Για 5η συνεχόμενη χρονιά, το «Επισκεπτήριο Αγάπης» καλεί όλη την Ελλάδα να κάνει κάτι απλό:
να στείλει μια χριστουγεννιάτικη κάρτα σε όσους θα περάσουν τις γιορτές μέσα στα αντικαρκινικά νοσοκομεία.
Tο «Επισκεπτήριο Αγάπης» μεγαλώνει γιατί τα σχολεία, τα ΚΔΑΠ και οι εθελοντικές ομάδες ,βάζουν τον δικό τους κρίκο στην αλυσίδα…
Έτσι και εμείς φέτος, στο Νηπιαγωγείο μας, στα πλαίσια υλοποίησης Δράσεων Ενεργού Πολίτη, θα συμμετέχουμε στο «Επισκεπτήριο Αγάπης» και με μεγάλη χαρά θα φτιάξουμε κάρτες ευχών μαζί με τα παιδιά!
Η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού εορτάζεται στις 20 Νοεμβρίου για να τιμήσει τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου 1959.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στις 20 Νοεμβρίου 1989.
Αυτός είναι και ο λόγος που κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού.
Η Σύμβαση τέθηκε σε ισχύ το 1990, και σήμερα σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου την έχουν υπογράψει και δεσμευτεί να την τηρούν — ανάμεσά τους και η Ελλάδα, που την κύρωσε το 1992.
Η Σύμβαση περιλαμβάνει 54 άρθρα που εξασφαλίζουν:
το δικαίωμα στη ζωή, στην υγεία και στην εκπαίδευση,
το δικαίωμα στην αγάπη, στην προστασία και στην αξιοπρέπεια,
το δικαίωμα να εκφράζει το παιδί τη γνώμη του,
και το δικαίωμα να ζει χωρίς φόβο, βία ή διακρίσεις.
Την Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού τιμάται και ο Γιάνους Κόρτσακ (1878-1942) Πολωνός παιδίατρος, παιδαγωγός και συγγραφέας, που αφιέρωσε τη ζωή του στα παιδιά. Πίστευε πως κάθε παιδί έχει δικαίωμα στη φωνή, στο σεβασμό και στην αγάπη.
Ήταν από τους πρώτους ανθρώπους στον κόσμο που μίλησαν ανοιχτά για τα δικαιώματα του παιδιού — πολύ πριν ακόμη υπάρξει η Σύμβαση του ΟΗΕ. Στο ορφανοτροφείο που ίδρυσε στη Βαρσοβία, τα παιδιά:
συμμετείχαν σε «παιδικό κοινοβούλιο»,
έγραφαν τη δική τους εφημερίδα,
μάθαιναν να παίρνουν αποφάσεις με σεβασμό και δικαιοσύνη.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Ναζί έκλεισαν το ορφανοτροφείο, ο Κόρτσακ αρνήθηκε να εγκαταλείψει τα παιδιά του. Πήγε μαζί τους στο στρατόπεδο του Τρεμπλίνκα, όπου όλοι χάθηκαν το 1942.
Τα δικαιώματα λοιπόν των παιδιών είναι θεμελιώδη για τη διασφάλιση της υγιούς και ευτυχισμένης ανάπτυξής τους. Αυτά τα δικαιώματα, που κατοχυρώνονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, περιλαμβάνουν το δικαίωμα στη ζωή, στην εθνικότητα στην εκπαίδευση, την προστασία από την κατάχρηση και την εκμετάλλευση και την ενεργό συμμετοχή στην κοινωνική ζωή.
Είναι σημαντικό να εκπαιδεύσουμε τα μικρά παιδιά σε αυτά τα θέματα, ώστε να μπορούν να αναγνωρίσουν την αξία τους αλλά και την αξία των άλλων. Μέσω δραστηριοτήτων τα παιδιά μπορούν να μάθουν να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους και να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων.
Διαβάσαμε το ποίημα ” Ένα παιδί με χαμόγελο”
Ένα παιδί μ’ ένα χαμόγελο μπορεί να φωτίσει τον κόσμο. Ένα παιδί που δεν πεινά είναι η αρχή της ειρήνης.
Κι ένα παιδί που το αγαπούν είναι η υπόσχεση του μέλλοντος.
Γιατί όπου γελά ένα παιδί, σβήνει ο πόλεμος· κι όπου κοιμάται ήσυχο, γεννιέται η ελπίδα.
