ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ


Στο πλαίσιο της φετινής γιορτής λήξης, το σχολείο μας, το Δημοτικό Σχολείο που λειτουργεί εντός του Ειδικού Σωφρονιστικού Καταστήματος Οικονομικών Εγκλημάτων Κορίνθου, είχε τη μεγάλη τιμή και χαρά να υποδεχθεί έναν καλλιτέχνη που η πορεία του είναι γνωστή σε όλους, τον Μάρκο Σεφερλή. Η επίσκεψή του είχε ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο δημοφιλής κωμικός ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παρουσιαστής κατάγεται από την Κόρινθο, γεγονός που έκανε τη συνάντηση ακόμα πιο οικεία για όλους τους παρευρισκομένους.
Η εκδήλωση ξεπέρασε τα όρια της σχολικής μας τάξης, καθώς στην γιορτή συμμετείχε το σύνολο του πληθυσμού της φυλακής. Σε έναν χώρο όπου η καθημερινότητα αποκτά ιδιαίτερο νόημα, η παρουσία του Μάρκου Σεφερλή αποτέλεσε μοναδική ευκαιρία για αποφόρτιση, επικοινωνία και αυθόρμητη έκφραση. Με το αστείρευτο χιούμορ του και την αμεσότητά του, ο καλλιτέχνης μετέτρεψε την αυλή του καταστήματος σε μια σκηνή γεμάτη γέλιο, αστεία, μουσική.
Η εκδήλωση δεν ήταν μια απλή διαδραστική παράσταση, αλλά μια γιορτή συμμετοχής. Ο Μάρκος Σεφερλής κάλεσε τους κρατούμενους να γίνουν οι πρωταγωνιστές του δρώμενου: πήραν το μικρόφωνο, μοιράστηκαν τραγούδια, χόρεψαν και συνέπραξαν επί σκηνής μαζί του θυμίζοντάς μας ότι η τέχνη δεν έχει όρια και η ανθρώπινη επαφή είναι το πολυτιμότερο “μάθημα”.
Με την απλότητα και την ανθρωπιά του αγκάλιασε ολόκληρη τη δομή. Η παρουσία του, ως άνθρωπος που κατάγεται από τον τόπο μας, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης, αποδεικνύοντας πως ο πολιτισμός και η τέχνη έχουν τη δύναμη να ενώνουν τους ανθρώπους και να προσφέρουν στιγμές χαράς ανεξαρτήτως συνθηκών.
Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Γιώργο Ναστούλη για τη δημοσιογραφική κάλυψη της εκδήλωσης, τον κ. Παύλο Βόζα, Γενικό Διευθυντή Θεατρικών Επιχειρήσεων Μάρκου Σεφερλή για τη σημαντική συμβολή του, τον πιανίστα κ. Βασίλη Κοντογιάννη για τη μουσική κάλυψη και τον απαιτούμενο ηχητικό εξοπλισμό.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο κ. Ντίνος Νικολάου, η οδοντίατρος του Σ.Κ. κ. Κατερίνα Δερβένη κι η νοσηλεύτρια του Σ.Κ. κ. Μαριάνθη Κεφάλα.
Επιπλέον θερμές ευχαριστίες προς τον Διευθυντή του Σωφρονιστικού Καταστήματος Μαρίνο Σταύρου, τον Αρχιφύλακα Γιώργο Μίχο και το σωφρονιστικό προσωπικό, καθώς καθοριστικής σημασίας υπήρξε η οργάνωση κι ασφαλής διεξαγωγή της εκδήλωσης.
Η 10η Ιουνίου είναι μια ημέρα βαθιάς μνήμης και τιμής. Σήμερα, το σχολείο μας στάθηκε με σεβασμό και περισυλλογή απέναντι σε μία από τις πιο σκοτεινές και απάνθρωπες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας: τη Σφαγή του Διστόμου το 1944.
Ως μια σχολική κοινότητα όπου συνυπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες, κουλτούρες και βιώματα επιλέξαμε να τιμήσουμε τους αθώους που χάθηκαν άδικα από τη ναζιστική θηριωδία.
