Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και το bazaar μας είναι έτοιμο να σας υποδεχτεί
την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου και ώρα 11:00 με πολλές κατασκευές και εκπλήξεις..
Σας περιμένουμε όλους !Χρόνια πολλά!!
Καλές γιορτές με υγεία και πρόοδο σε όλα τα παιδάκια μας και τις οικογένειές τους!
Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
τα νιάτα σέρνουνε χορό.
Της Επιστήμης τα παιδιά
και τραγουδάν τη Λευτεριά (Β.Ρώτας)
50 χρόνια έχουν περάσει από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και ο αγώνας για ελευθερία, δικαιοσύνη, παιδεία και ελευθερία παραμένει διαρκής και επίκαιρος.
Αναφερθήκαμε στα γεγονότα, είδαμε σχετικά βίντεο και φωτογραφίες (ενδεικτικά κάποιες από αυτές παρακάτω)
Διαβάσαμε το αγαπημένο σε όλους βιβλίο της “Ντενεκεδούπολης” της Ευγενίας Φακίνου, το βιβλίο” Η εξέγερση του Πολυτεχνείου” του Φ.Μανδηλαρά και το βιβλίο “στο δάσος” της Ζαραμπούκα.
Γνωρίσαμε τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, παίζοντας θέατρο με τις “Ντενεκεδόκουκλες”
Μάθαμε το γράμμα Π από το Πολυτεχνείο και το φτιάξαμε με διάφορα υλικά (μαρκαδόροι, πλαστελίνη, κορδέλα, υλικό γωνιάς μαθηματικών)
Γίναμε φοιτητές, που μέσα από τα μεγάφωνά τους ηχεί το σύνθημα “ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”
Φτιάξαμε το σήμα της ΕΙΡΗΝΗΣ με κομμάτια από πάζλ και μιλήσαμε για τη σπουδαιότητά της.
Φτιάξαμε το Πολυτεχνείο…. με το δικό μας τρόπο…
Η πρώτη εξόρμησή μας με λεωφορείο ήταν για να παρακολουθήσουμε την παράσταση ” Το νησί των θησαυρών” στην παιδική σκηνή του θεάτρου Πόρτα.
Μέσα από τις περιπέτειες του κεντρικού ήρωα Τζιμ, των φίλων και των αντιπάλων του μικροί και μεγάλοι ανακαλύψαμε πως τελικά τα όρια μεταξύ καλού και κακού δεν είναι πάντα τόσο ευδιάκριτα, τα ωραία λόγια και οι υποσχέσεις δεν είναι πάντα και τόσο ειλικρινή, ενώ ο πραγματικός θησαυρός δεν βρίσκεται στα πλούτη, αλλά στην ίδια τη ζωή και τις εμπειρίες που αυτή προσφέρει.
Γυρίσαμε γεμάτοι εικόνες, μουσικές και διάθεση για συζήτηση και μοίρασμα συναισθημάτων και εμπειριών.
Με τραγούδια και ποιήματα υποδεχτήκαμε τον Οκτώβριο στο σχολείο μας…
Μάθαμε γλωσσοδέτες, παροιμίες και αινίγματα που έλεγαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας… Έτσι ήρθαμε σε επαφή με την παράδοση μας και περάσαμε ευχάριστες ώρες παιχνιδιού και χαράς!!!
Εργαστήκαμε ομαδοσυνεργατικά, το χαρήκαμε και δημιουργήσαμε …..
Προσεγγίσαμε τις τέσσερις εποχές μέσα από συνθέτες κλασσικής μουσικής και βέβαια την τιμητική του είχε
” το φθινόπωρο”
του Αντόνιο Βιβάλντι!!!
Κόψαμε ένα μήλο κι ένα αχλάδι στη μέση, τα βάψαμε με τέμπερα……
και δημιουργήσαμε μια φρουτιέρα ξεχωριστή από τις άλλες…..
Μιλήσαμε για τις αλλαγές στη φύση, για φυλλοβόλα και αειθαλή δεντράκια και ….
με φαντασία και μεράκι,
μα και με ρολό από χαρτάκι
φτιάξαμε το δικό μας
φθινοπωρινό δεντράκι!!!!!
Και τέλος….
τιμήσαμε τον Άγιο μας Δημήτρη …..
φτιάχνοντας το
πρώτο μας ψηφιδωτό!!!!!!!
Μπορείτε να αναζητάτε το blog του σχολείου και μέσω QR CODE!
Οι μαθητές/τριες μας τίμησαν την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 και φέτος με μεγάλη χαρά και περηφάνεια!
Είπαν τα ποιηματάκια τους και τραγούδησαν με δυνατή φωνή τραγούδια της νίκης από την Σοφία Βέμπο
αλλά έκαναν και πολλές κατασκευές με τα χεράκια τους . Η φωνή τους ενώθηκε ψάλλοντας
τον Εθνικό μας Ύμνο και η ψυχή τους ευχαριστήθηκε που συμμετείχαν στην παρέλαση
στις αυλές του σχολείου μας με χαρά και περηφάνεια.
