Ο χρόνος στον κήπο έχει τεράστια οφέλη για τη σωματική και ψυχική υγεία.

Ειδικά για τα παιδιά, η επαφή τους με τη φύση μοιάζει να είναι πιο ζωτικής σημασίας από ποτέ.

Πρόσφατα, δύο ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ και το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα στη Σουηδία δημοσίευσαν εκτενές άρθρο-κριτική, υποστηρίζοντας ότι η μειωμένη επαφή με τη φύση, αποσυνδέει τον άνθρωπο από τον φυσικό του κόσμο και υπονομεύει το θεμέλιο της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης.

Προτείνοντας ότι κάθε γενιά δημιουργεί μία νέα εντύπωση για το τι είναι περιβαλλοντικά φυσιολογικό με βάση τις εμπειρίες της παιδικής της ηλικίας, οι δύο ειδικοί κάνουν λόγο για τον κίνδυνο της “περιβαλλοντικής αμνησίας από γενιά σε γενιά”. Αν ένα παιδί π.χ. δεν παίξει ποτέ στο χώμα, πιο δύσκολα ως ενήλικας θα αντιμετωπίζει την παρουσία πρασίνου ως απαραίτητη.

Η κηπουρική μπορεί να είναι ένα φανταστικό πείραμα, καθώς απαιτεί τη διαχείριση ξηρής γης, λάσπης, ακόμη και σκουληκιών ή εντόμων και τη χρησιμοποίηση πολλών αισθήσεων όπως η αφή και η όσφρηση, ενώ είναι ένας καλός τρόπος για τα παιδιά να καλλιεργήσουν φυσικά την υπομονή τους, περιμένοντας και παρακολουθώντας τα φυτά να μεγαλώνουν, πρόσθεσε.

Από εδώ και πέρα, όλη την άνοιξη και το καλοκαίρι, ο ήλιος θα λάμπει  και θα φωτίζει το μπαλκόνι ή τον κήπο μας.

Το να μάθουμε τα  παιδιά να αγαπάνε την κηπουρική είναι ένας τρόπος να διδαχθούν έννοιες όπως η οικολογία, να σεβόμαστε την φύση, να αγαπάμε τα φυτά, να έχουμε στην διατροφή μας τα λαχανικά και τα φρούτα.  Να μάθουν για την  ανακύκλωση των “σκουπιδιών” μας, να κατανοήσουν τον κύκλο ζωής των λουλουδιών και να μάθουν τα ονόματα διάφορων φρούτων και λαχανικών.

Επιστημονικές έρευνες, το τελευταίο διάστημα, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι μικροί κηπουροί διατρέφονται και πιο σωστά.  Όσο περισσότερα πράγματα γνωρίζουν τα παιδιά για ένα τρόφιμο, τόσο πιο φιλικά γίνονται απέναντι σ΄ αυτό. Ειδικά μάλιστα όταν αυτή τη γνώση την έχουν κατακτήσει και μέσα από μία διαδικασία παιχνιδιού. Όταν ένα παιδί μπαίνει στον κήπο και ασχολείται, βλέπει σιγά σιγά το λαχανικό να εξελίσσεται. Και είναι επόμενο να θέλει και να το δοκιμάσει. Τα παιδιά που ασχολούνται με τη φροντίδα των κήπων είτε στο σχολείο τους είτε στο σπίτι τους τείνουν σιγά σιγά να καταναλώνουν περισσότερα φρούτα και λαχανικά.

Αν διαπιστώσουν πως μπορούν να παίξουν και να λερωθούν, χωρίς να τους μαλώσει κανείς, το ενδιαφέρον τους θα διατηρηθεί αμείωτο.

Επειδή είναι άνοιξη και κοντεύει καλοκαιράκι, μπορούμε να γεμίσουμε τις άδειες γλάστρες μας με ανθοφόρα εποχιακά λουλούδια  Διαλέγουμε: γαρύφαλλα,βιολέτες, κατιφέδες, πετούνιες, σερφίνια, γκαζάνια, μαργαρίτες σε ό,τι χρώματα θέλουμε!

Η αυτοπεποίθηση του μικρού κηπουρού μεγαλώνει όταν οι προσπάθειές του αποδίδουν καρπούς. Επιλέγουμε λοιπόν φυτά που είναι κατάλληλα για παιδιά. Που να τους προκαλούν τα χρώματα αλλά και να μεγαλώνουν εύκολα, γρήγορα.

Τα χρωματιστά, περίεργα και αστεία δοχεία φύτευσης, που θα τους τραβήξουν την προσοχή, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να εξοικειωθούν τα παιδιά και με την διαδικασία της ανακύκλωσης.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν άχρηστες πλαστικές-χάρτινες συσκευασίες, ακόμη και τα κουτιά-μπουκάλια από το γάλα τους, πλαστικά δοχεία από παιχνίδια τους.

Μπορούν να τοποθετήσουν μέσα αγαπημένα τους παιχνίδια-φιγούρες, playmobil, κούκλες, πλαστικά ζώα, να φτιάξουν έναν κήπο …Δεινοσαύρων ή τον κήπο της …Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων.

Αρχικά χρειάζεται να οριοθετηθεί  ένας χώρος που θα αποτελεί τον δικό τους «κήπο».

Ένα πολύχρωμο ποτιστήρι, ένα πλαστικό φτυαράκι κι ένα ζευγάρι γάντια είναι τα εργαλεία που θα δημιουργήσουν στα παιδιά το αρχικό ενδιαφέρον για να ασχοληθούν.

Μπορούν να προσφέρουν στην γιορτή της μητέρας ένα λουλούδι που εκείνα θα φυτέψουν και θα φροντίσουν να μεγαλώσει. 

Τώρα μάλιστα που δεν είμαστε στο Νηπιαγωγείο για να φτιάξουμε μια κατασκευή για τη μαμά….

Διασκεδάστε παίζοντας κηπουρική….και περιμένουμε τις φωτογραφίες με τα φυτά που θα φυτέψετε αλλά και τις  γλάστρες που θα τα βάλετε!!

Πηγές:

soulouposeto

https://childit.gr/

https://gr.pinterest.com/

https://www.thetoc.gr/

Δημήτρης Π	Χρυσή
Σταματίνα	Γιάννης

Αντώνης

Αλέξια

Δημήτρης: Με αγάπη στην κυρία Στέλλα!!!

Ο Μάιος έφτασε με βήμα ταχύ…τον συναντήσαμε και φέτος στην εξοχή!!!

Καλό Μήνα σε όλους!!!

Ο Μάιος είναι ο 5ος μήνας του χρόνου, ο τρίτος γιος της Άνοιξης.  Ήταν αφιερωμένος στη θεά της γεωργίας Δήμητρα και στην  κόρης της Περσεφόνη ,που σύμφωνα με τον μύθο ήταν ο μήνας που ανέβαινε στη γη από τον Άδη να δει τη μάννα της και να μείνει κοντά της μέχρι τον χειμώνα.

Ο Μάιος ονομάστηκε έτσι από τη ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια). Το όνομα Μάγια προήλθε από την ελληνική λέξη Μαία (που σημαίνει τροφός και μητέρα) τη μητέρα του Ερμή, που ήταν προσωποποίηση της γόνιμης Μάνας-Γης.

Την πρώτη μέρα του Μαγιού, πλέκονται σε όλη την Ελλάδα οι «μάηδες», δηλαδή στεφάνια από λουλούδια και στάχυα. Αυτά τα στεφάνια κρεμιούνται στις εξώπορτες ή στους εξώστες των σπιτιών για να φέρουν, όπως λέει ο λαός, ευτυχία στο σπιτικό.

Το στεφάνι με τούτα τα λουλούδια έχει και αυτό τους συμβολισμούς του.

