Εγώ κι Εσύ μαζί
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 1ο Γνωριμία της ομάδας
Ξεκινώντας το σχέδιο δράσης μας συζητάμε για το τι θα μάθουμε και βάζουμε όλοι μαζί κανόνες, κάνουμε ένα συμβόλαιο. Προκειμένου να ξαναγνωριστούν τα παιδιά μέσα σε ένα διαφορετικό πλαίσιο συνάντησης, ζωγραφίζουν πάνω σε μια καρδιά και τη χαρίζουν σε ένα συμμαθητή τους με αγάπη, λέγοντας το όνομα τους.
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 2ο «Η ομάδα, το καταφύγιο μου»
Προκειμένου να ενισχυθεί η συνοχή της ομάδας και η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών της οργανώσαμε μια εκδρομή στο καταφύγιο (θεατρικό παιχνίδι). Αφού συζητήσαμε για τα εφόδια που θα πάρουμε μαζί μας, τα εμπόδια που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε και τους κανόνες που θα έπρεπε να ακολουθήσουμε, ξεκινήσαμε…..
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 3ο «Βία είναι…..
Όλα τα παιδιά πιασμένα σε κύκλο αναπαριστούμε πως φουσκώνει ένα αερόστατο, πως πετάει στον ουρανό, περνάει από διάφορα όμορφα μέρη και προσγειώνεται στη χώρα της βίας. Ρωτάμε τα παιδιά τι σημαίνει βία και στη συνέχεια δίνουμε τις δικές μας εξηγήσεις.
Τα παιδιά περιπλανιόνται στη χώρα της βίας περπατώντας ανάμεσα από εικόνες με διάφορες μορφές βίας. Χωρίζονται σε μικρές ομάδες, παίρνουν από μια εικόνα και αφού συζητήσουν, την αναπαριστούν με το σώμα τους σαν αγάλματα, που δεν κουνιούνται ούτε μιλούν. Τα υπόλοιπα παιδιά επιχειρούν να περιγράψουν με λόγια αυτό που είδαν και να κάνουν υποθέσεις για τη μορφή βίας που αναγνώρισαν. Στο τέλος επιστρέφουμε με το αερόστατο στη χώρα μας και εκφράζουμε τα συναισθήματα μας για αυτά που βιώσαμε στο ταξίδι μας.
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 4ο «Οι αρκούδες Γκρίζλυ»
Κινητική δραστηριότητα με έντονη μουσική: ‘Eρχεται ο ανεμοστρόβιλος ο θυμωνιάρης μας αγγίζει και μας γεμίζει με θυμό, ο οποίος φαίνεται στην κίνηση , στο σώμα μας, στα μάτια μας, στα χέρια μας στα πόδια μας. Σε λίγο φεύγει και μένουμε ακίνητα θυμωμένα αγάλματα. Βγαίνει ο ήλιος μα ς ζεσταίνει και ηρεμούμε. Μοιραζόμαστε την εμπειρία μας με την ομάδα.
Αφήγηση παραμυθιού «Οι αρκούδες Γκρίζλυ»
Διακόπτουμε την αφήγηση για να ρωτήσουμε πώς αισθάνεται ο Μέμο και στη συνέχεια κάνουμε αναπαράσταση το Μέμο όταν είναι θυμωμένος με κινήσεις και ήχους .
Τα παιδιά αποτυπώνουν στο χαρτί το θυμό τους, με σχέδια, χρώματα ή αφηρημένα σχήματα καθώς και τρόπους διαχείρισης του θυμού τους
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 5ο «Το φανάρι του θυμού»
Συζητάμε σχετικά με τους τρόπους που εκφράζουν οι άνθρωποι το θυμό τους. Μερικές φορές πληγώνουν τους άλλους αλλά και τον εαυτό τους. Πώς μπορούμε λοιπόν να ηρεμήσουμε τον εαυτό μας και να διώξουμε το θυμό πριν τον εκφράσουμε με άσχημο τρόπο; Τα παιδιά εκθέτουν τις ιδέες τους και στη συνέχεια παρακολουθούμε σχετικό βίντεο για τη διαχείριση του θυμού https://www.youtube.com/watch?v=vyxHzrTtQp4
Επίσης ακούμε ένα τραγούδι για τη διαχείριση του θυμού «Φωτεινός σηματοδότης» https://www.youtube.com/watch?v=qBzy7KSSANw
Κάθε παιδί φτιάχνει το δικό του φανάρι θυμού και το παρουσιάζει στην ολομέλεια .
