Ο ΠΟΛΕΜΟΣ…
Ο πόλεμος δεν ακούει, δε βλέπει και δε νιώθει…
Ο πόλεμος παίρνει τη βάναυση μορφή όλων των φόβων…
Ο πόλεμος εισβάλει στον ατάραχο ύπνο των αθώων…
Ο πόλεμος θλίβει, συνθλίβει και θυμώνει…
Ο πόλεμος είναι μηχανή πόνου, το μοχθυρό εργοστάσιο κάθε είδους οργής…
Ο πόλεμος παράγει παιδιά από ατσάλι και σκοτάδι…
Ο πόλεμος είναι σιωπή…
Όταν έρχεται η κουβέντα στον πόλεμο, πάντα νιώθεις ένα σφίξιμο στο στομάχι… Φαντάζει τρομακτικός και απειλητικός στα μάτια όλων μας… Και είναι… Εύχεσαι να μη βρεθεί ποτέ στο διάβα σου, για να μη ζήσεις τον χειρότερο εφιάλτη όλης της ανθρωπότητας…
Τα παιδιά του Στ1 και του Στ2 άκουσαν σε podcast το πολυβραβευμένο βιβλίο «Ο πόλεμος», του Ζουζέ Ζόρζε Λετρία (σε εικονογράφηση του Αντρέ Λετρία), από τις εκδόσεις Πουα. Η συγκλονιστική μουσική, που συνόδευε την μεγαλόφωνη αυτή ανάγνωση, πραγματικά καθήλωσε τα παιδιά. Δίχως φλυαρίες και περιττές λέξεις, σύντομα, κοφτά και απόλυτα, ο συγγραφέας προβάλλει το σκοτεινό πρόσωπο του αδηφάγου πολέμου. Εκείνου του πολέμου που φέρνει μόνο οδυρμό και χάος. Του κάθε πολέμου…που είναι η τελευταία κρυψώνα του ΘΑΝΑΤΟΥ…
Στη συνέχεια οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα από τα διασημότερα έργα του Ισπανού καλλιτέχνη Πάμπλο Πικάσο, τη Γκουέρνικα. Αφού παρατήρησαν το έργο, σε βίντεο, σε τρισδιάστατη μορφή και γνώρισαν το ιστορικό πλαίσιο της δημιουργίας του, εξέφρασαν τις ιδέες τους για τη σημασία των συμβολισμών, που απεικονίζονται στον πίνακα, εστιάζοντας στο ισχυρό και αντιπολέμικό του μήνυμα.
Όλα τα παραπάνω τα συνδέσαμε με τον εορτασμό της Εθνική μας επετείου, της 28ης Οκτωβρίου. Δεν παραλείψαμε να αναφερθούμε στο ιστορικό πλαίσιο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, στις μαζικές δολοφονίες που πραγματοποιήθηκαν, στις οικονομικές καταστροφές κρατών, στη συμμετοχή της Ελλάδας και στα δεινά που προκάλεσε η γερμανική κατοχή στη χώρα μας.
Στο τέλος τα παιδιά δημιούργησαν τα δικά τους κολλάζ με τις μορφές από τον πίνακα του Πικάσο, αποτυπώνοντας τη φρίκη του πολέμου. Απολαύστε τα!!!
Τα λέμε πάλι σύντομα!
Εις το επανιδείν!
