Το βιβλίο “Πού το βρήκες;” του Urmas Reinmaa στάθηκε αφορμή για πολλές δραστηριότητες. Μετά την ανάγνωση, συζητήσαμε με τα παιδιά – τι θα έκαναν αν έβρισκαν κλειδιά; Θα προσπαθούσαν να βρουν τον ιδιοκτήτη;
Ζωγράφισαν τα παιδιά κλειδιά, τα μετρήσαμε, τα συγκρίναμε.
Συζητήσαμε για τα είδη κλειδιών που υπάρχουν. Σε ένα φύλλο εργασίας παρατήρησαν διάφορα κλειδιά και συνδέσανε τα όμοια κλειδιά.
Δραματοποιήσαμε την ιστορία.
Παροτρύναμε τα παιδιά να κάνουν μια βόλτα μέσα στην πόλη. Περπατώντας βρήκαν διάφορα χαμένα αντικείμενα. Ανάμεσά τους ένα κλειδί. Αναρωτηθήκαμε ποιανού μπορεί να είναι. Τα παιδιά είπανε πως είναι ενός εξερευνητή. Δημιουργήσαμε μια μικρή συλλογική ιστορία για το κλειδί του εξερευνητή.
Η ιστορία μας!
Ήταν Χειμώνας, μια Τετάρτη πήγαινα στη γιαγιά και βρήκα ένα κλειδί στην παραλία. Το κλειδί ήταν μπλε, κόκκινο, κίτρινο, ροζ και μαύρο. Ήταν το κλειδί του εξερευνητή.
Άνοιγε το μυστικό καταφύγιο κάτω από την πόλη.Εκεί είχε κάνει μια τρύπα, έβαλε το αυτοκίνητό του και μετά την έκλεισε με χώμα. Εκεί υπήρχαν πολλές μυστικές πόρτες.
Είδαμε από την κλειδαρότρυπα.Η μία είχε μονόκερους. Η άλλη ένα λαμπερό κλειδί και ένα μετάλλιο από Ζίου Ζίτσου. Η άλλη είχε παιδιά που ζωγράφιζαν σε ένα τραπέζι.
Βγάλαμε το χώμα που ήταν μπροστά από το αυτοκίνητο, μπήκαμε στα καθίσματα και μετά κλείσαμε το καταφύγιο.
Τα παιδιά εικονογράφησαν την ιστορία και επειδή ήταν πολλές οι εικόνες κάναμε δύο μικρά βιβλία με το ίδιο κείμενο και διαφορετική εικονογράφηση.
