31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ “ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗΣ”
Η σωστή διαχείριση των χρημάτων είναι σήμερα πιο απαραίτητη από ποτέ γιατί μας προσφέρει ασφάλεια, ευελιξία και αποτελεσματικό έλεγχο. Έτσι, η ανάγκη να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας στη σωστή χρήση των χρημάτων γίνεται περισσότερο επιτακτική από κάθε άλλη φορά.
Είναι γεγονός πως πολλοί από εμάς, έχουμε ακούσει τη φράση αυτή πολλές φορές όταν ήμασταν μικροί. Διδαχθήκαμε όμως κάτι; Μας έκανε πιο υπεύθυνους; Μας βοήθησε να αντιμετωπίζουμε τα χρήματα με διαφορετικό τρόπο; «Τα χρήματα δεν μεγαλώνουν στα δέντρα, ούτε φυτρώνουν
στο χορτάρι……»
Ως γονείς, καλούμαστε καθημερινά να απαντήσουμε σε ερωτήσεις των παιδιών μας για
τα χρήματα. Είναι πολύ σημαντικό, να είμαστε ξεκάθαροι και συγκεκριμένοι στα
μηνύματά που τους περνάμε. Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να ξεκινήσουμε
εξηγώντας στα παιδιά μας με απλά και κατανοητά παραδείγματα τα βασικά, δηλαδή
την έννοια των χρημάτων, της εργασίας και πώς αυτή αποτελεί το μέσο για να
κερδίσουμε χρήματα.
Αρχικά πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας τι είναι τα χρήματα. Να τους εξηγήσουμε και να σιγουρευτούμε ότι καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα. Είναι σημαντικό να τους δείξουμε πώς να τα μετράνε. Μπορούμε να παίξουμε μαζί τους όταν πηγαίνουμε για ψώνια. Σε καταστήματα ή στα σούπερ μάρκετ, τα αφήνουμε να παίρνουν εκείνα τα ρέστα, να τα μετράνε και να βλέπουν αν είναι σωστά. Έτσι θα αποκτήσουν γνώση και υπευθυνότητα.
Τα παιδιά δεν γνωρίζουν και δεν μπορούν να υπολογίσουν την αξία των χρημάτων.
Είναι μέρος του δικού μας ρόλου να τα εκπαιδεύσουμε μέσα από καθημερινές
καταστάσεις. Αν, για παράδειγμα, ξοδέψουν αμέσως το χαρτζιλίκι που τους δίνουμε
κάθε εβδομάδα, δεν πρέπει να τους δώσουμε παραπάνω χρήματα. Αυτό δεν είναι
τιμωρία. Είναι καλύτερα να τους πούμε πως δεν έχουμε τη δυνατότητα να τους δίνουμε
παραπάνω χρήματα και έτσι θα πρέπει να σκέφτονται πιο προσεκτικά πριν τα ξοδέψουν. Καλό είναι
επίσης να τους μάθουμε για τη σύγκριση τιμών. Μία βόλτα μαζί τους σε μαγαζιά που έχουν το ίδιο προϊόν σε διαφορετική τιμή είναι καλή ιδέα.
Είναι σημαντικό να δείξουμε στα παιδιά μας τον τρόπο που διαχειριζόμαστε εμείς τα χρήματα. Τους δείχνουμε πώς πληρώνουμε τους λογαριασμούς, τον προγραμματισμό που κάνουμε πριν πάμε στο σουπερ μάρκετ για να αγοράσουμε μόνο όσα πράγματα είναι απαραίτητα και πώς βάζουμε κάποια χρήματα στην άκρη για ώρα ανάγκης. Έτσι, θα μπορέσουμε να τους εξηγήσουμε την έννοια του προγραμματισμού και της αποταμίευσης. Λίγο αργότερα τους κάνουμε δώρο έναν κουμπαρά για να βάζουν μέρος από το χαρτζιλίκι τους και τους θέτουμε ένα στόχο για κάποια μελλοντική αγορά ή επιθυμία τους, για να συνεχίσουν να μαζεύουν χρήματα.
