Σήμερα είχαμε να πούμε πολλά!
Μελετήσαμε αρκετά από τα άρθρα της Διεθνούς Σύμβασης των Δικαιωμάτων των Παιδιών και με έμπνευση το βιβλίο “Έχω Δικαιώματα; Έχω Δικαιώματα!” του Πάνου Χριστοδούλου, Διευθυντή του Δικτύου των Δικαιωμάτων των Παιδιών, ζωγραφίσαμε τα δικαιώματα μας και τα ασφαλίσαμε σε ένα σεντούκι καθώς αποφασίσαμε πως τα δικαιώματά μας είναι ο θησαυρός μας!
Με αφορμή το αγαπημένο μας τραγούδι “Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο” γνωρίσαμε, μέσα από το βιβλίο του, τον Banksy και την τέχνη του δρόμου που “μιλάει” για την ειρήνη, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία.
Συνειδητοποιήσαμε ότι χωρίς βία και χωρίς φωνές, μέσα από την τέχνη, από μια ζωγραφιά, μπορούμε να πούμε πολλά σημαντικά και όλοι μαζί, γιατί όχι, να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε και τον κόσμο.
“Χτίσαμε” λοιπόν τους δικούς μας τοίχους, και με σύνθημα “τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο” τους μετατρέψαμε σε μία τρισδιάστατη κάρτα με “δυό καρδιές και έναν ήλιο στη μέση”.
Περάσαμε πολύ ωραία αλλά μείναμε με την απορία ποιος είναι στην πραγματικότητα αυτός ο κύριος Banksy…
Έχοντας μελετήσει τα βασικά χρώματα πειραματιστήκαμε με τους συνδυασμούς τους και φτιάξαμε τα τρία δευτερεύοντα χρώματα.
Όπως βλέπετε βάψαμε και τρίψαμε τις παλάμες μας με απόλυτη επιτυχία!
Ο κύριος Νεύτωνας και η περιέργεια του για το ΦΩΣ στάθηκε η αφορμή για το επόμενο πείραμά μας…
Δημιουργήσαμε έναν πρόχειρο σκοτεινό θάλαμο με ένα χαρτόκουτο, και με τη βοήθεια μιας δέσμης φωτός από τον φακό ενός κινητού που περνούσε μέσα από ένα μικρό πρίσμα γίναμε μικροί Νεύτωνες και είδαμε με τα μάτια μας κάτι σαν μικρό ουράνιο τόξο να δημιουργείται μπροστά στα μάτια μας!
Και φυσικά το αποτυπώσαμε και καλλιτεχνικά…
Μέσα από την ιστορία του Κατακλυσμού του Νώε αλλά και διάσημους πίνακες ζωγραφικής
μάθαμε για τον συμβολισμό του λευκού περιστεριού – του περιστεριού της ειρήνης και στο πλαίσιο της Εθνικής Επετείου του “Όχι” δημιουργήσαμε έργα αφιερωμένα στην πολύπαθη Ειρήνη μας.
Με συνδυασμό τεχνικών όπως πουαντιγισμός , στένσιλ και χειροποίητες σφραγίδες…
σας παρουσιάζουμε τα έργα μας:
Και φυσικά δεν παραλείψαμε την κατασκευή της σημαίας μας!
ήταν αρκετά για να φτιάξουμε πραγματικά έργα τέχνης!
Έμπνευση μας η τεχνοτροπία του ζωγράφου και “φίλου” μας Τζάκσον Πόλοκ που πιτσίλισε όλον τον κόσμο και δεν το μετάνιωσε καθόλου όπως μας περιέγραψε στο πολύ διασκεδαστικό βιβλίο του!
Κόκκινο! Η πρώτη μας στάση στο ταξίδι των χρωμάτων!
Με την τεχνική της μονοτυπίας φτιάξαμε κατακόκκινα έργα που απεικονίζουν κατακόκκινα πράγματα!
Καρπούζια, φράουλες, πιπεριές, κεράσια, παπαρούνες, μήλα και πολλές πολλές καρδιές!
Το Φθινόπωρο μπήκε για τα καλά και όπου σταθούμε και βρεθούμε μαζεύουμε φθινοπωρινά φύλλα.
Ένα μεσημέρι όμως το κυνήγι των φύλλων στο διάλειμμά μας έγινε λίγο δύσκολο.
Ο φταίχτης; Μαντέψτε… Ναι, ο αέρας!
Επιστρέφοντας λοιπόν στην τάξη διαβάσαμε το βιβλίο “ο Κλέφτης των φύλλων” και φτιάξαμε κολάζ!
Τα ζωάκια, κάθε είδους, μας ενθουσιάζουν!
Φανταστείτε πως ένα από τα πιο δημοφιλή βιβλία στην βιβλιοθήκη μας είναι μία εγκυκλοπαίδεια με αμέτρητα είδη ζώων που δεν βαριόμαστε ποτέ να ξεφυλλίσουμε…
Η Παγκόσμια Ημέρα Ζώων λοιπόν ήταν μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε για τη Διεθνή Διακήρυξη Δικαιωμάτων των Ζώων και να φτιάξουμε μια αφίσα με τις ιδέες μας και την αγάπη μας γι΄αυτά.
Η ανυπομονησία για να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε τα γράμματα της αλφαβήτου ήταν μεγάλη.
Το αρχικό γράμμα του ονόματος μας ήταν η αφορμή!
Με δύο διαφορετικές τεχνικές και πολύ χρώμα κάναμε αποκαλύψεις…
Στο μακρύ ταξίδι της γραμμής κάνουμε πολλές στάσεις.
Εδώ μπορείτε να δείτε πώς δουλέψαμε τις πλάγιες γραμμές φτιάχνοντας φθινοπωρινά φύλλα:
Μελετώντας τις καμπύλες γραμμές γνωρίσαμε τον κύριο Καλατράβα ο οποίος μας ενέπνευσε να φτιάξουμε τις δικές μας αψίδες:
Με τις πρώτες βροχές, εμφανίστηκαν και τα πρώτα σαλιγκάρια, οπότε η επόμενη γραμμή που μας απασχόλησε ήταν η σπείρα.
Φτιάξαμε λοιπόν μια ατομική τρισδιάστατη κατασκευή με τίτλο: “Τα σαλιγκάρια στην αυλή μας”
αλλά και μία ομαδική εργασία με πλαστελίνη και αληθινά φύλλα από την αυλή μας!