Αφού τα παιδιά το “επεξεργαστούν” δίνοντας τις δικές τους εξηγήσεις σε αυτά που άκουσαν, εκφράζοντας τα συναισθήματα και τις εικόνες που τους δημιουργήθηκαν, το ζωγραφίζουν και δίνουν το δικό τους τίτλο.
«Τα χαρούμενα παιδάκια»
«Το παιδάκι και το λουλούδι»
«Ένα παιδί κοιμάται ήσυχα στο σπίτι του»
«Ένα παιδί που γίνεται μέρα και ξυπνάει χαρούμενο»
Στη συνέχεια αφού συζητήσαμε τα δικαιώματα των παιδιών και είδαμε σχετικά βίντεο, ακούσαμε και συζητήσαμε ένα πολύ όμορφο τραγούδι για τα δικαιώματα των παιδιών από τη συνάδερφο Thalia V.…
Τα παιδιά στη συνέχεια φιλοτέχνησαν μια αφίσα για τα ανθρώπινα δικαιώματα σχεδιάζοντας παιδάκια-φιγούρες να κρατούν χαρούμενα καρδούλες–μπαλόνια, μέσα στα οποία έχουν γράψει το δικαίωμα που επέλεξαν.
και ατομική χειροτεχνία με τα δικαιώματα των παιδιών!!
Στο τέλος, αγαπήσαμε πολύ αυτό το τραγούδι από την πρώτη στιγμή που το ακούσαμε.. Το είδαμε σε βίντεο, το συζητήσαμε και το μάθαμε, το ζωγραφίσαμε, το τραγουδήσαμε και το χορέψαμε… “Αν όλα τα παιδιά της γης..”
Ετοιμάσαμε και το «καράβι της ειρήνης, της αγάπης και των δικαιωμάτων».
Αν και είναι δύσκολο να προσεγγίσουμε τα γεγονόντα του Πολυτεχνείου σε αυτή την ηλικία.. η ιστορία της ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗΣ από την Ευγενία Φακίνου ήταν η αφορμή να προσεγγίσουμε τις έννοιες της δημοκρατίας και της δικτατορίας…
Ζωγραφίσαμε οτι μας έκανε εντύπωση από τους πρωταγωνιστές..
Παρακολουθήσαμε και το κουκλοθέατρο της Ντενεκεδούπολης.. 😀
Την ημέρα της Επετείου… αναλάβαμε ρόλους και παίξαμε την ιστορία της Ντενεκεδούπολης!! 😀
Είδαμε σχετικό εκπαιδευτικό και φωτογραφικό υλικό για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στον υπολογιστή και συζητήσαμε με τα παιδιά!
Έπειτα, ακούσαμε και μάθαμε το αγαπημένο μας τραγούδι “Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο”..
Και το «φτιάξαμε» και με τα τουβλάκια της τάξης…
Φτιάξαμε το ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΕΛΠΙΔΑΣ…με χαρτόνι, αλλά και με εφημερίδα…
Μιλώντας για την έννοια της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ…ακούσαμε τις ιδέες των παιδιών…
Έπειτα συζητήσαμε και συνεργαστήκαμε να φτιάξουμε κάτι ομαδικό!!!!
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ? ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ…
Μαθαίνω να ψηφίζω στη Δημοκρατία…
ψηφίσαμε δυο εκπροσώπους της τάξης…
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ, ” ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΕ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ…”
φτιάξαμε και το σύνθημα «ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»
Σήμερα είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε στο χώρο του σχολείου μας το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα: «Το Κανόνι και η Παπαρούνα», από την ομάδα Καλειδοσκόπιο.
Σκοπός του προγράμματος είναι να κατανοήσουν τα παιδιά τις έννοιες του
Πολέμου και της Ειρήνης και να συνειδητοποιήσουν τις διαφορές μεταξύ των
εννοιών. Ειδικότεροι στόχοι είναι τα παιδιά: α. Να αναγνωρίζουν και να συνειδητοποιούν τις επιπτώσεις του πολέμου στη ζωή
των ανθρώπων. β. Να συνειδητοποιήσουν τις μικρές χαρές της καθημερινής ζωής σε μια ειρηνική
εποχή και να τις απολαμβάνουν. γ. Να αναπτύξουν θετική στάση για προάσπιση της ειρήνης. δ. Να βρίσκουν τρόπους και να επιλύουν συγκρούσεις στην
καθημερινή τους ζωή.
Ένα Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα που επεξεργάζεται τις έννοιες του Πολέμου και της Ειρήνης, αναδεικνύοντας την Ειρήνη ως ένα από τα ύψιστα ανθρώπινα αγαθά.
“Ο Παύλος και η Μαρία επισκέπτονται το Πολεμικό Μουσείο. Κατά τη διάρκεια της περιήγησης τους κάτι περίεργο συμβαίνει! Συναγερμός! Συναγερμός! Έξαλλος ο φύλακας του Μουσείου φωνάζει τρέχοντας. Αλήθεια ποιον κυνηγά; Μια μικρή παπαρούνα δραπετεύει από τη μαυρίλα ενός πολεμικού πίνακα και για να γλυτώσει κρύβεται στην κάννη του Κανονιού! Έξαλλο το Κανόνι με τη μικρή ξεδιάντροπη παπαρούνα που στρογγυλοκάθισε στην περήφανη κάννη του και τολμά να του μιλάει για την Ειρήνη. Ακούς να μιλάει για Ειρήνη! Στη μάχη προστίθενται το Σπαθί του 21, το Ντουφέκι του ’40 και μια Βίδα, χειροβομβίδα!! Θα μπορέσει λέτε η μικρή παπαρούνα με τη βοήθεια των Σπουδαίων βοηθών να πείσει τα όπλα και ν’ αφήσουν τον Πόλεμο και ν΄ αγκαλιάσουν την Ειρήνη;”
Χωριστήκαμε και σε μικρές ομάδες για να φτιάξουμε παζλ και να συζητήσουμε για την ειρήνη και τον πόλεμο!!
Στο τέλος…. ντύσαμε την «ΕΙΡΗΝΗ» όπως θέλαμε!!! 😀
και ζωγραφίσαμε ό,τι μας άρεσε!!!!
Ευχαριστούμε πολύ την ομάδα Καλειδοσκόπιο!!! Περάσαμε υπέροχα!!! 🙂 😀
Φτιάξαμε και το δικό μας κανόνι… το κανόνι της ειρήνης και της δημοκρατίας… των λουλουδιών και της αγάπης!!!
Η αλληλογραφία ανάμεσα σε σχολεία είναι μια ιδιαίτερα ευχάριστη και δημιουργική δραστηριότητα, που προσφέρει στα παιδιά το κίνητρο να εργαστούν ομαδικά, να ανταλλάξουν ιδέες με άλλα παιδιά, να γνωρίσουν άλλους τόπους, να βγουν έξω από τα στενά όρια της σχολικής τους τάξης.
Εισάγοντας τη σχολική αλληλογραφία ανοίγουμε πόρτες και παράθυρα του σχολείου προς τον κόσμο και την κοινωνία. Καλλιεργούμε τις ανθρώπινες σχέσεις, τόσο σημαντικές για την διαμόρφωση της προσωπικότητας και της γνώσης του εαυτού μέσα από τον άλλον, την καλλιέργεια της αλληλεγγύη και της ειρήνης. (Σ. Λάχλου, 2017)
Η ενεργοποίηση του ενδιαφέροντος του μαθητή και η εμπλοκή του στη μαθησιακή διαδικασία αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για την εκπαίδευση (Meirieu, 2008, 2001). Ειδικότερα, σύμφωνα με την παιδαγωγική φιλοσοφία του Σελεστάν Φρενέ, η πρόκληση συνίσταται στην ανάπτυξη κινήτρου έκφρασης και επικοινωνίας εντός του σχολείου, ανάμεσα στους ίδιους τους μαθητές και εκτός του σχολείου, ανάμεσα σε σχολικές τάξεις καθώς και στη δημιουργία συνθηκών για την προώθηση της «φυσικής» μεθόδου μάθησης, με άλλα λόγια, στη δημιουργία συνθηκών για τη χρήση της γλώσσας σε πραγματικές περιστάσεις επικοινωνίας και δράσης (Puren, 2010).
Στα πλαίσια της αξιολόγησης σχολικής μονάδας με θέμα τη φιλαναγνωσία και τίτλο “Ταξιδεύω… διαβάζοντας!”, θα αρχίσουμε την αλληλογραφία με το Νηπιαγωγείο Στενής Τήνου και τη συνάδελφο κα Σοφία,
Θελήσαμε να βρούμε στο χάρτη το νησί της Τήνου και συγκεκριμένα το χωριό Στενή και να μιλήσουμε για τα μέσα συγκοινωνίας που μπορεί κάποιος να την επισκεφτεί (πλοίο, καθώς παρατηρούν ότι γύρω γύρω υπάρχει θάλασσα).
Στη συνέχεια στη γωνιά του υπολογιστή και με τη βοήθεια του google earth, πληκτρολογήσαμε και εκεί τα στοιχεία του σχολείου και το εντοπίσαμε!!
Ξεκινήσαμε λοιπόν το πρώτο μας γράμμα που αναφέρεται στην παρουσίαση του σχολείου μας. Τα παιδιά επιλέγουν τους χώρους που θα φωτογραφήσουμε και στη συνέχεια κάνουν μια περιγραφή αυτών..
Έτοιμος και ο ταχυδρομικός φάκελος…
που μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε δύο βασικούς όρους, αυτού του αποστολέα και του παραλήπτη.
Καλή μας αρχή με τους νέους φίλους από το Νηπιαγωγείο Στενής Τήνου! 😀
To Νηπιαγωγείο μας συμμετείχε στην Παγκόσμια Ημέρα Υπαίθριας Εκπαίδευσης –Outdoor Classroom Day-, που πραγματοποιήθηκε στις 6 Νοεμβρίου, βιώνοντας διαφορετικές εμπειρίες μάθησης κοντά στη φύση. Μία μέρα που απέδειξε ότι “η υπαίθρια εκπαίδευση” συμβάλλει στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών, ενισχύει τη δυνατότητα επίλυσης προβλημάτων και τις δεξιότητες δημιουργίας ομάδας και, βέβαια, είναι διασκεδαστική για τα παιδιά.
🌿Η Ημέρα Υπαίθριας Τάξης (6 Noεμβρίου) αποτελεί ένα παγκόσμιο κίνημα με στόχο την προώθηση της κουλτούρας της μάθησης εκτός των ορίων της σχολικής αίθουσας.
Δεν πρόκειται για μία απλή αλλαγή χώρου, αλλά για μια αλλαγή νοοτροπίας που αναδεικνύει το γεγονός ότι η μάθηση μπορεί να συμβεί παντού: σε έναν κήπο, σε ένα χωράφι, σε ένα πάρκο, σε ένα μονοπάτι ακόμα και κάτω από ένα δέντρο…
Η μάθηση έξω από την τάξη καλλιεργεί τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία,τη παρατήρηση. Τα παιδιά μαθαίνουν να συνδέουν τη γνώση με τον πραγματικό κόσμο, αναπτύσσουν σεβασμό για τη φύση και τους ανθρώπους γύρω τους, εκφράζονται, παίζουν, κινούνται ελεύθερα, και καλλιεργούν δεξιότητες ζωής όπως η υπευθυνότητα, η συνεργασία και η φροντίδα για το περιβάλλον.
Η εκπαίδευση δεν περιορίζεται σε τέσσερις τοίχους, αλλά βρίσκεται παντού γύρω μας.
🪵Η φύση γίνεται το “εργαστήρι” , το “βιβλίο” των παιδιών. Κάθε φύλλο, κάθε πέτρα, κάθε μυρμήγκι γίνεται η αφορμή για παρατήρηση, ερώτηση ανακάλυψη…
Η αξία της μάθησης σε υπαίθριους χώρους είναι ανεκτίμητη, καθώς προσφέρει στα παιδιά ένα ολιστικό τρόπο μάθησης, έναν τρόπο που ενώνει το σώμα, το νου, την ψυχή σε ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα, ελευθερία και χαρά….
Έτσι και για εμάς ήταν μία μέρα στο νηπιαγωγείο μας με δραστηριότητες έξω στην αυλή! #outdoorclassroomday
Και τι δεν κάναμε στην αυλή μας! 😎 😎
Δημιουργήσαμε σχέδια…πρόσωπα…γράμματα…τα ονόματά μας…με φυσικά υλικά που βρήκαμε στην αυλή μας (πέτρες, φύλλα, ξύλα κά.)
ζωγραφίσαμε με μαρκαδόρους.. συνεργατικά..σε μικρές ομάδες..σε ένα μεγάλο χαρτόνι ό,τι θέλαμε…
Διαβάσαμε το παραμύθι «Ο Ασημάκης, το πολύχρωμο ψάρι» στην αυλή μας… 😎
παίξαμε στη γωνιά των μεταφορικών μέσων της αυλής… 😀
Φτιάξαμε και παίξαμε με το χαλί των αριθμών…
Στο τέλος της ημέρας τα παιδιά έλαβαν και το πιστοποιητικό συμμετοχής τους στην σημαντική αυτή Ημέρα Υπαίθριας Εκπαίδευσης που το Νηπιαγωγείο μας αξιοποίησε, προσφέροντας στα παιδιά μοναδικές μαθησιακές εμπειρίες γεμάτες ενέργεια και χαρά.
Κατά τους φθινοπωρινούς μήνες, οι άνθρωποι ασχολούνται με το “λιομάζωμα”..
Μιας που και κάποιοι μαθητές μας πήγαν στα χωριά τους και μάζεψαν ελιές με τους γονείς τους, δε θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε και στο νηπιαγωγείο στο αγαπημένο μας λαδάκι και τη διαδικασία του ελαιομαζέματος.. Αφού είδαμε πλούσιο εποπτικό υλικό, εικόνες και βίντεο στον υπολογιστή φτιάξαμε μια ατομική αλλά και ομαδική εργασία το δικό μας λιομάζωμα, με πινέλο, φύλλα, ελιές και φαντασία!!
“Αν κάθε μέρα φυτεύω ένα δέντρο, σε μερικά χρόνια θα έχω ένα δικό μου δάσος,
αν κάθε μέρα μαζεύω ένα βότσαλο, σε μερικά χρόνια θα μπορώ να χτίσω ένα κάστρο
αν κάθε μέρα διαβάζω μία λέξη, σε μερικά χρόνια θα μπορώ να διαβάσω και το πιο μεγάλο παραμύθι,
αν κάθε μέρα μαζεύω ένα ποτήρι νερό, σε μερικά χρόνια θα έχω μια θάλασσα δικιά μου
αν κάθε μέρα μαθαίνω κάτι καινούριο, σε μερικά χρόνια μπορώ να γίνω σοφός
αν κάθε μέρα κάνω ένα φίλο, σε μερικά χρόνια θα έχω φίλους σε όλη τη γη
αν κάθε μέρα ανεβαίνω ένα σκαλοπάτι, σε μερικά χρόνια μπορεί να φτάσω ένα σύννεφο
αν κάθε μέρα βάζω μια πινελιά, σε μερικά χρόνια θα έχω κάνει την πόλη μου πολύχρωμη
αν κάθε μέρα κάνω ένα βήμα, σε μερικά χρόνια θα έχω κάνει το γύρο του κόσμου
σε μερικά χρόνια πράγματα πολλά και μεγάλα θα μπορώ…
αν από σήμερα κάνω κάθε μέρα κάτι μικρό.”
Αντώνης Παπαθεοδούλου
Η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης (31 Οκτωβρίου) στο σχολείο μας συζητήθηκε αρχικά από το το βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου “Αν κάθε μέρα”, απόσπασμα που υπάρχει παραπάνω.. Διαβάσαμε και συζητήσαμε το βιβλίο με τα παιδιά, τη σημασία και αξία της αποταμίευσης!
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ:
Έπειτα ετοιμάσαμε και όμορφους κουμπαράδες “δεινοσαυράκια” και «τα κουμπαραδάκια μας»,,με πολύ φαντασία!!!
Αυτές τις μέρες στο νηπιαγωγείο ασχολoύμαστε με την Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940. Με τον δικό μας τρόπο τιμήσαμε τη γιορτή της Ελλάδας, μαθαίνοντας μέσα από ιστορικά ντοκουμέντα, εκπαιδευτικά βίντεο και πλούσιο εποπτικό υλικό όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής εκείνης!!
Ακούσαμε και μάθαμε σχετικά τραγούδια… 😀
διαβάσαμε παιχνίδια και παίξαμε σχετικά παιχνίδια ρόλων..
μιλήσαμε για τον ΠΟΛΕΜΟ & την ΕΙΡΗΝΗ.. και τα συναισθήματα που μας προκαλούν.. και τα ζωγραφίσαμε
φτιάξαμε σημαίες ελληνικές..
και κάναμε αρκετές ομαδικές χειροτεχνίες και ατομικές κατασκευές με το μεγάλο ΟΧΙ, στρατιώτες κά…, χρησιμοποιώντας χαρτόνια, ψαλίδια, πινέλα, χρώματα και φαντασία… 😀
τα παιδιά συνεργάστηκαν σε μικρές ομάδες και δημιουργήσαν το ΟΧΙ με τα τουβλάκια της τάξης!
Ακολούθησε και η δική μας μοναδική παρέλαση, την οποία κάναμε με καμάρι και περηφάνεια στην αυλή του σχολείου μας με την παρουσία και υποστήριξη των αγαπημένων μας γονιών, μετά τα ποιήματα και τα τραγούδια που με χαρά τους παρουσιάσαμε… 😀
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή