Τη Δευτέρα 22 Οκτωβρίου και ώρα 5 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί στο σχολείο μας ενημέρωση σχετικά με το αναλυτικό πρόγραμμα που εφαρμόζουμε στο Νηπιαγωγείο.
Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με θέμα: “Eίμαι γονιός σημαίνει…”. Τη συζήτηση θα κατευθύνει ψυχολόγος από την Πυξίδα(Κέντρο πρόληψης των εξαρτήσεων και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας).
Η παρουσία σας κρίνεται απαραίτητη!
Γεμίσαμε τη φρουτιέρα μας με πολύχρωμα, λαχταριστά, υγιεινά και τρισδιάστατα φρούτα!
Φυσικά γευτήκαμε τη νοστιμιά και τη γλύκα των φθινοπωρινών φρούτων φτιάχνοντας μια αληθινή φρουτοσαλάτα, ο καθένας μας έχει το αγαπημένο του!
Θαυμάσαμε την ομορφιά πινάκων ζωγραφικής με θέμα τα φρούτα, λύσαμε αινίγματα, συζητήσαμε, τραγουδήσαμε…..
Τελικά τα φρούτα είναι μια πολύ καλή επιλογή και για το δεκατιανό μας στο σχολείο!
Προσπαθήσαμε και τα καταφέραμε να σχεδιάσουμε τα πιο λαχταριστά σταφύλια!
Πάρτε μια γεύση…
Κι έτσι γνωρίσαμε και το σχήμα του κύκλου.
Γίναμε μεγάλοι διαβήτες με το σώμα μας
(Προσοχή! η δραστηριότητα που απεικονίζεται παρακάτω δεν ενδείκνυται για πλακάκια,μάρμαρα και παρκέ σαλονιού)
Έχοντας ως αφορμή τον μύθο του Αισώπου ” Η αλεπού και τα σταφύλια”, γνωρίσαμε τα κόμικς , τα κυκλικά σχέδια και τα συννεφάκια όπου είναι γραμμένα τα λόγια και οι σκέψεις του ήρωα.
Σας κρατήσαμε το καλύτερο για το τέλος… ¨Πού πας αφέντη μέρμηγκα; Έχω έν΄ αμπέλι στο γιαλό …¨ από την Μαρίζα Κωχ
Ζωγραφική με νερομπογιές και λαδοπαστέλ – χαρτοκοπτική.
Η επόμενη εκδήλωση στο σχολείο μας θα πραγματοποιηθεί στις 17 Οκτωβρίου με θέμα “Το έπος του ’40” από τη θεατρική ομάδα “Ονειροβάτες”.(Πατώντας τη λέξη Ονειροβάτες θα μάθετε περισσότερα για τη θεατρική ομάδα και τις παραστάσεις τους).
Το σχολείο μας σήμερα μοσχομύρισε …από τα ψωμάκια που ζυμώσαμε και ψήσαμε.Μια ευκαιρία να ασκήσουν τα παιδιά την λεπτή κινητικότητα (με το ζύμωμα και το πλάσιμο) αλλά και να γνωρίσουν όλη τη διαδικασία παρασκευής ψωμιού(από την προετοιμασία των υλικών μέχρι το ψήσιμο).
Η ωραιότερη μυρωδιά είναι του ψωμιού
Η ωραιότερη γεύση του αλατιού και
Η ωραιότερη αγάπη των παιδιών.
κινέζικη παροιμία
Τα όνειρα που κάνουμε είναι από ζυμάρι.
Ζεσταίνονται στα χέρια μας η μοίρα πριν τα πάρει.
Φτιάξε μια φάτσα να γελά,
ένα μικρό σπιτάκι, μία κυψέλη χρυσαφί, γίνε το μελισσάκι.
Πλάθω-πλάθω ονειράκια, με τα δυο μου τα χεράκια
με ελπίδες τα γεμίζω, να μπορώ να συνεχίζω.
Πλάθω-πλάθω ονειράκια, με τα δυο μου τα χεράκια.
Πλάθω-πλάθω και φουρνίζω κι αν τα κάψω, ξαναρχίζω.
Τα όνειρα που κάνουμε είναι σα λουκουμάδες,
πασπαλισμένα με μαμά και λαίμαργους μπαμπάδες.
Τα τρώμε το πρωί ζεστά πριν βγούμε από το στρώμα
και είναι πάντα τραγανά σαν ζάχαρη στο στόμα.
Ο Φυλλοβόλος και ο Αειθαλής
“Πριν από πολλά χρόνια, υπήρχαν δυο φίλοι αγαπημένοι. Δύο φίλοι που δεν
αποχωριζόταν ποτέ ο ένας τον άλλο. Τα ονόματά τους παράξενα, αλλά δεν είναι και
η πρώτη φορά που ακούμε τέτοια. Ο Φυλλοβόλος και ο Αειθαλής, ήταν δυο δέντρα
φυτεμένα δίπλα δίπλα στη μέση ενός μεγάλου κήπου. Έμοιαζαν πολύ αλλά ήταν και
τόσο διαφορετικοί. Από τη μια ήταν και οι δυο ψηλοί, λυγερόκορμοι και φορούσαν
σχεδόν ίδια πράσινα ρούχα. Από την άλλη ο ένας ήταν πάντα χαρούμενος ενώ ο
άλλος γκρίνιαζε συνεχώς.
-Βαριέμαι, έλεγε ο Φυλλοβόλος στον Αειθαλή. Κοίτα με πώς είμαι! Πάντα με τα ίδια
ρούχα.
-Και τι έχουν τα ρούχα σου; Όμορφα, πράσινα και συχνά πλένονται από την βροχή.
Και τα δικά μου το ίδιο. Αλλά μου αρέσουν πολύ και δεν θα τα άλλαζα με τίποτα!
-Εγώ όμως τα βαριέμαι.
Η γκρίνια του Φυλλοβόλου συνεχιζόταν για πολύ καιρό. Και ο Αειθαλής ήρεμος και
με υπομονή τον άκουγε να γκρινιάζει και προσπαθούσε να τον ηρεμεί. Τόσο πολύ
αγαπούσε το φίλο του. Μια μέρα από δίπλα τους πέρασε ένας γεράκος, ντυμένος
με χοντρά καφέ ρούχα. Μόλις πλησίασε άρχισε να κάνει κρύο. Στάθηκε και άκουσε
τον Φυλλοβόλο να γκρινιάζει ενώ ο Αειθαλής του μιλούσε με ηρεμία,
προσπαθώντας για άλλη μια φορά να τον καθησυχάσει. Τους λυπήθηκε και θέλησε
να τους βοηθήσει.
-Μπορώ να σας βοηθήσω, είπε. Είμαι το Φθινόπωρο.
-Και πώς θα μας βοηθήσεις; ρώτησε ο Φυλλοβόλος.
-Ξεκίνα εσύ σιγά σιγά να βγάζεις τα παλιά σου ρούχα και θα σου στείλω εγώ
καινούρια με τη φίλη μου την Άνοιξη, είπε και έφυγε.
Έτσι και έγινε. Ο Φυλλοβόλος έριξε αργά αργά τα παλιά του ρούχα και η Άνοιξη του
έφερε καινούρια. Από τότε μια φορά το χρόνο ο Φυλλοβόλος αλλάζει ρούχα. Έπαψε
να γκρινιάζει και μαζί με το φίλο του τον Αειθαλή (ακόμα δίπλα δίπλα βρίσκονται),
σκαρφίζονται καμιά αστεία ιστορία πού και πού, για να περνά η ώρα, και πλέον
περνά ευχάριστα, χωρίς γκρίνια!”
Τύπωμα με την παλάμη+κολλάζ
Φθινοπωρινά χρώματα για φόντο και δέντρα με μαύρο μαρκαδόρο.
Το φθινοπωρινό φόντο είναι έτοιμο να δεχτεί τα δέντρα μας.Κάθε δέντρο είναι διαφορετικό από τα άλλα,είναι ιδιαίτερο ,έχει την προσωπικότητά του ,όπως κι εμείς…
Έργα τέχνης αξιοθαύμαστα!
Κολάζ με φθινοπωρινά δέντρα.Τα παιδιά έκοψαν, κόλλησαν τα δέντρα τους και σχεδίασαν τα κλαδιά.Καμαρώστε πόσο όμορφα τράβηξαν τις γραμμές με μαύρο μαρκαδόρο πάνω στα δέντρα χωρίς να ξεφύγουν από το πλαίσιο! Το αποτέλεσμα είναι απίστευτο!
Το Φ έγινε φύλλα φθινοπωρινά πάνω στου δέντρου τα κλαδιά!
Τα παιδιά χρησιμοποιούν ξυλομπογιές για να σχεδιάσουν το δέντρο, τα κλαδιά και τα Φ.
Τα παιδιά έδωσαν τίτλο στην εργασία“Η μαγική μαύρη γραμμή που κάνει φύλλα”. Στην εργασία αυτή τα παιδιά ζωγράφισαν πρώτα το φόντο με γαλάζια νερομπογιά ,κόλλησαν τον κορμό του δέντρου ,με μαύρο μαρκαδόρο σχεδίασαν τη μαύρη μαγική γραμμή πάνω και κάτω στο χαρτόνι και τέλος με λαδοπαστέλ έβαψαν τα φύλλα που σχηματίστηκαν!
Τυπώματα με δάχτυλα για το φόντο και χαρτοκοπτική.
Και τα εικαστικά συνεχίζονται!
Παρακολουθήσαμε και σχολιάσαμε το υπέροχο βιβλίο του Leo Lionni.
Οι γονείς και τα μεγαλύτερα αδέρφια θα βοηθήσουν στη μετάφραση!
Τι αλλαγές φέρνει το φθινόπωρο στη φύση, στη ζωή μας;
Ο κύκλος της ζωής του φύλλου μέσα από ένα αγαπημένο παραμύθι “leaves” του David Ezrastein.
Τα χρώματα του φθινοπώρου!
Φθινοπωράκι δροσερό ήρθε η ώρα σου
Σε περιμέναμε καιρό δωσ’ μας τα δώρα σου
Σταλλαγματιές από βροχή και φρούτα γήινα
Και στα κλαδιά όλων των δέντρων φύλλα κίτρινα
Απ’ τα μπαλκόνια στα σαλόνια μαζευόμαστε
Με τα παράθυρα ανοιχτά ονειρευόμαστε
Δεν έχει κρύο μοναχά λίγη δροσιά
Tα χελιδόνια φεύγουν μακριά
Πόσες βροχές έχουμε δει απ’ το παράθυρο
Πίσω απ’ το τζάμι με το βλέμμα προς το άπειρο
τη μυρωδιά που βγάζει το βρεγμένο χώμα
Κανείς δεν χόρτασε ούτε κι εμείς ακόμα
Όλοι οι πίνακες είναι έργα του: Leonid Afremov
https://www.youtube.com/watch?v=-3ONis108HA
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Εδώ και μία εβδομάδα οι τάξεις μας γέμισαν φθινοπωρινά χρώματα, κόκκινο, κίτρινο, καφέ, πορτοκαλί. Βγήκαμε στην αυλή και παρατηρήσαμε τη φύση, τα δέντρα, τα φύλλα,τον καιρό που αλλάζει. Μαζέψαμε όσα φύλλα μπορέσαμε, τα περιεργαστήκαμε ,παίξαμε με αυτά και τέλος τα στολίσαμε στα ταμπλό.Πήραμε ψαλίδι και κόψαμε κόκκινα, κίτρινα, καφέ και πορτοκαλιά φύλλα! Οι τάξεις έγιναν εργοτάξιο ! Ύστερα πήραμε χρωματιστές κορδέλες και χορέψαμε. Γίναμε δεινοί χορευτές! Οι τάξεις μας γέμισαν χρώματα, γέλια και μουσικές!
Επεξεργαστήκαμε πίνακες με θέμα το φθινόπωρο από τον αξιόλογο ιστότοπο της Ανθής Ζήση!(Πατώντας στη λέξη πίνακες θα εμφανιστεί ένα χεράκι που θα σου αποκαλύψει θησαυρούς τέχνης)
Ευχαριστούμε την καλλιτεχνική ομάδα της ΧΑΝΘ για τις όμορφες στιγμές που μας πρόσφερε την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου.Ο κοντορεβυθούλης και ο γίγαντας μας άγγιξε όλους, μας δίδαξε ένα σωρό αξίες ζωής, την προσφορά, τη θυσία, την αγάπη, την καλοσύνη, την ανδρεία, το θάρρος!
Σας χαρίζουμε μερικές από τις μαγικές στιγμές που ζήσαμε με τους ήρωες του έργου!