ΓΑΜΟΣ
Το γιασεμί φορεί το νυφικό ,
στις 5 Ιουνίου
Τον κρίνο της παντρεύεται σε αυλή νηπιαγωγείου
Ούλοι να ρθείτε από κοντά ,
Το γάμο αυτό να δείτε
Και δε θα σταματήσετε να μας χειροκροτείτε!
Η μαντινάδα ενος φίλου°
Ήταν γάμος στ αλήθεια
Παντρευτηκε το Γιασεμι τον μυρωδάτο Κρίνο
Κι εγινε γλέντι αληθινό, χορεψε το χωριο.
Ειχαμε την ορχήστρα μας με λύρα και λαούτο.
Τραγούδησε και το Σμαρώ, συνόδευσε η Παράσκα.
Και ητανε πρωταγωνιστές τα ίδια τα παιδια.
Και φάγαμε και ήπιαμε κι εκυλησε η νύχτα.
Και ολοι ευχαριστήθηκαν για τουτη τη χρονιά.
Εμπνευση της παράστασης το Παραδοσιακο Ροδίτικο Τραγούδι “Το Γιασεμι επέρασε”.
Οδηγός η θεματική της Τοπικής Παράδοσης που δουλευοταν καθ όλη τη διαρκεια της χρονιάς και κατέλειξε στον Παραδοσιακό Καλυθενο Γάμο.
Η παράδοση ειναι οι ρίζες μας κι αν δεν ποτίζεις τις ρίζες το δέντρο θα μαραζώσει.
Και οι Καλυθενοί τιμούν τις παραδοσεις τους κι αυτο τιμά εκείνους.
Καθοδηγητής κατα τη συγγραφή της παράστασης η Giordamnis Maria Μαρία Γιορδαμνη και η Παράσκα.
Βοηθοι στο παραδοσιακό ταξίδι του γάμου όλοι οι γονείς, οι τοπικοι φορείς, ανθρωποι του χωριου.
Πρωταγωνιστες τα μικρά μου θαυματα που με οτι ασχοληθούν το απογειώνουν
Και ποια ειναι η ιδανικότερη βιντεογράφος για ενα γάμο;
Φυσικά η Poppy Magli
Πόπη σ’ αγαπάμε ![]()
![]()
Τα «Κλεούδια» είναι παλιό παραδοσιακό γαμήλιο έθιμο στις Καλυθιές.
Συνδέεται με την προετοιμασία του γάμου και γίνεται λίγες μέρες πριν από το μυστήριο, συνήθως στο σπίτι της νύφης.
Συγγενείς, φίλοι και γειτόνισσες μαζεύονται στο σπίτι για να ετοιμάσουν τα κλεούδια.
Συνηθίζεται να φέρνουν εκεινοι τα υλικά.
Τα κλεούδια τα τοποθετούν σε σακουλακια με καραμέλες, ξηρους καρπους και τα μοιραζουν στο χωριό.
Παλιά λειτούργουσαν σαν προσκλητήριο°
Στα κλεούδια τραγουδούν και χορεύουν, τρώνε και πίνουν και οι λευτερες πριν ζυμωθεί το αλεύρι προσπαθούν να πιάσουν τα μαϊδιά με το στόμα τους χώνοντας το προσωπο στο αλεύρι.
Το αλεύρι θεωρούνταν σύμβολο αφθονίας και καλής τύχης για το νέο σπίτι. Τα κλεουδια επίσης συμβόλιζαν την ευημερία και τη «γλυκιά ζωή» του ζευγαριού.
Αναμνήσεις
Βαλίτσες φτιάξαμε σήμερα και προσπαθήσαμε να χωρέσουμε τις πιο όμορφες αναμνήσεις της φετινής σχολικής χρονιάς.
Καποιοι, οι περισσοτεροι, εβαλαν το Καστελλοριζο και χωρεσαν και το πλοιο και τη θάλασσα που μας ταξίδεψαν μέχρι εκει.
Καποιοι εβαλαν τις κουνιες μας, αλλοι τους λαχανόκηπους, τους κυριούς και τις κυρίες, οοοολους τους φίλους τους ή μονο έναν.
Τα παιχνίδια, το σχολειο σαν κτίριο -σας καταλαβαινω γιατι κι εμενα μου αρεσει και θα το επαιρνα παντου μαζι μου να εχουν ολοι σχολεια σαν και το δικό μας.