Μέσα στη τάξη μας, η επέτειος αυτή έγινε η αφορμή για ένα ξεχωριστό μάθημα ιστορίας, ανθρωπιάς και αλληλεγγύης:
Μάθαμε το χρονικό της τραγωδίας: Ανατρέξαμε στα γεγονότα εκείνης της ημέρας, όταν οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής (Ες-Ες) επέβαλαν σκληρά αντίποινα στο χωριό της Βοιωτίας, παρόλο που οι κάτοικοι δεν είχαν καμία ανάμειξη στη μάχη που είχε προηγηθεί με τους αντάρτες.
Αντικρίσαμε τους αριθμούς της φρίκης: Συζητήσαμε για το μέγεθος της καταστροφής. Μέσα σε λίγες ώρες, 228 άνθρωποι σφαγιάστηκαν αδιακρίτως. Ανάμεσά τους υπήρχαν 117 γυναίκες, 111 άνδρες και 53 παιδιά κάτω των 16 ετών, καθώς και βρέφη.
Είδαμε φωτογραφικό υλικό: Παρατηρήσαμε τις ιστορικές φωτογραφίες από το καμένο χωριό, αλλά και από το επιβλητικό Μαυσωλείο που στέκεται σήμερα στον λόφο Κάναλες, όπου φυλάσσονται τα οστά των θυμάτων.
Ακούσαμε συγκλονιστικές μαρτυρίες: Παρακολουθήσαμε βίντεο με αφηγήσεις επιζώντων. Οι λέξεις εκείνων που βίωσαν τη φρίκη ως παιδιά μας συγκλόνισαν και μας θύμισαν ότι η Ιστορία δεν είναι απλώς αριθμοί σε βιβλία, αλλά πραγματικές ανθρώπινες ζωές.
Μαθαίνοντας για το Δίστομο, κατανοήσαμε βαθύτερα ότι ο φασισμός, ο ρατσισμός και ο πόλεμος φέρνουν μόνο πόνο, καταστροφή και αδικία, χωρίς να ξεχωρίζουν εθνικότητα ή ηλικία.
Κρατάμε τη μνήμη αυτή ως οδηγό για τη δική μας καθημερινότητα μέσα στο σχολείο, αποδεικνύοντας ότι η μόρφωση και ο σεβασμός στον συνάνθρωπο είναι τα πιο δυνατά όπλα για την ειρήνη.
Δεν ξεχνάμε. Το Δίστομο παραμένει μια Μαρτυρική Πόλη και μια αιώνια υπενθύμιση: Ποτέ πια πόλεμος. Ποτέ πια φασισμός.

Με αφορμή την ιστορική επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης (29 Μαΐου 1453), πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας εκπαιδευτική δράση με επίκεντρο την προβολή του ιστορικού ντοκιμαντέρ του National Geographic, «1453, η Άλωση της Πόλης».
Στόχος της δράσης ήταν η επαφή των μαθητών με τα γεγονότα που σήμαναν το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και τη μετάβαση προς τη νεότερη ιστορία, μέσα από μια αντικειμενική και τεκμηριωμένη ιστορική αναδρομή.
Η προβολή του οπτικοακουστικού υλικού έδωσε το έναυσμα για μια δομημένη συζήτηση στην τάξη, η οποία επικεντρώθηκε στους εξής άξονες:
Το Γεωπολιτικό Πλαίσιο: Αναλύθηκαν τα δεδομένα της εποχής, η σταδιακή εξασθένηση της αυτοκρατορίας κατά τον 14ο και 15ο αιώνα, καθώς και η στρατηγική σημασία της Κωνσταντινούπολης για την οθωμανική επέκταση.
Η Στρατιωτική Αναμέτρηση: Εξετάστηκαν οι τακτικές των δύο πλευρών, η δυσαναλογία των δυνάμεων, η χρήση της προηγμένης τεχνολογίας του πυροβολικού (το κανόνι του Ουρβανού) και τα καθοριστικά γεγονότα της πολιορκίας μέχρι την τελική έφοδο της 29ης Μαΐου.
Οι Ιστορικές Συνέπειες: Εντοπίστηκαν οι άμεσες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της Άλωσης, όπως η μετακίνηση λογίων προς τη Δυτική Ευρώπη που ενίσχυσε το ρεύμα της Αναγέννησης, αλλά και ο τρόπος οργάνωσης και επιβίωσης των πληθυσμών την επόμενη μέρα.
Στο πλαίσιο του σχολείου μας, η διδασκαλία της Ιστορίας αποσκοπεί στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης. Οι μαθητές προσέγγισαν το γεγονός με ωριμότητα, εξετάζοντας τις αιτίες, τα αποτελέσματα και τις κοινωνικές ανατροπές που επιφέρει μια τέτοια ιστορική καμπή.

