Εορτασμοί

§ Η Μεγάλη Εβδομάδα αποτελεί για την Ορθόδοξη πίστη μία πορεία από το σκοτάδι στο φως, από τη θλίψη στο ελπιδοφόρο μήνυμα της Ανάστασης. Μέσα από την εξέλιξη του Θείου Πάθους και την κορύφωσή του, καλούμαστε να προσεγγίσουμε το μυστήριο της θυσίας και της αυταπάρνησης, με πίστη, ταπείνωση και αγάπη.

Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι η στιγμή της συνάντησης της Μαρίας της Μαγδαληνής με τον Αναστημένο Χριστό. Στέκεται έξω από το μνήμα και κλαίει, αναζητώντας Εκείνον που αγάπησε. Δεν Τον αναγνωρίζει αμέσως· όμως, όταν ακούει το όνομά της —«Μαρία»— τότε όλα φωτίζονται. Η προσωπική αυτή κλήση γίνεται η αρχή της αναγνώρισης, της πίστης και της ελπίδας.

Ξαφνιάζεται, όμως, όταν ο Κύριος της λέει «Μη μου άπτου» (Μη με αγγίζεις).

Αλλά ο λόγος αυτός δεν εκφράζει απόσταση, αλλά μια μετάβαση από την ανάγκη της ανθρώπινης βεβαιότητας στην εμπιστοσύνη του πνεύματος. Η σχέση με τον Αναστημένο Χριστό δεν περιορίζεται πια στην υλική παρουσία, αλλά ανοίγεται σε μια βαθύτερη, ζωντανή εμπειρία πίστης.

Με αυτό το μήνυμα, η σχολική μας κοινότητα καλείται να στοχαστεί τη σημασία της Ανάστασης ως προσωπική εμπειρία μεταμόρφωσης και ελπίδας. Από το δάκρυ της Μαρίας έως το χαρμόσυνο άγγελμα «Χριστός Ανέστη», αναδεικνύεται η δύναμη της πίστης που μετατρέπει τη λύπη σε χαρά και το τέλος σε μια νέα αρχή.

Μιχαήλ Δαμασκηνός – Μη μου άπτου (1585-1591) – Ηράκλειο, Μουσείο Αγίας Αικατερίνης, από τη Μονή Βροντησίου.

Μπορείτε να διαβάσετε το συγκεκριμένο απόσπασμα από το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο.

Λήψη αρχείου

§ Το 1903  ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης δημοσιεύει το πασχαλινό διήγημα «Ο Αλιβάνιστος».

Σε αυτό το διήγημα ο συγγραφέας μάς μεταφέρει στην παλιά Σκιάθο, σε έναν κόσμο λιτό και βαθιά ανθρώπινο. Ο μπάρμπα-Κόλιας, ένας βοσκός, μοναχικός ερημίτης των βουνών, ζει για χρόνια μακριά από τους ανθρώπους και την εκκλησία, σημαδεμένος από παλιές πληγές και πίκρες που τον έχουν αποξενώσει από την κοινότητα.

Κι όμως, μέσα στη σιωπή και την απομόνωση, η ανάγκη για αγάπη και συγχώρεση δεν σβήνει. Το φως της Ανάστασης έρχεται να φωτίσει την ψυχή του και να ανοίξει έναν δρόμο επιστροφής. Θα μπορέσει ο «Αλιβάνιστος» να ξεπεράσει το παρελθόν του και να ξαναβρεί τη θέση του ανάμεσα στους ανθρώπους, αναζητώντας τη λύτρωση και τη γαλήνη;

Στο ακόλουθο σύνδεσμο μπορείτε να ακούσετε το πασχαλινό αυτό διήγημα.

Μπορείτε επίσης να το διαβάσετε στο ένθετο που ακολουθεί.

Λήψη αρχείου

§ Το φετινό Αναστάσιμο αφιέρωμα κλείνει με «Τα Στιχηρά του Πάσχα» από τον Χορό Βατοπεδινών Πατέρων.

«Αναστήτω ο Θεός, καί διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, καί φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.