Είναι φυσικό τα παιδιά να νιώθουν καλύτερα όταν και εκείνα προσφέρουν. Έχει μεγάλη αξία να μάθουμε στα παιδιά μας από νωρίς την έννοια της προσφοράς. Δηλαδή πόσο σημαντικό είναι, ειδικά στις μέρες μας, να προσφέρεις χρήματα ή υλικά αγαθά σε κοινωνικές ομάδες που έχουν ανάγκη. Θα γίνουν πιο υπεύθυνα και ευαισθητοποιημένα. Σημασία πάντα έχει η κίνηση και όχι το ποσό που προσφέρουμε. Τέτοιου τύπου δωρεές μπορούν εξίσου καλά να αντικατασταθούν με ρούχα και παιχνίδια που δεν χρησιμοποιεί πια το παιδί σας.
Τα παιδιά έχουν την τάση να μιμούνται τους γονείς τους. Η ασυνέπεια στα λεγόμενα και τις πράξεις μας δημιουργεί σύγχυση στο παιδί και δεν το βοηθάει να έχει ξεκάθαρη εικόνα. Για το λόγο αυτό, φροντίζουμε να εννοούμε αυτά που λέμε. Είναι λάθος να λέμε στο παιδί μας πως δεν έχουμε χρήματα να του αγοράσουμε κάτι που μας ζήτησε και να μας βλέπει την επόμενη μέρα να κάνουμε ψώνια για τον εαυτό μας. Αν από τη μια του μιλάμε για συνετές αγορές χωρίς σπατάλες και από την άλλη του αγοράζουμε συνέχεια παιχνίδια, στο τέλος θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα απαιτητικό παιδί που δεν υπολογίζει το χρήμα και δεν καταλαβαίνει από όχι.
Είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε στα παιδιά μας την αξία των χρημάτων από νωρίς.
Είναι δική μας ευθύνη να εκπαιδεύσουμε σωστά και από νωρίς τα παιδιά μας,
προκειμένου να είναι αργότερα υπεύθυνοι πολίτες.
Εκπαιδεύστε τα παιδιά σχετικά με τα χρήματα και την αποταμίευση μέσα από την καθημερινότητά τους:
Επιβραβεύστε: Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να ανακαλύψουν τρόπους –ανάλογα με την ηλικία τους – για να κερδίσουν χρήματα κάνοντας κάποια δουλειά (πχ να στρώσουν το κρεβάτι τους, να συμμαζέψουν τα παιχνίδια τους). Με τον τρόπο αυτό τους δίνετε να καταλάβουν την αξία των χρημάτων, ότι τα χρήματα αποκτούνται με κόπο και δουλειά.
Ψωνίστε: Φτιάξτε με τα παιδιά σας μια λίστα για τα ψώνια σας, κόψτε μικρά κουπόνια με τις ονομασίες των προϊόντων που θέλετε να αγοράσετε, δώστε τα στα παιδιά σας και ζητήστε τους, όταν θα είστε στο κατάστημα, να βρούνε στα ράφια τα αντίστοιχα προϊόντα. Μιλήστε τους για τα προϊόντα και για το πόσο σημαντικό είναι να συγκρίνουν διαφορετικές μάρκες πριν επιλέξουν αυτό που θα αγοράσουν. Και κυρίως δώστε τους να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ του «επιθυμώ» να αγοράσω κάτι και «έχω ανάγκη» να αγοράσω κάτι.
Κάντε την αποταμίευση παιχνίδι: Βρείτε με τα παιδιά σας ένα κατάλληλο και ασφαλές μέρος για τα χρήματα που αποταμιεύουν (πχ κουμπαρά, κουτί, πορτοφόλι κλπ). Βάλτε στόχους στην αποταμίευση και παρακολουθείστε με το παιδί σας την πρόοδό του σημειώνοντας τους στόχους που επιτυγχάνει σε ένα διάγραμμα πχ στο ψυγείο ή στην πόρτα του υπνοδωματίου του. Όταν επιτυγχάνει ένα στόχο που έχει βάλει (πχ να συγκεντρώσει μέχρι τέλος μήνα το Χ ποσό) επιβραβεύστε το.