Στο σχολείο μας, οι επέτειοι μνήμης για τη Θράκη, τον Πόντο και τη Μικρά Ασία δεν είναι απλές ημερομηνίες στο ημερολόγιο. Είναι αφορμές για μάθηση, αναστοχασμό και κατανόηση της ιστορικής μας ταυτότητας. Μέσα από τρεις ολοκληρωμένες εκπαιδευτικές παρουσιάσεις, οι μαθητές μας ερεύνησαν το χρονικό των διώξεων, αλλά και τον πολιτιστικό πλούτο που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες.
“Από το Μαύρο Πάσχα στη Μεγάλη Έξοδο”
Η Θράκη, ένας τόπος ευλογημένος με καπνά και σιτάρι, υπήρξε το “σπίτι” μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας.
Η Ζωή: Γνωρίσαμε την ακμή της Αδριανούπολης και τη ζωή των “νοικοκυραίων” Θρακιωτών.
Ο Διωγμός: Σταθήκαμε στο 1914, το “Σημείο Μηδέν”, όταν ανήμερα του Πάσχα ξεκίνησε ο βίαιος εκπατρισμός 250.000 ανθρώπων.
Το Κειμήλιο: Συζητήσαμε για το “Κλειδί” στην τσέπη – το σύμβολο της ελπίδας για επιστροφή – και τον σπόρο που έφεραν μαζί τους για να ξαναφυτέψουν τη ζωή τους.
Οι Φύλακες της Παράδοσης: Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους Ρομά μουσικούς της Θράκης, οι οποίοι με τη γκάιντα και το νταούλι κράτησαν ζωντανούς τους παραδοσιακούς σκοπούς, διασώζοντας την ψυχή του τόπου.
“Το Μαργαριτάρι της Ανατολής και η Νέα Αρχή”
Η Σμύρνη δεν ήταν απλώς μια πόλη· ήταν ένας τρόπος ζωής όπου η Ανατολή συναντούσε τη Δύση.
Ο Πολιτισμός: Είδαμε τις “Εστουδιαντίνες”, τα θέατρα και τα σπουδαία σχολεία μιας κοσμοπολίτικης κοινωνίας.
Τι βλέπουμε στις φωτογραφίες των προσφύγων: Παρατηρήσαμε το οπτικό υλικό της εποχής και αναλύσαμε τις εικόνες από την “Προκυμαία του Πόνου” στη Σμύρνη. Είδαμε οικογένειες που έφτασαν στην Ελλάδα κυριολεκτικά με “άδεια χέρια”, κουβαλώντας όλο τους το βιος σε ένα δέμα. Οι φωτογραφίες μας έδειξαν τη σκληρή πραγματικότητα στις πρώτες παράγκες και τις σκηνές όπου αναγκάστηκαν να ζήσουν, χτίζοντας όμως από το μηδέν τις νέες τους γειτονιές.
Η Συμβολή των Ρομά: Αναδείξαμε πώς οι Ρομά δεξιοτεχνήθηκαν στο ούτι και το βιολί, βοηθώντας τους πρόσφυγες να “παντρέψουν” τους ανατολίτικους μανέδες με το ελληνικό λαϊκό τραγούδι, γεννώντας το Ρεμπέτικο.
“Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο”
Ο Πόντος υπήρξε για 3.000 χρόνια φάρος παιδείας και εμπορίου.
Η Γενοκτονία: Τιμήσαμε τις 353.000 ψυχές που χάθηκαν στις πορείες θανάτου και στα σκληρά Τάγματα Εργασίας (Amele Taburlari).
Η Φωνή της Ιστορίας (Μαρτυρία): Η πιο συγκλονιστική στιγμή της παρουσίασης ήταν η μαρτυρία της υπεραιωνόβιας Μαγδαληνής Παυλίδου. Μέσα από τα δικά της μάτια, είδαμε το μέγεθος της θηριωδίας και του πόνου, αλλά και το μεγαλείο της επιβίωσης. Η φωνή της υπενθύμισε στους μαθητές μας ότι η Ιστορία δεν είναι μόνο ημερομηνίες, αλλά οι πληγές και η δύναμη των ανθρώπων που κράτησαν τη φλόγα ζωντανή.