Πάσχα ιερόν ημίν σήμερον αναδέδεικται, Πάσχα καινόν, Άγιον, Πάσχα μυστικόν, Πάσχα πανσεβάσμιον, Πάσχα Χριστός ο λυτρωτής, Πάσχα άμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα τών πιστών, Πάσχα, τό πύλας ημίν τού Παραδείσου ανοίξαν, Πάσχα, πάντας αγιάζον πιστούς.»

Το 2^ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας εύχεται σε όλες και όλους σας,  

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Η εφετινή επετειακή εκδήλωση του 2^ου Εσπερινού ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας για την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν αφιερωμένη σε μία από τις πιο φεγγοβόλες, τις πιο ξεχωριστές γυναικείες μορφές του αγώνα, την ηρωίδα τής Μυκόνου, τη Μαντώ Μαυρογένους, την «Αγία Μαντώ» κατά τον Οδυσσέα Ελύτη.

Μέσα από ένα πολύπτυχο δρώμενο το οποίο επιμελήθηκε η φιλόλογος του σχολείου μας, κα. Κοσκινά Ευαγγελία, με τη συνεργασία και την υποστήριξη των μελών της σχολικής μας κοινότητας, αναδείχθηκε η συμβολή της Μαντούς, η οποία όχι μόνο διέθεσε ολόκληρη την τεράστια περιουσία της στον Αγώνα αλλά και έλαβε αυτοπρόσωπα μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις.

Εκτός όμως από τα κατορθώματά της στα πεδία των μαχών, άξιες αναφοράς είναι και οι επιστολές που απέστειλε προς τις Γαλλίδες και τις Αγγλίδες κυρίες προκειμένου να ευαισθητοποιήσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη υπέρ του Αγώνα.

Ακολουθεί απόσπασμα επιστολής της προς τις Παρισινές Κυρίες.

Λήψη αρχείου

Αιωνία η μνήμη της

Χρόνια Πολλά στην Ελλάδα μας

Χρόνια πολλά σε όλες και όλους σας

Καθώς προετοιμαζόμαστε να εορτάσουμε τα Χριστούγεννα και να υποδεχθούμε το Νέο Έτος, ωφέλιμο πάντοτε είναι να στρέφουμε το βλέμμα μας στη ζωοδότρα παράδοσή μας και στις απαράμιλλες δημιουργίες τού ελληνορθόδοξου πολιτισμού. Αυτές οι ακλόνητες ρίζες μάς ενώνουν, μας εμπνέουν και μας διασώζουν, κατά καιρούς, ώστε να μπορούμε να προχωρούμε ως έθνος συνεχίζοντας τη μακραίωνη πορεία του ελληνισμού.

§ Ξεκινάμε το εορταστικό μας αφιέρωμα από τα νάματα της βυζαντινής μας παράδοσης, η οποία μας έχει κληροδοτήσει τους κατανυκτικούς Ύμνους των Χριστουγέννων.

Χριστός γεννᾶται· δοξάσατε. Χριστός ἐξ οὐρανῶν· ἀπαντήσατε. Χριστός ἐπὶ γῆς· ὑψώθητε…

§ Μορφές επιμήκεις, χειρονομίες έντονες, πρόσωπα εκφραστικά, αποτελούν στοιχεία τα οποία μεταχειρίζεται ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco, 1541-1614) στους πίνακές του.

Στον πίνακά του «Η προσκύνηση των ποιμένων» (1612-1614), συναντιέται το ανθρώπινο με το Θείο. Στο επίκεντρο της σύνθεσης βρίσκεται το Θείο Βρέφος, από το οποίο εκπορεύεται το φως, φωτίζοντας τις μορφές γύρω του, τονίζοντας τη θεϊκή του φύση. Η δυναμική κίνηση, η έντονη αντίθεση φωτός και σκοταδιού και τα δραματικά χρώματα εντείνουν τη συναισθηματική φόρτιση του έργου, απομακρύνοντας τον πίνακα από τον ρεαλισμό, επιβάλλοντας μία υπερβατική, πνευματική διάσταση.

