Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, προσεγγίσαμε την έννοια της ειρήνης μέσα από την τέχνη του σπουδαίου ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο.

Στη συνέχεια, παρατηρήσαμε τον πίνακα «Το παιδί με το περιστέρι», συζητήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκαλεί και προσπαθήσαμε να τον αναδημιουργήσουμε μέσα από μια ομαδική εικαστική εργασία.

Με αφορμή τον πίνακα, αναρωτηθήκαμε: «Αν κρατούσα την Ειρήνη στα χέρια μου, τι θα έκανα;»

Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν γεμάτες αγάπη και ελπίδα! Θα φρόντιζαν να έχουν όλοι οι άνθρωποι φαγητό και σπίτι, να υπάρχουν σχολεία, να μοιράζονται αγκαλιές, να είναι όλοι χαρούμενοι και τα παιδιά να μπορούν να παίζουν ελεύθερα.

Καταγράψαμε τις σκέψεις τους και τις αποτυπώσαμε με ζωγραφιές γύρω από το δικό μας έργο.

Τα παιδιά εξασκούνται στην αναγνώριση του αρχικού του ονόματός τους με τρόπο δημιουργικό και παιγνιώδη.

Τις πρώτες μέρες στο σχολείο, η μετάβαση και ο αποχωρισμός από τους γονείς είναι μια διαδικασία που χρειάζεται ζεστασιά, ασφάλεια και πολλή αγάπη.

Με αφορμή το αγαπημένο παραμύθι «Το Μαγικό Φιλάκι», διαβάσαμε την ιστορία του μικρού ρακούν που φοβόταν να αποχωριστεί τη μαμά του για να πάει στο σχολείο. Μαζί ανακαλύψαμε το «μυστικό» της μαμάς του: ένα φιλί στην παλάμη που μένει εκεί για πάντα και ζεσταίνει την καρδιά του όποτε νιώθει ότι του λείπει!

Το δικό μας Ρακούν με το Μαγικό Φιλάκι: Τα παιδιά κατασκεύασαν το δικό τους ρακούν με χρωματιστές καρτούλες, αποτυπώνοντας την παλάμη τους και κολλώντας μια κόκκινη καρδιά στο κέντρο της, συμβολίζοντας τη δύναμη της αγάπης.

Ένα ποίημα για τη Μανούλα: Δημιουργήσαμε μια ξεχωριστή κατασκευή-κάρτα με το αποτύπωμα του χεριού μας και ένα ποίημα, για να θυμίζει στη μαμά και στον μπαμπά πόσο πολύ τους αγαπάμε όσο είμαστε στο σχολείο!

Συμμετοχή των Γονέων: Προσκαλέσαμε τους γονείς να συμμετάσχουν ενεργά, γράφοντας στο πίσω μέρος της σελίδας μια δική τους μικρή, τρυφερή φράση αποχαιρετισμού. Έτσι, κάθε φορά που κάποιο παιδάκι νιώθει την ανάγκη, μπορεί να «αναζητά» το μήνυμα των γονιών του και να παίρνει μια ζεστή, νοητή αγκαλιά από το σπίτι.