«

»

Ιαν 01 2012

Η ζωή απέναντι…

 Γράφει: η Μαργαρίτα Στεφάνου, φιλόλογος

Πηγή: Ναυτεμπορική. http://www.naftemporiki.gr/news/maties.asp?id=1284550

Με αφορμή την έλευση του νέου έτους αξίζει να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας απέναντι στη ζωή και να αναρωτηθούμε τί τελικά θέλουμε να κρατήσουμε ως κάτι πολύτιμο και να το φυλάξουμε με αγάπη… Ένα ποίημα που κατα κόρον κυκλοφορεί στο Internet ως δημιουργία του Χιλιανού ποιητή Pablo Neruda, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για έργο της βραζιλιάνας συγγραφέως Martha Medeiros από το Πόρτο Αλέγκρε, μας καλεί σε έναν εσωτερικό αναστοχασμό για τα σημαντικά στη ζωή μας … για την ίδια τη ζωή ως υπέρτατη αξία, ως δώρο ως αίνιγμα και ως θαύμα…
Αξίζει να επισημανθεί η ευκολία με την οπoία το Internet μπορεί να μετατραπεί από ένα πεδίο απεριόριστων δυνατοτήτων σε ένα όργανο παραπληροφόρησης και ανεξέλεγκτης προπαγάνδας, ιδίως για τον ανυποψίαστο χρήστη. Χαρακτηριστική είναι η περιπέτεια του συγκεκριμένου έργου που του αποδίδεται εσφαλμένη πατρότητα. Ειδικότερα, πολλές ισπανόφωνες σελίδες μιλάνε για το ποίημα αυτό, λέγοντας ότι έχει κακώς αποδοθεί στον Χιλιανό ποιητή Pablo Neruda. Το ίδρυμα Πάμπλο Νερούδα επιβεβαιώνει πως δεν είναι δικό του  και μάλιστα λέει πως έχει δεχθεί πάμπολλες ερωτήσεις σε σχέση με  αυτό.
Περισσότερες πληροφορίες για το θέμα μπορείτε να βρείτε στους συνδέσμους που ακολουθούν.

Το ποίημα αυτό αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια, σε μετάφραση Βασίλη Χατζηγιάννη, όπως δημοσιεύτηκε στις 29/12/2006 στην εφημερίδα Ναυτεμπορική.    

Αργοπεθαίνει όποιος   

 Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δε διακινδυνεύει και δεν
αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δε μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο » ι » αντί ενός συνόλου συγκινήσεων
που κάνουν να λάμπουν τα μάτια,
που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο,
που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
   

 Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δε διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον
μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.   

 Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δε διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δε βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
   

 Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για
την τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
   

 Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δε ρωτά για πράγματα που δε γνωρίζει.
   

 Αποφεύγουμε το θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι
για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια
προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από
το απλό γεγονός της αναπνοής.   

 Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει
στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.   

1 comment

  1. μελινα

    Πολύ καλό κυρία Στεφάνου!!
     

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων