21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

“Αν ήμουν βιβλίο”: Δημιουργικές διαδρομές με αφορμή αυτό το ξεχωριστό βιβλίο

Δημοσιεύθηκε την 8 Απριλίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Αν ήμουν βιβλίο θα ήθελα κάποτε κάποιος να πει για μένα: να ένα βιβλίο που άλλαξε την ζωή μου!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, αφιερώσαμε αρκετές δραστηριότητες στην παιδική λογοτεχνία και τα βιβλία. Διαβάσαμε το βιβλίο “Αν ήμουν βιβλίο” του Πορτογάλου συγγραφέα Ζοζέ Χόρχε Λετρία.

Το βιβλίο συνοψίζει όλες τις χαρές της ανάγνωσης, τις απολαύσεις που μπορεί να νοιώσει κανείς διαβάζοντας. Συζητήσαμε με τα παιδιά, τι είναι ένα βιβλίο. Είναι εικόνες, είναι λέξεις, είναι ιστορίες όμορφες, παράξενες, απίθανες!!! Μπορεί να είναι φίλος μας ένα βιβλίο; Πως αισθανόμαστε όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο; Με τα βιβλία ταξιδεύουμε, ονειρευόμαστε, μαθαίνουμε πολλά πράγματα.

Η λογοτεχνία έχει τη μοναδική δύναμη να ανοίγει δρόμους έκφρασης και φαντασίας, ιδιαίτερα όταν συναντά την παιδική δημιουργικότητα. Διαβάσαμε το βιβλίο, το οποίο άρεσε πολύ στα παιδιά, και ήταν αφορμή για μια δημιουργική δραστηριότητα. Προκαλέσαμε τα παιδιά να φανταστούν πως είναι… ένα βιβλίο. Σαν βιβλίο τι θα θέλανε να κάνουν; ποια συναισθήματα θα είχαν; σε ποιους θα μιλούσαν;

Τα παιδιά είχανε πολλές ιδέες και τις αποτύπωσαν εικαστικά πάνω σε εικόνες του βιβλίου που είχαμε φωτοτυπήσει και εκφράσανε τις δικές τους σκέψεις δημιουργώντας τις προσωπικές τους εκδοχές.

Η επεξεργασία του “Αν ήμουν βιβλίο”ανέδειξε τη σημασία της φιλαναγνωσίας ως βιωματικής εμπειρίας.

Όταν τα παιδιά δεν διαβάζουν απλώς ένα βιβλίο αλλά συνομιλούν μαζί του, το μετασχηματίζουν και το επαναπροσδιορίζουν μέσα από τη δική τους οπτική και η ανάγνωση γίνεται πράξη δημιουργίας.

Δραστηριότητες

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2026

Δημοσιεύθηκε την 8 Απριλίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

“Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει”

Κάθε χρόνο, στις 2 Απριλίου, γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, τιμώντας τη γέννηση του μεγάλου παραμυθά Hans Christian Andersen. Η ημέρα καθιερώθηκε από την International Board on Books for Young People (IBBY) με στόχο να καλλιεργήσει την αγάπη για την ανάγνωση και να αναδείξει τη σημασία των βιβλίων στη ζωή των παιδιών.

Γιατί το παιδικό βιβλίο είναι τόσο σημαντικό;

Το παιδικό βιβλίο δεν είναι απλώς ένα μέσο ψυχαγωγίας.

Είναι ένα πρώτο ταξίδι στη φαντασία,
ένα ασφαλές πεδίο για ερωτήσεις και ανακαλύψεις,
ένας τρόπος να καλλιεργηθεί η ενσυναίσθηση,
ένα θεμέλιο για τη γλωσσική και συναισθηματική ανάπτυξη.

Μέσα από τις ιστορίες, τα παιδιά μαθαίνουν να ονειρεύονται, να σκέφτονται κριτικά, να κατανοούν τον εαυτό τους και τους άλλους. Σε μια εποχή γεμάτη οθόνες και γρήγορες εικόνες, το βιβλίο παραμένει ένας ήρεμος, ουσιαστικός χώρος σύνδεσης.

Το μήνυμα και την αφίσα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2026 ανέλαβε η ΙΒΒΥ Κύπρου. Το μήνυμα έγραψε η Έλενα Περικλέους και την αφίσα φιλοτέχνησε η εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου.

“Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει”

Μια φορά και έναν καιρό, γεννήθηκε ένα παιδί το οποίο ήθελε να ζήσει καλύτερα από τους ήρωες των παραμυθιών που ζούσανε απλώς καλά.
Μεγάλωνε και άλλαζε. Διάβαζε και μεταμορφωνόταν.
Γινόταν Δον Κιχώτης και πολεμούσε τους ανεμόμυλους.
Γινόταν Αλίκη και ζωντάνευε τα θαύματα.
Γινόταν Ρομπέν και έσωζε τα δάση.
Γινόταν λύκος και έφτιαχνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι.
Περνούσαν τα χρόνια, μα ο κόσμος δεν άλλαζε όπως ποθούσε.
Κατάφερε όμως να φτιάξει έναν δικό του κόσμο. Σε μια αυλή με κήπο. Έβαλε μέσα ό,τι αγαπούσε. Πέρασαν κι άλλα χρόνια, και αφού γινόταν ολοένα και σοφότερος με τα διαβάσματά του, βρήκε τη λύση.
Ήρθε φθινόπωρο. Όργωσε καλά τη γη και φύτεψε.
Χειμώνιασε. Περίμενε να λιώσει το λευκό χαλί. Βιβλιοπαρέα είχε εκλεκτή και έκανε υπομονή.
Την άνοιξη πετάχτηκαν τα πρώτα φυλλαράκια. Μεγάλωσαν κορμοί, κλαδιά, ξεπρόβαλαν μπουμπούκια. Γέμισε η ψυχή με χρώματα και αρώματα.
Το καλοκαίρι; Βάρκες, ιστιοφόρα, αερόστατα, ποδήλατα… Ταξίδευε παντού!
Ήξερε πια με βεβαιότητα πως μόνο έτσι θα τον άλλαζε τον κόσμο.
Έγινε φυτευτής.
Φυτευτής ιστοριών μαγικών.
Έσπερνε λέξεις, λίπαινε εικόνες, σκάλιζε μαγεία, πότιζε φαντασία και φύτρωναν ιστορίες. Μετά; Κλάδευε αγάπη και χάριζε μπουκέτα στους περαστικούς.
Μπουκέτα ειρήνης, ελπίδας, δύναμης, πίστης στο αδύνατο. Μπουκέτα μικρών θαυμάτων για τον καθένα.
Κάθε άνοιξη, στις 2 του Απρίλη, οι ιστορίες που φύτευε άνθιζαν τον κόσμο.
Α, και με τα εργαστήρια κηπουρικής μοιραζόταν τη γνώση του φυτέματος με μεγάλους και μικρούς.
Και έγινε ο κήπος του ο Κήπος της Ελπίδας και η αυλή του η Αυλή των Θαυμάτων, με τον θαυματοποιό πάντα εκεί, να ξετυλίγει κόκκινες κλωστές ιστοριών.

Έλενα Περικλέους

Ο Γιώργος Χατζηπιερής με αφορμή την φετινή αφίσα και το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα παιδικού Βιβλίου έγραψε το τραγούδι “Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ” βασισμένο σε κείμενο της Έλενας Περικλέους.

https://www.youtube.com/watch?v=_qLnlklio7g

Δραστηριότητες

“Το Τζάτζαλο” στην τάξη μας – Καλλιεργώντας τη συναισθηματική νοημοσύνη

Δημοσιεύθηκε την 6 Φεβρουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Ένα μεσημέρι τυχαία πιάσαμε από τη βιβλιοθήκη ένα βιβλίο και καθίσαμε με ένα δύο παιδιά να το διαβάσουμε. Ξαφνικά όμως με το άκουσμα του τίτλου τα δύο παιδιά έγιναν όλη η τάξη! Ο τίτλος ήταν “Το Τζάτζαλο” και οι ερωτήσεις των παιδιών έπεσαν βροχή!

“Τι είναι το Τζάτζαλο; Τι θα πει αυτό; Τζάτζαλο;”

Απόλυτη ησυχία από τα παιδιά και η ιστορία ξεκινά.. Το Τζάτζαλο κάτι αόρατο, αρπακτικό, αηδιαστικό αλλά και ευγενικό κάποιες φορές ακολουθούσε την ηρωίδα παντού και συνέχεια, ήταν ένα κομμάτι της..

Ζητήσαμε από τα παιδιά να σκεφτούν την συμπεριφορά τους και να αναρωτηθούν αν έχουν εντοπίσει μέσα τους κάποιο Τζάτζαλο. Κάποια παιδιά είπαν πως έχουν λίγα, άλλα πως έχουν πολλά, άλλο παιδί πως δεν έχει μέσα του Τζάτζαλο.

Τα παιδιά ζωγράφισαν το Τζατζαλό τους

και τα συνθέσανε σε μια ομαδική εργασία.

Στη συνέχεια έγραψαν πως εκφράζεται σε κάθε παιδί το Τζάτζαλο και διακόσμησαν την εργασία.

Για τα δούμε όμως πως εκφράζεται σε κάθε παιδί το κάθε Τζάτζαλο:

Χτυπάει την αδελφή μου
Σπρώχνει
Χτυπάει τους φίλους μου
Βγάζει γλώσσα
Χτυπάει τον αδελφό μου
Κυνηγάει
Είναι απότομο
Με κάνει να θυμώνω
Μαλώνει με τους φίλους μου
Χτυπάει τα πόδια από τα νεύρα.

