Καλό Καλοκαίρι σε όλους και Καλή Αντάμωση το Σεπτέμβρη ευχήθηκαν οι μαθητές και οι μαθήτριες του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέου Ψυχικού στις 15 Ιουνίου μέσα από την εξαιρετική πολιτιστική εκδήλωση/αφιέρωμα στο μεγάλο κρητικό συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη:
«Ένα μονάχα αξίζει: το ταξίδι, Νίκος Καζαντζάκης».
Αφορμή για το αφιέρωμα στάθηκε το γεγονός ότι το 2017 συμπληρώνονται 60 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη και το υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε και επίσημα τη χρονιά ως «Έτος Νίκου Καζαντζάκη».
«Το ταξίδι κ’ η εξομολόγηση στάθηκαν οι δυο μεγαλύτερες χαρές της ζωής μου.Να γυρίζεις τη γης, να βλέπεις – να βλέπεις και να μη χορταίνεις – καινούρια χώματα και θάλασσες και ανθρώπους κι ιδέες και να τα βλέπεις όλα σα για πρώτη φορά, να τα βλέπεις όλα σα για τελευταία φορά, με μακρόσερτη ματιά, κ’ έπειτα να σφαλνάς τα βλέφαρα και να νοιώθεις τα πλούτη να κατασταλάζουν μέσα σου ήσυχα, τρικυμιστά, όπως θέλουν, ωσότου να τα περάσει από την ψιλή κρισάρα του ο καιρός, να κατασταλάξει το ξαθέρι απ’ όλες τις χαρές και τις πίκρες σου – τούτη η αλχημεία της καρδιάς είναι, θαρρώ, μια μεγάλη αντάξια του ανθρώπου ηδονή…Ένα μονάχα αξίζει: το ταξίδι.» (Από τον πρόλογο στο Ταξιδεύοντας Ισπανία)
Αυτά τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη συνοψίζουν το πάθος του για τα ταξίδια. Από την πρώτη του νεότητα μέχρι το θάνατό του δεν έπαψε να ταξιδεύει στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Ασία και στην Αφρική. Ήταν ένας ακούραστος ταξιδιώτης.
Πολιτισμός και πολιτισμοί, τόποι και τοπία, ιστορία, ήθη-έθιμα, τραγούδια, χοροί, θυμοσοφία των διαφόρων λαών και απλοϊκών ανθρώπων, θρησκεία, κάστρα, αρχαιότητες κ.ά. καταγράφονται στο έργο του.
Τα παιδιά μάς ταξίδεψαν νοερά σε κάποια από τα μέρη που περιηγήθηκε ο μεγάλος Έλληνας λογοτέχνης διαβάζοντας αποσπάσματα από τα ταξιδιωτικά του διηγήματα, ενώ μουσική, τραγούδια, παιχνίδια και χοροί συνόδευαν τις αφηγήσεις τους. Θερμά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για τις εξαιρετικές παρουσιάσεις τους!
Ταξιδέψτε κι εσείς μαζί μας μέσα από τα στιγμιότυπα και τις αναγνώσεις που ακολουθούν.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Αιγαίο
«Το είπα, το ξαναλέω: μια από τις πιο μεγάλες χαρές που μπορεί ν’ αξιωθεί ο άνθρωπος στον κόσμο τούτον είναι να’ ναι άνοιξη, να φυσάει αλαφρό αγεράκι και ν’ αρμενίζεις στο Αιγαίο. Δε μπόρεσα ποτέ να φανταστώ πως γίνεται να’ ναι αλλιώς ο Παράδεισος… Θεός κι αιώνια ζωή και μακαριότητα μπαίνουν στο καΐκι μας κι αρμενίζουν μαζί μας.»
Στα νερά του Αιγαίου μας ταξίδεψαν οι μαθητές της Στ΄τάξης με το
«Ναυτάκι Συριανό»
 |
 |
 |
 |
Αγγλία
«Η ζωή είναι παιχνίδι … Δεν παίζεις μόνος σου, παίζεις με άλλους. Έχεις ευθύνη απέναντι σε όλους τους συντρόφους σου, όλοι σου οι σύντροφοι έχουν ευθύνη απέναντί σου. Άτομο κι ομάδα είναι ένα.»
Τα παιχνίδια της Δ΄τάξης, Captain, May I…? και London Bridge is Falling Down, μας μετέφεραν στην Αγγλία.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Ιταλία
Μια δροσερή και χαρούμενη νότα από την Ιταλία μας πρόσφεραν οι μαθήτριες της Α΄τάξης με τον χορό: «Ταραντέλα»
 |
 |
 |
 |
«Έφυγα από την Ιταλία… για τον Καύκασο, να δω από κοντά πως θα μπορέσουν να σωθούν οι χιλιάδες αυτές ψυχές…Ύστερα από δύο βδομάδες έφευγα από τον Καύκασο, οι τελευταίες μέρες στάθηκαν πολύ πικρές, αλήθεια, είχαν αρχίσει να φεύγουν τα βαπόρια φορτωμένα ψυχομέτρι, έβλεπα την επέμβασή μου στην πράξη να φέρνει καρπό, έβλεπα κιόλα τους δουλευταράδες αυτούς Έλληνες να ριζώνουν στη Μακεδονία…»
Με το χορό «Μήλο μου κόκκινο» από την Ε΄τάξη περιδιαβήκαμε την Μακεδονία.
 |
 |
 |
 |
«Ο Καύκασος είχε χαθεί, φάντασμα ήταν και σκόρπισε, μα απόμεινε ασάλευτος, αβασίλευτος βαθιά στις λαμπυρήθρες των ματιών τους. Δύσκολο, δύσκολο πολύ η ψυχή να ξεκολλήσει από την πατρίδα.»
Στις περιοχές του Πόντου μας μετέφεραν οι μαθητές της Ε΄τάξης με τον ποντιακό χορό τικ μονό.
 |
 |
 |
 |
Ολυμπία και Ολυμπιακοί αγώνες
«Ώρες πολλές κοίταζα το ιερό τοπίο της Ολυμπίας. … Δεν υπάρχει τοπίο στην Ελλάδα που να παρακινάει τόσο γλυκά κι επίμονα στην ειρήνη και τη συμφιλίωση… κάθε τέσσερα χρόνια, το καλοκαίρι, κήρυκες στεφανωμένοι, οι σπονδοφόροι, ξεκινούσαν από την ιερή τούτη κοιλάδα, έτρεχαν ως τα πέρατα του ελληνισμού, διαλαλούσαν την ιερομηνία των αγώνων, την ανακωχή, προοσκαλνώντας φίλους κι εχτρούς στην Ολυμπία να παίξουν.
Κανένας άλλος λαός δεν είχε κατανοήσει τόσο τέλεια την κρυφή και φανερή αξία του παιχνιδιού. … Ο πολιτισμός αρχίζει από τη στιγμή που αρχίζει το παιχνίδι.»
Παιχνίδια σκυταλοδρομίας μας παρουσίασαν τα αγόρια της Α΄ τάξης και στη συνέχεια οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ τάξης.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Η Ελλάδα ως μύθος, ως πολιτισμός, ως φύση, ως ρομαντισμός και ως σύγχρονη πραγματικότητα είναι πανταχού παρούσα στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Τον Οδυσσέα τον θεωρεί ως τον πρώτο Έλληνα και τον Όμηρο ως τον ποιητή, που άκουσε τη φωνή της φύσης και την προσωποποίησε για να μη χαθεί.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης έζησαν φέτος τις περιπέτειες του Οδυσσέα και των συντρόφων του μέσα από το μάθημα της Ιστορίας και μας παρουσίασαν με τον δικό τους χιουμοριστικό τρόπο – τραγουδώντας και παίζοντας – τη συνάντηση του Κύκλωπα Πολύφημου, γιού του Ποσειδώνα, με τον πολυμήχανο «Κανένα» και τους συντρόφους του!
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Κάποτε όμως οι περιηγήσεις του μεγάλου μας συγγραφέα τελειώνουν. Και τότε ξαναγυρίζει σιγά-σιγά στις ρίζες του, στην Κρήτη, στη γενέτειρά του.
«Γύρισα στην πατρική γης ν’ αντικρίσω τα βουνά μας, να δω τους γέρους πολεμάρχους με τις γερτές φεσάρες, με το φαρδύ γέλιο, ν’ ακούσω πάλι για λευτεριά και πολέμους, να πατήσω την πατρική γης να πάρω δύναμη.»
Τη γιορτή μας έκλεισαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ τάξης χορεύοντας Κρητική Σούστα.
 |
 |
 |
 |
Καλό Καλοκαίρι!
