«…Δευτέρα 28. Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μια φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: «Έχουμε πόλεμο». Τίποτα άλλο. Ο κόσμος είχε αλλάξει. Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω από τον Υμμητό, ήταν άλλη αυγή:άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι».

• Με τα λόγια του Σεφέρη ο στρατιώτης που επισκέφθηκε την τάξη μας διηγήθηκε στα παιδιά τον ασπρόμαυρο πόλεμο

• Μια ομάδα παιδιών ετοίμασε το δέμα που έστειλε η μάνα στο στρατιώτη

• Μια άλλη ομάδα ετοίμασε το πανό-ντοκουμέντο του ασπρόμαυρου πολέμου, ώστε να ενημερωθούν όλοι όσοι επισκέπτονται το σχολείο μας

• Σχηματίσαμε το ΟΧΙ με υλικό ψυχοκίνησης

• Γράψαμε λέξεις που θυμίζουν πόλεμο και ειρήνη

• Ανεβήκαμε βουνά και περάσαμε από ποτάμια και γέφυρες αναπαριστώντας τις διαδρομές των στρατιωτών

• Παρακολουθήσμε το video «Ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι» και μετά από συναισθηματική επεξεργασία αυτού δώσαμε στην ειρήνη και στον πόλεμο χρώμα, συναίσθημα, μουσική, ζώο κ.ά.

• Φτιάξαμε τους Πύργους της Ειρήνης

• Κατασκευάσαμε τα περιστέρια της ειρήνης υλοποιώντας την ιδέα της Μαριέττας με τη μαμά της

Σε αυτό το σημείο, πρέπει να τονίσουμε ότι για μια ακόμη φορά είχαμε τη συμπαράσταση των γονιών μας, οι οποίοι εμπλούτισαν τη Γωνιά Παρατήρησης με βιβλία, εικόνες και φωτογραφικό υλικό του Ασπρόμαυρου Πολέμου!

Τέλος, ευχαριστούμε για τις ιδέες το περιοδικό Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, Τεύχος 112 και τις συναδέλφους  Popi-it και Νάτα…Λίνα στο Νηπιαγωγείο!

Με ποικίλες δράσεις αφιερώσαμε την εβδομάδα μας στην Επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου!

Έτσι λοιπόν:

• Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες των 4 ατόμων και απέδωσαν εικαστικά πρωτοσέλιδα των εφημερίδων εκείνης της ιστορικής περιόδου

• «Το σεντούκι της Ιστορίας» μας αποκάλυψε…

Ένα Ραδιόφωνο, όπου ακούσαμε το Έκτακτο Ανακοινωθέν
μία Ελληνική σημαία
και μία Φωτογραφική μηχανή της εποχής εκείνης

• Φτιάξαμε τις «Σημαιούλες της καρδιάς μας»

• Διαβάσαμε το αντιπολεμικό παραμύθι «Πατάτες-Πατάτες» της Anita Lobel . Μετά τη συναισθηματική επεξεργασία του παραμυθιού, τα παιδιά έγιναν ζευγάρια και «μπήκαν» στη θέση του στρατιώτη που ονειρεύεται…

• Αφού ακούσαμε την «Ειρήνη» από τις ιστορίες του παππού Αριστοφάνη, τα παιδιά απέδωσαν εικαστικά τον Πόλεμο και την Ειρήνη

• Ετοιμάσαμε τη δική μας Ειρήνη με σημαιάκια

• Παίξαμε με τις λέξεις ΟΧΙ, ΝΑΙ, ΑΕΡΑ και τις ομαδοποιήσαμε

• Παίξαμε μουσικοκινητικά παιχνίδια με τον Πόλεμο και την Ειρήνη

Προσοχή! Προφυλαχτείτε από τις βόμβες!

• Τέλος, γίναμε ζευγάρια και ζωγραφίσαμε τα παιδιά και τις σημαίες των χωρών όλου του κόσμου!

Ευχόμαστε ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!