Με “Το Τζάτζαλο” διαπιστώσαμε πως όλοι και όλες έχουμε έναν μικρό φανταστικό φίλο που εμφανίζεται όταν θυμώνουμε, στενοχωριόμαστε ή κάνουμε σκανταλιές. Μπορεί να μας κάνει απότομους και ανυπάκουους.

Το βιβλίο με χιούμορ και τρυφερότητα βοηθά τα παιδιά να αναγνωρίσουν τα συναισθήματά τους, να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεών τους ανακαλύπτοντας πως όλοι/όλες μπορούμε να προσπαθούμε κάθε μέρα για λίγο καλύτερα!

Να σημειώσουμε πως και αυτή η δραστηριότητα ήταν σε συνεργασία ανάμεσα στις νηπιαγωγούς και τις εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής όπου μέσα από κοινό σχεδιασμό, συνδιδασκαλία, παρατήρηση και ανταλλαγή ιδεών, δημιουργούμε ένα υποστηρικτικό και συμπεριληπτικό μαθησιακό περιβάλλον, όπου κάθε παιδί νιώθει ασφάλεια, αποδοχή και ενθάρρυνση.

Στόχος μας είναι η ολόπλευρη ανάπτυξη όλων των παιδιών, με σεβασμό στη μοναδικότητα, τις ανάγκες και τις δυνατότητές τους.

Δραστηριότητες

“Το γάντι” με χρώματα και σχήματα στο στυλ της Warja Lavater

Δημοσιεύθηκε την 27 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Αγαπάμε πολύ τα βιβλία και καθημερινά είναι τα εργαλεία μας σε όλες τις δραστηριότητες. Η παιδική λογοτεχνία συνεισφέρει άμεσα ή έμμεσα στην ανάπτυξη του λόγου και της γραφής παιδιών στην προσχολική ηλικία. Παράλληλα, δίνουμε πολύ μεγάλη σημασία στην εικονογράφηση, την καλλιτεχνική αξία του κάθε βιβλίου γιατί είναι ένα μέσο αισθητικής καλλιέργειας των παιδιών.

Συχνά καλούμε στην τάξη και γνωρίζουμε τους δημιουργούς των βιβλίων, συγγραφείς και εικονογράφους Έλληνες και ξένους.

Αυτή τη βδομάδα γνωρίσαμε την εικονογράφο Warja Lavater.

Η Warja Lavater (28 Σεπτεμβρίου 1913 – 3 Μαΐου 2007), ήταν Ελβετή καλλιτέχνιδα και εικονογράφος. Το πρώτο της επάγγελμα ήταν σχεδιάστρια συμβόλων, λογότυπων και εμπορικών σημάτων πολλά από τα οποία χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.

Έγινε γνωστή ως εικονογράφος για τη δουλειά της στο είδος των καλλιτεχνών βιβλίων. Εικονογράφησε με σύμβολα πολλά κλασσικά παραμύθια, δημιουργώντας βιβλία ακορντεόν, διπλωμένα στο στυλ “Leporello”. Στα βιβλία της, η ιστορία προχωρά χρονολογικά καθώς ξετυλίγεται το βιβλίο και εξελίσσεται εξ ολοκλήρου χρησιμοποιώντας τα σύμβολα και όχι γραπτή γλώσσα. Μέχρι το 1995 δημιουργούσε βίντεο με χρώματα και σύμβολα που κινούνταν σε μια οθόνη με μουσική.

Αφού διαβάσαμε, παίξαμε και εικονογραφήσαμε το παραδοσιακό Ουκρανικό παραμύθι “Το γάντι”, συνεχίσαμε με μια δεύτερη εικονογράφηση, στο στυλ της Warja Lavater.

Το Μαγικό γάντι είναι ένα δημοφιλές ουκρανικό λαϊκό παραμύθι για παιδιά. Θεωρείται ύμνος στην αποδοχή της διαφορετικότητας, μέσα από την απλότητα και λιτότητα που το χαρακτηρίζει. Έχει κλιμακωτή δράση, όπως συμβαίνει και σε πολλά ελληνικά παραδοσιακά παραμύθια και τραγούδια, όπως το Ντίλι – ντίλι – ντίλι που μάθαμε το Φθινόπωρο.

Αυτή τη χρονιά, είχαμε τη χαρά να κυκλοφορήσει “Το γάντι” γραμμένο από τον Απόστολο Πάππο με μια ζωντανή αφήγηση, νέα επίθετα στα ζωάκια, παιχνιδιάρικη διάθεση και ένα τέλος τρυφερό και ανατρεπτικό. Η εικονογράφηση της Φωτεινής Στεφανίδη μεταφέρει την ατμόσφαιρα του χειμωνιάτικου δάσους και την τρυφερή ιστορία των χαρακτήρων με έναν τρόπο που τραβάει την προσοχή των παιδιών, ενισχύοντας την εικονογραφημένη αφήγηση που χαρακτηρίζει το βιβλίο.