Βγείτε για φαγητό: Συγκρίνετε με το παιδί μενού και τιμές (πχ τη διαφορά του να παραγγείλετε νερό ή εναλλακτικά αναψυκτικό). Δείξτε του το λογαριασμό στο τέλος του γεύματος, και μιλήστε του για την έννοια του φιλοδωρήματος και της φορολογίας. Μάθετέ του να ελέγχει ότι οι αποδείξεις είναι σωστές καθώς και ότι για οποιαδήποτε παραγγελία υπάρχει ένα κόστος.
Βγάλτε χρήματα από το ΑΤΜ: Μιλήστε στα παιδιά σας για το «αόρατο χρήμα» στα ΑΤΜ. Εξηγήστε ότι τα χρήματα αυτά δεν είναι δωρεάν, ότι έχετε δουλέψει για να τα αποκτήσετε. Προσπαθήστε να του δώσετε να καταλάβει πώς τα ΑΤΜ συνδέονται με την Τράπεζα και με την πρώτη ευκαιρία επισκεφθείτε ένα τραπεζικό κατάστημα για να του δείξετε πώς λειτουργεί.
Μπορείτε να μιλήσετε στα παιδιά σας για το χρήμα και την αποταμίευση όταν αρχίσει τις πρώτες ερωτήσεις.
Ακόμη και παιδιά 2 ετών μπορούν να μάθουν να βάζουν χρήματα σε ένα κουμπαρά. Ενδεχομένως να μην αντιλαμβάνονται ακόμη την έννοια της αποταμίευσης, αλλά είναι μια ευκαιρία να δούνε πώς είναι τα νομίσματα καθώς και τη διαδικασία του να αποταμιεύεις σε έναν κουμπαρά.
Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορείτε να ξεκινήσετε μαθαίνοντάς τους να αναγνωρίζουν τα διάφορα νομίσματα και χαρτονομίσματα.
Δείξτε τους ένα χαρτονόμισμα των €10 και στη συνέχεια εξηγήστε τους τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να το χρησιμοποιήσουν για την αγορά διαφόρων προϊόντων.
Όταν το παιδί σας ζητήσει να του αγοράσετε κάτι από ένα κατάστημα (πχ παιχνίδι, σοκολάτα κλπ) εξηγήστε του ότι δεν είναι δωρεάν, ότι πρέπει να πληρώσει για να το αποκτήσει.
Δώστε του να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ «ανάγκης» και «επιθυμίας» με απλά παραδείγματα από την καθημερινή ζωή του.
Στην ηλικία αυτή τα παιδιά επηρεάζονται κυρίως από τους συνομηλίκους τους. Θέλουν πράγματα που βλέπουν να έχουν τα άλλα παιδιά και εκφράζουν έντονα τις επιθυμίες τους.
Είναι ιδανική ευκαιρία να ενθαρρύνετε και να βοηθήσετε τα παιδιά σας να βάλουν κάποιους στόχους, όπως για παράδειγμα να μαζέψουν χρήματα για να αγοράσουν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι ή ένα ρούχο που επιθυμούν.
Εξηγήστε τους την έννοια του τόκου με παραδείγματα. Δείξτε τους ότι αποταμιεύοντας χρήματα και διατηρώντας έναν αποταμιευτικό λογαριασμό σε Τράπεζα τα χρήματά τους αυξάνονται με τους τόκους που λαμβάνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Μαζευτείτε όλη η οικογένεια μαζί για να συζητήσετε τα οικονομικά του σπιτιού (τρέχοντα ή έκτακτα έξοδα).
- Ενθαρρύνετε το επιχειρηματικό τους δαιμόνιο ενθαρρύνοντάς τους να διοργανώσουν μια συγκέντρωση και να πουλήσουν κάτι που έφτιαξαν μόνοι τους (πχ κουλουράκια, λεμονάδα κλπ).
Ο μπαμπάς έχει δουλειά, η μαμά είναι στη δουλειά. Τί είναι τέλος πάντων αυτή η δουλειά;
Οι μεγάλοι διαλέγουν τον τρόπο που τους αρέσει ή τον τρόπο που ξέρουν καλύτερα για να προσφέρουν στην κοινωνία, σε όλους μας δηλαδή.
