Αποχαιρετώντας το φθινόπωρο -Τμήμα 2
Φθινόπωρο ο μήνας της συγκομιδής… Μια εποχή που έχει πολλά να μοιραστούμε με τα παιδιά.
Πρώτος μήνας ο Σεπτέμβρης, ο “τρυγητής”, μια παροιμία έγινε η αφορμή μας “Του τρυγητή τ’ αμπελουργού, πάνε χαλάλι οι κόποι”. Αφού μιλήσαμε για το τι ξέρουμε και τι θέλουμε να μάθουμε, με πινέλα και μπογιές δημιουργήσαμε αμπελώνες, σταφύλια και μέσα από το μύθο του Αισώπου “Η αλεπού και το σταφύλι” και την δραματοποίηση του συζητήσαμε για την ρήση ” όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια” και για το ηθικό δίδαγμα του μύθου πως πρέπει να παραδεχόμαστε τα λάθη μας και να μην είμαστε εγωιστές!
Έπειτα, καλωσορίσαμε τον Οκτώβρη, τον βροχάρη, με τις μπόρες τις πολλές. Μπορεί τα πρωτοβρόχια να αργήσαν να έρθουν φέτος αλλά εμείς κατασκευάσαμε τις δικές μας ομπρέλες.
Στη συνέχεια, βγήκαμε στη αυλή μας, παρατηρήσαμε τι συμβαίνει στη φύση, πως τα φυλλοβόλα δέντρα χάνουν το φύλλωμα τους, πως τα χρώματα στη φύση είναι διαφορετικά και αφού μαζέψαμε φύλλα επιστρέψαμε στην τάξη για να δημιουργήσουμε με αυτά ατομικές και ομαδικές εργασίες.
Νοέμβρης είναι η εποχή του οργώματος και της σποράς. Συζητήσαμε για τον τρόπο που γίνονταν οι γεωργικές εργασίες παλιότερα και τώρα, για τις διαφορές, τη δυσκολία τους και είδαμε σχετικές εικόνες. Μάθαμε πως για να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί ένας σπόρος, θέλει ήλιο, αέρα, χώμα και νερό. Τέλος, βάλαμε σε σειρά την διαδικασία που μεγαλώνει ένας σπόρος.
Φτάνοντας στο τέλος του φθινοπώρου οι μικροί μας μαθητές/τριες μαθαίνουν για το δέντρο της ελιάς, το λιομάζωμα και τα προϊόντα που μας προσφέρει, καθώς και για τη διαδικασία παραγωγής του λαδιού. Η ελιά που έχουμε στην αυλή του σχολείου μας έγινε η αφορμή για τις δημιουργίες της θεματική μας,
έτσι μπορέσαμε να γίνουμε αγρότες και να μάθουμε τον τρόπο που ραβδίζουν τις ελιές.








































































