Με τα παιδιά εντοπίσαμε τους χαρακτήρες του παραμυθιού. Για κάθε χαρακτήρα πρότειναν ένα σύμβολο ένα σχήμα και ένα χρώμα. Έτσι δημιούργησαν έναν κώδικα (Υπόμνημα) και αφηγήθηκαν εικαστικά την ιστορία.

Συζητήσαμε με τα παιδιά με ποιόν τρόπο προτιμούν να γίνει η εικονογράφηση, τυπώματα, ζωγραφική ή κολάζ. Τα παιδιά προτίμησαν το κολάζ και επέλεξαν να είναι πάλι σε σχήμα γαντιού το βιβλίο όπως είχαμε κάνει και στην προηγούμενη εκδοχή εικονογράφησης.Το βιβλιαράκι το δέσαμε με σπάγκο βιβλιοδεσίας και μια απλή γιαπωνέζικη τεχνική χωρίς βελόνα.

Είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε!

Τα παιδιά παρακολουθούσαν το υπόμνημα που είχαν δημιουργήσει και αφηγούνταν εικαστικά την ιστορία με τα σύμβολα. Στο τέλος γράψανε τον τίτλο και διακόσμησαν το βιβλίο τους.

Το παραμύθι με σχήματα και χρώματα:

Το έργο της Lavater έχει χρησιμοποιηθεί από εκπαιδευτικούς στους τομείς της καλλιτεχνικής ανάπτυξης και του γραμματισμού. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας ενθάρρυνε τα παιδιά να εξερευνήσουν την καλλιτεχνική έκφραση χρησιμοποιώντας τις τεχνικές που δημιούργησε η Lavater. Καθηγητές στο University of Erfurt έχουν δημιουργήσει δύο παιδαγωγικούς οδηγούς για τη διδασκαλία του γραμματισμού και της δημιουργικότητας σε μικρά παιδιά χρησιμοποιώντας την εκδοχή της Lavater.

Άρεσε πολύ στα παιδιά όλη η διαδικασία και συμφωνήσαμε πως θα επανέλθουμε και με άλλα βιβλία!!!

Δραστηριότητες

Ο Χειμώνας στην τάξη μας

Δημοσιεύθηκε την 21 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Ο Χειμώνας είναι μια εποχή γεμάτη μαγεία, χρώματα και νέες εμπειρίες για τα παιδιά. Μιλήσαμε για τις αλλαγές στη φύση, το κρύο, τη βροχή και το χιόνι.

Μέσα από παραμύθια, τραγούδια, παιχνίδια, και εικαστικές δραστηριότητες, τα παιδιά εξερεύνησαν τα χαρακτηριστικά του χειμώνα.

Γνωρίσαμε τον κ. Wilson Bentley, τον φωτογράφο του χιονιού.

Ο Wilson Bentley ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε πολύ το χιόνι. Από μικρός παρατηρούσε τις χιονονιφάδες και ήθελε να μάθει τα μυστικά τους. Με τη βοήθεια μιας φωτογραφικής μηχανής κατάφερε να φωτογραφίσει τις χιονονιφάδες και να δείξει σε όλους πόσο μοναδικές είναι.

Ανακάλυψε ότι καμία χιονονιφάδα δεν μοιάζει με άλλη! Χάρη σε αυτόν μάθαμε να κοιτάμε το χιόνι πιο προσεκτικά και να θαυμάζουμε την ομορφιά του χειμώνα.

Στα παιδιά άρεσαν πολύ οι φωτογραφίες του κ. Bentley.

Παρομοίασαν τις χιονονιφάδες με ιστούς αράχνης, δέντρο, λουλούδια, μοντέρνα τέχνη, αστέρια κ.α.

Στη συνέχεια ζωγράφισαν χιονονιφάδες σε μαύρο κανσόν με λευκούς μαρκαδόρους και λαδοπαστέλ.

Παίξαμε ένα παιχνίδι λεπτής κινητικότητας, δίνοντας ο ένας στον άλλο μια χιονονιφάδα.

Ντύσαμε μουσικά τις μέρες μας παίζοντας στο πιάνο “Το τραγούδι του Χειμώνα” ή τραγούδι των φωνηέντων. Στο σχολείο τραγουδάμε το τραγούδι σε δύο εκδοχές.

Η σύντομη εκδοχή:

Ολόκληρο το τραγούδι:

Παίξαμε παιχνίδια με τα φωνήεντα.

Τα παιδιά γράψανε τα φωνήεντα, παίξανε και διάβασαν το πιάνο του Χειμώνα!!!

Διαβάσαμε “Το γάντι”, ένα παραδοσιακό Ουκρανικό παραμύθι. Η ιστορία αν και απλή, έχει μια κλιμακωτή εξέλιξη που γοητεύει τα παιδιά.Τα παιδιά παίξανε την ιστορία με τις εικόνες των ζώων και μετά χώρεσαν όλα!!! σ΄ένα μεγάλο γάντι.