Άλλος γίνεται γιατρός, άλλος μανάβης, άλλος υπάλληλος σε κάποια εταιρία, έμπορος, οδηγός ταξί, δάσκαλος και τόσα άλλα! Αυτό λέγεται δουλειά. Και τα παιδιά έχουν δουλειά και μια από τις πιο ωραίες: να παίζουν και να μαθαίνουν καινούργια πράγματα!
Σαν ανταμοιβή για τη δουλειά τους, οι μεγάλοι κερδίζουν στο τέλος κάθε μήνα χρήματα. Νομίσματα και χαρτονομίσματα. Με αυτά τα χρήματα αγοράζουν ό,τι χρειάζονται. Φαγητό, ρούχα, θέρμανση και όλα όσα έχει ανάγκη η οικογένειά τους. Αλλά και πράγματα που θέλουν, όπως ένα ποδήλατο ή ένα ταξίδι.
Γι΄αυτό φροντίζουν να τα μετρούν και να σκέπτονται ώστε να τα ξοδεύουν πάντα με τον καλύτερο τρόπο, γιατί ξέρουν ότι αυτά μικρά ή μεγάλα
στρογγυλά νομίσματα, ή τα πολύχρωμα χαρτονομίσματα, δεν είναι άλλο από τη δουλειά τους, τον κόπο τους!
**********************************************************************************************
***************************************************************************************************************
Από το Υ.ΠΑΙ.Θ έχει εκδοθεί ο Σχολικός Οδηγός για μαθητές Δημοτικού και Νηπιαγωγείου. Ο Σχολικός Οδηγός απευθύνεται στους γονείς/ κηδεμόνες των μαθητών/τριών των Νηπιαγωγείων και Δημοτικών Σχολείων. Σκοπός του είναι μέσω της παροχής απλών και χρηστικών πληροφοριών να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο στη διάθεση των γονέων/κηδεμόνων που θα ενισχύσει τη συνεργασία τους με τους εκπαιδευτικούς και συνακόλουθα θα συμβάλει στην εύρυθμη λειτουργία του σχολείου.
************************************************************************************************************
Σεισμός – Φυσικές καταστροφές
Ορισμένες πρακτικές φροντίδας που θα μπορούσαν να φανούν βοηθητικές όσο διαρκεί η άμεση περίοδος μετά την εμπειρία του σεισμού:
- Αυτοφροντίδα : Βασικός στόχος είναι να αισθανθούμε ξανά ασφαλείς και προστατευμένοι. Πρόκειται για μια προσπάθεια δημιουργίας ενός περιβάλλοντος που θα είναι όσο γίνεται ήρεμο, υποστηρικτικό, αισιόδοξο, με διάθεση ελπίδας και φροντίδας σε όσους την έχουν ανάγκη. Επιδιώκουμε να μειωθεί το αρχικό σοκ-στρες , να καλυφθούν οι ανάγκες του εδώ και τώρα, να βρεθεί ένας λειτουργικός τρόπος διαχείρισης και να ενισχυθεί η προσαρμογή στις νέες συνθήκες.
- Έλεγχος –Σταθερότητα: Δε μπορούμε να ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, ούτε τώρα ,ούτε σε κάποια άλλη φάση της ζωής μας. Εστιάζουμε σε αυτά που μπορούμε να ελέγξουμε , σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε οι ίδιοι. Όσο μας επιτρέπεται διατηρούμε έναν προγραμματισμό και την συνήθη ρουτίνα μας. Υπάρχουν πολλά που παραμένουν ακόμα σταθερά στη ζωή μας.
- Αυτοαποτελεσματικότητα: Προσπαθούμε να καταλάβουμε τις άμεσες ανάγκες μας, να ιεραρχήσουμε τα προβλήματα και να προσπαθήσουμε να τα λύσουμε. Χρειάζεται να αισθανθούμε ότι είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε τον εαυτό μας .
- Σύνδεση: Διατηρούμε την επαφή με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Αναζητούμε την υποστήριξη των ανθρώπων οι οποίοι μας κάνουν να αισθανόμαστε καλύτερα. Δίνουμε και ζητάμε βοήθεια από τους γύρω μας. Σε μια φυσική καταστροφή εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και επιδιώκουμε ατομικές και συλλογικές λύσεις.
