
Ένα μοναδικό ταξίδι στα κάστρα του Μυστρά και της Μονεμβασιάς
Το πιο όμορφο ταξίδι της φετινής χρονιάς πραγματοποίησαν οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης και της Ε1 του Σχολείου μας , στο πλαίσιο του πολιτιστικού προγράμματος «Στα βήματα της Ιζαμπώ- Περιδιαβαίνοντας τα κάστρα».

Η διήμερη εκπαιδευτική εκδρομή πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 19 και την Τετάρτη 20 Μαΐου και περιλάμβανε περιήγηση στα ιστορικά κάστρα του Μυστρά και της Μονεμβασιάς, δύο από τα σημαντικότερα μνημεία της μεσαιωνικής Πελοποννήσου. Η εκδρομή αποτέλεσε κορυφαία στιγμή του προγράμματος πολιτιστικών θεμάτων που υλοποίησε το σχολείο μας κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2024–2025.

Πρώτος σταθμός του ταξιδιού ήταν ο ιστορικός Μυστράς, η ξακουστή βυζαντινή καστροπολιτεία που βρίσκεται στις πλαγιές του Ταΰγετου, κοντά στη Σπάρτη. Ο Μυστράς ιδρύθηκε το 1249 από τον Φράγκο ηγεμόνα Γουλιέλμο Β΄ Βιλλαρδουίνο, ο οποίος κατασκεύασε το κάστρο σε στρατηγικό σημείο ώστε να ελέγχει την περιοχή της Λακωνίας. Λίγα χρόνια αργότερα, το κάστρο πέρασε στα χέρια των Βυζαντινών και εξελίχθηκε σε σημαντικό πολιτικό, στρατιωτικό και πολιτιστικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Οι μαθητές περιηγήθηκαν στα λιθόστρωτα σοκάκια της καστροπολιτείας και θαύμασαν τα εντυπωσιακά βυζαντινά μνημεία, όπως το Παλάτι των Δεσποτών, τη Μητρόπολη του Αγίου Δημητρίου και τις περίφημες εκκλησίες με τις μοναδικές τοιχογραφίες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε το γεγονός ότι στον Μυστρά στέφθηκε ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, λίγο πριν από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τη ζωή των ανθρώπων στα βυζαντινά χρόνια, να μάθουν για την οχύρωση των κάστρων και να αντιληφθούν τη σημασία του Μυστρά ως κέντρου πολιτισμού και ιστορίας.
Η δεύτερη ημέρα της εκδρομής ήταν αφιερωμένη στη μαγευτική Μονεμβασιά, το πέτρινο καράβι του Μυρτώου μία από τις πιο εντυπωσιακές καστροπολιτείες της Ελλάδας. Χτισμένη πάνω σε έναν τεράστιο βράχο μέσα στη θάλασσα, η Μονεμβασιά μοιάζει πραγματικά με πέτρινο καράβι. Το όνομά της προέρχεται από τις λέξεις «μόνη» και «έμβαση», επειδή η πρόσβαση στην πόλη γινόταν από μία μόνο είσοδο.

Η πόλη ιδρύθηκε κατά τα βυζαντινά χρόνια και σύντομα εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό και ναυτικό κέντρο της ανατολικής Μεσογείου. Χάρη στη στρατηγική της θέση, η Μονεμβασιά απέκτησε μεγάλη δύναμη και πλούτο. Κατά τη διάρκεια των αιώνων πέρασε από την κυριαρχία Βυζαντινών, Φράγκων, Ενετών και Οθωμανών, διατηρώντας πάντοτε τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της.

Οι μαθητές περπάτησαν στα στενά καλντερίμια της καστροπολιτείας, είδαν τα πέτρινα σπίτια, τις βυζαντινές εκκλησίες και τα ενετικά κτίσματα που διασώζονται μέχρι σήμερα. Ξεχωριστή εντύπωση προκάλεσε το σπίτι του ποιητή Γιάννη Ρίτσου χτισμένο ψηλά στο βράχο με μοναδική θέα στο πέλαγος.
«Κυρά Μονοβασιά μου, πέτρινο καράβι μου. Χιλιάδες οι φλόκοι σου και τα πανιά σου. Κι όλο ασάλευτη μένεις να με αρμενίζεις μες στην οικουμένη»

Η εκδρομή μας δεν ήταν απλώς μια ευκαιρία για ψυχαγωγία, αλλά ένα πραγματικό ταξίδι γνώσης και πολιτισμού. Η πιο ωραία έκπληξη ωστόσο μας περίμενε με την επιστροφή μας στο σχολείο όπου οι γονείς μας επιφύλαξαν μια θερμή και συγκινητική υποδοχή με γλυκά, παγωτά και πολλή αγάπη! Τους ευχαριστούμε όλους!
Ευχόμαστε να κάνουμε πάντα τέτοια όμορφα ταξίδια!
Μονοβασιά
Ο βράχος. Τιποτ’ άλλο. Η αγριοσυκιά κι η σιδερόπετρα.
Πάνοπλη Θάλασσα. Καθόλου χώρος για γονυκλισία.
Έξω απ’ την πύλη του Ελκομένου πορφυρό πορφυρό μέσα στο μαύρο.
Οι γριές με τα καζάνια τους λευκαίνοντας το πιο μακρύ φαντό της ιστορίας περασμένο σε κρίκους
απ’ τις σαράντα τέσσερις βυζαντινές καμάρες.
Ο ήλιος αμείλιχτος φίλος με το δόρυ του κατάντικρυ στα τείχη
και ο θάνατος απόκληρος μέσα σ’ αυτή την τεράστια φωταψία
όπου οι νεκροί διακόπτουν κάθε τόσο τον ύπνο τους
με κανονιές και σκουριασμένους φανοστάτες, ανεβοκατεβαίνοντας
σκαλιά και σκαλιά σκαλισμένα στην πέτρα.
Τα τσακμάκια τους κροτούν στην κόψη της παλάμης τους, σπιθοβολούν. Εγώ – είπε –
θ’ ανέβω πιο ψηλά, πάνω από τη μαλακή συνέχεια, πατώντας
στον τρούλο της μεγάλης υποβρύχιας εκκλησίας με τα’ αναμμένα μανουάλια.
Εγώ με το γαλάζιο κόκαλο, το κόκκινο φτερό και τα κάτασπρα δόντια.
Γ. Ρίτσος

