Κάποτε, σε μια γωνιά του σχολείου μας, μια μικρή σπίθα φαντασίας αποφάσισε πως δεν της έφτανε πια να μένει κλεισμένη ανάμεσα σε εξώφυλλα. Ήθελε να βγει στο φως, να περπατήσει στους διαδρόμους και να δει τον κόσμο να αλλάζει χρώμα. Αυτή η σπίθα βρήκε το πιο ζεστό καταφύγιο: το βλέμμα και το γέλιο των μαθητών μας.

Στη βιβλιοθήκη μας, τα βιβλία έπαψαν να είναι αντικείμενα. Τα παιδιά δεν διάβαζαν απλώς για ήρωες· μεταμορφώνονταν οι ίδιοι σε αυτούς, δανείζοντάς τους την ανάσα και την ενέργειά τους.

Με ένα απλό αξεσουάρ και πολλή αγάπη, οι μαθήτριες έγιναν Μάγισσες που σκορπούσαν καλοσύνη και Σταχτοπούτες που δεν περίμεναν κανένα θαύμα, γιατί το έφτιαχναν μόνες τους.

Μικροί Χάρι Πότερ με τα γυαλιά τους φώτισαν τις σκοτεινές γωνιές της άγνοιας, ενώ ένας Παπουτσωμένος Γάτος ξεπήδησε από τα ράφια έτοιμος για νέες περιπέτειες στον θεσσαλικό κάμπο.

Η Πεντάμορφη και το Τέρας μας έμαθαν ξανά πως η ουσία είναι κρυμμένη εκεί που δεν φτάνει η ματιά, αλλά μόνο η καρδιά.

Το Νησί του Χαμένου Θησαυρού φανερώθηκε μπροστά μας, αποκαλύπτοντας πως το χρυσάφι είναι η φιλία, ενώ οι μυρωδιές από το Εργοστάσιο Σοκολάτας γέμισαν την αίθουσα γλύκα.

Μια θαρραλέα Κοκκινοσκουφίτσα περπατούσε ανάμεσά μας κρατώντας ένα βιβλίο αντί για καλάθι, το πιο δυνατό όπλο ενάντια σε κάθε «λύκο».

Και φυσικά, η Πίπη Φακιδομύτη μαζί με τον Ρούνι το Κακό Γουρούνι έφεραν την επανάσταση του γέλιου, θυμίζοντάς μας πως η χαρά είναι η πιο μεγάλη αλήθεια.

Ξαφνικά, ο αέρας γέμισε κανέλα και ζάχαρη! Ο κ. Ζαχαρίας και η κ. Γλυκερία άφησαν τις σελίδες τους και έγιναν ένα με εμάς. Με την αναπαράστασή τους, μας χάρισαν το πιο γλυκό μάθημα: πως η ζωή ομορφαίνει με ένα χαμόγελο και μια ζεστή αγκαλιά. Έγιναν οι «ζαχαρένιοι» προστάτες μας, πασπαλίζοντας με χρυσόσκονη κάθε δυσκολία της καθημερινότητας.

Μπορεί ο κόσμος έξω να μοιάζει μερικές φορές γκρίζος, όμως εμείς εδώ, στο 2ο Δημοτικό Σοφάδων, χτίσαμε ένα αληθινό καταφύγιο. Μεταμορφώσαμε τη βιβλιοθήκη μας σε έναν «Σταθμό Ονείρων», όπου οι μαθητές μας έγιναν οι εξερευνητές νέων κόσμων.

Με οδηγό τη φαντασία μας, ανοίξαμε πανιά και χαράξαμε πορεία. Με εκλεκτή συντροφιά τον Ελύτη, τον Ρίτσο και τον Τριβιζά, κρατήσαμε την πυξίδα μας σταθερή ενάντια στον άνεμο της αδιαφορίας, μέχρι που οι πρώτες σκέψεις άρχισαν να παίρνουν σχήμα και χρώμα. Η γνώση ψήλωσε σαν κατάρτι και οι ιδέες μας άπλωναν δίχτυα παντού.

Με όχημα τις σελίδες, σαλπάραμε για ένα μεγάλο ταξίδι στον χρόνο. Ξεκινήσαμε από την αρχαία Μεσοποταμία, εκεί που η γραφή έκανε τα πρώτα της βήματα πάνω στον πηλό, συνεχίσαμε στην Αίγυπτο με τους εύθραυστους παπύρους, συναντήσαμε τους μοναχούς σκυμμένους πάνω στα χειρόγραφά τους, γνωρίσαμε τον Γουτεμβέργιο και φτάσαμε μέχρι το σήμερα, στις σύγχρονες ψηφιακές οθόνες.

Πλέον το ξέρουμε καλά, ο κόσμος αλλάζει μόνο αν τολμήσεις να διηγηθείς μια νέα ιστορία. Κάθε χρόνο, οι μαθητές μας θα ανακαλύπτουν τη μαγεία στις λεπτομέρειες και θα κρατούν ζωντανή τη φλόγα της ελπίδας. Θα μοιράζουν απλόχερα μηνύματα ειρήνης, δικαιοσύνης και ακλόνητης πίστης στο ακατόρθωτο σε κάθε συνταξιδιώτη τους.

Κάθε 2 του Απρίλη, οι δικοί μας ορίζοντες θα ανοίγουν. Η Βιβλιοθήκη μας θα είναι ο «Φάρος της Γνώσης» και η αυλή μας το «Λιμάνι των Θαυμάτων». Και οι μικροί μας θαυματοποιοί θα είναι πάντα εκεί, να υφαίνουν ασταμάτητα με τις κόκκινες κλωστές των βιβλίων το φωτεινό μέλλον που τους αξίζει.

Η υπεύθυνη της σχολικής Βιβλιοθήκης

Χαρά Παπαδήμου

Δείτε εδώ:

https://youtu.be/trQnCAxx93k (ιστορία του βιβλίου)

https://youtu.be/utaopLrTbBM (μαθητές σε δράση)