Στο πλαίσιο του εργαστηρίου δεξιοτήτων, εντάξαμε στη διδασκαλία παιχνίδια με τα οποία θέλουμε να καλλιεργήσουμε δεξιότητες πολύ σημαντικές για τη ζωή και πρέπει να δουλεύονται από μικρή ηλικία, όπως της αποδοχής, της ενσυναίσθησης, της θετικής εστίασης. Ένα από τα παιχνίδια λοιπόν που παίξαμε πρόσφατα είναι το εξής[1]: σε χαρτάκια, το κάθε παιδί ανώνυμα έγραψε μία λέξη. Τη λέξη που θα ήθελε να σώσει αν ο κόσμος καταστρεφόταν, αυτή που δε θα ήθελε να ξεχαστεί για κανέναν λόγο, την πιο σημαντική για τον καθένα. Αφού τις έγραψαν, δίπλωσαν τα χαρτάκια και τα έβαλαν σ’ ένα κουτί. Με τη σειρά, σηκωνόταν ένας μαθητής, διάλεγε ένα χαρτάκι τυχαία και προσπαθούσε με παντομίμα να δείξει τη λέξη στους συμμαθητές του. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο! Πώς δείχνεις τη λέξη «αγάπη» ή τη λέξη «φίλος» στους άλλους; Το παιχνίδι όμως είχε επιτυχία, γιατί τα παιδιά πάντα βρίσκουν τον τρόπο! Αφού μάντευαν σωστά τη λέξη, αυτός που την είχε γράψει αποκαλυπτόταν και εξηγούσε το γιατί επέλεξε τη συγκεκριμένη λέξη. Τα παιδιά μοιράστηκαν πολύ όμορφες σκέψεις και συναισθήματα: ακούστηκαν λέξεις όπως «αυλή» («γιατί όταν παίζουμε έξω, μυρίζουμε τα λουλούδια, βλέπουμε τον ήλιο κι είμαστε χαρούμενοι»), «αγαπώ» («γιατί θέλω να θυμούνται όλοι οι φίλοι μου ότι τους αγαπώ»), «οικογένεια» («γιατί είναι οι αγαπημένοι μου άνθρωποι»), «γλυκός» («γιατί η οικογένεια και οι φίλοι μου είναι γλυκοί»). Κοινός παρονομαστής όλων η αγάπη, η σύνδεση. Αυτά είναι που έχουν νόημα στο τέλος κάθε ημέρας!
Η τάξη του Β1
Φρασιόλα Στέλλα, ΠΕ70.50
[1] Το παιχνίδι αποτελεί παραλλαγή της δραστηριότητας «Σώπα και άκου», από το βιβλίο «Καλώς ήρθες στον κόσμο που μπορείς», του Μάζαρη Μάριου, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2022.