- Επικοινωνία –Αποδοχή : Δίνουμε χρόνο ώστε να κατανοήσουμε τι έχει συμβεί, επιδιώκουμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας από το γεγονός, να αφηγηθούμε την ιστορία μας, να αναζητήσουμε υποστήριξη ,παρηγοριά και φροντίδα. Αποδεχόμαστε ότι όλα τα συναισθήματα και οι αντιδράσεις μας , είναι φυσιολογικές και ανθρώπινες.
- Βοηθητικά σημεία για τα παιδιά: Τα ακούμε, τους δίνουμε να καταλάβουν ότι είμαστε πρόθυμοι να απαντήσουμε σε όποιες ερωτήσεις μπορεί να έχουν. Απαντάμε με απλό και ειλικρινή τρόπο. Διορθώνουμε παρανοήσεις που μπορεί να έχουν συμβεί. Τους δίνουμε να καταλάβουν ότι όσα αισθάνονται είναι φυσιολογικά. Κάποια παιδιά μπορεί να φαίνονται καλά, ενώ την ίδια στιγμή να βιώνουν μεγάλες εσωτερικές εντάσεις.
Φροντίζουμε ώστε τα παιδιά να αισθάνονται ασφαλή. Για ένα διάστημα μπορεί το παιδί να μη θέλει να απομακρυνθεί από το γονιό, δίνουμε χρόνο και προσπαθούμε να καθησυχάσουμε το παιδί. Διατηρούμε τη καθημερινή δραστηριότητα του παιδιού, όσο είναι δυνατόν. Δίνουμε προσοχή στο τι βλέπουν και στο τι ακούνε τα παιδιά μετά τη φυσική καταστροφή. Γινόμαστε θετικό παράδειγμα ως προς το τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την ίδια τη φυσική καταστροφή και τις συνέπειές της. Εκπαιδεύουμε το παιδί και οργανώνουμε μαζί ένα σχέδιο ασφάλειας για το μέλλον.
Αναγνωρίζουμε στον εαυτό μας και στο παιδί ότι τα καταφέραμε!
*****************************************************************************************************************************************
- Αδρή κινητικότητα
Σε απλά ελληνικά…Είναι οι κινήσεις που κάνει το παιδί, από μηνών ακόμη, προκειμένου να στηριχτεί, να μετακινηθεί, να κουβαλήσει Είναι η στήριξη στα τέσσερα, το μπουσούλημα, τα πλάγια βήματα, το περπάτημα, το τρέξιμο, η μεταφορά πραγμάτων, το πέταγμα αντικειμένων, η κλωτσιά, το ανεβοκατέβασμα σκάλας κλπ κλπ κλπΈχει μεγάλη σημασία να μην πιέζουμε το παιδί να κατακτήσει οτιδήποτε από τα παραπάνω Απλά παρατηρούμε, το βοηθάμε όταν το βλέπουμε οτι προσπαθεί από μόνο του και ενημερώνουμε τον σωστό παιδίατρο που έχουμε επιλέξει για την πορεία μαςΑν κάτι μας ανησυχεί το ερευνούμε μιλώντας με τον κατάλληλο επιστήμονα, που στην περίπτωσή μας είναι κάποιος παιδονευρολόγος, αναπτυξιολόγος ή εργοθεραπευτήςΠαιχνίδια που θα εξασκήσουν την αδρή κινητικότητα:
(http://www.parents.gr/psych/a137)Tούνελ, τραμπολίνο, μικρές μπάρες ισορροπίας, στεφάνια, μπάλες.Με αυτά τα παιχνίδια ένα παιδί θα βοηθηθεί στην ευλυγισία, ακρίβεια των κινήσεών του, την δύναμή του, την σωματική του διάπλαση, αλλά και στην καλύτερη κατανόηση της έννοιας του χώρου.
