Εκτιμάται ότι στην Ελλάδα το 5.9% του γενικού πληθυσμού πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη. Ο διαβήτης είναι συχνότερος στον ανεπτυγμένο κόσμο (ιδιαίτερα ο διαβήτης τύπου 2) και φαίνεται ότι συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δυτικό τρόπο ζωής που περιλαμβάνει τη διαβίωση στα μεγάλα αστικά κέντρα, τον ανθυγιεινό τρόπο διατροφής και την καθιστική ζωή. Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί για τα άτομα με διαβήτη όσο και για όλη τους την οικογένεια ένα συνεχή αγώνα με αρκετή ψυχολογική επιβάρυνση. Υπάρχουν δύο τύποι Σακχαρώδη Διαβήτη, ο τύπου 1 και ο τύπου 2.
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 είναι μια χρόνια αυτοάνοση νόσος κατά την οποία λείπει η ορμόνη ινσουλίνη. Η νόσος φαίνεται ότι ακολουθεί αυξημένο επιπολασμό και παρατηρείται οτι εμφανίζεται σε νεαρότερες ηλικίες (κάτω από την ηλικία των 6 ετών), όλο και περισσότερο, και χωρίς την ύπαρξη κάποιου οικογενειακού ιστορικού, στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Δεν συσχετίζεται η εμφάνιση του με τη διενέργεια κάποιου εμβολίου. Εμφανίζεται συνήθως με συμπτώματα πολυουρίας, πολυδιψίας, πολυφαγίας, αδυναμίας και κοιλιακού άλγους. Η αναπλήρωσή της ινσουλίνης μπορεί να γίνει με απλό και πολύπλοκο τρόπο: απλό καθώς οι νέοι τρόποι χορήγησης (στυλό, αντλίες) απλουστεύουν τα πράγματα και πολύπλοκο καθώς πρέπει να ληφθούν υπόψη καταστάσεις όπως διατροφή, ασθένειες, άγχος, παιχνίδι. Παρ’ όλα αυτά, οι μικροί μας φίλοι με διαβήτη τα καταφέρνουν με θαυμαστό τρόπο.
Η ιστορία του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, όπου ανήκει το 95% του συνόλου των διαβητικών, μπορεί αφ’ ενός να προληφθεί (απώλεια σωματικού βάρους και σωματική άσκηση) και, αφ’ετέρου, να αντιμετωπισθεί με αντιδιαβητικά δισκία. Υπάρχουν πιθανώς «περιβαλλοντικοί παράγοντες» οι οποίοι οδηγούν σε καταστροφή των κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας, τα λεγόμενα νησίδια του Langerhans, και ο ασθενής υποχρεούται να κάνει ενέσεις ινσουλίνης δια βίου.
Για το λόγο αυτόν, έχει ορισθεί η 14η Νοεμβρίου κάθε χρόνο να αποτελεί ορόσημο για την ενημέρωση του κοινού και μάλιστα από οργανισμούς όπως το Εθνικό Κέντρο για την Έρευνα Πρόληψη και Θεραπεία του Σακχαρώδη Διαβήτη και των Επιπλοκών του (Ε.ΚΕ.ΔΙ.), το οποίο σύμφωνα με το διάταγμα ιδρύσεως του, σε συνεργασία με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) και τη Διεθνή Ομοσπονδία για τον Διαβήτη (IDF), συμβάλλει αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της νόσου σε όλα τα επίπεδα, δίνοντας παράλληλα νέα ώθηση στην επιστημονική γνώση γύρω από τον Σακχαρώδη Διαβήτη.