Λήψη αρχείου

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος – El Greco «Η προσκύνηση των ποιμένων», 1612-1614, ελαιογραφία σε καμβά, 319 x 180 εκ., Μουσείο Prado, Μαδρίτη.

§ Ακολουθεί το «Ταξίδι των Μάγων» (1927), ποίημα του Thomas Stearns Eliot (1888-1965), μιας από τις πιο σημαντικές μορφές τής παγκόσμιας λογοτεχνίας του 20^ού αιώνα.

Στο έργο αυτό, ο Έλιοτ προσεγγίζει εκ νέου τη βιβλική ιστορία των Μάγων που κατευθύνθηκαν στη Βηθλεέμ για να συναντήσουν τον νεογέννητο Ιησού, όπως περιγράφεται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου. Η αφήγηση γίνεται από την οπτική ενός από τους μάγους, ο οποίος, αναλογιζόμενος το δύσκολο ταξίδι και το γεγονός της Γέννησης, εξωτερικεύει ένα βαθύ αίσθημα απομάκρυνσης, εσωτερικής κόπωσης και υπαρξιακού προβληματισμού, καθώς ο κόσμος γύρω του έχει αλλάξει ριζικά.

Μπορείτε να ακούσετε το ποίημα, μεταφρασμένο, σε απαγγελία του Δημήτρη Χορν, στον ακόλουθο σύνδεσμο:

§ Σκιάθος, παραμονή Χριστουγέννων του 1870. Στο παντοπωλείο-καφενείο του Δημήτρη του Μπέρδε κάνει την εμφάνισή του ένας ξένος, Αμερικάνος, που είχε φέρει με τη σκούνα του από τον Βόλο ο καπετάν Γιάννης. Ο ξένος με το όνομα Τζων Στόθισον σιγά σιγά θα αποκαλύψει το προσωπικό του μυστικό…

Το χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο Αμερικάνος» δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες στην εφημερίδα Άστυ στις 25 και 26 Δεκεμβρίου 1891.

Μπορείτε να ακούσετε τη θεατρική διασκευή στον ακόλουθο σύνδεσμο:

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του διηγήματος «Ο Αμερικάνος» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

Λήψη αρχείου

§ Κλείνουμε το φετινό, εορταστικό μας αφιέρωμα με μία εξαιρετική συλλογή από παραδοσιακά κάλαντα του ελληνισμού, οι ρίζες των οποίων χάνονται στο βάθος των αιώνων.

1. «Άναρχος Θεός…», Κάλαντα Χριστουγέννων Βυζαντινά
2. «Χριστός γεννέθεν…», Κάλαντα Χριστουγέννων Κερασούντος Πόντου
3. «Χριστός γεννιέται…», Κάλαντα Χριστουγέννων Θράκης
4. «Χριστός γεννάται σήμερον…», Κάλαντα Χριστουγέννων Κρήτης
5. «Χριστούγεννα πρωτούγεννα…», Κάλαντα Χριστουγέννων Πελοποννήσου
6. «Άγιος Βασίλης έρχεται…», Κάλαντα Αγίου Βασιλείου Ικαρίας
7. «Καλησπερώ σ’ αφέντη μου…», Κάλαντα Αγίου Βασιλείου Αρχάγγέλου Ρόδου

Μπορείτε να τα απολαύσετε στον ακόλουθο σύνδεσμο:

Το 2^ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας σάς εύχεται

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ 2026

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Οι φετινές γιορτές, για άλλη μία χρονιά, μάς βρίσκουν σε έναν κόσμο που συνεχίζει να δοκιμάζεται. Πολεμικές συγκρούσεις σε διάφορα σημεία τού πλανήτη, μάς υπενθυμίζουν πόσο εύθραυστη και πολύτιμη είναι η ειρήνη. Άνθρωποι ξεριζωμένοι κουβαλούν την απώλεια στη ζωή τους, χωρίζονται βίαια από την καθημερινότητα που γνώριζαν, παιδιά μεγαλώνουν χωρίς ασφάλεια.

