Δράση για την αναπηρία
…………………………………
Χτίζοντας γέφυρες συμπερίληψης!
………………………………………………….
Αγκαλιάσαμε για άλλη μια φορά το θέμα της αναπηρίας στο σχολείο, στην προσπάθειά μας να μάθουμε τα παιδιά να σέβονται το διαφορετικό. Δεν τιμήσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας, γιατί ο κόσμος μας δεν έχει ανάγκη από παγκόσμιες ημέρες, αλλά από θετικές στάσεις και συμπεριφορές που καλλιεργούν την ενσυναίσθηση και την αποδοχή, κάθε ημέρα.
Μαζί μας σήμερα για άλλη μια φορά η Φιλόλογος Ειδικής Αγωγής Κωνσταντίνα Ψαρρού, ένα κορίτσι που καταφέρνει να φέρει τα παιδιά κοντά στον κόσμο των κωφών, τα βοηθάει να κατανοήσουν τη νοηματική γλώσσα και να μπουν στη θέση των ατόμων με αναπηρία. Κι όλα αυτά με ένα τεράστιο χαμόγελο, που αντανακλά την αγάπη της και τον σεβασμό της απέναντι στο αντικείμενό τους και στους ανθρώπους με αναπηρία.
Έτσι οι μαθητές όλων των τάξεων δοκίμασαν να επικοινωνήσουν με τη νοηματική, ρούφηξαν το παραμύθι που διηγήθηκαν και αποδόθηκε παράλληλα στη νοηματική γλώσσα, επιχείρησαν να φτιάξουν τις δικές τους λέξεις και να πουν τα ονόματά τους με τον τρόπο αυτό. Στο τέλος της δράσης, αυθόρμητα τραγούδησαν «Το Αγρινούι» ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι σε κυπριακή διάλεκτο, αποδίδοντάς το παράλληλα και στή νοηματική, όπως το είχαν παρουσιάσει πέρυσι στη χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου.
Η σημερινή μέρα είχε ένα αισιόδοξο μήνυμα. Ένα μήνυμα από τα παιδιά, για έναν κόσμο αποδοχής και συμπερίληψης. Που θα αντιμετωπίζει αυτούς τους συνανθρώπους μας, ως άτομα με αναπηρίες κι όχι με «ειδικές δεξιότητες». Γιατί ένας άνθρωπος με αναπηρία έχει ακριβώς τις ίδιες ανάγκες με κάποιον μη ανάπηρο, απλά φτάνει σε αυτές με διαφορετικό τρόπο. Το πρόβλημα είναι πως, όταν μιλάμε για ειδικές ανάγκες, ξαφνικά η ευθύνη μετατίθεται στο άτομο που έχει την αναπηρία. Πιστεύουμε ότι, όταν αυτές δεν ικανοποιούνται, φταίει εκείνος, ενώ, στην πραγματικότητα, φταίει η κοινωνία.
Ευχαριστούμε πολύ την Κωνσταντίνα Ψαρρού, τον Χρήστο Λούκα μαθητή-βοηθό της, αλλά και τη μαθήτρια του σχολείου Όλγα Κοντογιάννη για την πολύτιμη βοήθειά της. Η δράση σας, ήταν το καλύτερο μάθημα για την καλλιέργεια του σεβασμού απέναντι στα άτομα με αναπηρία.