Κάναμε την ιστορία βιβλιαράκι και ζωγράφισαν τα ζωάκια που μπαίνανε σταδιακά στο γάντι.

Στο τέλος όλα χωρέσανε!!!

“Για όλους υπάρχει χώρος, αρκεί να ξέρουμε να μοιραζόμαστε”

Το βιβλιαράκι το δέσαμε με σπάγκο βιβλιοδεσίας και μια απλή γιαπωνέζικη τεχνική χωρίς βελόνα.

Ο χειμώνας στο νηπιαγωγείο είναι μια ευκαιρία για μάθηση, συνεργασία και ζεστές στιγμές μέσα στην τάξη.

Εκπαιδευτικά προγράμματα, Εργαστήρια δεξιοτήτων

“Κινητή γιορτή” στην Εθνική Πινακοθήκη

Δημοσιεύθηκε την 11 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Το Σάββατο 29 Νοεμβρίου είχαμε την χαρά να επισκεφτούμε την Εθνική Πινακοθήκη και την τιμή να είναι μαζί μας δύο ξεχωριστοί και αγαπημένοι δημιουργοί, η κ. Αργυρώ Πιπίνη συγγραφέας και ο κ. Αχιλλέας Ραζής εικονογράφος.

Το ραντεβού μας ήταν στο φουαγιέ της Πινακοθήκης, όπου υποδέχεται τους επισκέπτες το εμβληματικό έργο μεγάλων διαστάσεων η λαϊκή αγορά του Παναγιώτη Τέτση. Τα παιδιά μπαίνοντας αμέσως αναγνώριζαν το έργο.

Η Λαϊκή αγορά του Παναγιώτη Τέτση αποτελείται από 13 πίνακες της ομότιτλης μνημειακής σειράς έργων μεγάλων διαστάσεων που φιλοτέχνησε ο ζωγράφος. Απεικονίζει μια καθημερινή σκηνή της Αθήνας. Το έργο είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή αγορά που έβλεπε από το παράθυρό του ο καλλιτέχνης στην οδό Ξενοκράτους.

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει μια ζωντανή ελληνική αγορά, γεμάτη χρώματα, κίνηση και καθημερινές εικόνες που τα παιδιά αναγνωρίζουν από τη δική τους εμπειρία. Το έργο το δούλευε 4 περίπου χρόνια, από το 1978 έως και το 1982 στη Σίφνο και την Αθήνα.

Η κ. Πιπίνη και ο κ. Ραζής δημιούργησαν με αφορμή τον πίνακα του Τέτση το πολύ τρυφερό και όμορφο βιβλίο “Κινητή γιορτή”.

Το βιβλίο, το είχαμε διαβάσει στο σχολείο και τα παιδιά προσπαθούσαν να ανακαλύψουν στον πίνακα τον ήρωα της ιστορίας. Ήταν όμως πίσω από τα καφάσια και δεν τον είδανε. Είδανε όμως την Αγνή μια φιγούρα του πίνακα που είχαν εντοπίσει από το σχολείο. Συζήτησαν με τους δημιουργούς της Κινητής γιορτής τι τους ενέπνευσε και δημιούργησαν το βιβλίο.

Η εμπειρία αυτή ήταν πολύ σημαντική και για τους γονείς που συνόδευσαν τα παιδιά καθώς στάθηκε αφορμή να επισκεφτούν κάποιοι για πρώτη φορά την Πινακοθήκη.

Χαρίσαμε στην κ. Πιπίνη και τον κ. Ραζή τα Μικρά Βιβλία της λαϊκής.

Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε την έκθεση του Τέτση “Η εμμονή του βλέμματος”. Όλοι εντυπωσιαστήκαμε από τα έντονα χρώματα και τους πίνακες μεγάλων διαστάσεων, τις υπέροχες θαλασσογραφίες, τα τεράστια βράχια, τις καθημερινές όψεις της Αθήνας και των νησιών που αγάπησε ο καλλιτέχνης.

Ολοκληρώσαμε την επίσκεψη με μια βόλτα στον κήπο της Πινακοθήκης. Εκεί είδαμε τα γλυπτά που εκτίθενται. Είναι έργα από τις συλλογές γλυπτικής της Εθνικής Πινακοθήκης.

Είδαμε τις: “Ομπρέλες” Γιώργος Ζογγολόπουλος

“Πολεμιστής” Ιωάννης Αβραμίδης

“Σπείρα” Κώστας Βαρώτσος

“Πουλί” Φρόσω Μιχαλέα

“Μορφή” Χρήστος Καπράλος

Στην είσοδο της Πινακοθήκης είχαμε δει το γλυπτό “Άνθρωπος που βαδίζει πάνω σε κολόνα”, εμβληματικό έργο του αποκαλούμενου “πατέρα” της μοντέρνας γλυπτικής Ωγκύστ Ροντέν, που φιλοτεχνήθηκε το 1900, έτος ίδρυσης της Εθνικής Πινακοθήκης και το Αιολικό του Takis.

Είχαμε προγραμματίσει να ζωγραφίσουν τα παιδιά τα γλυπτά του κήπου και την Λαϊκή αγορά όμως ο καιρός δεν το επέτρεψε.

Η τέχνη αποτελεί έναν γοητευτικό τρόπο να ενθαρρύνουμε την παρατήρηση, τη φαντασία και τη συναισθηματική έκφραση των παιδιών.

Περάσαμε ένα υπέροχο πρωινό στην Πινακοθήκη μικροί και μεγάλοι!!!

Ευχαριστούμε πολύ την κ. Πιπίνη και τον κ. Ραζή που μας αφιέρωσαν το πρωινό του Σαββάτου.

Ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο τους και υποσχόμαστε πως θα αρχίσουμε να δίνουμε προσοχή και να παρατηρούμε μικρά καθημερινά συμβάντα τα οποία μας χαρίζουν στιγμές χαράς, ανθρωπιάς, γιορτής!!!

Δραστηριότητες

Μικρό βιβλίο “Η λαϊκή μας” μια “Κινητή γιορτή”

Δημοσιεύθηκε την 11 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Η επίσκεψη στη λαϊκή αγορά στάθηκε αφορμή για μια σειρά δραστηριοτήτων στην τάξη.

Τα παιδιά ζωγράφισαν τη λαϊκή αγορά.

Μίλησαν για τις εντυπώσεις τους, τα συναισθήματά τους μετά την επίσκεψη.

Τα παιδιά για την λαϊκή είπανε:

Η λαϊκή μας είναι ωραία.
Είναι χαρούμενη.
Έχει κόσμο και φασαρία.
Οι άνθρωποι μιλούσαν και τραγουδούσαν.
Είχαν άλλα χρώματα τα μάτια τους.
Είχαν διαφορετικά μαλλιά και πόδια.
Ήταν αστεία.
Είχε ενδιαφέρον.
Η λαϊκή μας ήταν σαν γιορτή.

Όλα τα παραπάνω τα βάλαμε σε ένα μικρό βιβλίο.

Είδαμε τον εμβληματικό πίνακα του Παναγιώτη Τέτση “Λαϊκή αγορά”.

Το έργο “Λαϊκή αγορά” του Παναγιώτη Τέτση αποτελείται από 13 πίνακες της ομότιτλης μνημειακής σειράς έργων μεγάλων διαστάσεων που φιλοτέχνησε ο ζωγράφος.

Απεικονίζει μια καθημερινή σκηνή της Αθήνας. Το έργο είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή αγορά που έβλεπε από το παράθυρό του ο καλλιτέχνης στην οδό Ξενοκράτους. Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει μια ζωντανή ελληνική αγορά, γεμάτη χρώματα, κίνηση και καθημερινές εικόνες που τα παιδιά αναγνωρίζουν από τη δική τους εμπειρία. Το έργο το δούλευε 4 περίπου χρόνια, από το 1978 έως και το 1982 στη Σίφνο και την Αθήνα.

Στήσαμε στον πίνακα της τάξης, κάτω από το έργο του Τέτση την δική μας λαϊκή αγορά. Ζητήσαμε από τα παιδιά να παρατηρήσουν τον πίνακα. Να βρούμε τα κοινά σημεία.

Διαβάσαμε το βιβλίο “Κινητή γιορτή” της Αργυρώς Πιπίνη σε εικονογράφηση του Αχιλλέα Ραζή.

Το βιβλίο “Κινητή γιορτή” είναι μια τρυφερή ιστορία που ακολουθεί έναν μικρό ήρωα ο οποίος παρατηρεί τον κόσμο γύρω του και ανακαλύπτει ότι η χαρά δεν είναι κάτι σταθερό, προγραμματισμένο ή θορυβώδες. Είναι κάτι που μετακινείται, αλλάζει μορφές και εμφανίζεται εκεί που δεν το περιμένεις: σε μια βόλτα, σε ένα βλέμμα, στη συντροφικότητα, στις μικρές στιγμές που περνούν απαρατήρητες.

Με απλό λόγο, η Αργυρώ Πιπίνη δείχνει πως η καθημερινότητα μπορεί να μετατραπεί σε γιορτή όταν υπάρχει διάθεση για παρατήρηση, ευγνωμοσύνη και φαντασία.

Οι λαϊκές αγορές που στήνονται και ξεστήνονται κάθε εβδομάδα στους δρόμους της πόλης, πολύχρωμες, βουερές, τόπος συνάντησης ενός ετερόκλητου πλήθους ανθρώπων, εμπόρων ή πελατών είναι μια “κινητή γιορτή” στην κάθε γειτονιά.

Το Σάββατο έχουμε ραντεβού στην Εθνική Πινακοθήκη με τους δημιουργούς της “κινητής γιορτής” να τους γνωρίσουμε από κοντά και να δούμε τον πίνακα του Παναγιώτη Τέτση!

Δραστηριότητες

“Αυτό που μας φέρνει κοντά”

Δημοσιεύθηκε την 11 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Την Παρασκευή, η αγαπημένη Κούλα Πανάγου αψήφησε την βροχή, μιας και δεν είναι από ζάχαρη, και επισκέφτηκε στο σχολείο μας.

Δεν ήταν μόνη. Είχε στο βαλιτσάκι της μια υπέροχη παρέα γυναικών και έναν φίλο της τον Γιάντ.

Μάθαμε τις ιστορίες τους, τις χώρες καταγωγής τους, τον πολιτισμό τους και βέβαια τις αγαπημένες τους συνταγές. Ο Γιαντ θέλει να γίνει συγγραφέας συνταγών μαγειρικής.

Παρέα με την κυρία Κορίνα περπατάνε στις γειτονιές της πόλης, γνωρίζουν ανθρώπους από όλο τον κόσμο και ανακαλύπτουν τι μας συνδέει όλους, κι αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πιάτο φαγητό.

Τα παιδιά αναγνώρισαν υλικά στις συνταγές που μαγείρεψαν όλες οι κυρίες στις ξεχωριστές και πολύ όμορφες κουζίνες τους.

Στην παρέα μας ήταν ο μπαμπάς και σεφ Σελίμ, μας είπε πως από μικρός μαγείρευε και έγινε σεφ όταν μεγάλωσε. Για τις παραδοσιακές συνταγές της πατρίδας του που μοιάζουν πολύ με τις δικές μας.

Παίξαμε ένα παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού. Τα παιδιά σε έξι σταθμούς, έξι δοκιμασίες βρήκαν αυτό που μας φέρνει κοντά. Όπου υπάρχει, φιλία, συνεργασία, μοίρασμα, καλοσύνη, διαφορετικότητα και αγάπη να ξέρετε πάντα υπάρχει σε μια κατσαρόλα ένα πιάτο φαγητό που θα μας φέρει κοντά.

Στη συνέχεια με την καθοδήγηση του σεφ, ετοίμασαν ένα ζυμάρι το οποίο ζύμωσαν όλα τα παιδιά για να κάνουμε μια από τις συνταγές του βιβλίου, το γεωργιανό χατσαπούρι.

Τα παιδιά έβαλαν ποδιές, καπέλα και πήγανε στην κουζίνα. Πλάσανε το ζυμαράκι με τον πλάστη, τοποθέτησαν την γέμιση και τα πιττάκια μπήκαν στον φούρνο να ψηθούν.

Σε λίγο τα πιττάκια ψήθηκαν.

Μοσχομύρισε όλο το σχολείο, πεντανόστιμα χατσαπούρι τα οποία απόλαυσαν μικροί και μεγάλοι.

Χίλια ευχαριστώ στον μπαμπά Σελίμ και την μαμά Ειρήνη που ήταν στο σχολείο από το πρωί κάνοντας όλη την προετοιμασία.

Δραστηριότητες

Η οικογένεια είναι η αγκαλιά μας

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Η Οικογένεια είναι ένα θέμα αγαπημένο και ανεξάντλητο για τα παιδιά!!! Η οικογένεια αποτελεί σύστημα αναφοράς για το κάθε άτομο. Μέσα σε αυτή αποκτά μια ταυτότητα και υπάρχουν πρόσωπα σημαντικά για εκείνο με τα οποία αναπτύσσει τους πρώτους στενούς συναισθηματικούς δεσμούς.

Μέσα από συζητήσεις, δραστηριότητες, συμβολικό παιχνίδι, αφηγήσεις και ζωγραφική προσεγγίσαμε το θέμα της οικογένειας. Τα παιδιά γίνανε η οικογένεια για τα μωρά της τάξης. Τα φρόντισαν, τα νανούρισαν, διαβάσανε παραμύθια… Δώσανε αγάπη και φροντίδα.

Τα παιδιά φέρανε οικογενειακές τους φωτογραφίες και μιλήσανε για τις δικές τους οικογένειες. Διαπιστώσαμε πως κάθε οικογένεια είναι μοναδική και σημασία έχει… η αγάπη. Διαβάσαμε το βιβλίο “Σημασία έχει η αγάπη”.

Ένα βιβλίο που παρουσιάζει στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας με ευαισθησία και τρυφερότητα τη σημασία της αγάπης, που μπορεί να ανθίσει σε όλα τα σπίτια και όλες τις οικογένειες, ανεξάρτητα από τη διαφορετικότητά τους.

