Ο Αγέρανος είναι παραδοσιακός χορός της  και έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα.

Ένα τέτοιο χορό χόρεψαν, γυρίζοντας από την Κρήτη, στο ιερό νησί του Απόλλωνα τη Δήλο, ο Θησέας μαζί με τους νέους και τις νέες, που είχε σώσει από τον Μινώταυρο. Ο χορός παρίστανε την περιπλάνηση τους μέσα στο Λαβύρινθο. Περιλάμβανε κυματισμούς, αναδιπλώσεις, αναπτύξεις και ελικοειδείς στροφές, με ρυθμικά γυρίσματα και ξαναγυρίσματα, σαν μια μίμηση των πολύπλοκων στοών του Λαβύρινθου. Δηλαδή, η ουσία των σημερινών κινήσεων του χορού είναι ίδια με την παλιά.

Με το τραγούδι “αμυγδαλοτσακίσματα “γνωρίσαμε τον αρχαίο χορό αλλά και το σχετικό  μύθο  .

Του “Κουτρούλη ο γάμος”, είναι η αναπαράσταση ενός πραγματικού γάμου του 14ου αιώνα. Ποιος ήταν όμως ο Κουτρούλης;
Ο Κουτρούλης ήταν υπαρκτό πρόσωπο και μάλιστα ιππότης, που ζούσε στη Μεθώνη κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα. Κάποτε,  αγάπησε μια παντρεμένη γυναίκα, η οποία του ανταπέδωσε τον έρωτά της, εγκαταλείποντας τον νόμιμο σύζυγό της . Για αυτήν της την πράξη η Εκκλησία την αφόρισε και ο Κουτρούλης, επί 17 ολόκληρα χρόνια, παρά τις προσπάθειές του να πάρει από την εκκλησία την άδεια να την παντρευτεί, δεν τα κατάφερε….
Το 1354, ο Πατριάρχης Αντώνιος Δ’, του έδωσε την άδεια και αμέσως ο Κουτρούλης πήρε την κοπέλα, πήγαν στην εκκλησία, παντρεύτηκαν και ακολούθησε ένα μεγάλο γαμήλιο γλέντι. Όταν επιτέλους έγινε ο γάμος ,θεωρήθηκε το μέγα ζήτημα της ημέρας. Στα στόματα των γυναικών και των περιέργων θα περιφερόταν αναμφίβολα η φράση «’Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος», όπου όλη η σπουδαιότητα έπεφτε στο ρήμα «έγινε».

Η  έκφραση «έγινε του Κουτρούλη ο γάμος» χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα και υποδηλώνει θορυβώδη συνάθροιση ή μεγάλη ακαταστασία.

Μέσα σε αυτή την ακαταστασία μπερδέψαμε και εμείς τα ρούχα μας.
Καταλήξαμε σε συμπεράσματα. Κάτω απ τα ρούχα παραμένουμε οι ίδιοι άνθρωποι με τις ίδιες ανάγκες  αναζητήσεις και πεποιθήσεις. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ  ΣΕΒΟΝΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΓΑΠΟΥΝ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ.

 Από γενιά να ’ναι ο γαμπρός και να ’ναι φημισμένος…

Τα φλαμίνγκο είναι μονογαμικά πουλιά και κτίζουν την οικογένεια τους στα σταθερά θεμέλια της συνεργασίας. Οι δύο μελλοντικοί γονείς ετοιμάζουν μαζί τη φωλιά τους και γενούν μόνο ένα αυγό κάθε χρόνο. Οι γονείς επωάζουν το αυγό με τη σειρά μέχρι να εκκολαφθεί και μετά ταΐζουν τον νεοσσό με ένα υγρό σαν γάλα που εκκρίνουν και οι δύο από το λαιμό τους. Το ‘γάλα’ αυτό είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες και λίπη. Ο νεοσσός τρέφεται από τους γονείς μέχρι να είναι αρκετά μεγάλος για να φάει από μόνος του.

“Τι θα γίνει μ’ αυτούς τους άνδρες, που τους αρέσει ο πόλεμος;” είπε η Λυσιστράτη.
Συμφώνησαν να κάνουν όλες μαζί οι γυναίκες απεργία και έπιασε το κόλπο.

η διαφήμιση επηρεάζει τη γνώμη μας. Παρακολουθήσαμε  διαφημίσεις

Χωρίζουμε τα παιδιά σε ομάδες .Ζητήσαμε να διαφημίσουν ένα αποσμητικό και για μια κρέμα προσώπου. Καταγράφουμε όσα είπαν οι δύο ομάδες.

Δημιουργήσαμε διαφημίσεις για κρέμα προσώπου και ανδρικό αποσμητικό.

Εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα και γεμάτα μηνύματα ενσυναίσθησης και ελπίδας, η «Ομπρέλα» ακολουθεί την ιστορία του Τζόζεφ, ενός αγοριού που ζει σε ορφανοτροφείο, και ονειρεύεται να έχει μία κίτρινη ομπρέλα.

ΑΣΚΗΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΛΟΓΟΥ.

Ένα αγαπημένο τραγούδι των παιδιών ¨ο κόκορας¨ του Διονύση Σαββόπουλου, έγινε αφορμή να αναρωτηθούμε για το τι συμβαίνει στις κοινωνίες των ζώων, εκεί που δεν επικρατούν στερεότυπα και τους νόμους βάζει η ίδια η φύση.

Στο τέλος μεταφέραμε το τραγούδι, (αλλάζοντας τα πρόσωπα)στην κοινωνία των ανθρώπων.

Μια νυχτερίδα στη σκεπή
φυλάει το σπιτικό μου
ποιος άραγε θα σου το πει
να μάθεις τον καημό μου

Σου στέλνω χαιρετίσματα
κι ο άνεμος τα παίρνει
κι αν πέσουν και στα κύματα
πίσω ξανά τα φέρνει