Την 21η Μαρτίου υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας την Εαρινή Ισημερία, αναβιώνοντας το έθιμο της Χελιδόνας. Από την Αρχαιότητα, εκείνη τη μέρα, τα παιδιά, για να γιορτάσουν το τέλος του χειμώνα, ξεχύνονταν στους δρόμους για να καλωσορίσουν τα χελιδόνια τους, τους αγγελιοφόρους της Άνοιξης. Το έθιµο αυτό  της «Χελιδόνας» συνεχίστηκε σε πολλές περιοχές τη Ελλάδας ως τα νεότερα χρόνια. Κρατούσαν στα χέρια τους ένα ξύλινο χελιδόνι και του κρεμούσαν στο λαιμό κουδουνάκια . Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και  μάζευαν «φιλέματα» τραγουδώντας τα “Χελιδονίσματα”:

«Ήρθε ήρθε χελιδόνα ήρθε και άλλη μεληδόνα κάθισε και λάλησε και γλυκά κελάηδησε: Μάρτη, Μάρτη μου καλέ, και Φλεβάρη φοβερέ κι αν φλεβίσεις κι αν τσικνίσεις καλοκαίρι θα μυρίσεις Κι αν χιονίσεις κι αν κακίσεις πάλιν άνοιξη θ’ ανθίσεις»Έτσι, λοιπόν, τα παιδιά της Α’ και Β΄τάξης κατασκεύασαν τις δικές τους χελιδόνες και τραγούδησαν μαζί με τα παιδιά της Γ’ και Δ’ τάξης τα κάλαντα της άνοιξης φτιάχνοντάς μας τη διάθεση.

Ευχαριστούμε τη Μουσικό του σχολείου μας για την όμορφη πρωτοβουλία της.

Εκπαιδευτική Εκδρομή πραγματοποίησαν  την Τετάρτη 1 Μαρτίου οι μαθητές της Δ τάξης  στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου. Επισκέφτηκαν τη Δημόσια Βιβλιοθήκη  καθώς και το Αρχαιολογικό  και Λαογραφικό Μουσείο.

Γράφει η μαθήτρια της Δ2 Κωνσταντίνα Νικηταρά:

«Πρώτα πήγαμε στη βιβλιοθήκη και είδαμε πάρα πολλά βιβλία.  Ο διευθυντής της βιβλιοθήκης μας είπε ότι υπάρχουν περίπου 100.000 βιβλία!»

«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου μας ξενάγησε η ξεναγός κ.Μαρία. Το μουσείο, την περίοδο της Ιπποτοκρατίας ήταν Νοσοκομείο.»

« Στην είσοδο  μας υποδέχτηκε το ξαπλωμένο πέτρινο  λιοντάρι,   με στυλωμένο το κεφάλι του κρατώντας το θήραμά του»

«Είδαμε πάρα πολλά ερυθρόμορφα και μελανόμορφα αγγεία, που έφτιαχναν στη Ρόδο ή έφερναν από την Αθήνα, με σκηνές από το κυνήγι , που μέσα έβαζαν κρασί, λάδι, σιτάρι αλλά και …οστά. Ακόμα τα κυλίκα , βαθιά και μεγάλα πιάτα που χρησιμοποιούσαν για να πιούν κρασί, αλλά και τα γαμίκια , αγγεία που στόλιζαν στους γάμους. Στις νύφες χάριζαν αρώματα και είδαμε τα αγγεία που τα έβαζαν. Ακόμα, τις περόνες και τις πόρπες, τις καρφίτσες δηλ. που κρατουσαν τα ρούχα τους. Παρατηρήσαμε και τα αγάλματα , ειδικά έναν κούρο με κίνηση στο ένα πόδι, αλλά και τα παιχνίδια και τα όπλα της εποχής εκείνης»

«Στο Λαογραφικό Μουσείο είδαμε πολύχρωμα πήλινα πιάτα, από την Τουρκία και κυρίως τα Δωδεκάνησα που στόλιζαν τους τοίχους . Ακόμα, ξυλόγυπτα κεφαλάρια,  έναν αργαλειό με όλα τα εργαλεία υφαντικής, αλλά και αναπαράσταση των χωριάτικων σπιτιών της Ρόδου με το σοφα, τα υφαντά, τις κούνιες των μωρών κτλ»

«Ήταν μια όμορφη και επιμορφωτική μέρα»