Προληπτικοί  και δεισιδαίμονες χαρακτηρίζουν την Τρίτη (Παρασκευή για κάποιους) και 13 σαν μια μέρα κακότυχη και «μαύρη».  Συγκεκριμένα  Έλληνες και Ισπανοί έχουν την πρόληψη της Τρίτης, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους λαούς που έχουν την Παρασκευή.

Για τους Έλληνες η Τρίτη είναι δυσοίωνη διότι είναι η  μέρα που η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε 2 φορές. Η πρώτη το 1204, από τους Σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας  ( Τρίτη 13 Απριλίου 1204 ) και επίσης   από τον Μωάμεθ τον Β’ τον Πορθητή (Τρίτη 29 Μαΐου 1453)

Από την τελευταία και οριστική άλωση το 1453 γιορτές και γλέντια δεν γίνονταν ποτέ Τρίτη και τα σπιτικά παρέμεναν κλειστά για τους επισκέπτες -ήταν ένας τρόπος για να μη ξεχάσουμε ως έθνος τη μελανή εκείνη μέρα της ελληνικής ιστορίας.

Η κακοτυχία της Παρασκευής είναι μια ξενόφερτη για εμάς δεισιδαιμονία. Προέρχεται ίσως από την ημέρα εξολόθρευσης του Τάγματος των Ναϊτών, Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307 (εδώ ξανά βλέπουμε και το 13), από τον στρατό του βασιλιά Φιλίππου της Γαλλίας. Επιπλέον λέγεται πως ήταν μέρα Παρασκευή όταν η Εύα έδωσε στον Αδάμ τον απαγορευμένο καρπό, με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν από τον Παράδεισο, Παρασκευή όταν η μεγάλη πλημμύρα της Βίβλου αφάνισε τα μιασματικά όντα της γης και, η μέρα που ο Χριστός σταυρώθηκε ήταν επίσης Παρασκευή.

Ο αριθμός 13 χαρακτηρίζεται  ως γρουσούζικος από πολύ παλιά και στην συνέχεια  συνδυάστηκε  με τις «μαύρες»  ημέρες (Τρίτη και Παρασκευή) και γεννήθηκαν σωρεία προλήψεων που παιδεύουν  το μυαλό μας ως σήμερα.

Οι σχετικές με το 13 προλήψεις δημιουργήθηκαν με την ανακάλυψη του δωδεκαδικού συστήματος, σύμφωνα με το οποίο το 12 είναι ο τέλειος αριθμός: 12 οι ώρες της μέρας και της νύχτας, 12 οι μήνες, τα ζώδια, 12 και οι άθλοι του Ηρακλή! Με την προσθήκη του αριθμού «ένα» σ’ αυτό το ιερό 12 σχηματιζόταν η αρχή ενός νέου κύκλου. Το συμβολικό αυτό άλμα προς το καινούριο «άγνωστο», που αντιπροσώπευε ο αριθμός 13, προκάλεσε ανησυχία στους ανθρώπους κι έτσι άρχισαν να του αποδίδουν ευθύνες για τα ατυχή συμβάντα. Ο Φίλιππος Β’ της Μακεδονίας λέγεται πως πέθανε αφότου τοποθέτησε το άγαλμά του δίπλα σε αυτά των δώδεκα θεών του Ολύμπου. Σύμφωνα με τις χριστιανικές θεωρίες στο μυστικό δείπνο παρίστανται 12 μαθητές και ο 13ος συνδαιτυμόνας ήταν ο Ιησούς. (Και τον Ιησού να μετρούσαμε ως πρώτο, ο 13ος θα ήταν ο Ιούδας..). Το 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αναφέρεται στο θηρίο και τον Αντίχριστο, τα δύο δημιουργήματα του Διαβόλου. Ο αριθμός 13 φιγουράρει στην πιο κακότυχη κάρτα των ταρό, τον θάνατο.

Γενικότερα, το δεκατρία μπορεί να θεωρείται “κακός” αριθμός απλά επειδή είναι μία μονάδα πάνω απ’ το δώδεκα το οποίο είναι δημοφιλές σε πολλούς πολιτισμούς. Όταν μία ομάδα δεκατριών αντικειμένων διαιρεθεί στα δύο, στα τρία, στα τέσσερα ή στα έξι, πάντα ένα αντικείμενο περισσεύει. Το «κακό»!

