση σε έναν στόχο.” (www.elniplex.com)

 

 

“Πράγματα μικρά και μεγάλα για τον εαυτό μας και τους άλλους! Η αποταμίευση κρατάει από το χέρι τον χρόνο. Για να αποταμιεύσεις, χρειάζεται το ροδάνι του χρόνου να κυλά. Κι όσο κυλά, εσύ να κάνεις πράγματα μικρά και μεγάλα. Ποια είναι αυτά; Θα τα αποφασίσεις εσύ εκτός από κάποια που έχει αποφασίσει η ίδια η ζωή για σένα.”(www.elniplex.com)

 

“H αποταμίευση δεν είναι μόνο νομίσματα που κάνουν γκλίνγκι γκλίνγκι σε κουμπαράδες. Είναι η δύναμη που μας δίνει ο χρόνος να κάνουμε πράγματα μεγάλα και σημαντικά για τον εαυτό μας και για τους άλλους!”, λέει ο συγγραφέας του βιβλίου “Αν κάθε μέρα” Αντώνης Παπαθεοδούλου.

 

Κάποιος είπε κάποτε…’τα λεφτά θα σου αγοράσουν έναν σκύλο, αλλά όχι το κούνημα της ουράς του.’ Η αξία της αποταμίευσης είναι σημαντική! Είναι όμως χρήσιμο να προσεγγίσουμε την έννοια της μέσα κι από άλλες πλευρές….Εδώ θα βρείτε ότι χρειάζεστε για να μάθετε και να περπατήσετε λίγο μακρύτερα από την στενή της έννοια.

 

 

Ο ταξιδευτής της αγάπης και της ειρήνης μας μιλά για την “28η Οκτωβρίου 1940”

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Καλό θα ήταν ο καθένας μας ξεχωριστά αλλά και ως μέρος ενός συνόλου  να έστελνε ένα σύμβολο- περιστέρι να ταξιδέψει ως τα πέρατα της γης, προκειμένου να διαδώσει το μήνυμα της αγάπης και της ειρήνης ανάμεσα στους λαούς, έχοντας ως βασική προϋπόθεση την αίσθηση της ελευθερίας…. Η σημαία μας κυματίζει και τονίζει αυτή την αξία…ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ. Για την ελευθερία πολεμήσαμε στις κορφές της Πίνδου….

  

Μόνο με την αγάπη και την ειρήνη οι άνθρωποι θα καταφέρουν να έρθουν πιο κοντά, θα ενωθούν, θα δώσουν τα χέρια και θα πορευτούν προς την πρόοδο και τον πολιτισμό. Μόνο όταν σωπάσουν τα κανόνια και σκουριάσουν από την αχρηστία….

Αν μπορούσαμε να δούμε τον κόσμο μέσα από τη ζωγραφική των παιδιών…. Γιατί τα παιδιά στέκονται πάνω από τις διαφορές και τα μίση που χωρίζουν τους μεγάλους. Παίρνουν τις χρωματιστές μπογιές τους και εκφράζουν με τους μαρκαδόρους και τα πινέλα τους και με όλη την ευαισθησία που τα διακρίνει την άδολη ψυχή τους…

 

  

Και αν ο πόλεμος και η ειρήνη είχαν πρόσωπο πως θα ήταν; Πάλι μέσα από τα μάτια των παιδιών… Επίσης, πόσο καίρια και ταυτόχρονα απλά μπορούν να αποτυπώσουν τη βιαιότητα του πολέμου, όπως ο Πικάσο στο έργο του Γκουέρνικα…

  

Ενώνουμε με τους μικρούς μας μαθητές τη θέλησή μας για ένα καλύτερο κόσμο. Αγαπάμε τη γη, τους ανθρώπους και τα ζώα. Είμαστε όλοι μαζί ο ουρανός και η γη. Αξίζει να υπάρξουμε για να συναντηθούμε

  

 

Αξίζει να προσπαθήσουμε για έναν καλύτερο κόσμο, όπου θα απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο, θα τραγουδάμε και το φως θα κελαηδάει στις φλέβες του χόρτου (Εαρινή συμφωνία, Μαρκόπουλος, Ρίτσος)

 

 

Η ιστορία μας … σαν παραμύθι!!