Σύμβολα Πίστης: Η Παναγία Σουμελά, η ποντιακή λύρα (κεμεντζέ) που “κλαίει για την καταστροφή και γελάει για τη ζωή”, και ο πολεμικός χορός Σέρρα.
Ρομά και Παράδοση: Αναδείξαμε τον ρόλο των Ρομά στον Πόντο ως κορυφαίων οργανοπαικτών (ζουρνάς, νταούλι), που συνόδευαν κάθε χαρά και λύπη των προσφύγων.
Για τους μαθητές του σχολείου μας, αυτές οι ιστορίες είναι μαθήματα επιβίωσης και αξιοπρέπειας. Μας διδάσκουν ότι:
Ο πολιτισμός δεν χάνεται, όσο υπάρχουν άνθρωποι να τον τραγουδούν.
Η διαφορετικότητα και η συνύπαρξη ήταν πάντα πηγή πλούτου.
Η δύναμη για μια “νέα αρχή” βρίσκεται μέσα μας, αρκεί να μην ξεχνάμε τις ρίζες μας.

Με ιδιαίτερη επιτυχία και σε μια ιδιαίτερα επίκαιρη χρονική στιγμή πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας ενημερωτική δράση με θέμα την προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία. Η δράση εντάσσεται στα προγράμματα προαγωγής υγείας του Γενικού Νοσοκομείου Κορίνθου και συμπίπτει με τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ήλιου (3 Μαΐου) αλλά και της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Μελανώματος (4 Μαΐου).
Προσκεκλημένη ομιλήτρια ήταν η κ. Γεωργία Παπαφίλη, Επισκέπτρια Υγείας του νοσοκομείου, η οποία με μια εξαιρετική παρουσίαση ανέλυσε τις βασικές αρχές πρόληψης και προστασίας.
Μέσα από το πλούσιο οπτικό υλικό και τον διάλογο, οι μαθητές μας ενημερώθηκαν για:
Τα Οφέλη του Ήλιου: Η σημασία του για τη σωματική και συναισθηματική μας ευεξία, καθώς και ο σωστός χρόνος έκθεσης για τη σύνθεση της βιταμίνης D.
Τους Κινδύνους της Ακτινοβολίας UV: Πώς οι ακτίνες UVA και UVB διαπερνούν το δέρμα και ποιες βλάβες μπορούν να προκαλέσουν μακροπρόθεσμα.
Μύθοι και Αλήθειες: Η κ. Παπαφίλη κατέρριψε κοινές παρανοήσεις, εξηγώντας ότι το μαύρισμα δεν είναι δείγμα υγείας αλλά “άμυνα” του δέρματος, και ότι η προστασία στη σκιά ή με συννεφιά είναι απαραίτητη.
Οδηγίες Προστασίας: Η χρήση αντηλιακού (ακόμα και τον χειμώνα), η σημασία του καπέλου, των γυαλιών ηλίου και του κατάλληλου ρουχισμού.
Η επίσκεψη αυτή υπενθύμισε σε όλους μας ότι η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Για τους μαθητές μας, η απόκτηση τέτοιων γνώσεων αποτελεί εφόδιο για την καθημερινότητά τους και την προσωπική τους φροντίδα.
Ευχαριστούμε θερμά την κ. Παπαφίλη και τη διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου Κορίνθου για την πολύτιμη συμβολή τους στην ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της σχολικής μας κοινότητας.
Την Τετάρτη 22 Απριλίου, η πόλη της Κορίνθου πλημμύρισε με μηνύματα αποδοχής στην ανοιχτή εκδήλωση ευαισθητοποίησης για τον αυτισμό, που διοργάνωσε το Σωματείο «ΦΑΣΜΑ» σε συνεργασία με τον Δήμο Κορινθίων και την καμπάνια «Σειρά Σου».
Το σχολείο μας δήλωσε παρόν με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Αν και οι μαθητές μας δεν μπορούσαν να παρευρεθούν στην Πλατεία, η δημιουργία τους ήταν εκεί για να μιλήσει για αυτούς.
Μέσα από την αφίσα μας, στείλαμε το δικό μας «ακροστιχίδιο αξιών», υπενθυμίζοντας ότι η ενημέρωση είναι όντως το πρώτο βήμα για μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς. Οι λέξεις των μαθητών μας —Αποδοχή, Υποστήριξη, Ισότητα, Μαζί— ενώθηκαν με τις φωνές των γονέων και των φίλων του «ΦΑΣΜΑ», αποδεικνύοντας ότι η ανάγκη για σύνδεση και συμπερίληψη δεν γνωρίζει περιορισμούς.