Ζωγράφισαν την οικογένειά τους!

Όλη η οικογένεια στο σπίτι!

Αφηγηθήκαμε διαδραστικά το παραμύθι “Η κούκλα που ήθελε ένα μωρό”.

Είναι η ιστορία ενός μαραγκού που η αγαπημένη του κούκλα του ζητάει να της φτιάξει ένα μωρό. Μόλις πραγματοποιείται η ευχή της, η νέα κούκλα – κόρη ζητάει και εκείνη ένα δικό της μωρό. Το μοτίβο επαναλαμβάνεται, μέχρι που ο μάστορας φτάνει να κατασκευάσει ένα ολόκληρο σετ από ματριόσκες, κούκλες δηλαδή που μπαίνουν η μία μέσα στην άλλη.

Στη συνέχεια τα παιδιά μπήκανε στο εργαστήρι του Σεργκέι, δουλέψανε με τα εργαλεία του και ανα-διηγηθήκανε την ιστορία.

Σειραθέτησαν και ζωγράφισαν ματριόσκες.

Κάνανε σε καδράκια, με σχήματα την οικογένειά τους.

Δραστηριότητες

Η Μικρή μας Βιβλιοθήκη – επίσκεψη του συγγραφέα Urmas Reinmaa

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου 2026 από 21ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου είχαμε την χαρά και την τιμή να επισκεφτεί το σχολείο μας ο συγγραφέας του βιβλίου “Που το βρήκες;” Urmas Reinmaa.

Μας μίλησε για τη ζωή του και μας έδειξε εικόνες από την χώρα του, την Εσθονία.

Μας είπε πως μικρός έχανε συχνά πράγματα.

Αναφέρθηκε στο γεγονός που αποτέλεσε έμπνευση για το βιβλίο του. Μια χειμωνιάτικη μέρα, κάνοντας βόλτα στην πόλη του, με τον σκύλο του μέσα στο χιόνι και τον πάγο βρήκε κάποια κλειδιά. Αργότερα συνειδητοποίησε πως ήταν τα κλειδιά του αυτοκινήτου τους, που δεν είχαν αντιληφθεί πως τα χάσανε. Έτσι ξεκίνησε να σκέφτεται την ιστορία.

Όταν ξεκινάει να γράφει μια ιστορία, μας είπε, είναι σαν να δημιουργεί σταδιακά, πέταλο – πέταλο ένα λουλούδι και στο τέλος να ολοκληρώνεται.

Μας έδειξε την αγαπημένη του εικόνα στο βιβλίο και μας είπε πως αγαπάει την ιστορία του Έινρι, ίσως επειδή κι αυτός μικρός έχανε πράγματα.

Το αγαπημένο του χρώμα είναι το γαλαζοπράσινο της θάλασσας της Εσθονίας. Παίξαμε ένα κουίζ με ερωτήσεις για την Εσθονία και προσπαθήσαμε να βρούμε κοινά στοιχεία με την χώρα μας.

Urmas Reinmaa μας διάβασε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του στα Εσθονικά.

Κλείσαμε με ένα παιχνίδι χαμένου θησαυρού.

Είχαμε ετοιμάσει πέντε δοκιμασίες βασισμένες στο βιβλίο.

Στην πρώτη τα παιδιά έπρεπε ανάμεσα σε διάφορα αντικείμενα να εντοπίσουν τι βρήκε η Άνικα.
Στην δεύτερη, να αναγνωρίσουν τα παπούτσια της Άνικα.
Στην Τρίτη δοκιμασία να αναγνωρίσουν το μέρος που βρήκε τα κλειδιά η Άνικα.
Στην τέταρτη δοκιμασία τα παιδιά συνθέσανε τα κομμάτια του παζλ και έκαναν την εικόνα του εξώφυλλου.
Η τελευταία δοκιμασία είχε έναν γρίφο. Αντιστοίχισαν τα σχήματα με τα γράμματα, διάβασαν τη λέξη και πήραν το κλειδί του θησαυρού.

Με χαρά και ενθουσιασμό άνοιξαν την κλειδαριά και μοιράστηκαν τον θησαυρό. Ο θησαυρός ήταν ένα κλειδί για κάθε παιδί με την προτροπή “Να βοηθάς – να νοιάζεσαι, όπως η Άνικα”.

Τα παιδιά χάρισαν στον κ.Urmas Reinmaa και στην κ. Αποστολάκη από μια ομαδική εργασία.

Περάσαμε τέλεια, σούπερ, καταπληκτικά και υπερτέλεια όπως είπαν τα παιδιά.

Ευχαριστούμε πολύ τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο για το υπέροχο ταξίδι που μας χάρισε με το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Η μικρή μας βιβλιοθήκη”.

Θερμές ευχαριστίες στην εκδότρια την κ. Αποστολάκη η οποία βοήθησε στην υλοποίηση της εκδήλωσης.