“Ο ΕΓΩΙΣΤΗΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ”
Ο Εγωιστής Γίγαντας είναι ένα βραβευμένο παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ, που διαβάσαμε και αξιοποιήσαμε διδακτικά, για να διδαχτούν τα παιδιά έννοιες όπως εγωισμός, αγάπη, αποδοχή, ενσυναίσθηση, μοίρασμα και άλλα σπουδαία. Κυρίως, τη δύναμη της Αγάπης, που μπορεί να μαλακώσει και την πιο σκληρή καρδιά, αλλά και μπορεί να ενώσει όλες τις διαφορές.

“Ο εγωιστής γίγαντας θέλει να χαίρεται μόνος του τον πανέμορφο κήπο του. Τη μέρα που επιστρέφει στο κάστρο του –ύστερα από πολύχρονο ταξίδι– διώχνει οργισμένος τα παιδιά που βρίσκει να παίζουν σ’ αυτόν. Από κείνη τη στιγμή, όμως, ο χειμώνας παγώνει όλα τα δέντρα και τα λουλούδια. Τίποτα πια δεν τολμά ν’ ανθίσει και η άνοιξη δείχνει να έχει ξεχάσει τον κήπο του εγωιστή γίγαντα μέχρι τη μέρα που εκείνος δέχεται το αναπάντεχο φιλί ενός μικρού αγοριού”.
Τότε όλα αλλάζουν. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αλλάζει η καρδιά του γίγαντα. 😀
Ένα πανέμορφο παραμύθι που μας δείχνει ότι όλα τα καλά του κόσμου δεν αξίζουν τίποτα όταν η καρδιά μας είναι άδεια και παγωμένη.
Μετά την ανάγνωση του παραμυθιού ακολούθησε συζήτηση με τα παιδιά και ζωγραφίσαμε ό,τι μας άρεσε περισσότερο..


Στη συνέχεια, θελήσαμε να φτιάξουμε το κάστρο του γίγαντα, ως μικροί μηχανικοί… με τον κήπο του!!!
Συνεργαστήκαμε, ανταλλάξαμε ιδέες για την κατασκευή του κάστρου και τα υλικά που θα χρησιμοποιούσαμε (ρολά, τέμπερες, πινέλα, χαρτόνια, μαρκαδόροι, κόλλες και ψαλίδια κά), τα μαζέψαμε και ξεκινήσαμε…



Η ομαδική μας κατασκευή ήταν τέλεια και απολαύσαμε τη διαδικασία και τη συνεργασία!!! 🙂

“ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ”
Ένα παραμύθι που υμνεί την αξία της προσφοράς, της αγάπης και της ανιδιοτέλειας (βασικά στοιχεία του εθελοντισμού) αλλά δείχνει και την πλεονεξία του ανθρώπου, που ζητά όλο και παραπάνω χωρίς αυτός να θέλει προσφέρει τίποτα στους άλλους….μέχρι που η ζωή φτάνει στο τέλος της….

«Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια μηλιά που αγαπούσε ένα αγοράκι».
Έτσι αρχίζει αυτό το όμορφο παραμύθι που το διάβασμά του αφήνει τη γεύση μιας αξέχαστης ευαισθησίας…
Κάθε μέρα το αγόρι πήγαινε στη μηλιά κι έτρωγε τα μήλα της, έκανε κούνια από τα κλαδιά της, σκαρφάλωνε στον κορμό της… κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.
Μα όσο το αγόρι μεγάλωνε, τόσο περισσότερα ζητούσε από το δέντρο και το δέντρο έδινε, έδινε, έδινε αδιάκοπα….
Αφού συζητήσαμε την ιστορία.. ζωγραφίσαμε ότι μας άρεσε περισσότερο!


στο τέλος φτιάξαμε τη δικιά μας “μηλιά” με μήλα-λέξεις αγάπης…


και στο τέλος το κάθε παιδί χάρισε το δέντρο της αγάπης που έφτιαξε σε έναν φίλο/η που διάλεξε! 😀

Για την υλοποίηση της παραπάνω δραστηριότητας, αξιοποιήσαμε τη βοήθεια του ψηφιακού βοηθού Elina, στο οποίο συμμετέχουμε φέτος πιλοτικά. Η πιλοτική εφαρμογή του AI ψηφιακού εργαλείου “Elina” από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το EUN (European Schoolnet Academy) μας εμπλούτισε τη δραστηριότητα, προσελκύοντας το ενδιαφέρον και την ενεργό συμμετοχή των μικρών μας μαθητών/τριών.

“Το Δώρο της Παπλωματούς”

Ένα υπέροχο σύγχρονο παραμύθι που μιλά για τη χαρά της προσφοράς.
Μια γενναιόδωρη παπλωματού με μαγικά λες δάχτυλα, φτιάχνει τα πιο όμορφα παπλώματα του κόσμου και τα χαρίζει στους φτωχούς. Ένας άπληστος βασιλιάς, που μέσα στο παλάτι του έχει μαζεμένους όλους τους θησαυρούς του κόσμου, ψάχνει να βρει εκείνο που θα του χαρίσει έστω ένα χαμόγελο. Θα φτιάξει η παπλωματού ένα πάπλωμα για τον βασιλιά; Κι ο βασιλιάς θα μάθει τι σημαίνει να προσφέρεις; Μπορεί η παπλωματού να διδάξει στον βασιλιά την τέχνη της ευτυχίας; Κι αυτός τελικά τι θα τους κάνει όλους αυτούς τους θησαυρούς που έχει μαζεμένους;
Μετά την ανάγνωση του παραμυθιού ζωγραφίσαμε ότι μας άρεσε περισσότερο από την ιστορία.


Στη συνέχεια αποφασίσαμε να φτιάξουμε τη δική μας τρισδιάστατη παπλωματού!!! 😀