Τις προβες της γιορτής..
Εγω θα κρατήσω σαν δική μου αναμνηση τη βαλίτσα της Κατερίνας οχι γιατι χωράει μόνο εμενα αλλα γιατι για πρωτη φορά ενα παιδί με ζωγραφίζει μικρότερη απο αυτό- είμαι το μπλε κοριτσι- και σκύβει απο πάνω μου με ενα βλέμμα αγαπης, σχεδον προστατευτικό.
Εσυ Κατερίνα και καθε κορίτσι κι αγόρι που περασε και θα περάσει απο τα χέρια μου, ναι, ειστε πιο μεγάλοι και πιο σημαντικοί.
Ειστε η δυναμη μας, η έμπνευση μας, ο λόγος που παλεύουμε ολοι μας νομίζω για κάθε τι καλύτερο.
Και θα παλεύουμε ωστε οι βαλίτσες σας να γεμίζουν με τα καλύτερα και τα πιο όμορφα, με αυτά που πραγματικά σας αξίζουν
το σπερβερι°
Παντα με εντυπωσίαζε το σπερβερι°
Ίσως γιατι το βλέπουμε σπάνια, ίσως για την παράδοση που το συνοδεύει,ισως για τη χρήση του, ίσως για το μέγεθός του.
Πρωτη φορά το σπανιο αυτο ροδίτικο αριστούργημα το είδα στο Μουσείο Μπενακη.
Εντυπωσιαστηκα, συγκινήθηκα, ταξίδεψα στο χρόνο με το νου μου
Οταν είδα οτι υπάρχει και στη Ρόδο εκτεθειμένο στο Μουσείο Παράδοσης κι Αγροτικής Ζωής θελησα να το δουν και τα παιδιά.
Να ταξιδεψουν στο χρονο μαζι με ολους εκεινους τους θησαυρους που εκτίθενται στο χώρο.
Και ολοι αυτοι οι θησαυροι ζωντανεύουν μέσω της περιγραφής της Ευαγγελία Μ. Παναή η οποια μας συνεπήρε.
Μεσα απο τις δικές της παιδικές αναμνήσεις μαθαμε για τη νάκκα, το σπερβερι, τα γεωργικα εργαλεία και την αγροτικη ζωη της Ροδου τον περασμενο αιώνα.
Ζησαμε εστω και νοερα τον πλουτο της ροδίτικης γης, που με τοσο μοχθο και κόπο φρόντιζαν οι παλαιοι Ροδιτες.
Ποση σημασια ειχε γι αυτους το σιταρι, το μέλι, η ελιά, ορόσημα ζωής και θανάτου°
Φυγαμε απο εκει πλουσιοτεροι σε γνώσεις μα και συναισθήματα.
Η Αν και το Μιλα μου
Η Αν και το Μιλα μου μας κράτησαν σημερα συντροφια στο πλαίσιο των δράσεων φιλαναγνωσίας μας.
Μας έμαθαν να μιλάμε για ότι μας βαραίνει- αγχος, θλίψη, φόβο- καθώς οταν τα κουβαλαμε χώρις να τα εκφράζουμε αυτα μεγενθύνονται…
Στη συνέχεια ακολουθησε το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρου στην αυλή μας το οποίο απολαυσαν πολύ τα παιδιά, ενώ μεγάλη εκπληξη ηταν η κατασκευή κρέμας βαλσαμο για τις μαμαδες μας που σύντομα γιορταζουν°
Μαμα της Χαράς υπέροχα περάσαμε.
Στα επόμενα°
Πρωτομαγιά 2026
Ο Λαχανόκηπος του σχολείου μας
Πρωινό στην αυλή μας
Καλοκαιρινή παράσταση-Ετοιμασίες
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ κ Αγγελική μας
Εσβησα πολλές τουρτες την ημέρα των γενεθλίων μου
Πεντε στον αριθμό.
Μα αυτη η τελευταια, πέντε μέρες μετά, ηταν η καλύτερη
Γιατι ηταν από τα μικρά μου θαύματα°
Τα χαμογελα τους και οι αγκαλιές τους τα πιο πολύτιμα δώρα°

