Αυτά τα παιχνίδια είναι αντίστοιχα με αυτά που υπάρχουν σε μία παιδική χαρά, ή και με ήπιας μορφής αθλητισμό (π.χ. κολύμπι) – παιχνίδια που συνήθως κατά τη διάρκεια του χειμώνα δεν είναι ελεύθερα στην διάθεση των παιδιών.
Αδρή κινητικότητα και εργοθεραπεία
Αναπτύξτε την αδρή κίνηση του παιδιού σας παίζοντας!
Τι είναι η αδρή κίνηση;
Αδρή κίνηση είναι ικανότητα του παιδιού να εκτελεί δραστηριότητες που απαιτούν την ενεργοποίηση μεγάλων μυών ή μυϊκών ομάδων, όπως στη βάδιση, στο τρέξιμο, κ.ά.
Η φυσιολογική αδρή κινητικότητα αποτελεί τη βάση για την οργάνωση και την εκτέλεση των πιο εκλεπτυσµένων κινήσεων (λεπτή κινητικότητα) που είναι απαραίτητες για τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής του ανθρώπου, όπως το ντύσιµο, η σίτιση, το γράψιµο κλπ. Τα παιδιά µε διαταραχές της αδρής κινητικής λειτουργίας επηρεάζουν την καθηµερινή τους ζωή στο σπίτι και στο σχολείο.
ικανότητα να πετάει – πιάνει μπάλα
ισορροπία
πηδηματάκια
Οι δεξιότητες αδρής κίνησης αναπτύσσονται σταδιακά από την ηλικία των 2 μηνών κιόλας όπου ένα βρέφος μπορεί να ρολλάρει αυτόνομα, να στηρίζει το κεφαλάκι του καθώς και να αρχίζει να στηρίζει το βάρος του στα χεράκια ανασηκώνοντας το κεφαλάκι του.
Μέσα από το παιχνίδι το παιδί αναπτύσσει σιγά σιγά τον αδρό συντονισμό και στην ηλικία των 6 ετών πλέον η αδρή κίνηση έχει ωριμάσει με αποτέλεσμα να μπορεί να εκτελεί σύνθετες στοχοκατευθυνόμενες κινήσεις που απαιτούν ακρίβεια και διαδοχή, όπως για παράδειγμα να κάνει κούνια, να σκαρφαλώνει, να πηδάει ψηλά, να πετά και να πιάνει μια μπαλίτσα, να στοχεύει κατάλληλα βάζοντας καλάθια, να κλωτσά κινούμενη μπάλα με επαρκή δύναμη και κατάλληλο στόχο κ. α.
Όλες οι παραπάνω είναι καθημερινές δραστηριότητες στο πρόγραμμα ενός παιδιού και χρειάζεται σε αυτές να συμμετέχει λειτουργικά για να έχει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να νιώθει χαρούμενο και σημαντικό μέλος στην ομάδα.
Για να το καταφέρει αυτό χρειάζεται οι δεξιότητες που αφορούν στην ισορροπία, στη μεταφορά βάρους, στην σταθερότητα σώματος να έχουν αναπτυχθεί στο ανάλογο επίπεδο με βάση την χρονολογική ηλικία του και όλες μαζί να οδηγούν σε μια συντονισμένη κίνηση του σώματος του στον χώρο.
Οι δεξιότητες αδρής κίνησης σχετίζονται άμεσα και με άλλες κινητικές δεξιότητες όπως η λεπτή κίνηση.
Ένα παιδί με δυσκολίες συντονισμού της αδρής κίνησης έχει αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσει σημαντικές δυσκολίες στο να διατηρεί μια λειτουργική καθιστή θέση κατά την διάρκεια γραφοκινητικών δραστηριοτήτων, να εκτελεί επιδέξιες λεπτές κινήσεις, να συντονίζει κατάλληλα μάτι – χέρι κ.α.
Έτσι λοιπόν Χορέψτε…
Ζητήστε από το παιδί να μιμηθεί μια μια στην αρχή και πιο συνδυαστικά μετά, όλες τις φιγούρες σας.
Βάλτε μουσική και διασκεδάστε το!
Οργανώστε μαζί μια χορογραφία τριών βημάτων και εμπλουτίστε την σιγά σιγά ….
Παίξτε τα ζώα …
Πώς περπατά η αρκούδα , πώς τρώει η κοτούλα, πώς τρέχει το λιοντάρι, πώς έρπει το φιδάκι, πώς κολυμπά το δελφίνι, πώς πετά το πουλάκι, πώς ουρλιάζει ο λύκος την πανσέληνο, πώς πηδά το βατραχάκι από νούφαρο σε νούφαρο …….
Κάντε παρεούλα τις δουλειές του σπιτιού …
Μπορεί να μην τις κάνει τόσο καλά όσο εσείς αλλά η προσπάθεια και η συμμετοχή είναι που μετρά. Δραστηριότητες που απαιτούν σπρώξιμο, τράβηγμα και έντονη δράση ξυπνούν τους μύες και τις αρθρώσεις. Έτσι λειτουργούν ενισχυτικά, ρυθμίζουν και οργανώνουν.
Ας καθαρίσει με την ηλεκτρική σκούπα το χαλί του δωματίου του ή ας το σφουγγαρίσει, ας καθαρίσει τα τζάμια στα χαμηλά μέρη τους ή ας μεταφέρει σιγά σιγά τα βιβλία και τα διακοσμητικά στοιχεία από τα ράφια της βιβλιοθήκης για να την καθαρίσετε.
Ας φέρει τον κουβά με τα φρεσκοπλυμμένα ρούχα από το πλυντήριο στην βεράντα και ας δοκιμάσετε παρέα να τοποθετεί ένα ένα μανταλάκι στα ρουχαλάκια του.
Οι δουλειές δεν τελειώνουν !
Βρείτε την κατάλληλη , για την ηλικία του παιδιού σας και αφήστε το να συμμετέχει ενεργά!
hamomilaki.blogspot.com
- Η ΛΕΠΤΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ – ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ
- Κοινωνική και Συναισθηματική Σχολική ετοιμότητα
Αυτοί είναι: Λόγος – κατανόηση, ομιλία – άρθρωση, λεξιλόγιο, σημασιολογία, περιγραφική ικανότητα, φωνολογική ενημερότητα, μνήμη, προσανατολισμός, σωματική ετοιμότητα, προ-γραφικές και προ-μαθηματικές δεξιότητες, προ-ανάγνωση, συναισθηματική και κοινωνική ετοιμότητα.
Πότε ένα παιδί είναι έτοιμο να φοιτήσει στην Πρώτη Δημοτικού από συναισθηματικής και κοινωνικής άποψης;
H απάντηση βρίσκεται παρακάτω!
- Να διεκδικεί κατάλληλα ότι το αφορά.
- Να δείχνει υπευθυνότητα στα προσωπικά του αντικείμενα.
- Να αναγνωρίζει τα βασικά συναισθήματα όπως:χαρά, λύπη, θυμό, φόβο.
- Να αναγνωρίζει τα παραπάνω συναισθήματα στους πιο κοντινούς ανθρώπους του.
- Να είναι σε θέση να ξεκινήσει και να ολοκληρώσει μια δραστηριότητα σε λογικό διάστημα ανάλογα με την ηλικία του.
- Να οργανώσει την εργασία του και να αναζητήσει λύσεις εκεί που δυσκολεύεται. Όπως: Να ζητήσει βοήθεια από τον δάσκαλο του όταν το έχει ανάγκη.
- Να εκφράζει τις γνώμες και τις ανάγκες του. Πχ: Να εκφράζει πότε θέλει να πάει τουαλέτα η πότε θέλει να πιει νερό.
- Να έχει ικανότητα αυτοελέγχου.
- Να γνωρίζει ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή και λειτουργική μέσα σε μια ομάδα παιδιών.
- Να μπορεί να εκτελεί οδηγίες.
- Να ακολουθεί βασικούς κανόνες παιχνιδιού ή της τάξης.
- Να έχει την ικανότητα σύναψης και διατήρησης προσωπικών σχέσεων.
- Να συνεργάζεται όσο πιο ομαλά γίνεται με τους συμμαθητές του ή τους εκπαιδευτικούς.
- Παρατηρήστε τα παιδιά σας και ενισχύστε την αυτονομία τους και την ανεξαρτησία τους!