Πηγή Πληροφοριών :   http://egxoiridio.wordpress.com

 (εργασία της μαθήτριας Στέλλας Βαρθακούρη)

      Ο υψηλός πολιτισμός που δημιούργησε ο άνθρωπος, του έδωσε αναμφισβήτητα τη δυνατότητα να διευκολύνει αλλά και να βελτιώσει την ζωή του. Με τα τεχνικά μέσα που απέκτησε, μπόρεσε να κατανοήσει το περιβάλλον του, να ελευθερωθεί από το δέος που του προκαλούσαν τα φυσικά φαινόμενα ώστε να μπορέσει να τα ερμηνεύσει.

Τα τελευταία χρόνια νέα είδη επιστημονικών εξειδικεύσεων άρχισαν να αναπτύσσονται. Θα λέγαμε ότι πρόκειται, για κλάδους γέφυρα, ανάμεσα σε δυο βασικές επιστήμες, παρά για νέες επιστήμες. Για παράδειγμα η δημιουργία της ειδικότητας της γεωαρχαιολογίας όπου ήταν το αποτέλεσμα της συνεργασίας ανάμεσα στην επιστήμη της γεωλογίας και της αρχαιολογίας. Η συνεργασία αυτή αφενός βοήθησε την ανάπτυξη και των δυο επιστημών αφετέρου έδωσε λύση σε πολλά πολλά σύγχρονα και παλαιά μυστήρια. 

Ένα από αυτά ήταν η μυστηριώδης «κατάρα των Φαραώ» που θανάτωνε κατά παράξενο τρόπο τους εισερχόμενους στο εσωτερικό μερικών πυραμίδων. Αποδείχθηκε όμως, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις της γεωλογίας, ότι οι θάνατοι προέρχονταν από τους ραδιενεργούς γρανίτες που χρησιμοποίησαν αρκετά συχνά οι κατασκευαστές των πυραμίδων , κυρίως στους θαλάμους με τις μούμιες. 

Μια άλλη σημαντική επιτυχία της γεωαρχαιολογίας την είχαμε στην Κίνα . 

Πριν μερικά χρόνια στην περιοχή Λιαολίνγ της νότιας Κίνας, γεωργοί της περιοχής, ανοίγοντας ένα δρόμο συνάντησαν πετρώματα με χιλιάδες απολιθώματα. Η σπανιότητα και η καλή κατάσταση αυτών των απολιθωμάτων, κινητοποίησε την επιστημονική κοινότητα και τα ευρήματα που συνέχισαν να έρχονται στην επιφάνεια ήταν εντυπωσιακά .

Το πλέον χαρακτηριστικό είδος που έφερε στην επιφάνεια η γεωλογική σκαπάνη, ήταν ένα είδος πτερωτού δεινόσαυρου, o επονομαζόμενος Μικρόκραπτος , της οικογένειας των Αρχαιοπτερίγων , ηλικίας 120.000.000 ετών . Η ανεύρεση του συνέβαλε τα μέγιστα στην μελέτη της ιστορίας και της εξέλιξης της πτήσης των πουλιών. Παράλληλα η ομοιότητα του παραπάνω είδους, με τον ιπτάμενο δράκοντα της Κινέζικης μυθολογίας, έδωσε μια εξήγηση στην δημιουργία του μύθου των ιπτάμενων δράκων. Πράγματι, η πιθανή παλαιότερη ανεύρεση παρομοίων απολιθωμάτων κέντρισε την περιέργεια και την φαντασία αυτού του λαού, δημιουργώντας τον μύθο του ιπταμένου δράκου, που αργότερα ενσωματώθηκε σε κάθε εορταστική εκδήλωσή του. 

Αλλά και στην Ελλάδα η εφαρμογή της μεθοδολογίας και των συμπερασμάτων αυτής της επιστήμης μπορεί να μας δώσει απαντήσεις σε πολλά μέχρι σήμερα ερωτήματα . Ένα από αυτά είναι τι ήταν ο δράκος της Κω.

Πράγματι ο αρχαίος ιστορικός Φλάβιος Φιλόστρατος του δευτέρου αιώνα μ.Χ. αναφέρει στο έργο του Ηρωικός ΙΙ,5 « Στο νησί της Κω κατά την καλλιέργεια των αμπελιών το έδαφος ακούγονταν σαν να ήταν άδειο. Όταν δε το έσκαψαν, βρήκαν

12 πήχεις όν νεκρό, μέσα στο κρανίο του οποίου κατοικούσε δράκος.» 