Στη μικρότερη εικόνα, στον προσωπικό μας μικρόκοσμο, συνάνθρωποί μας παλεύουν με τη δυσκολία τής διαβίωσης, αγωνίζονται σιωπηλά για μία αξιοπρεπή ζωή.

Μπροστά σε όλα αυτά, ίσως αισθανόμαστε πως οι πράξεις μας είναι μηδαμινές, ανίσχυρες, ασήμαντες, μάταιες.

Όμως, τα Χριστούγεννα μας θυμίζουν κάτι βαθύτερο· ότι στο πιο ταπεινό περιβάλλον, στη φάτνη τής Βηθλεέμ, γεννήθηκε το Φως του κόσμου. Μία γέννηση που έφερε ελπίδα σε καιρούς σκοτεινούς και δίδαξε πως η αληθινή δύναμη κρύβεται στην αγάπη, την ταπείνωση, τη συγχώρεση, την προσφορά.

Μας υπενθυμίζουν πως ακόμη κι η πιο μικρή σπίθα μπορεί να φωτίσει έναν ολόκληρο κόσμο, όταν την προσφέρουμε ο ένας στον άλλον.

Αρκεί ένας λόγος παρηγορητικός, για να απαλύνει το βάρος που κουβαλά ο διπλανός μας.

Αρκεί μια πράξη καλοσύνης, για να γίνει η μέρα του συνανθρώπου μας λιγάκι πιο φωτεινή.

Αρκεί ένα βλέμμα κατανόησης, για να θυμίσει σε έναν άνθρωπο ότι δεν είναι μόνος.

Στο 2^ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας αυτό το πνεύμα επιζητούμε να μας καθοδηγεί.

Να θυμίζει σε όλους μας ότι η αλλαγή ξεκινά από τις μικρές, καθημερινές μας συμπεριφορές· στην τάξη, στον διάδρομο, στη γειτονιά, στην κοινωνία.

Ναι, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν μικρό κύκλο ανθρωπιάς, όπου κανείς μας δεν θα μένει αόρατος, κανείς μας δεν θα μένει πίσω.

Αυτές τις γιορτές, ας γίνουμε όλοι μας φορείς αυτού του φωτός.

Ας στηρίξουμε, ας προσφέρουμε, ας ακούσουμε.

Ας διδάξουμε στα παιδιά μας πως ο κόσμος γίνεται καλύτερος όταν οι άνθρωποι έρχονται πιο κοντά,  όταν η καρδιά ανοίγει και η καλοσύνη βρίσκει χώρο να ανθίσει.

Το 2^ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας, ολόθερμα, σας εύχεται

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Με μία έξοχη παρουσίαση, το 2^ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας τίμησε την 52^η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αναδεικνύοντας τα ιστορικά γεγονότα της εποχής και την αγωνιστική κινητοποίηση των φοιτητών για την ανατροπή τής στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974).

Το 2^ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας  συγχαίρει θερμά όλες και όλους τους συντελεστές της υπέροχης αυτής παρουσίασης και ανανεώνει τους όρκους όλων μας στη δημοκρατία και την ελευθερία.

Ο φετινός εορτασμός της 28^ης Οκτωβρίου στηρίχθηκε σε θεματική παρουσίαση των δράσεων και των πρωτοβουλιών των ανθρώπων του πολιτισμού κατά δύσκολα χρόνια τής συμμετοχής τής Ελλάδας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μέσα από σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό, παρουσιάστηκαν έργα και σκίτσα που αποτύπωναν με χιούμορ, ευαισθησία και τόλμη το πνεύμα της εποχής, αναδεικνύοντας τον ρόλο τής τέχνης ως μέσο αντίστασης και εθνικής αφύπνισης.

Ξεχωριστή αίσθηση, σε αυτή την ιδιαίτερα επιμορφωτική παρουσίαση, έκανε η προβολή τής ταινίας κινουμένων σχεδίων ελληνικής παραγωγής με τίτλο «Ο Ντούτσε αφηγείται» του Σταμάτη Πολενάκη, ο οποίος  ξεκίνησε να τη σχεδιάζει τον χειμώνα του 1942 με σκοπό να σατιρίσει την ήττα της Ιταλίας και προσωπικά τον Μουσολίνι.

Το 2ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας εκφράζει τα θερμά συγχαρητήριά του στις μαθήτριες και στους μαθητές που με μεράκι και ψυχή έδωσαν στον φετινό εορτασμό έναν ξεχωριστό, ανθρώπινο χαρακτήρα και, ιδιαίτερα, στη διοργανώτρια και καθοδηγήτρια της εκδήλωσης, φιλόλογο της σχολικής μας μονάδας, κα. Κοσκινά Ευαγγελία.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την απονομή των αριστείων, βραβείων και επαίνων καθώς και με την απόδοση της σημαίας στις αριστεύσασες μαθήτριες.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ

Καθώς εκκινεί η Μεγάλη Εβδομάδα, η ιερότερη περίοδος του εκκλησιαστικού χρόνου, καλούμαστε να πορευθούμε με σιωπή και περισυλλογή στην οδό του Θείου Πάθους.

Τα πέλματα των ημερών αυτών βαδίζουν αργά, σκυφτά.

Ο ουρανός χαμηλώνει, η γη συμπάσχει.

Η Μεγάλη Εβδομάδα μάς γυμνώνει από το περιττό.

Ο Κύριος βαδίζει μόνος, κουβαλώντας όχι μόνο τον Σταυρό, μα ολάκερη την ανθρώπινη λύπη. Το βάρος της προδοσίας, της ταπείνωσης, του πόνου που δεν φωνάζει αλλά σιωπά.

Μα ακόμη και τότε – την πιο σκοτεινή ώρα – μια φλόγα τρεμοπαίζει.

Όπως η καρδιά που αρνείται να σβήσει.

Όπως το καντήλι που στέκει άγρυπνο.

Όπως η θύμηση της μάνας σε τόπους ξενιτειάς.

Και τότε… Έρχεται το Φως.

Όχι εκτυφλωτικό, μα απαλό σαν το μητρικό χάδι.

Ανασταίνεται πρώτα μέσα μας.

Κι εκεί όπου υπήρχε θλίψη, ανθίζει ελπίδα.

Κι εκεί όπου υπήρχε σιωπή, γεννιέται τραγούδι.

Κι εκεί όπου υπήρχε πένθος, ξεπηδά θρίαμβος.

Η Ανάσταση δεν είναι απλώς μια νίκη.

Είναι μια υπόσχεση.

Πως κάθε σκοτάδι θα νικηθεί.

Πως η αγάπη δεν πεθαίνει.

Πως η ζωή ξαναρχίζει με πίστη.

Ας κρατήσουμε το φως της νύχτας εκείνης.

Όχι στα χέρια, μα στην ψυχή.

Και ας βαδίσουμε στο φως.

Αγαπώντας λίγο περισσότερο.

Πιστεύοντας λίγο βαθύτερα.

Ζώντας λίγο αληθινότερα.

Η Μεγάλη Εβδομάδα μάς προσκαλεί να αλλάξουμε.

Το Πάσχα μάς υπενθυμίζει πως μπορούμε.

Καλή Ανάσταση.

                                                                                         ΜΜ 14.04 2025

Για άλλη μία χρονιά, η Μεγάλη Εβδομάδα πρόκειται να ξεδιπλώσει μπροστά μας έναν δρόμο γεμάτο συμβολισμούς, σιωπές και συγκίνηση. Είναι οι ημέρες όπου η θλίψη συνυπάρχει με την ελπίδα, το σκοτάδι προαναγγέλλει το φως και η ανθρώπινη δοκιμασία προετοιμάζει τη νίκη της ζωής.

Από την ταπεινή είσοδο στα Ιεροσόλυμα μέχρι τον Σταυρό του Γολγοθά, η Μεγάλη Εβδομάδα μάς καλεί να σταθούμε με σεβασμό μπροστά στα διαχρονικά νοήματα της θυσίας, της συγχώρεσης και της προσφοράς.

«Η Εις Άδου Κάθοδος», αγνώστου ζωγράφου, Κωνσταντινούπολη, τέλη 14ου αιώνα μ.Χ.

Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή. Οι ημέρες απόλυτου πένθους για τους Χριστιανούς. Οι ημέρες όπου η ανθρώπινη φύση του Χριστού φτάνει στα όριά της, θυσιαζόμενη.

Τότε ψάλλεται ένας από τους συγκλονιστικότερους ύμνους, ο «Εξέδυσάν με τα ιμάτιά μου», το δοξαστικό των αίνων του όρθρου της Μεγάλης Παρασκευής. Το δοξαστικό αυτό αποτελεί ποιητική απόδοση του εμπαιγμού του Χριστού από τους στρατιώτες, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου, του Μάρκου και του Ιωάννη.

Στον ακόλουθο σύνδεσμο, μπορείτε να απολαύσετε τον ύμνο αυτόν, τον οποίον ψάλλει ο αείμνηστος Άρχων Πρωτοψάλτης της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, Χρύσανθος Θεοδοσόπουλος.

Τη σιωπή της Μεγάλης Παρασκευής διαδέχεται η διθυραμβική Ανάσταση και το Πάσχα που έρχεται να φωτίσει το σκοτάδι αυτών των ημερών και να υπενθυμίσει σε όλους μας πως μετά από κάθε δοκιμασία έρχεται η λύτρωση.

Καθώς η πασχαλινή περίοδος αποτελεί ιδανική ευκαιρία επαφής με τη λογοτεχνία, σας προτείνουμε να αφιερώσετε λίγα λεπτά για να ακούσετε ένα συγκινητικό πασχαλινό διήγημα. Πρόκειται για το «Πάσχα στα πέλαγα» του Ανδρέα Καρκαβίτσα, ένα αφήγημα που περιγράφει την εμπειρία του εορτασμού της Ανάστασης εν πλω, αποτυπώνοντας με ιδιαίτερη ευαισθησία την κατάνυξη και τη χαρά των ναυτικών.

Μπορείτε να το παρακολουθήσετε σε μορφή ηχητικού βιβλίου στο YouTube στον ακόλουθο σύνδεσμο:

Κλείνοντας, ας προετοιμαστούμε να ζήσουμε αυτήν τη Μεγάλη Εβδομάδα ως ευκαιρία εσωτερικής μεταμόρφωσης, όπως διατρανώνουν οι στίχοι του Νικηφόρου Βρεττάκου που ακολουθούν:

«Επάνω σ’ ένα ξύλο καρφώθηκε η Ελπίδα.
Κι εμείς, σαν τα παιδιά, στεκόμαστε και περιμένουμε
να ξανακατέβει.

Στου κόσμου τη μεγάλη σιγή,
η καμπάνα ανασαίνει Ανάσταση·
και η σιωπή γίνεται φως.

Κάθε Μεγάλη Εβδομάδα
είμαστε λίγο πιο άνθρωποι.»

Το 2^ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας εύχεται σε όλες και όλους σας

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ 

και

ΚΑΛΗ ΛΑΜΠΡΗ

Ο φετινός επετειακός εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ήταν αφιερωμένος στη εξέγερση του Δασκαλογιάννη στην Κρήτη η οποία έλαβε χώρα το 1770 και αποτέλεσε μια από τις πρώτες επαναστατικές κινήσεις κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η εξέγερση του Δασκαλογιάννη στην Κρήτη ήταν το προμήνυμα του Αγώνα καθώς, αν και απέτυχε στρατιωτικά, ενίσχυσε το επαναστατικό πνεύμα των Κρητικών και προετοίμασε το έδαφος για την επανάσταση του 1821.

Το 2^ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Νέας Ιωνίας, συγχαίρει όλες και όλους τους συντελεστές της επετειακής παρουσίασης και εύχεται ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στην ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ.