Στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων και συγκεκριμένα στην ενότητα «Ζω
καλύτερα- Ευ Ζην» επιλέξαμε να πραγματοποιήσουμε ένα πρόγραμμα που προάγει
τη αυτο- μέριμνα και αυτο- προστασία των παιδιών. Το πρόγραμμα ονομάζεται «Το Παπάκι πάει…» και στόχοι του είναι:

• H ενίσχυση των γνώσεων και δεξιοτήτων των μαθητών σε περίπτωση που
  βρεθούν σε συνθήκες εξαφάνισης, δηλαδή σε συνθήκες που χάνουν τον
  προσανατολισμό τους ή για κάποιον λόγο δεν βρίσκονται κοντά στο
  άτομο που νόμιμα ασκεί την επιμέλεια τους.
• Η εκπαίδευση να έχουν αυξημένη επίγνωση των κινδύνων και να είναι σε
  ετοιμότητα αναπτύσσοντας την ικανότητα της αυτοπροστασίας και της
  αυτομέριμνας.
• Η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και της κοινωνικής αντίληψης των
  μαθητών/τριών μέσω της συμμετοχής τους στην αφήγηση παραμυθιού
  και του κουκλοθέατρου, ενισχύοντας με αυτό τον τρόπο την
  ομαδοσυνεργατικότητα, τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους.

Ξεκινήσαμε το πρόγραμμα παρουσιάζοντας στα παιδιά ένα παπάκι τον ΠΑΚΟ, που βρέθηκε μόνο του στην αυλή του νηπιαγωγείου μας και το οποίο χάθηκε από τη μαμά του.

Προσπαθήσαμε να βρούμε πως χάθηκε ο ΠΑΚΟ, καταγράψαμε τις απόψεις των παιδιών και στη συνέχεια τις ζωγραφίσαμε.

Στη συνέχεια παίξαμε σε κουκλοθέατρο την ιστορία του Αλέξανδρου, ενός παιδιού που αφαιρέθηκε, άφησε το χέρι της μαμάς του και χάθηκε. Ζήσαμε τις περιπέτειες του μέχρι να τη βρει και μάθαμε τι πρέπει να κάνουμε και εμείς σε ανάλογη περίπτωση.

Το πρώτο που κάνουμε είναι να μείνουμε σταθεροί στο σημείο που χαθήκαμε και μέσα σε κόσμο.

Παίρνουμε ή ζητάμε να πάρουν την Αστυνομία ή το Χαμόγελο του παιδιού. Μαθαίνουμε τα τηλέφωνά τους. Παίζουμε τον Αστυνόμο που τον παίρνουν τηλέφωνο οι γονείς που έχασαν το παιδί τους.