Ο χειμώνας (Μάρω Λοϊζου)

Δε μ’ακούς; Έρχομαι μέσα από τους έρημους ασφαλτόδρομους. Έλα, έλα, κοριτσάκι μυρίζω φασουλάδα, πορτοκάλι και τραγανιστό τσουρέκι.

Έλα, έλα, αγοράκι φόρεσε το σκούφο σου βάλε τα μάλλινα γάντια σου άνοιξε το στόμα σου, να ξεδιψάσεις με το χιόνι γέμισε τις τσέπες σου σταφίδες, καρύδια και ξεραμένα σύκα τάισε με ψίχουλα τα πεινασμένα σπουργίτια.

Έρχομαι μέσα από τις παγωμένες λίμνες και τα ποτάμια τα γυμνά κλαδιά και το μολυβένιο ουρανό άσ’ το μόνο του στη γωνιά του το πατίνι κάνε το φίλο σου να δακρύσει με μια φέτα μανταρίνι.

Τι κάνει η γιαγιά σου; Πλέκει ακόμη πλάι στο περβάζι; Για κοίτα πώς μελάνιασε η μύτη σου….την πάγωσε τ’ αγιάζι…

Έλα, έλα, αγοράκι έλα, έλα κοριτσάκι. Δε μ’ ακούς; Είμαι ο Χειμώνας.

 

Μαθαίνουμε για το χειμώνα και φτιάχνουμε όμορφες κατασκευές!

ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Φτιάχνουμε χιονονιφάδες, διαβάζοντας τον κώδικα 0.1 !!

αλλά και με τα δακτυλάκια μας..

Τα ρούχα του χειμώνα και η ντουλάπα του χειμώνα!

Χειμωνιάτικα κολλάζ!

 

 

Ακούμε τραγούδια και τα τραγουδάμε!!

και βλέπουμε παραμύθια…

 

ΠΟΛΙΚΑ ΖΩΑ!!

Οι πολικές αρκουδίτσες μας…

και οι πιγκουίνοι μας…

 

Και τέλος οι όμορφες αμυγδαλιές μας οι νυφούλες του χειμώνα!!

Νίκος Καζαντζάκης

Είπα στη μυγδαλιά:
«Αδερφή, μίλησέ μου για το Θεό»
κι η μυγδαλιά άνθησε