Το παιδί και το περιστέρι του Πικάσο, Ο Ίκαρος από τον γνωστό πίνακα του Ματίς, η Κραυγή (πίνακας του Μουνκ), το Άλογο από τον Πίνακα του Αλεξανδράκη και η Μητέρα του Πικάσο με αφορμή την επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου 1940 μάς χάρισαν ένα  ταξίδι στις χώρες του Πολέμου και της Ειρήνης, της Χαράς και της Λύπης, του Φόβου και της Ελπίδας, της Εγκατάλειψης και της Αισιοδοξίας.

• Αρχικά παρατηρήσαμε τους πίνακες στην Ολομέλεια και δώσαμε τους δικούς μας τίτλους:

Το παιδί και το περιστέρι, Πικάσο

-το λυπημένο κοριτσάκι (Δημήτρης Κ.)

-το κοριτσάκι και το περιστέρι (Ευτυχία)

-το χαμογελαστό κοριτσάκι (Μαρία)

Το Άλογο από τον  Πίνακα του Αλεξανδράκη

-Οι φοβισμένοι στρατιώτες (Δημήτρης Κ.)

-το άλογο που τρέχει(Μαρία)

-οι στρατιώτες τρέχουν (Ματέο)

Ο Ίκαρος, Ματίς

-ο άνθρωπος που κολυμπάει (Νικολέτα)

-ο άνθρωπος που πετάει (Δημήτρης Κ.)

-ο άνθρωπος που δείχνει τα αστέρια (Ευτυχία)

-ο άνθρωπος που χορεύει (Χάρης)

-ο άνθρωπος και τα αστέρια (Μαριέττα)

Η Κραυγή, Μουνκ

-η φοβισμένη κοπέλα (Δημήτρης Κ.)

-το πεσμένο ουράνιο τόξο (Ευτυχία)

-η λυπημένη κοπέλα (Χάρης)

Η Μητέρα με τα δυο παιδιά, Πικάσο

-οι άνθρωποι χωρίς σπίτι (Ευτυχία)

-οι χαμένοι άνθρωποι (Δημήτρης Κ.)

• Στη συνέχεια τους κατατάξαμε σε Πίνακες του Πολέμου και σε Πίνακες της Ειρήνης

• Όμως οι ήρωες των Πινάκων του Πολέμου δραπέτευσαν!!!Γιατί άραγε;;; Την απάντηση έδωσαν τα ίδια τα παιδιά

Μητέρα και παιδιά

• δραπετεύουν από τον πόλεμο (Δημήτρης Κ.)
• πηγαίνει στην εκκλησία, θα τη σώσει ο χριστούλης από τον πόλεμο (Νικόλας)
• πηγαίνει σε άλλη πόλη (Μαρία)

Άλογο

• δραπέτευσε, γιατί θέλουν να το σκοτώσουν (Νικόλας)
• για να μην ανέβουν οι άνθρωποι πάνω του (Ραφαήλ)
• πονούσε από το χαλινάρι (Χάρης)

Κραυγή

• φοβάται να μην σκοτωθεί (Ευτυχία)
• για να μην τη φυλακίσουν (Μαριέττα)
• για να μην τη χτυπήσουν οι σφαίρες (Δημήτρης Κ.)

Ίκαρος

• κουφάθηκε από το ύψος (Ευτυχία)
• κουράστηκε ψηλά (Μαριέττα)

• Στη συνέχεια, τα παιδιά μοιράστηκαν τη χαρά των «ελεύθερων» ηρώων, χόρεψαν μαζί τους και τους τοποθέτησαν σε άλλο περιβάλλον για να νιώσουν καλύτερα!

• Αλλά, επιστρέφοντας στην αρχική τους διάσταση τους επανατοποθετήσαμε στις χώρες της Χαράς και της Λύπης

• Ο Πόλεμος φέρνει φόβο! Εμείς τι φοβόμαστε;

Τα παιδιά ζωγράφισαν τους φόβους τους

Και τους αγκάλιασαν, τους έπαιξαν, τους χόρεψαν…

Στο τέλος, τους σκίσαμε και τους πετάξαμε!!!

Το ταξίδι μας πέρασε από τη λύπη στη χαρά, από την απόγνωση στην ελπίδα και από το φόβο στη λύτρωση…

Ευχαριστούμε την Popi–it για την υπέροχη ιδέα!