Λιθογραφία- Σπύρος Βασιλείου Μαγιάτικο στεφάνι 1981.

Θα πάμε στη γιορτή; Ρώτησε η Μαρία τη μητέρα. Μα πριν προλάβει εκείνη ν’ απαντήσει, ο Λευτέρης είπε.

• Και βέβαια θα πάμε. Γίνεται να γιορτάζουν τα λουλούδια, κι εμείς να μη τους κάνουμε επίσκεψη;
• Φοβάσαι μην παρεξηγηθούν; τον πειράζει ο Αλέξανδρος.
• Παιδιά μου εξηγεί σοβαρά ο Λευτέρης, είναι ζήτημα καλής ανατροφής. Όταν γιορτάζει κάποιος, οι φίλοι του κάνουν επίσκεψη.
• Ώρες είναι να περιμένεις να σε κεράσουν κιόλας! γελάει ο Αλέξανδρος.
• Βέβαια δεν κερνούν όλοι σοκολατάκια, αλλά κάτι κερνούν. Να, η τριανταφυλλιά γιόμισε τριαντάφυλλα, κι εκείνη η γαριφαλιά έβγαλε τέτοια μυρωδάτα γαρίφαλα, που ζαλίζεται όποιος πάει κοντά της.

       Δημήτρης Γερανιώτης. Κόρη με παπαρούνες, 1948

Όπως ετοιμαστήκανε τα παιδιά για τη γιορτή των λουλουδιών, έτσι ετοιμαστήκανε κι οι μέλισσες. Χαρούμενες χώνονται μέσα στα λουλούδια, τα λένε λίγο κι ευγενικά φεύγουν και πάνε σε άλλα, πλαϊνά.

 Ο αγέρας είναι χλιαρό χάδι για τον κήπο. Φυσάει λίγο, ίσα ίσα για να κουνήσει τα κλωνάρια. Είναι παιχνιδιάρης ο ανοιξιάτικος αέρας, ίδιος σκανταλιάρικο παιδί. Τα δέντρα στον κήπο γίνανε καταπράσινα. Όλο υγεία, αρχίζουν και σκιάζουν το σπίτι. Και τα μαμούνια βγαίνουνε σεργιάνι. Δεν είναι πια χειμώνας, και στενοχωριούνται μέσα στα σπίτια τους. Στη μεγάλη πλατεία έχει χορό. Τα παιδιά δε νοιάζονται για το χορό. Πιότερο τους ενδιαφέρει το πανηγύρι. Γιατί η μικρή μας πόλη είναι όλη πανηγύρι. Εδώ πουλάνε έτοιμα στεφάνια λουλουδένια, εκεί πουλάνε μάτσο γαρίφαλα. Ο πατέρας αγοράζει λουλούδια για τη μητέρα. Μια αγκαλιά ολόκληρη λουλούδια.

     Χαρ.Παχής. Πρωτομαγιά στην Κέρκυρα. 1875-1881. Εθνική Πινακοθήκη

Είναι παραμονή πρωτομαγιάς, και κάθε σπίτι πρέπει να ‘χει, σαν ξημερώσει, στην εξώπορτα ή στο μπαλκόνι του το δικό του στεφάνι.

• Θ’ αγοράσουμε έτοιμο στεφάνι; ρωτά ο πατέρας.
• Όχι, του λένε τα παιδιά, μόνοι μας θα το φτιάξουμε.

Ξεχύνονται στον αγρό. Κόβουν αγριολούλουδα. Η Χριστίνα λυγίζει τους μίσχους, τους δένει με σπάγκο κι αρχίζει το στόλισμα. Εδώ μαργαρίτες, εκεί κόκκινες παπαρούνες,  έτοιμος ο Μάης. Ακόμα ένα στεφάνι για το μπαλκόνι της γιαγιάς και του παππού.

  Απόστολος Γεραλής (1886-1983). Το μαγιάτικο στεφάνι

      «Πρωτομαγιά, τα λουλούδια γιορτάζουν» τραγουδούν τα παιδιά και χτυπούν την πόρτα της γιαγιάς.

• Και του χρόνου, λέει η γιαγιά και τους φιλάει έναν έναν.
• Σας πρόλαβα, γελάει ο παππούς. Τους δείχνει ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο που κρατάει η γιαγιά στα χέρια της. Κρεμούν στεφάνια. Θα μείνουν εκεί ως τη γιορτή του Αϊ-Γιαννιού. Τότε, όταν ανάψουν στη γειτονιά φωτιές, θα ρίξουν μέσα και τα ξεραμένα στεφάνια να καούν. Η ώρα έχει περάσει. Τα μαμούνια πήγαν στις φωλιές τους. Οι μέλισσες αποκοιμήθηκαν κι αυτές στις κυψέλες τους. Το αγιάζι έχει κι αυτό καταλαγιάσει πάνω στη μυρωμένη γη.

Τα βλέφαρα των παιδιών βάρυναν. Ίδια λουλούδια, γείρανε το κεφάλι. Όλοι κοιμούνταν, όταν ο Μάης, αλαφροπάτητος, έφτασε…………

                                                                                                                           Γαλάτεια Σουρέλη (κείμενο από το Ανθολόγιο για το νηπιαγωγείο).