Στολίζουμε τις πόρτες των σπιτιών, κι έτσι μέσα σ αυτό εισχωρούν μόνο τα καλά .  Kαίγεται στις φωτιές του Αϊ Γιαννιού στις 23 του Ιούνη. Σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, που συμβολίζουν την αναγέννηση της φύσης και την απομάκρυνση των πνευμάτων, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό και προστατεύει  από το κακό κάθε σπίτι , ένα κλαδί ελιάς που δηλώνει  την αγάπη  κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά.

Φτιάχνεται σε κύκλο που θεωρείται απόλυτο και τέλειο σχήμα που χωράει αυτό που θέλει να απομονώσει .

Ο κύκλος προστατεύει από κακόβουλες δυνάμεις.

Το στεφάνι καλύπτει  και προστατεύει το κεφάλι που είναι το πιο ευαίσθητο ανθρώπινο μέλος και κέντρο της νόησης. Κρεμιέται στην πόρτα του σπιτιού  κι έτσι μέσα σ αυτό εισχωρούν μόνο τα καλά και καίγεται στις φωτιές του Αϊ Γιαννιού, στις 23 του Ιούνη.

Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται και η μέρα των εργατών.

Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου, η οποία αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές της πάλης των τάξεων στη νεότερη εποχή. Το Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και συνθήματα:

«Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο».

Όλοι μαζί ενωμένοι κάνουμε μια δυνατή γροθιά και έτσι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά πράγματα.

Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 600.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket.

Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε κοντά στους αστυνομικούς οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν και να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση. Είναι ακόμα άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων αφού πολλοί τραυματισμένοι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες, επίσημα μόνο οκτώ νεκροί αστυνομικοί και τέσσερις διαδηλωτές έχουν επαληθευτεί.

Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις εξ αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αφαίρεσε μόνος του τη ζωή του στην φυλακή. Η διεθνής προβολή αυτής της δίκης δημιούργησε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Γιορτής.

Η μέρα έχει θεσπιστεί ως εργατική απεργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

Ακούμε το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού: “Ο Μάης έχει μυστικά”.

https://safeYouTube.net/w/RaiA

Βλέπουμε τους πίνακες ζωγραφικής στην αρχή του άρθρου.

Παρατηρούμε προσεχτικά και αναζητούμε:

-Πόσα παιδιά βλέπεται στην 1η εικόνα και πόσα στη 2η;

-Που βρίσκονται όλοι αυτοί; Στο σπίτι; Στη δουλειά;

_ Παρατηρούμε καλά τα πρόσωπα. Πως  λέτε να νιώθουν; Εσάς τι σας κάνει χαρούμενους;

-Τι κρατάνε στα χέρια τους; Τι φοράνε στα κεφάλια τους; Γιατί;

-Αν ήταν 1η του χρόνου πως θα τη λέγαμε; Αν ήταν 1η του Μάρτη;

Αν “βαφτίζαμε” τα παραπάνω έργα, ποιο όνομα θα τους δίναμε;

Τους λέμε πληροφορίες για την Πρωτομαγιά που αναφέρονται και στο άρθρο.

Αύριο που θα μαζέψουμε λουλούδια, φτιάχνουμε στεφάνια.

Ψάχνουμε να βρούμε όλα τα είδη των λουλουδιών που προαναφέρθηκαν , για να φτιάξουμε ένα παραδοσιακό στεφάνι.

Ποιο δεν καταφέραμε να βρούμε;

Το φωτογραφίζουμε και το στέλνουμε στις κυρίες!

Ζωγραφίζουμε το “δική” μας πρωτομαγιά!

Για περισσότερες δραστηριότητες μπορείτε να επισκεφτείτε το ιστολόγιο της Κατερίνας Παπαευθυμίου: παιχνιδοκαμώματα στου νηπ/γειου τα δρώμενα .

Καλή Πρωτομαγιά σε όλους!!!