Συγχαρητήρια στους μαθητές μας που κατάφεραν να γίνουν μέρος μιας τόσο σημαντικής προσπάθειας για την πόλη μας.

Με αφορμή τη συμπλήρωση δύο αιώνων από την ηρωική Έξοδο της Φρουράς του Μεσολογγίου (1826-2026), το σχολείο μας πραγματοποίησε μια πολυθεματική παρουσίαση τιμώντας τη μνήμη των «Ελεύθερων Πολιορκημένων». Η εκδήλωση δεν ήταν μια τυπική αναδρομή, αλλά μια βαθιά αναζήτηση γύρω από τις έννοιες της αντοχής, της αξιοπρέπειας και των δύσκολων συνθηκών που διαμορφώνουν την Ιστορία.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, προβλήθηκε οπτικοακουστικό υλικό που ζωντάνεψε τις κρίσιμες στιγμές του 1825 και του 1826. Είδαμε το χρονικό των πολιορκιών και τη δραματική κλιμάκωση προς τη μεγάλη απόφαση της Εξόδου.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη δύναμη του γραπτού λόγου. Συζητήσαμε για τα «Ελληνικά Χρονικά», την εφημερίδα που τύπωνε ο Μάγιερ μέσα στην καρδιά της πολιορκημένης πόλης. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί επέμεναν να παράγουν πνευματικό έργο και ενημέρωση ενώ στερούνταν ακόμα και την τροφή, αποτέλεσε σημείο αναφοράς και πηγή έμπνευσης για όλους μας.
Προχωρήσαμε πέρα από την επιφάνεια, αναλύοντας το περίπλοκο πλαίσιο της εποχής:
Ο Ρόλος των Φιλελλήνων: Η προσφορά ανθρώπων που ήρθαν από μακριά για να θυσιαστούν για ένα ιδανικό και πώς η στάση των Μεγάλων Δυνάμεων μεταστράφηκε από την αρχική αδιαφορία στη στήριξη.
Οι Εσωτερικές Σκιές: Μιλήσαμε με ειλικρίνεια για τις διχόνοιες μεταξύ των Ελλήνων και τη δύσκολη θέση της Κυβέρνησης του Ναυπλίου, κατανοώντας πώς τα πολιτικά εμπόδια και οι έριδες επηρέασαν την έκβαση του αγώνα. Είναι ένα διαχρονικό μάθημα για τη σημασία της ενότητας στις δύσκολες στιγμές.
Η παρουσίαση εμπλουτίστηκε με την προβολή εμβληματικών έργων τέχνης που απαθανάτισαν το Μεσολόγγι, καθώς και με τραγούδια που μετέφεραν τη συγκίνηση της Εξόδου μέχρι τις μέρες μας. Η τέχνη μας βοήθησε να προσεγγίσουμε το συναίσθημα των ανθρώπων που, παρά τα τείχη γύρω τους, παρέμειναν πνευματικά ελεύθεροι.
Το Μεσολόγγι δεν είναι μόνο μια σελίδα στο βιβλίο της Ιστορίας. Είναι το παράδειγμα του ανθρώπου που βρίσκει τη δύναμη να ορθώσει ανάστημα απέναντι στην ανάγκη. Η θυσία των πολιορκημένων μας υπενθυμίζει ότι η ελευθερία είναι πρωτίστως εσωτερική κατάκτηση και ότι η γνώση της ιστορίας μας είναι το πιο σταθερό βήμα για τη δική μας «έξοδο» προς ένα καλύτερο μέλλον.
Μια ιδιαίτερη και συγκινητική επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας. Αντιπροσωπεία μαθητών και μαθητριών της Γ΄ τάξης του 1ου ΓΕΛ Χαϊδαρίου πέρασαν την πύλη του Ειδικού Σωφρονιστικού Καταστήματος Οικονομικών Εγκλημάτων Κορίνθου, σε μια προσπάθεια να γνωρίσουν από κοντά έναν κόσμο που συχνά παραμένει αόρατος, αλλά είναι γεμάτος από τη δίψα για μάθηση και ζωή.
Η επίσκεψη ξεκίνησε μετά τη λήξη του ωραρίου των μαθημάτων, γεγονός που επέτρεψε στους φιλοξενούμενους μαθητές να περιηγηθούν στους χώρους της φυλακής και του σχολείου με ηρεμία. Παρόλο που τα θρανία ήταν άδεια από τους δικούς μας μαθητές, η παρουσία τους ήταν αισθητή παντού: στις εργασίες στους τοίχους και στις χειροτεχνίες που μαρτυρούν την προσπάθεια για δημιουργία κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Στην αίθουσα του σχολείου μας, εκεί που καθημερινά ενήλικες μαθητές δίνουν τον δικό τους αγώνα για τη γνώση, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε σε βάθος για τον κομβικό ρόλο του σχολείου ως «παράθυρο» στην ελευθερία. Μιλήσαμε για την καθημερινότητα των μαθημάτων, τις ιδιαιτερότητες της εκπαίδευσης ενηλίκων σε περιβάλλον εγκλεισμού, αλλά και για τις γενικότερες συνθήκες κράτησης. Οι μαθητές έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και ενσυναίσθηση, θέτοντας καίρια ερωτήματα που ανέδειξαν την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η πραγματοποίηση αυτής της εξωστρεφούς δράσης βασίστηκε στη συλλογική προσπάθεια και τη συνεργασία. Για τον λόγο αυτό, ευχαριστούμε θερμά τον Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης, κ. Σταύρου Μαρίνο, την Ψυχολόγο, κ. Μαρμάρου Έφη, καθώς και το Σωφρονιστικό Προσωπικό που διασφάλισε την ομαλή και ασφαλή περιήγηση στους χώρους. Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συνοδούς καθηγητές, κ. Νάστο Ζήκο, Θεολόγο και κ. Μιχαηλίδου Σοφία, Φιλόλογο, και τους μαθητές που έγιναν για λίγο μέρος του κόσμου μας.
Φεύγοντας, οι επισκέπτες μας πήραν μαζί τους μια αναμνηστική κάρτα με την «πεταλούδα στα κάγκελα», μια υπενθύμιση ότι η σκέψη και η γνώση δεν φυλακίζονται. Τέτοιες πρωτοβουλίες σπάνε την απομόνωση και μας θυμίζουν ότι το σχολείο, σε κάθε του μορφή, είναι η γέφυρα που ενώνει τη φυλακή με την κοινωνία.

Η 6η Μαρτίου, Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, αποτέλεσε για το σχολείο μας αφορμή για έναν εις βάθος διάλογο πάνω στους μηχανισμούς της βίας και την ανάγκη για κοινωνική ενσυναίσθηση. Σε ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον ενηλίκων εντός σωφρονιστικού καταστήματος, η συζήτηση γύρω από το bullying υπερβαίνει τα στενά όρια της σχολικής αίθουσας και αγγίζει τις ευρύτερες κοινωνικές και οικογενειακές δομές.
Μέσα από την προβολή στοχευμένου οπτικοακουστικού υλικού, οι μαθητές μας είχαν την ευκαιρία να αναλύσουν το φαινόμενο στις πραγματικές του διαστάσεις. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στην τριγωνική σχέση που συντηρεί τη βία:
Ο Θύτης: Η κατανόηση των κινήτρων και η ανάγκη για επιβολή.
Το Θύμα: Οι μακροχρόνιες ψυχολογικές συνέπειες και η ανάγκη για ένα ισχυρό δίκτυο προστασίας.
Ο Παρατηρητής: Η κρίσιμη σημασία της μετάβασης από την παθητική αποδοχή στην ενεργή παρέμβαση.
Σε συνέχεια της προηγούμενης εκδήλωσής μας για την Ασφαλή Πλοήγηση στο Διαδίκτυο (σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος και το ΠΣΔ), η σημερινή δράση περιέλαβε τη συμμετοχή των μαθητών σε ένα ψηφιακό ερωτηματολόγιο (κουίζ). Το εργαλείο αυτό έδωσε στους εκπαιδευόμενους την ευκαιρία να αναλογιστούν τις ψηφιακές τους συνήθειες, να εντοπίσουν κενά σε θέματα ασφάλειας και να ευαισθητοποιηθούν γύρω από το φαινόμενο του cyberbullying.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στη συζήτηση σχετικά με τον ρόλο του πατέρα. