28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
ΟΧΙ…ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!
Από το σχολικό ανθολόγιο
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας γίγαντας, ένας μεγάλος γίγαντας, τόσο μεγάλος όσο σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι μαζί. Τον ίδιο καιρό κάπου κοντά στο γίγαντα, ζούσε ένας νάνος, ένας μικρός χαρούμενος νάνος. Νάνος και γίγαντας ζούσαν ο καθένας στον τόπο τους χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον. Τους χώριζε άλλωστε ένα τεράστιο αυλάκι, μια θάλασσα. Ζούσαν ευτυχισμένοι… Και περνούσε ο καιρός. Ο νάνος κοίταζε τη δουλειά του και ο γίγαντας τη δικιά του και ζούσαν αγαπημένοι…
Ένα πρωί όμως ο μεγάλος γίγαντας φόρεσε ένα περίεργο καπέλο και μια ακόμη πιο περίεργη στολή. Φόρεσε και κάτι μεγάλες μπότες και μετά έκανε ένα μεγάλο πήδημα, έφτασε μπροστά στην πόρτα του μικρού νάνου και, βάνοντάς του μια λόγχη μπροστά στην κοιλιά του, είπε: «Ήρθα να σου πάρω το σπίτι παραδώσου!».Ο μικρός νάνος στην αρχή το πέρασε για χωρατό. «Κοίτα χωρατατζής που ’ναι ο μεγάλος γίγαντας!» σκέφτηκε. Και φέρνοντας στο νου το γνωστό τους χαιρετισμό, του φώναξε:– Γεια σου, γείτονα!Ο γίγαντας όμως δεν καταλάβαινε πια από τέτοια.Πίεσε τη λόγχη πάνω στην κοιλιά του μικρού νάνου και άγρια ξαναφώναξε:–Παραδώσου!Ο μικρός νάνος τότε κατάλαβε· κοίταξε λυπημένος κατάματα το μεγάλο γίγαντα και χωρίς κανένα φόβο τού είπε:– Όχι, δεν παραδίνομαι!Αμέσως μετά έτρεξε, έφτασε στο μικρό καλύβι του και σε λίγο ξαναγύρισε κρατώντας στα χέρια του μια σφεντόνα. Στάθηκε μπροστά στο γίγαντα και περίμενε.Ο μεγάλος γίγαντας τα ’χασε για λίγο. Ύστερα χύθηκε πάνω στο μικρό νάνο θέλοντας να τον συντρίψει. Έγινε όμως κάτι απίστευτο. Ο μικρός νάνος νίκησε το μεγάλο γίγαντα! Ο μεγάλος γίγαντας το ’βαλε στα πόδια…Έτσι οι Έλληνες του Σαράντα, όπως ο μικρός νάνος του παραμυθιού, όταν η Ιταλία ζήτησε να της παραδώσουν τη χώρα τους, απάντησαν όπως και κείνος, μ’ ένα θαρραλέο και αποφασιστικό ΟΧΙ!Γαλάτεια Σουρέλη
Όμως δεν ήταν παραμύθι …κι εμείς αφού μάθαμε για το χρονικό των γεγονότων, παρατηρήσαμε πολλές φωτογραφίες από τον πόλεμο ,μιλήσαμε για τους ήρωες και τα κατορθώματά τους, για την συνεισφορά των γυναικών στον αγώνα, αλλά και για όλα τα άσχημα που ένας πόλεμος φέρνει σε μια χώρα και στις ζωές των ανθρώπων !
Με αφορμή την πολύ ωραία παράσταση ΤΟ ΚΑΝΟΝΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ, που είχαμε παρακολουθήσει, με γιγαντόκουκλες και με την τεχνική του μαύρου θεάτρου, είχαμε πολλές και όμορφες ιδέες να καταθέσουμε !
ΕΙΡΗΝΗ ΕΙΡΗΝΗ!!ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΗ!
Την Παρασκευή 25 Οκτωβρίου , γιορτάσαμε απαγγέλοντας τα ποιηματάκια μας , για το ηρωικό ΟΧΙ των Ελλήνων.
Μετά, κάναμε παρέλαση κρατώντας τα σημαιάκια μας και καταθέσαμε στεφάνι μαζί με τα παιδιά του 1ου Νηπιαγωγείου Τσικαλαριών και με το Δ.Σ. Τσικαλαριών , στο μικρό ηρώο που βρίσκεται ακριβώς έξω από το σχολείο μας!Μεγάλη υπερηφάνεια!!!
δώστε το λόγο στα παιδιά!!!!θα σας καταπλήξουν!!!!
ΦΥΣΙΚΑ ΠΗΡΑΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΜΑΣ!!ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ!!!
και τελικά!!!ναι!! ΕΝΑ ΜΗΛΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΑ…ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΙΜΙΑ!
παρατήρηση, μετράμε τα δέντρα, παρατηρούμε τα χρώματα, λέμε τις απόψεις μας για τον καιρό…και μετά γινόμαστε μικροί ζωγράφοι και αναπαράγουμε τους δικούς μας πίνακες!
ΕΝΑ ΜΑΓΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΞΕΚΙΝΑ!!!
από τη σελίδα του ΙΕΠ παρακολουθήσαμε μια παρουσίαση σχετικά με τα δικαιώματα των ζώων , από τη θεματική αν τα ζώα μιλούσαν 