Ας δούμε όμως τι είδους πληροφορίες μπορούμε να αντλήσουμε και τι εξήγηση να δώσουμε στην παραπάνω περιγραφή.

Κατ αρχάς σημαντική πληροφορία μπορεί να θεωρηθεί ότι στην Κω καλλιεργούνταν αμπέλια από τα παλιά χρόνια.

Τα ηφαιστειακά εδάφη είναι τα καταλληλότερα για την καλλιέργεια των αμπελιών και στην Κω τα συναντάμε κυρίως στον δήμο Ηρακλειδών στο δυτικό τμήμα του νησιού .

Στο ίδιο Δήμο επιπλέον έχουμε την παρουσία εκτός των άλλων ειδών και απολιθωμάτων ελεφάντων Βιλαφράνκειας περιόδου..

Το είδος του ελέφαντα που έζησε στην Κω είναι ο Ελέφας ο Μεσογειακός (Elephas meridionalis).

Πιθανόν οι κάτοικοι της παραπάνω περιοχής να ανεύρισκαν, σκάπτοντας, κεφαλές ελεφάντων και μην γνωρίζοντας που να τις αποδώσουν, θεωρούσαν ότι επρόκειτο για απομεινάρια γιγάντων η δράκων. Εξάλλου η γνώση δεν ήταν διαδεδομένη όπως σήμερα για να αναγνωρίζουν τα παλαιοντολογικά ευρήματα και ειδικά τα τεράστια κρανία του ελέφαντα, είδος που δεν ζούσε τον δεύτερο αιώνα στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου.

Την παραπάνω λογική εξήγηση μπορεί να δώσουμε και σε ένα άλλο ευρύτερο μύθο που ήταν διαδεδομένος στη Κω και αναφέρεται στο Τέρας της Μεροπίδος, όπου Μεροπίς το αρχαίο όνομα της Κω.

Υπάρχει και μια άλλη διάσταση αρκετά ενδιαφέρουσα, που συνδέει την ύπαρξη των απολιθωμάτων με τη Μυθολογία μας. Ο Εμπεδο¬κλής στον Ακράγαντα της νοτίου Ιταλίας ανέφερε ότι σε σπηλιές κοντά στη θάλασσα υπήρχαν οστά γιγάντων. Ο Βοκάκιος έγραψε ότι σε σπηλιές της Καλαβρίας βρήκε τα οστά του Κύκλωπα του Πολύφημου. Η Ιταλική Γεωλογική Εταιρεία, με¬τά από μακροχρόνιες έρευνες στις παραπάνω περιοχές, ανακάλυψε αρκε¬τό αριθμό κρανίων του Ελέφαντα του Μεσογειακού ( Elephas meridionalis). Το απολίθωμα του κρανίου αυτού αν του αφαι-ρέσουμε τους χαυλιόδοντες μοιάζει με γιγάντιο κρανίο μονόφθαλμου όντος . Κάπως έτσι λοιπόν πρέπει να δημιουργήθηκε ο μύθος του κύκλωπα του τεράστιου όντος της Οδύσσειας. Παρατηρούμε λοιπόν μια ευρύτερη σύνδεση ανάμεσα στην δημιουργία των μύθων που μιλάνε για δράκους, γίγαντες, τέρατα με τα απολιθώματα των μεγάλων θηλαστικών που βρίσκονται σχετικά εύκολα στις παραμεσόγειες κυρίως χώρες και όχι μόνο .Η ύπαρξη αυτών των απολιθωμάτων αποτέλεσε το έναυσμα, το κίνητρο η την δικαιολογία στην δημιουργία δεκάδων μύθων που μάγεψαν τα παιδικά μας χρόνια και έδιναν για χιλιάδες χρόνια μια διαφορετική πινελιά στην βαρετή καθημερινότητα.

(Πηγή: Άρθρο από τον κ. Ξενοφών Φανουρίου, Γεωλόγο, Ωκεανογράφο) 

Θα απαγορευτούν τα καπνιστήρια σε όλους τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους από 1ης Ιουλίου

Δεκαοχτώ και σήμερα μετρούν οι εργαζόμενοι έως ότου σβήσουν μια και καλή το τσιγάρο τους στο γραφείο: από 1ης Ιουλίου το κάπνισμα θα επιτρέπεται μόνο στο πεζοδρόμιο! Την ίδια ημέρα θα ενεργοποιηθεί τετραψήφιος αριθμός κλήσης, τον οποίο οι πολίτες θα μπορούν να καλούν για να «καρφώνουν» παραβάσεις του νόμου.

Αυτά ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο οποίος χτες παρουσίασε τις τελευταίες ρυθμίσεις που αφορούν τα αντικαπνιστικά μέτρα, δύο εβδομάδες πριν τεθεί σε ισχύ ο νόμος. Έκπληξη ωστόσο προκάλεσε η διευκρίνιση πως θα απαγορευτούν τα καπνιστήρια σε όλους τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους εργασίας, παρά το γεγονός πως προβλεπόταν η δημιουργία ειδικών χώρων στον αντικαπνιστικό νόμο.

(Πηγή: Τα Νέα, www.tanea.gr, Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009)

Η γιορτή του σχολείου μας…

Slammin Sounds – Knocking on Heavens Door (Bob Dylan)…

Slammin Sounds – Θα χαθώ (Πέτρος Θεοτοκάτος)…

Παράσταση 1ου Γυμνασίου Κω “ΚωμΟδύσσεια”…

 Τώρα που τελειώνει η σχολική χρονιά θα μπορούσαν όσοι θέλουν να φέρουν στα σχολεία τους τα σχολικά βιβλία που δεν χρειάζονται για να ανακυκλωθούν ή και να επαναχρησιμοποιηθούν. Ας βοηθήσουμε όλοι για έναν καλύτερο Πλανήτη!!

Με επιτυχία δυο τηλεοπτικά συνεργεία του  σταθμού  πανελλήνιας εμβέλειας Σκάι συνεχίζουν τα γυρίσματα πλάνων  από την Κω.

Το πρώτο συνεργείο μεν την πολύτιμη βοήθεια μιας μεγάλης  ομάδας τζιπ  4χ4 της λέσχης  Κω και την ξενάγηση του κ.Φανουρίου διέτρεξαν και  ξεναγήθηκαν στον κύριο ορεινό όγκο του Δίκαιου .Εντυπωσιάστηκαν από  τις κρυφές  ομορφιές του νησιού και τράβηξαν αρκετά πλάνα αλλά εξέφρασαν και τον προβληματισμό τους για την αρρώστια των πεύκων βαμβακίαση η ποια έχει πληγώσει ένα μεγάλο τμήμα του πευκοδάσους του νησιού. Τα πλάνα αυτού του συνεργείου θα προβληθούν σε δυο εβδομάδες περίπου από την καθημερινή εκπομπή  του Σκάι « ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ».

Ένα δεύτερο  συνεργείο του ίδιου σταθμού  συνεχίζει  τα γυρίσματα στο παλιό Πυλί στην Ζιά την Αντιμάχεια  και σε άλλα σημεία του νησιού.

Παράλληλα πληροφορίες αναφέρουν ότι και ο τηλεοπτικός  σταθμός ΑΛΦΑ θα ασχοληθεί με εκπομπή του με το νησί της Κω εντός των προσεχών εβδομάδων.

Ένα από τα πιο παρεξηγημένα ζώα της φύσης είναι το φίδι. Σε πολλούς ανθρώπους προκαλούν έντονο αίσθημα φόβου γιατι πιστεύουν ότι θα τους επιτεθούν και ότι το δηλητήριο τους θα επιφέρει το θάνατο. Όμως τα περισσότερα είναι ακίνδυνα και δεν είναι επιθετικά . Όπως τα περισσότερα ζώα, έτσι και αυτά φοβούνται τον άνθρωπο. Μόνο αν το φίδι νιώσει ότι απειλείται θα επιτεθεί ή αν, κατά λάθος κάποιος το πατήσει. Αλλά και πάλι υπάρχει μικρή πιθανότητα το δάγκωμα να είναι επικίνδυνο, καθώς από τα φίδια που υπάρχουν στην Κω , μόνο οι οχιές είναι επικίνδυνες. Υπάρχει ένας πρακτικός τρόπος να ξεχωρίσει κάποιος αν ένα δάγκωμα από φίδι είναι επικίνδυνο ή όχι. Αν τα ίχνη του δαγκώματος στο δέρμα είναι δυο σημεία σαν τελείες, τότε το φίδι είναι δηλητηριώδες, αν όμως η πληγή έχει σχήμα U τότε δεν είναι.

Τα φίδια προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες στο περιβάλλον .Περίπου 1.000 τρωκτικά καταναλώνονται από ένα φίδι κατά διάρκεια της ζωής του, ως τροφή. Έτσι όταν σκοτώνεται ένα φίδι ουσιαστικά είναι σαν να σώζονται οι ζωές 1.000 τρωκτικών, με ότι σημαίνει αυτό για το περιβάλλον.

Ας γνωρίσουμε όμως μερικά λειτουργικά χαρακτηριστικά τους .

Τα φίδια κατ αρχάς δεν βλέπουν όπως οι άνθρωποι, βλέπουν μόνο την υπέρυθρη ακτινοβολία. Ουσιαστικά «βλέπουν θερμοκρασίες» των σωμάτων . Λόγω του ότι τα θύματά τους είναι θηλαστικά, δηλαδή θερμόαιμα, τα φίδια μπορούν εύκολα να τα διακρίνουν σε οποιοδήποτε περιβάλλον. Επίσης έχουν πολύ ισχυρή όσφρηση και ακολουθούν το θύμα τους από τη μυρωδιά του. Εκτός από αυτό, τα φίδια είναι κουφά δεν έχουν ακουστικούς πόρους, έχουν όμως πολύ ανεπτυγμένη την αίσθηση των δονήσεων. Κάθε ήχος, κάθε κίνηση, ακόμα και ο πιο ανάλαφρος αέρας, προκαλεί δονήσεις στο έδαφος και τα φίδια είναι σαν να ακούνε τα πάντα με τον τρόπο τους. Λέγεται τέλος πως είναι από τα ζώα που αισθάνονται πρώτα έναν επικείμενο σεισμό. Στην χώρα μας υπάρχουν 21 είδη φιδιών, γεγονός που την καθιστά την πλουσιότερη σε ποικιλία διαφορετικών ειδών στην Ευρώπη. Εδώ στην Κω έχουν καταγραφεί 12 είδη. Η οχιά είναι το μοναδικό δηλητηριώδες και πραγματικά επικίνδυνο για τον άνθρωπο φίδι της Ελλάδας. Στην Κω συναντάμε δυο είδη οχιάς, το Vipera ammodytes και τη Οθωμανική οχιά .
Το κύριο χαρακτηριστικό της πρώτης οχιάς, είναι ένα μικρό κέρατο που υψώνεται στο μπροστινό μέρος της κεφαλής και το οποίο είναι ελαστικό και μαλακό. Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι ένα σχέδιο ζιγκ-ζαγκ σε όλο το σώμα. Παρ’ όλη τη φήμη γύρω από το όνομά τους, η V. ammodytes είναι συνήθως ληθαργική, όχι τόσο επιθετική και αν δεν την προκαλέσεις δε δαγκώνει. Συχνάζει σε αμμώδη εδάφη εξ ου και το όνομα Αμμοδύτης.

Στη Κω όμως εκτός των άλλων φιδιών, συναντάμε και ένα σπάνιο είδος το ονομαζόμενο Σκουληκόφιδο (Typhlops vermicularis) το ονομάζουν επίσης Ανήλιαγο επειδή προτιμά να ζει μέσα στο έδαφος.
Είναι ένα μικρό φίδι, το μήκος του φτάνει τα 25 εκατοστά, εξωτερικά μοιάζει με σκουλήκι και είναι προσαρμοσμένο να ζει κάτω από πέτρες η μέσα στο χώμα. Τα μάτια του είναι στο πάνω μέρος του κεφαλιού του και είναι σαν μικρές κηλίδες. Το χρώμα του είναι ροζ . Τρώει κυρίως ζωύφια μυρμήγκια κ.λ. Δεν κυκλοφορεί κατά την διάρκεια της ημέρας αλλά όταν πέφτει ο ήλιος. Το φίδι αυτό δεν είναι δηλητηριώδες και κινείται σχετικά αργά .

(Πηγή: Δημοσιευμένο άρθρο από τον κ. Ξενοφών Φανουρίου, Γεωλόγο, Ωκεανογράφο)

Μετά από την περιπετειώδη φετινή σχολική χρονιά, με τα Δεκεμβριανά (όπως ονομάστηκαν), με το μακελειό στον ΟΑΕΔ από τον μαθητή που άκουγε Heavy Metal, με τον διάλογο για την Παιδεία, με πολλές συζητήσεις επί συζητήσεων, από ειδικούς και μη, για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην Παιδεία , συζητήσεις για κατάργηση του ασύλου στα Πανεπιστήμια και τόσα άλλα, οι μαθητές μας (2ου Γυμνάσιου Κω, άλλα και του 1ου Γυμνασίου Κω) μας έβαλαν τα γυαλιά διοργανώνοντας υπέροχες εκδηλώσεις την τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς (με την βοήθεια κάποιων «ηρωικών» εκπαιδευτικών), διδάσκοντας μας πολιτισμό, μουσική, θέατρο, αρχαία ιστορία, πληροφορική, έκθεση, χορό, ζωγραφική, την περιβόητη διαθεματικότητα, αγάπη, συνεργασία, συνέπεια, υπευθυνότητα.
Συγκεκριμένα στο σχολείο μας οι μαθητές της Γ΄ τάξης οργάνωσαν μια καταπληκτική γιορτή, διάβασαν ένα υπέροχο κείμενο που αναφερόταν στην ζωή τους στο σχολείο και στους καθηγητές τους (ήταν πολύ επιεικείς), στο σκηνικό είχαν ζωγραφίσει ένα γκράφιτι αφού είχαν ψάξει στο Internet για να βρουν κάποια σχέδια, με το Power Point μας έδειξαν εικόνες από την ζωή τους στο σχολείο, μοίρασαν λουλούδια, χόρεψαν, και τέλος «τα έσπασαν» (για όσους δεν ξέρουν είναι αργκό που σημαίνει ότι τα έδωσαν όλα, έγινε χαμός) με ένα μουσικό συγκρότημα από το σχολείο, τους “Slammin Sounds” και περάσαμε όλοι πολύ καλά.

Το 1ο Γυμνάσιο παρουσίασε μια υπέροχη θεατρική παράσταση στον Δημοτικό Κινηματογράφο “Ορφέα” με τίτλο «ΚωμΟδύσσεια» ο κινηματογράφος ήταν γεμάτος, το γέλιο άφθονο όπως και το διαρκές χειροκρότημα που ακολούθησε στο τέλος της παράστασης. Παιδιά που μπορεί να μην είχαν πάει ποτέ σε θέατρο, ή μπορεί να μην ήξεραν πολλά για την Οδύσσεια και τον Όμηρο, έπαιξαν ή παρακολούθησαν αυτή τη παράσταση με ενθουσιασμό.
Τα δύο αυτά σχολεία «συγκατοικούν» στο ίδιο κτίριο, μας χωρίζουν πολλά (κυρίως κτιριακά προβλήματα) και άλλα τόσα μας ενώνουν, και αυτές οι εκδηλώσεις μας ένωσαν, πολλοί μαθητές και καθηγητές από το 2ο Γυμνάσιο παρακολούθησαν την παράσταση του 1ου Γυμνασίου και πολλοί μαθητές του 1ου Γυμνασίου βρέθηκαν στην εκδήλωση του 2ου .
Και στις δύο εκδηλώσεις συμμετείχαν μαθητές που σε λίγες μέρες θα συζητάμε γι’ αυτούς για το αν θα τους «αφήσουμε» ή θα τους «περάσουμε». Αυτά τα παιδιά έδειξαν ένα άλλο πρόσωπο με τις ικανότητες, με την συνέπεια, την υπευθυνότητα και τον ζήλο που επέδειξαν. Και το πιο σημαντικό είναι ότι όλα τα παιδιά το κατευχαριστήθηκαν.
Μήπως τα παιδιά μας δείχνουν τον δρόμο; Μήπως τελικά αυτό είναι το σχολείο που θέλουμε;

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!

Απλά ήθελα να καταθέσω κάποιες σκέψεις, πλήρες ρεπορτάζ και video σε λίγες μέρες…

(Πηγή: Το ιδιο κείμενο δημοσιέυσα στο blog μου blogs.sch.gr/giosifidis, Αναρτήθηκε από: Γ.Ι.)