Πηγές:

-wikipedia

–http://www.i-diadromi.gr/

–https://www.cretalive.gr/

Κατά τη διάρκεια της παραμονής στο σπίτι, τα παιδιά με τη βοήθεια των γονιών τους και με μας από το…σπίτι , κάνανε όμορφες δράσεις και τις μοιράστηκαν μαζί μας. Παίξανε πολλά παιχνίδια, ζωγραφίσανε, ψήσανε κουλούρια, λαζαράκια αλλά και τσουρέκια, βάψανε αυγά, στόλισαν καλαθάκια, είπαν τα κάλαντα ( …στο σπίτι τους), μας ευχήθηκαν

Καλό Πάσχα με το δικό τους μοναδικό τρόπο.

Μας είπαν  πόσο τους λείπει το σχολείο…

“Πως να κρυφτείς απ’ τα παιδιά, αφού αυτά τα ξέρουν όλα….”

“Όσο υπάρχουν στον κόσμο παιδιά, ζώα και λουλούδια… Mη φοβάστε! Όλα θα πάνε καλά!”
Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Χαρήκαμε πολύ με τις ζωγραφιές σας!! Ο καθένας έστειλε το μήνυμα με το δικό του τρόπο.

Η Σταματίνα θέλει μια γη με καθαρή, να υπάρχει ΕΙΡΗΝΗ και  όλα τα παιδιά να είναι φίλοι και… ενωμένοι!!!

Ο Γιώργος μας λέει ότι πρέπει πολύ να προσέξουμε το νερό, γιατί είναι πολύτιμο αγαθό!!!

Ο Γιάννης θέλει να ζωγραφίσει κάτι που του αρέσει πολύ. Τις αμυγδαλιές!!! Όταν τις βλέπει τον κάνουν χαρούμενο….

Η Μεταξία θέλει να μας δείξει το σωστό και το λάθος. Έφτιαξε λοιπόν ένα τοπίο μολυσμένο από σκουπίδια και ένα καθαρό. Και φυσικά διάλεξε….

Και η Κατερίνα μας επειδή ήθελε πολύ να ζωγραφίσει, με τη βοήθεια του μπαμπά της, έκανε δύο παιδιά που είναι φίλοι και βρίσκονται πάλι μαζί μετά την βροχή. Όταν το  ουράνιο τόξο εμφανίζεται….

Ο Δημήτρης δείχνει πόσο άσχημη είναι η γη βρώμικη και πόσο ωραία είναι καθαρή. Στέλνει , όμως, και μια ζωγραφιά για την κυρία!

Και η Αλέξια, επηρεασμένη από το κλίμα των ημερών ζωγραφίζει το δικό της ” Μένουμε σπίτι”.

Δεν έχουμε λόγια….. Μπράβο σε όλους σας!!!

Την επόμενη φορά , στην  επόμενη αποστολή, περιμένουμε τα έργα και από την υπόλοιπη ομάδα…..

Η 22 Απριλίου ορίστηκε ως Διεθνής Ημέρα της Γης το 2009 από τα Ηνωμένα Έθνη. Στόχος της ημέρας αυτής είναι η κινητοποίηση ανθρώπων, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και οργανισμών, για ένα καθαρό πλανήτη.

Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) και εορτάζεται σε περισσότερες από 192 χώρες κάθε χρόνο.

Η έμπνευση του θεσμού αποδίδεται στον ακτιβιστή John McConnell, ο οποίος το 1969 σε ένα Συνέδριο της UNESCO στο Σαν Φρανσίσκο πρότεινε να οριστεί μία ημέρα προς τιμή της Μητέρας Γης.

Στην εποχή μας περισσότερο από ποτέ, αυτή η ΓΗ μας θέλει κοντά της, να την προστατεύσουμε, να την υπερασπιστούμε – είναι το σπίτι μας, που μας φιλοξενεί αιώνες τώρα. Εμείς το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να είμαστε ενήμεροι για τις ανάγκες της, που είναι και ανάγκες μας, και με κάθε ευκαιρία και τρόπο να την προστατεύουμε.

