Εγώ και εσύ, το ξέρουμε ότι είμαστε διαφορετικοί,
και βρίσκουμε τρόπους να παίζουμε και να ζούμε μαζί!
Ίδιον και ίδια σαν και εσένα δεν θα βρεις,
την μοναδικότητά μας αναγνωρίζουμε,
συνεργαζόμαστε, κατανοούμε και με σεβασμό αντιμετωπίζουμε!
Ξεκινήσαμε το παιχνίδι, με όρεξη πολλή!
Καθίσαμε, σηκωθήκαμε, πιαστήκαμε, αγκαλιαστήκαμε, χορέψαμε,
με την ομάδα μας δεθήκαμε και πολύ το απολαύσαμε!
Στη συνέχεια προσπαθήσαμε με χαρά και κέφι πολύ,
τον κρυμμένο θησαυρό να βρούμε όλοι μαζί!
Τα καταφέραμε, τα βρήκαμε όλα τα στοιχεία, μα πιο πολύ αυτό που ευχαριστηθήκαμε, ήταν η χαρά για συνεργασία!
Συνεχίσαμε με ένα παραμύθι εξαιρετικό, που μας γνώρισε έναν ελέφαντα μοναδικό!
(την ιστορία αν θέλετε να γνωρίσετε, μπορείτε να την ακούσετε εδώ )
Επειδή μας άρεσε πολύ, αποφασίσαμε να την δραματοποιήσουμε και ελέφαντες γίναμε στη στιγμή!
Την ιστορία αναδιηγηθήκαμε, σκέψεις και ιδέες μοιραστήκαμε!
Έπειτα γίναμε ζευγαράκια και φτιάξαμε τα δικά μας ελεφαντάκια!
Αλλά και έναν Έλμερ σε μεγάλο χαρτί, που έγινε μια υπέροχη εργασία ομαδική!
Ο Έλμερ τα κατάφερε και είναι υπερήφανος γι’ αυτό!
Σκεφτήκαμε και βρήκαμε τι είναι αυτό το τόσο υπέροχα μοναδικό,
που μας κάνει να νιώθουμε υπερηφάνεια για τον ίδιο μας τον εαυτό!
Η ομάδα μας τελικά έχει ταλέντα και χαρίσματα πολλά!
Κάθε παιδί είναι σαν ένα λουλούδι, με πέταλα διαφορετικά!
Στο σχολείο μας έχουμε λοιπόν μπουκέτα ολάνθιστα!
Είχαμε και επισκέπτη από μακριά!
Τον υποδεχτήκαμε, τον καλωσορίσαμε, τον κάναμε μια μεγάλη αγκαλιά!
Ο Τζίμι την βοήθειά μας ήθελε και τη δική μας συμβουλή,
για πράγματα που τον απασχολούν συζητήσαμε, κάθε πρόβλημά που μας είπε, προσπαθήσαμε να λυθεί!
Τι κάνουμε όταν κάποιος μας ενοχλεί; Τι μπορούμε να κάνουμε όταν κάτι δεν μας αρέσει;
Ο φίλος μας έπρεπε σιγά σιγά να φύγει,
μα πριν τον αποχαιρετίσουμε, ετοιμάσαμε ζωγραφιές για να του χαρίσουμε!
Αλλά φιλία τι θα πει; Το βιβλίο «ΦΙΛΙΑ» της Marianne Dubuc διαβάσαμε και πολύ όμορφα περάσαμε! Μια δυνατή και ανιδιοτελή φιλία γνωρίσαμε και τους φίλους μας πιο δυνατά αγαπήσαμε!
Δωράκι να ετοιμάσουμε αποφασίσαμε και στους φίλους μας το χαρίσαμε!
Ο φίλος και η φίλη είναι κάτι το μοναδικό!
Κάποιος ή κάποια, που μπορώ τα μάτια μου να κλείσω και να βασιστώ!
Ή ακόμη και σε ποτάμι να μεταμορφωθώ και επάνω του να αφεθώ!
Οι μεταμορφώσεις κράτησαν καιρό πολύ! Τις εφαρμόσαμε με κάθε αφορμή!
Τι θα έκανα αν ήμουν εγώ; Τι θα μπορούσα να αισθανθώ; Τι να κάνω για να βοηθηθώ;
Παρέα βρήκαμε λύσεις, όταν το συζητάς, είναι πιο εύκολο να το αντιμετωπίσεις!
Παιχνίδι βρήκαμε που λέγεται καθρέφτης και κάνεις ότι κάνω, σε βλέπω και με βλέπεις!
Και μετά από αυτό, γίναμε και ζωγράφοι και φτιάξαμε του φίλου το πορτρέτο!
Είμαστε όλοι και όλες ίδιοι; Όχι φυσικά! Έχουμε διαφορές, παρατηρήσαμε προσεκτικά, σε πρόσωπα οικεία, αλλά και άλλα από βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά!
Καταλήξαμε σε ένα συμπέρασμα: η διαφορετικότητά μας, μας κάνει να δημιουργούμε πράγματα μοναδικά!
Αφού λοιπόν γιορτάζουμε ότι είμαστε μοναδικά διαφορετικοί, στήνουμε και έναν χορό στη στιγμή!
Ο χορός μας έφερε έμπνευση και τι πιο όμορφο απ’ το να καθίσουμε να φτιάξουμε κάτι όλοι μαζί!
Αν θέλετε να ακούσετε και να χορέψετε το τραγούδι, πατήστε εδώ!
Η εμπειρία να δουλέψουμε πάνω στο θέμα της μοναδικότητας, της διαφορετικότητας, του σεβασμού και της αποδοχής, ήταν κάτι που μας ενθουσίασε πολύ, μικρούς και μεγάλους! Τα παιδιά προβληματίστηκαν, σκέφτηκαν, συζήτησαν και -όπως πάντα- μας εξέπληξαν με τις ιδέες, τις σκέψεις, την φαντασία και τη δημιουργικότητά τους!
Συνεχίζουμε και σε άλλα τέτοια υπέροχα εκπαιδευτικά ταξίδια!
Παραλίες φανταστήκαμε…
Αφού δημιουργήσαμε έργα μοναδικά,
