Συνταγή για λαζαράκια

To Σάββατο του Λαζάρου συνηθίζεται από τα παλιά χρόνια οι νοικοκυρές να φτιάχνουν “Λαζαράκια”. Τα λαζαράκια είναι στην ουσία σταφιδοψωμάκια που τους δίνουμε το σχήμα ανθρώπου με σταυρωμένα χέρια , όπως ήταν δηλαδή ο Λάζαρος όταν τον βρήκε οΧριστός.                                                                                                                                                         

Δοκιμάστε να τα φτιάξετε μαζί με τα παιδιά.Αφήστε τα να πειραματιστούν με τα υλικά,να τα μυρίσουν,να τα μετρήσουν,να τα “γράψουν”σ’ένα λευκό χαρτί,να ζυμώσουν και να απολαύσουν στο τέλος τα λαζαράκια τους,Άλλωστε η όλη διαδικασία τους είναι γνωστή από το νηπιαγωγείο μας.Καλή διασκέδαση και καλή επιτυχία!

ΥΛΙΚΑ:

1 ΚΙΛΟ ΑΛΕΥΡΙ ΣΚΛΗΡΟ (ΓΙΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ)

1/2 ΦΛΙΤΖΑΝΙ ΖΑΧΑΡΗ

2 ΦΛΙΤΖΑΝΙΑ ΣΤΑΦΙΔΕΣ

1 ΦΛΙΤΖΑΝΙ ΨΙΛΟΚΟΜΜΕΝΑ ΚΑΡΥΔΙΑ

2 ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΞΗΡΗ ΜΑΓΙΑ

2 ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΚΑΝΕΛΛΑ

ΓΑΡΥΦΑΛΑ Ή ΜΟΣΧΟΚΑΡΦΙΑ

Παίρνουμε ένα ποτήρι χλιαρό νερό και διαλύουμε τη μαγιά. Ρίχνουμε το αλεύρι σε ένα μεγάλο μπολ ή σε μια πλαστική λεκάνη. Κάνουμε μια γουβίτσα στη μέση και ρίχνουμε τη ζάχαρη, το λάδι και τη διαλυμένη μαγιά. Ζυμώνουμε και αφήνουμε και τα παιδιά να ζυμώσουν προσθέτοντας χλιαρό νερό μέχρι η ζύμη να γίνει αρκετά σφιχτή. Προσθέτουμε τα καρύδια τις σταφίδες, την κανέλα και ζυμώνουμε καλά. Η ζύμη δεν πρέπει να κολλάει στα χέρια μας.

Μόλις η ζύμη ετοιμαστεί δίνουμε στα παιδιά από ένα μικρό μπαλάκι και τους ζητάμε να το κάνουν ανθρωπάκι  και τοποθετούνε τα λαζαράκια τους σε λαδόκολλα πάνω στο ταψί. Για ματάκια και στόμα βάζουμε μοσχοκάρφια.

Ανάβουμε το φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία (40 – 50 βαθμούς κελσίου) και τα αφήνουμε μέχρι η ζύμη να φουσκώσει. Στη συνέχεια ανεβάζουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς κελσίου και τα ψήνουμε εως ότου ροδίσουν.

 

lazarakia(από το Kindy kids.gr)

Τα κάλαντα του Λαζάρου

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.ΑΦΙΕΡΩΜΑ: έθιμα για το ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ κάλαντα- Λαζαρίνες ...
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.

Πού ήσουν Λάζαρε; Πού ήσουν κρυμμένος;
Κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.

Δε μου φέρνετε, λίγο νεράκι,
που ‘ν’ το στόμα μου πικρό φαρμάκι.

Δε μου φέρνετε λίγο λεμόνι,
Που ‘ν’ το στόμα μου, σαν περιβόλι.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
Σάββατο του Λαζάρου: Έθιμα, Λαζαράκια και κάλανταήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.

Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου ’φέρε χαρτί και κομπολόι.

Γράψε Θόδωρε και συ Δημήτρη,
γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.

Το κοφνάκι μου θέλει αυγά,
κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.

Βάγια, Βάγια και Βαγιώ.Σάββατο του Λαζάρου -Το έθιμο θέλει Λαζαράκια, κάλαντα και βάγια ...
τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το ψητό τ’ αρνί

Το Σάββατο του Λαζάρου

Το Σάββατο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα γιορτάζουμε την Ανάσταση του Λαζάρου. Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού και όταν κάποτε αρρώστησε οι αδελφές του Μαρία και Μάρθα έτρεξαν να ειδοποιήσουν το Χριστό να έρθει γρήγορα. Ο Χριστός όμως ήταν μακριά και δεν πρόλαβε. Όταν έφτασε ήταν ήδη νεκρός τέσσερις μέρες και είχε ταφεί όπως συνηθιζόταν τότε σε μια σπηλιά που έκλεινε με μια μεγάλη πέτρα. Ο Χριστός όμως προσευχόμενος στον πατέρα του το Θεό και ζητώντας του να τον ακούσει, φώναξε “Λάζαρε, δεύρο έξω”, που σημαίνει “Λάζαρε βγες έξω” και ο Λάζαρος αναστήθηκε από τους νεκρούς, με ένα ακόμη θαύμα του Χριστού.Διαδεδομένο έθιμο για το Σάββατο του Λαζάρου είναι τα «κάλαντα του Λαζάρου». Τα κάλαντα ήταν αποκλειστικά σχεδόν γυναικεία υπόθεση με τις μικρές «Λαζαρίνες» να τραγουδούν και να αναγέλλουν τη χαρμόσυνη εορτή.Την παραμονή της γιορτής, οι Λαζαρίνες ξεχύνονταν στα χωράφια και μάζευαν λουλούδια με τα οποία στόλιζαν μικρά καλαθάκια. Φορώντας ειδικές στολές, γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας το Λάζαρο και εισέπρατταν μικρό  φιλοδώρημα      χρήματα,αυγά, φρούτα ή άλλα φαγώσιμα