Όταν ένα γράμμα φυλάει τυλιγμένες με προσοχή των μεγάλων τις ελπίδες και των

μικρών τις προσδοκίες.

Το στολισμένο καραβάκι είναι ένα ελληνικό έθιμο. Κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων εορτών, στολιζόταν στα σπίτια και στις πλατείες, πριν από την αντικατάστασή του από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τα τελευταία χρόνια, πολλοί δήμοι επανέφεραν το έθιμο, στολίζοντας στις πλατείες, κατά τη διάρκεια των εορτών, καράβια αντί για έλατα ή στολίζοντας και τα δύο.

Σύμφωνα με την παράδοση, το καράβι στολιζόταν επειδή οι Έλληνες είχαν ανέκαθεν δεσμούς με τη θάλασσα, ήδη από τα αρχαία χρόνια. Ακόμη, πολλοί ενήλικες και παιδιά εργάζονταν στα πλοία για να φέρουν χρήματα και ψωμί στις οικογένειές τους, ακόμη και τις αργίες. Το καραβάκι συμβόλιζε, όχι μόνο την προσμονή των παιδιών για αντάμωση με τους συγγενείς τους, αλλά και τη δική τους αγάπη για τη θάλασσα. Παράλληλα, μικρά καραβάκια είχαν τον ρόλο και ενός τιμητικού καλωσορίσματος για τους έλληνες θαλασσοπόρους που επέστρεφαν στα σπίτια και στις οικογένειές τους, καθώς και τάματος για να είναι ασφαλείς στα «άγρια κύματα». Συχνά τα παιδιά που πήγαιναν να πουν τα κάλαντα κρατούσαν μια μινιατούρα – στολισμένο καράβι. Στολισμένο με χρωματιστά χαρτιά και σχοινιά, γέμιζε από γλυκά και χριστόψωμα από τους γείτονες. Αν και το έθιμο αυτό σήμερα έχει ατονήσει, κρατάει ακόμα στα νησιά, από όπου και προέρχεται.

Όταν όλα τα ρολόγια δείχνουν Δώδεκα παρά Δώδεκα…

Οι δυο τους συναντιούνται μια βραδιά Πρωτοχρονιάς στον προθάλαμο του χρόνου, ακριβώς στις δώδεκα παρά δώδεκα.

Ο ένας είναι ορμητικός, είναι νέος και ωραίος .Ο άλλος είναι απελπισμένος, είναι τέως. Μα πάνω απ όλα, είναι αποφασισμένος  να σταματήσει πάση θυσία την αέναη διαδοχή του χρόνου.

Σας περιμένουμε την Πέμπτη ,19 Δεκεμβρίου και ώρα  6μ.μ ,να ματαιώσουμε όλοι τη μαζί σύγκρουση ανάμεσα στο παρόν και στο μέλλον

2ο Νηπιαγωγείο  Άστρους

Ευχαριστούμε από καρδιάς τον κύριο Δημήτρη Αντωνίου ,για το υπέροχο έλατο που έστειλε στο σχολείο μας και έφερε τη μαγεία και τη θαλπωρή των Χριστουγέννων βαθιά στην καρδιά μας.

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Ελλάδα

Το έθιμο του χριστουγεννιάτικου δέντρου εισήχθη στην Ελλάδα επί Βαυαροκρατίας, όταν τα Χριστούγεννα του 1834 στολίστηκε με δέντρο η κατοικία του Όθωνα στο Ναύπλιο και συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια στο παλάτι των Αθηνών. Στις 24 Δεκεμβρίου 1843 στήθηκε για πρώτη φορά χριστουγεννιάτικο δέντρο σε ελληνικό σπίτι και συγκεκριμένα στο αρχοντικό του Ναξιώτη Ιωάννη Παπαρρηγόπουλου, γενικού Προξένου της Ρωσίας στην Αθήνα.

Το έθιμο, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, άργησε να εξαπλωθεί στην χώρα μας. Μόλις την δεκαετία του τριάντα κάποια αστικά σπίτια άρχισαν να στολίζουν χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ μεταπολεμικά το έθιμο διαδόθηκε ταχύτατα τόσο στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο χώρα. Μια προσπάθεια να αντιακατασταθεί το χριστουγεννιάτικο δέντρο με το ελληνοπρεπέστατο καραβάκι στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα δεν ευοδώθηκε.

https://www.youtube.com/watch?v=9z8VSfrI6zA

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΕΝΑ  ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΟ ΣΠΟΡΑΚΙ!

Γιατί και εμείς οι άνθρωποι, όπως ακριβώς και τα φυτά,  ξεκινάμε το ταξίδι της ζωής μας  σαν μικρά τοσοδούλικα σποράκια, παραχωμένα μέσα στη ζεστή κοιλίτσα της μαμάς μας.

Ο Σπερματούλης είναι ένα μικρό σποράκι. Ζει μέσα στον κύριο Κύρο, μαζί με 300 εκατομμύρια μικρούτσικους φίλους του. Όσο πλησιάζει η μέρα του Μεγάλου Κολυμβητικού Αγώνα, ο Σπερματούλης προπονείται όλο και πιο σκληρά. Ξέρει ότι πρέπει να κολυμπήσει όσο πιο γρήγορα μπορεί, για να κερδίσει το μεγάλο βραβείο: ένα πανέμορφο αβγό! Στο τέλος του αγώνα, κάτι υπέροχο και μαγικό συμβαίνει! Όμως. . . πού πήγε ο Σπερματούλης;

Με χρώματα φωτεινά, ο Eric Carle μας μιλά για τις τέσσερις εποχές του χρόνου και μας αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία ενός πανέμορφου ηλιοτρόπιου, που φύτρωσε από ένα μικρούτσικο σποράκι.

 Ένα από τα πιο ωραία ποιήματα που μελοποιήθηκαν είναι «Το τραγούδι του κοριτσιού»

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Πρώτη ερμηνεία: Ελένη Βιτάλη
Δίσκος: Ο ήλιος ο ηλιάτορας (1982, MINOS-EMI)

Δύο συ και τρία γω
πράσινο πεντόβολο
μπαίνω μέσα στον μπαξέ
γεια σου κύριε μενεξέ.
Σιντριβάνι και νερό
και χαμένο μου όνειρο (2)