Εργαστήριο 6ο «Το Ονειροσέντονο»
Ο δρόμος του φόβου
Σκορπίζουμε στο χώρο υλικά δραματοποίησης (ρούχα, καπέλα, πανιά κ.τ.λ.) και προσκαλούμε τα παιδιά να επιλέξουν πράγματα που θα φορέσουν και τα οποία θα τους κάνουν να μοιάζουν πολύ φοβιστικά / τρομακτικά. Τους λέμε ότι θα φτιάξουμε το δρόμο του φόβου. Τα παιδιά θα παραταχθούν σε 2 παράλληλες σειρές, αφήνοντας στη μέση ένα πέρασμα, περίπου ενός μέτρου. Ένα ένα κάθε μέλος περνάει μέσα από το δρόμο του φόβου και όταν τον περάσει στέκεται στη μία από τις 2 παράλληλες σειρές. Τους λέμε ότι κάθε παιδί μπορεί να περάσει το δρόμο τού φόβου με όποιον τρόπο θέλει, π.χ. να τρέξει, να περπατήσει σιγά, να σταθεί, να συρθεί, κ.τ.λ. Τα υπόλοιπα μέλη, εκτός, από τις φορεσιές τους, παροτρύνονται να κάνουν όσο πιο τρομακτικές εκφράσεις και κινήσεις μπορούν. Ωστόσο, δεν μπορούν να ακουμπάνε το μέλος που περνάει κάθε φορά το δρόμο.
Αφήγηση και επεξεργασία του παραμυθιού «Το Ονειροσέντονο»
Αφηγούμαστε στα παιδιά το παραμύθι. Διακόπτουμε την αφήγηση και ζητάμε από τα παιδιά να σκεφτούν και να πουν ποιοι νομίζουν ότι είναι οι φόβοι και οι εφιάλτες του αγοριού. Μετά το τέλος της αφήγησης συζητάμε με τα παιδιά για τους δικούς τους φόβους και τον τρόπο αντιμετώπισης τους και εξηγούμε τη θετική διάσταση του φόβου ως μια αμυντική αντίδραση του οργανισμού απέναντι σε μία απειλή.
Τα παιδιά και των τριών τμημάτων συνεργάζονται και δημιουργούν το ονειροσέντονο του σχολείου τους με τα προστατευτικά στοιχεία που θα ήθελαν να έχει επάνω του.
Εργαστήριο 7 «Το μπουκάλι της Αυτοεκτίμησης»
Συζητάμε με τα παιδιά για το τι σημαίνει Αυτοεκτίμηση και πότε αυτή είναι υψηλή και πότε χαμηλή. Παρομιάζουμε την Αυτοεκτίμηση με ένα μπουκάλι νερό. Όταν αυτό είναι γεμάτο η Αυτοεκτίμηση μας είναι υψηλή δηλαδή αισθανόμαστε όμορφα με τον εαυτό μας. Όταν όμως δεχόμαστε ενοχλητικές –επιθετικές συμπεριφορές από τους άλλους, τραυματίζεται η Αυτοεκτίμηση μας και το μπουκάλι τότε αδειάζει.
Τα παιδιά αποτυπώνουν τις σκέψεις τους στο χαρτί
Εργαστήριο 8 «Λέω όχι»
Ζητάμε από τα παιδιά να πουν αγγίγματα που είναι είτε ευχάριστα είτε δυσάρεστα.
Ταξινομούμε εικόνες με ευχάριστα και δυσάρεστα αγγίγματα και τις τοποθετούμε κάτω από το σήμα της αποδοκιμασίας ή της επιδοκιμασίας. Πρώτα κάθε παιδί παίρνει μια εικόνα από το πάτωμα, την περιγράφει ,μας λέει πως θα ένιωθε στο συγκεκριμένο άγγιγμα και την τοποθετεί ανάλογα. Λέμε ΝΑΙ στα αγγίγματα που μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα και ΟΧΙ σε αυτά που μας στεναχωρούν.
Ζητάμε έξι εθελοντές να δραματοποιήσουν κάποια σενάρια. Τους χωρίζουμε σε 3 ζευγάρια και τους δίνουμε τις οδηγίες χωρίς να ακούει η υπόλοιπη ομάδα. Μετά από κάθε δραματοποίηση ακολουθεί συζήτηση σχετικά με τη συμπεριφορά που είδαν και το τι πρέπει να κάνουν όταν δέχονται ενοχλητικές συμπεριφορές από τους άλλους.
Εργαστήριο 9 «Χέρι βοήθειας»
Προκειμένου τα παιδιά να μάθουν να παίρνουν και να δίνουν βοήθεια, αφηγούμαστε την ιστορία «Μουντζουρωμένη ζωγραφιά- Σπασμένα γυαλιά» Πρόκειται για δύο φίλες τη Δανάη και τη Λία . Η Δανάη δέχεται ενοχλητική συμπεριφορά από δύο παιδιά τα οποία της μουτζουρώνουν τη ζωγραφιά και στη συνέχεια της σπάνε τα γυαλιά της. Δε ζητά βοήθεια , αλλά ούτε και η φίλη της κάνει κάτι για να τη βοηθήσει.
Μετά την αφήγηση της ιστορίας τα παιδιά καλούνται να δώσουν συμβουλές στη Δανάη και στη Λία για το πώς θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Χωρίζονται σε δύο ομάδες (ομάδα Δανάης και ομάδα Λίας). Κάθε παιδί ανάλογα με την ομάδα που ανήκει, ζωγραφίζει τη συμβουλή που σκέφτηκε μέσα στη παλάμη που αποτύπωσε στο χαρτί .Τα παιδιά της κάθε ομάδας προσφέρουν το χέρι βοήθειας (ζωγραφιά) στη Δανάη και στη Λία (δύο κούκλες) και ακολουθεί συζήτηση για το πώς τους φάνηκαν οι συμβουλές.
Εργαστήριο 10 “Ανασκόπηση του προγράμματος”
Παρατηρούμε φωτογραφίες από όλα τα εργαστήρια και προσπαθούμε να θυμηθούμε τι κάναμε σε καθένα από αυτά. Τα παιδιά σχολιάζουν τι τους άρεσε , τι δεν τους άρεσε, τι τους δυσκόλεψε.
Αποχαιρετούμε την ομάδα με τα συνθήματα “ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ”,”ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ” , “ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ”
«Τα όρια και οι κανόνες σε σχέση με την συμπεριφορά των παιδιών»
Ολοκληρώνοντας το σχέδιο δράσης,υποδεχτήκαμε στο χώρο του νηπιαγωγείου μας, την Τετάρτη 22 Μαΐου, την ψυχολόγο του Δικτύου Άλφα κ. Μακρογιάννη Χριστίνα, για να μας μιλήσει για τα όρια και τους κανόνες στη συμπεριφορά των παιδιών. Εκπαιδευτικοί και γονείς παρακολουθήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον την εισήγηση, προβληματιστήκαμε, θέσαμε ερωτήματα και συζητήσαμε πάνω σε αυτό το τόσο σημαντικό θέμα!
Ευχαριστούμε την κ. Μακρογιάννη και τους γονείς για την συμμετοχή τους!
