Οι στατικές και οι κινούμενες εικόνες, οι ήχοι, και τα κινηματογραφικά αντικείμενα δημιουργούν το κατάλληλο σκηνικό ώστε μικροί και έφηβοι επισκέπτες να ταξιδέψουν τόσο στις απαρχές της κινούμενης εικόνας όσο και στη μαγεία του ελληνικού σινεμά ξεκινώντας από τις πρώτες αμήχανες προσπάθειες των αρχών του 20ου αιώνα και φτάνοντας μέχρι τις ταινίες που παίζονται σήμερα στις αίθουσες. (Από τη σελίδα του Μουσείου)

«Η βαλίτσα με τα μυστικά»
Μια βιωματική δράση που συμπαρασύρει τους μικρούς μαθητές στα μαγευτικά μονοπάτια της κινούμενης εικόνας.
Η μηχανή του χρόνου εφοδιάστηκε με καύσιμα, οι επιβάτες είναι στη θέση τους, όλα έτοιμα για απογείωση! Ας μεταφερθούμε σε χρόνια μακρινά και τη βαλίτσα ας γεμίσουμε παιχνίδια εντυπωσιακά (πραξινοσκόπια, ζωοτρόπια, θαυματοτρόπια). Όταν το ταξίδι μας τελειώσει, η περιπέτεια δεν σταματά!
Ένα κινηματογραφικό συνεργείο πρέπει να ετοιμαστεί και μια ιστορία στην πράσινη οθόνη να προβληθεί. Μην ξεχνάτε, μια έκπληξη τρισδιάστατη ξαφνικά μπορεί μπροστά μας να φανεί!
​

Το ΣΤ2 έζησε μια αξέχαστη εμπειρία!

Μένουμε και μεγαλώνουμε στη Θεσσαλονίκη.

Όμως πόσο καλά γνωρίζουμε την πόλη μας;

Το πρόγραμμα ξεκινάει από το ιστορικό παρελθόν της πόλης με σκοπό να ερμηνεύσει το σήμερα και την καθημερινότητα των κατοίκων της πόλης μέσα από την κριτική ματιά ανθρώπων που ενδιαφέρονται να βελτιώσουν τη ζωή τους στην πόλη τους.

Υλοποιείται στο Μουσείο του Λευκού Πύργου και στους δρόμους και τις πλατείες του κέντρου της πόλης.

( ΚΠΕ Κορδελιού- Βερτίσκου )

Το ΣΤ2 υλοποιεί το πρόγραμμα .Κάνει μια αρχή για μια βιώσιμη πόλη!

Πολεμικό Μουσείο!!!

Ένα μουσείο που αξίζει να επισκεφτείς στη Θεσσαλονίκη.

Περιηγηθήκαμε στις τέλεια οργανωμένες αίθουσες του μουσείου, ξεναγηθήκαμε με απλό τρόπο  χωρίς να κουραστούμε.

Ένας τόσο προσεγμένος χώρος που συνοψίζει σε 2 ορόφους όλη τη νεότερη ελληνική πολεμική ιστορία, με εκθέματα από αγώνες των Ελλήνων σε όλα τα πεδία των μαχών και τη μεγαλύτερη συλλογή μεταλλίων.

Μια εξαιρετική βόλτα για ένα Κυριακάτικο πρωινό!

Απλά φανταστικό!!!!!

Σε ένα ιστορικό για την ύδρευση της πόλης κτιριακό συγκρότημα στην περιοχή των Σφαγείων, το παλιό Κεντρικό Αντλιοστάσιο του άλλοτε Οργανισμού Υδρεύσεως Θεσσαλονίκης (σήμερα Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε.), στεγάζεται το Μουσείο Ύδρευσης.

Το συγκρότημα κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα (1890-94) σε απόσταση περίπου 1.500 μέτρων από τα δυτικά τείχη του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης. Τη διαχείριση και εκμετάλλευση του έργου της υδροδότησης της Θεσσαλονίκης είχε αναλάβει τότε η Οθωμανική Εταιρεία Υδάτων (Compagnie Ottomane des Eaux de Salonique), την οποία είχαν ιδρύσει Βέλγοι κεφαλαιούχοι το 1888 με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Το έργο κατασκεύασαν Βέλγοι τεχνικοί.

Μέχρι το 1929 το αντλιοστάσιο λειτούργησε με δύο ατμοκίνητες αντλίες. Ωστόσο, η διαρκώς αυξανόμενη κατανάλωση νερού οδήγησε στην ενίσχυση της αντλητικής ικανότητάς του με την προσθήκη πετρελαιοκίνητων μηχανών «Korting» το 1914 και το 1924. Η τοποθέτηση το 1929 ενός μεγάλου πετρελαιοκινητήρα «ΜΑΝ», συνδεδεμένου συγχρόνως με δύο αντλίες, σήμανε και το τέλος της ατμοκίνησης.

Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο αντλιοστάσιο λειτουργούσαν πλέον ηλεκτροκίνητες αντλίες. Η τροφοδοσία τους με ηλεκτρικό ρεύμα γινόταν από τρία ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη, ένα αμερικανικής κατασκευής («Buckeye -Westinghouse») και δύο αγλλικής («Mirrlees» – «Brush»), που παραχωρήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στα πλαίσια της βοήθειας ανασυγκρότησης της Ελλάδας. Ο νεότερος αυτός μηχανολογικός εξοπλισμός, που διατηρείται έως σήμερα, εξασφάλισε μέχρι τη δεκαετία του 1960 την κίνηση των πέντε αντλητικών συγκροτημάτων, που στη συνέχεια τροφοδοτήθηκαν από το δίκτυο της ΔΕΗ και λειτούργησαν αδιάκοπα έως και το 1978.

Αίθουσα ενημέρωσης και προβολών

ατμοκίνητο αντλητικό συγκρότημα

Ατμολέβητας (αναπαράσταση)

Η είσοδος του μουσείου

Η μία από τις δύο εστίες φωτιάς του ατμολέβητα

χειριστήριο λειτουργίας της πετρελαιομηχανής