Την Παρασκευή, η αγαπημένη Κούλα Πανάγου αψήφησε την βροχή, μιας και δεν είναι από ζάχαρη, και επισκέφτηκε στο σχολείο μας.
Δεν ήταν μόνη. Είχε στο βαλιτσάκι της μια υπέροχη παρέα γυναικών και έναν φίλο της τον Γιάντ.
Μάθαμε τις ιστορίες τους, τις χώρες καταγωγής τους, τον πολιτισμό τους και βέβαια τις αγαπημένες τους συνταγές. Ο Γιαντ θέλει να γίνει συγγραφέας συνταγών μαγειρικής.
Παρέα με την κυρία Κορίνα περπατάνε στις γειτονιές της πόλης, γνωρίζουν ανθρώπους από όλο τον κόσμο και ανακαλύπτουν τι μας συνδέει όλους, κι αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πιάτο φαγητό.
Τα παιδιά αναγνώρισαν υλικά στις συνταγές που μαγείρεψαν όλες οι κυρίες στις ξεχωριστές και πολύ όμορφες κουζίνες τους.
Στην παρέα μας ήταν ο μπαμπάς και σεφ Σελίμ, μας είπε πως από μικρός μαγείρευε και έγινε σεφ όταν μεγάλωσε. Για τις παραδοσιακές συνταγές της πατρίδας του που μοιάζουν πολύ με τις δικές μας.
Παίξαμε ένα παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού. Τα παιδιά σε έξι σταθμούς, έξι δοκιμασίες βρήκαν αυτό που μας φέρνει κοντά. Όπου υπάρχει, φιλία, συνεργασία, μοίρασμα, καλοσύνη, διαφορετικότητα και αγάπη να ξέρετε πάντα υπάρχει σε μια κατσαρόλα ένα πιάτο φαγητό που θα μας φέρει κοντά.
Στη συνέχεια με την καθοδήγηση του σεφ, ετοίμασαν ένα ζυμάρι το οποίο ζύμωσαν όλα τα παιδιά για να κάνουμε μια από τις συνταγές του βιβλίου, το γεωργιανό χατσαπούρι.
Τα παιδιά έβαλαν ποδιές, καπέλα και πήγανε στην κουζίνα. Πλάσανε το ζυμαράκι με τον πλάστη, τοποθέτησαν την γέμιση και τα πιττάκια μπήκαν στον φούρνο να ψηθούν.
Σε λίγο τα πιττάκια ψήθηκαν.
Μοσχομύρισε όλο το σχολείο, πεντανόστιμα χατσαπούρι τα οποία απόλαυσαν μικροί και μεγάλοι.
Χίλια ευχαριστώ στον μπαμπά Σελίμ και την μαμά Ειρήνη που ήταν στο σχολείο από το πρωί κάνοντας όλη την προετοιμασία.
