Το καραβάκι
Η παράδοση είναι μέρος της ζωής κάθε τόπου. Το νανούρισμα της μαμάς, τα παραμύθια της γιαγιάς, τα κάλαντα, τα χελιδονίσματα, οι μαντινάδες, οι χοροί, τα παιχνίδια και τα έθιμα συντροφεύουν τη ζωή μας από τη μέρα που γεννιόμαστε.
Κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, η χώρα μας είναι πλούσια σε έθιμα και παραδόσεις. Όπως είναι φυσικό από μία χώρα με έντονη ναυτική παράδοση δε θα μπορούσε να λείπει το στολισμένο χριστουγεννιάτικο καραβάκι.
Από την αρχαιότητα έως σήμερα οι Έλληνες είχαν δεσμούς με τη θάλασσα. Τις περασμένες δεκαετίες οι ενήλικες εργάζονταν στα καράβια για να εξασφαλίσουν τις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας. Το καράβι λοιπόν είναι απόλυτα συνδυασμένο με την καθημερινότητα της ελληνικής οικογένειας. Τα παιδιά προσμονούν και περιμένουν το καράβι που θα τους φέρει τα αγαπημένα τους πρόσωπα και φυσικά κουτιά με δώρα.
Συνεπώς το καράβι δε θα μπορούσε να απουσιάζει από τη χριστουγεννιάτικη παράδοση. Συμβολίζει την καινούρια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή μετά τη γέννηση του Χριστού. Αποτελούσε ένα είδος τιμής και καλωσορίσματος των ναυτικών που επέστρεφαν στα σπίτια τους.
Τα παιδιά με φαντασία και δημιουργικότητα κατασκεύαζαν από χαρτί και ξύλο ομοιώματα καραβιού, τα στόλιζαν με χρωματιστά χαρτιά και πολύχρωμες κορδέλες και γυρνούσαν με αυτό τα σπίτια λέγοντας τα κάλαντα. «Για σένα κόρη όμορφη, ήρθαμε να τα πούμε και τα καλά Χριστούγεννα για να σου ευχηθούμε. Σε αυτό το σπίτι που ρθαμε καράβια ν’ ασημένια του χρόνου σαν και σήμερα να ναι μαλαματένια».
Περνώντας τα χρόνια, το επιβλητικό χριστουγεννιάτικο δέντρο εκτόπισε το χριστουγεννιάτικο καραβάκι. Ίσως, το καράβι συνδυασμένο συχνά με τον κίνδυνο της θάλασσας δεν κατάφερε να αποτελέσει σύμβολο οικογενειακών στιγμών ευτυχίας και να εδραιωθεί ως χριστουγεννιάτικο σύμβολο. Άλλωστε, πάντα η θάλασσα με τα καραβάκια της θα είναι μέρος της ζωής μας, κομμάτι της παράδοσής μας και σύμβολο της αρχής νέων δρόμων.
Οικονόμου Ίριδα