Μερικές ιδέες για το τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για το περιβάλλον, εδώ.

Ειδικά φέτος που καθόμαστε αναγκαστικά στα σπίτια μας, για να προστατεύσουμε τη ζωή μας, όπως και όλων των συνανθρώπων μας, η εκδήλωση της ευαισθητοποίησής μας για τη Γη, λαμβάνει έναν ιδιαίτερα συμβολικό χαρακτήρα.

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος στο φετινό εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Γης  και λόγω της πανδημίας του κορονοϊού καλεί όλους να  αναρτήσουμε στα social media μια αγαπημένη φωτογραφία από οποιοδήποτε τοπίο της φύσης ή μια παιδική ζωγραφιά με θέμα τη Γη, συνοδεύοντάς τες με τα hashtags #earthday2020 και #ypen.

Είμαστε ο ένας από τον άλλον μακριά αλλά νοιαζόμαστε το ίδιο πολύ γιατί μένουμε μαζί στο ίδιο σπίτι. Τη Γη.

Ο φωτογράφος  Άρης Κατσιγιάννης δημιούργησε ένα  βίντεο, για να μοιράσει παγκοσμίως ένα θετικό μήνυμα και να ενθαρρύνει τους ανθρώπους αυτήν την δύσκολη στιγμή. Μέσα από αυτό μας καλεί όλους να κάνουμε λίγη παραπάνω υπομονή και να ονειρευτούμε ελεύθερα τις αποδράσεις που θα κάνουμε στις πιο όμορφες περιοχές της Ελλάδας, όταν όλο αυτό που ζούμε θα φτάσει επιτέλους σε ένα τέλος. Γράφει:

“ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ! 

Είμαστε όλοι μαζί σε αυτόν τον αγώνα. Μείνετε θετικοί, ενωμένοι και ασφαλείς και θα έρθουν καλύτερες μέρες!”

Περιμένω, λοιπόν, από σας παιδιά, τη δική σας ζωγραφιά.

Μπορείτε να ζωγραφίσετε ότι σας αρέσει και σας κάνει χαρούμενους να το βλέπετε : Λουλούδια, δέντρα, ποτάμια, ζώα, θάλασσα….

Ένα  από τα έθιμα του Πάσχα είναι και τα βαμμένα αυγά. Το επικρατέστερο χρώμα είναι το κόκκινο, γιατί  είναι το χρώμα της χαράς, της Ανάστασης, της ελπίδας, της Αναγέννησης.

Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, το Πάσχα βάφουμε κόκκινα αβγά επειδή συμβολίζουν το αίμα του Χριστού, που έδωσε για τη σωτηρία του κόσμου.

Ωστόσο, μου αρέσει να λέω στα παιδιά και μια ιστορία που προέρχεται από  την  Κέρκυρα:

Όταν αναστήθηκε ο Χριστός, πρώτα πρώτα το άκουσαν κάτι αυγά .

Αμέσως άρχισαν την τρεχάλα να το διαδώσουν παντού.

Από το πολύ το τρέξιμο έγιναν….. κατακόκκινα!

Παλαιότερα τα χρώματα ήταν μόνο φυσικά από λαχανικά και μπαχαρικά αλλά απαιτούσαν αρκετές ώρες για έντονο αποτέλεσμα. Ακόμα και τότε υπήρχαν πολλοί τρόποι διακόσμησης τους όπως τα φύλλα των λουλουδιών, των λαχανικών και άλλα.

Ένας άλλος φυσικός τρόπος βαφής αβγών με πολύ ωραίο αποτέλεσμα, είναι η βαφή με φλούδες κρεμμυδιών και ελληνικό καφέ!

Υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι για να διακοσμήσετε τα πασχαλινά αυγά. Πρόταση μας είναι να βάψουμε αυγά χρησιμοποιώντας λουλούδια & φύλλα που θα μαζέψουμε με τα παιδάκια μας!

Περισσότερες ιδέες θα βρείτε Εδώ.

Περιμένουμε τις φωτογραφίες σας από τα βαμμένα αβγά, με όποιο τρόπο εσείς επιλέξετε. Αφήστε όμως και τα παιδιά να εμπλακούν…θα το απολαύσουν!!!

Μπορούμε να αναφερθούμε σε παροιμίες σχετικές με τα αυγά και  να τις ερμηνεύσουμε:

Έχασε τ’ αυγά και τα πασχάλια

Κάτσε στ’ αυγά σου! 

Σιγά τα’ αυγά!

Ακόμα δε βγήκες απ’ τ’ αβγό…

Αυγά σου καθαρίζουνε;

Αν δε σπάσεις αβγά, ομελέτα δε φτιάχνεις!

Πολύ κοκό και κανένα αβγό!

Αύριο είναι το Σάββατο του Λαζάρου.  Ο λαός γιορτάζει την πρώτη Λαμπρή, την «Έγερση» του φίλου του Χριστού, του «αγέλαστου» Λάζαρου. Ο φόβος και ο τρόμος για όσα γνώρισε στον άλλο κόσμο άφησαν τόσο βαθιά σημάδια στην ψυχή του Λάζαρου που, λέει η παράδοση, μετά την Ανάσταση του δε γέλασε παρά μόνο μια φορά.

Τα κάλαντα του Λαζάρου ήταν αποκλειστικά σχεδόν γυναικεία και τα τραγουδούσαν κοπέλες διαφόρων ηλικιών ακόμα και κορίτσια τις παντρειάς που ονομάζονταν «Λαζαρίνες».
Την παραμονή της γιορτής, οι Λαζαρίνες ξεχύνονταν στα χωράφια έξω από τα χωριά για να μαζέψουν λουλούδια που με αυτά θα στόλιζαν το καλαθάκι τους .

Γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας το Λάζαρο και εισέπρατταν μικρό φιλοδώρημα, χρήματα, αυγά, φρούτα ή άλλα φαγώσιμα.

Τα ξέρουμε; Για να τα ξαναθυμηθούμε :

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια
ήρθε η Κυριακή που τρων τα ψάρια.

-Πού ΄σουν, Λάζαρε,  πού ΄ν΄ η φωνή σου
και σε γύρευε η Μάρθα, η αδερφή σου;
– Ήμουνα στη γη, στη γη χωμένος
κι από τους νεκρούς, νεκρούς αναστημένος.

Βάγια βάγια των Βαγιώ
τρώνε ψάρι και κολιό
και την άλλη Κυριακή
τρώνε το ψητό αρνί

– Δώστε μου νερό, νερό λιγάκι
να ξεπλήνω της καρδιάς μου το φαρμάκι.

Βάγια βάγια των Βαγιώ
τρώνε ψάρι και κολιό
και την άλλη Κυριακή
τρώνε το ψητό αρνί.

-Δώστε μας αυγά
αυγά να σας τα πούμε
κι κοτούλες σας πολλά
πολλά να σας γεννούνε.

Για την ψυχή του Λάζαρου οι γυναίκες ζύμωναν ανήμερα το πρωί ειδικά κουλούρια, τους «λαζάρηδες», τα «λαζαρούδια» ή και «λαζαράκια». «Λάζαρο αν δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις» έλεγαν, μια και ο αναστημένος φίλος του Χριστού πίστευαν πως είχε παραγγείλει: «Όποιος ζυμώσει και δε με πλάσει, το φαρμάκι μου να πάρει…» Συνταγή για λαζαράκια που βρήκαμε Εδώ .

Δύο παραμύθια που μπορούνε να δούνε τα παιδιά σχετικά με τα αυγά θέμα:

Το αυγό που δεν ήθελε να γίνει κοτόπουλο

και

Το ραγισμένο κόκκινο αυγό

Κάπου εδώ θα σας αφήσουμε…