το σπερβερι°
Παντα με εντυπωσίαζε το σπερβερι°
Ίσως γιατι το βλέπουμε σπάνια, ίσως για την παράδοση που το συνοδεύει,ισως για τη χρήση του, ίσως για το μέγεθός του.
Πρωτη φορά το σπανιο αυτο ροδίτικο αριστούργημα το είδα στο Μουσείο Μπενακη.
Εντυπωσιαστηκα, συγκινήθηκα, ταξίδεψα στο χρόνο με το νου μου
Οταν είδα οτι υπάρχει και στη Ρόδο εκτεθειμένο στο Μουσείο Παράδοσης κι Αγροτικής Ζωής θελησα να το δουν και τα παιδιά.
Να ταξιδεψουν στο χρονο μαζι με ολους εκεινους τους θησαυρους που εκτίθενται στο χώρο.
Και ολοι αυτοι οι θησαυροι ζωντανεύουν μέσω της περιγραφής της Ευαγγελία Μ. Παναή η οποια μας συνεπήρε.
Μεσα απο τις δικές της παιδικές αναμνήσεις μαθαμε για τη νάκκα, το σπερβερι, τα γεωργικα εργαλεία και την αγροτικη ζωη της Ροδου τον περασμενο αιώνα.
Ζησαμε εστω και νοερα τον πλουτο της ροδίτικης γης, που με τοσο μοχθο και κόπο φρόντιζαν οι παλαιοι Ροδιτες.
Ποση σημασια ειχε γι αυτους το σιταρι, το μέλι, η ελιά, ορόσημα ζωής και θανάτου°
Φυγαμε απο εκει πλουσιοτεροι σε γνώσεις μα και συναισθήματα.
Η υπέροχη εκδρομή μας έκλεισε με το νοστιμότερο γεύμα πανω στη θάλασσα°
Γιατι τις τέλειες μέρες με τόσο υπέροχη παρέα πρέπει να τις εκμεταλλευόμαστε°
Με την ομάδα αυτή, που είναι πλεον οικογένεια, χτίζουμε αναμνήσεις αξέχαστες.
Στις επόμενες.°