Ας απολαύσουμε κάποια από αυτά:
Συνθέτουν το δικό τους ΟΧΙ και ζωγραφίζουν την Ελληνική Σημαία:
ζωγραφίζουν βλέποντας τον πόλεμο μέσα από την οπτική της ειρήνης:
το ΟΧΙ στον πόλεμο υπάρχει παντού μέσα στις τάξεις μας και η ΕΙΡΗΝΗ είναι αυτό που θέλουμε όλοι:
και το λέμε και με λόγια μέσα από τα ποιήματά μας τιμώντας εκείνους που πολέμησαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα μας:
Προσεγγίσαμε τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 1940,
μέσα από φωτογραφικό, ασπρόμαυρο υλικό της εποχής,
είδαμε βίντεο, πίνακες ζωγραφικής, ακούσαμε τραγούδια……
Φτιάξαμε τις σημαιούλες μας…..
και το δέντρο της καρδιάς μας…..
Μεταμορφώσαμε……
την παλάμη μας σε περιστέρι της Ειρήνης
και γράψαμε το “ΟΧΙ” με το δικό μας τρόπο….
…. και ορίστε το αποτέλεσμα!!!!
Με ψηφοφορία εκλέξαμε το σημαιοφόρο μας…
Στη γιορτούλα μας,
είπαμε τα ποιήματά μας με λεβεντιά και περηφάνια,
τραγουδήσαμε….
με το χαμόγελο στα χείλη….
και κάναμε τη δική μας παρέλαση,
με τρόπο που μόνο εμείς τα νηπιάκια ξέρουμε….
Και του χρόνου!!!
Οκτώβρης!! Μήνας ευλογημένος, γιατί εκτός πολλών άλλων σημαντικών γεγονότων είναι και ο μήνας του ΤΡΥΓΟΥ!
Τα παιδιά θα γίνουν μικροί αμπελουργοί: θα γνωρίσουν το αμπέλι, θα τρυγήσουν τα σταφύλια, θα τα πατήσουν, θα τα βάλουν στο βαρέλι και θα μάθουν τη διαδικασία για να μετατραπεί ο μούστος σε κρασί!
Τον τρύγο συνοδεύουν παιδιά και εκπαιδευτικοί με το τραγούδι τους:
«Πατάμε τα σταφύλια και βγαίνει το ζουμί, να πάρουμε τον μούστο, να γίνει το κρασί.»
Θα γνωρίσουν ακόμη ένα εύρος προϊόντων που παράγονται από το σταφύλι, όπως: πετιμέζι, ξίδι, οινόπνευμα, σταφίδες, μουσταλευριά, μουστοκούλουρα.
Διαχρονικά ο τρύγος συνδέεται με την ιστορία της πατρίδας μας. Ήδη από την αρχαία εποχή προστάτης του αμπελιού ήταν ο θεός Διόνυσος. Και αργότερα, όμως, ο τρύγος αποτελούσε σημείο αναφοράς για την αγροτική ζωή, καθώς η εποχή του τρύγου ήταν ένα πανηγύρι στο οποίο συμμετείχε όλο το χωριό.
Όπως έχει γράψει και ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας Έλληνας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης:
«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».
Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό που φαίνεται και στις παρακάτω φωτογραφίες :
Γίνεται αναφορά στον θεό Διόνυσο και φοράνε στεφάνι από αμπελόφυλλα:
Μαζεύουν τα σταφύλια(τρύγος) και τα τοποθετούν στην λεκάνη:
Πατάνε τα σταφύλια και μετά με την στροφιλιά βγάζουν τον μούστο και τέλος “παίζουν ” τον μύθο του Αισώπου
“Η Αλεπού και ο Κόρακας”
“πατάμε τα σταφύλια και βγαίνει το ζουμί, να πάρουμε τον μούστο να γίνει το κρασί”
Υιοθετώντας τις βασικές αρχές της Μοντεσσόρι έχει διαμορφωθεί το πρόγραμμα που παρακολουθήσαμε , έτσι ώστε να στηρίζεται στην βιωματική προσέγγιση, στην ανάπτυξη και καλλιέργεια όλων των αισθήσεων, στη δημιουργία συνθηκών μέσα στις οποίες τα παιδιά ανακαλύπτουν με παιγνιώδη τρόπο την γνώση, ασκούν την ελευθερία τους μέσα στα όρια μιας ομάδας, μαθαίνουν να παρατηρούν, να συμπεραίνουν και να γενικεύουν. Ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν εκείνες τις συνθήκες που οδηγούν στην καλλιέργεια ενός κλίματος συναισθηματικής σύνδεσης του παιδιού με τη γνώση.
Σας ευχαριστούμε πολύ!!