Δημοσιεύθηκε από τον/την

“Η θεματική ενότητα της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου είναι μια πρόκληση για το νηπιαγωγείο! Είναι από τα θέματα που θέλουν ιδιαίτερη προσοχή στην προσέγγισής τους. Το πλεονέκτημα στο νηπιαγωγείο είναι ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε παραμύθια, θεατρικό παιχνίδι, ταργούδια και παιχνίδια”.

Αυτά λένε οι δάσκαλες μας!!! Εμείς μπορούμε να δούμε το βίντεο και να μας ξαναδιαβάσετε το παραμύθι… και μετά να κουβεντιάσουμε!!!

Από το σχολικό ανθολόγιο

 

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας γίγαντας, ένας μεγάλος γίγαντας, τόσο μεγάλος όσο σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι μαζί. Τον ίδιο καιρό κάπου κοντά στο γίγαντα, ζούσε ένας νάνος, ένας μικρός χαρούμενος νάνος. Νάνος και γίγαντας ζούσαν ο καθένας στον τόπο τους χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον. Τους χώριζε άλλωστε ένα τεράστιο αυλάκι, μια θάλασσα. Ζούσαν ευτυχισμένοι… Και περνούσε ο καιρός. Ο νάνος κοίταζε τη δουλειά του και ο γίγαντας τη δικιά του και ζούσαν αγαπημένοι…

Ένα πρωί όμως ο μεγάλος γίγαντας φόρεσε ένα περίεργο καπέλο και μια ακόμη πιο περίεργη στολή. Φόρεσε και κάτι μεγάλες μπότες και μετά έκανε ένα μεγάλο πήδημα, έφτασε μπροστά στην πόρτα του μικρού νάνου και, βάνοντάς του μια λόγχη μπροστά στην κοιλιά του, είπε: «Ήρθα να σου πάρω το σπίτι παραδώσου!».
Ο μικρός νάνος στην αρχή το πέρασε για χωρατό. «Κοίτα χωρατατζής που ’ναι ο μεγάλος γίγαντας!» σκέφτηκε. Και φέρνοντας στο νου το γνωστό τους χαιρετισμό, του φώναξε:
– Γεια σου, γείτονα!
Ο γίγαντας όμως δεν καταλάβαινε πια από τέτοια.
Πίεσε τη λόγχη πάνω στην κοιλιά του μικρού νάνου και άγρια ξαναφώναξε:
–Παραδώσου!
Ο μικρός νάνος τότε κατάλαβε· κοίταξε λυπημένος κατάματα το μεγάλο γίγαντα και χωρίς κανένα φόβο τού είπε:
– Όχι, δεν παραδίνομαι!
Αμέσως μετά έτρεξε, έφτασε στο μικρό καλύβι του και σε λίγο ξαναγύρισε κρατώντας στα χέρια του μια σφεντόνα. Στάθηκε μπροστά στο γίγαντα και περίμενε.
Ο μεγάλος γίγαντας τα ’χασε για λίγο. Ύστερα χύθηκε πάνω στο μικρό νάνο θέλοντας να τον συντρίψει. Έγινε όμως κάτι απίστευτο. Ο μικρός νάνος νίκησε το μεγάλο γίγαντα! Ο μεγάλος γίγαντας το ’βαλε στα πόδια…
Έτσι οι Έλληνες του Σαράντα, όπως ο μικρός νάνος του παραμυθιού, όταν η Ιταλία ζήτησε να της παραδώσουν τη χώρα τους, απάντησαν όπως και κείνος, μ’ ένα θαρραλέο και αποφασιστικό ΟΧΙ!
Γαλάτεια Σουρέλη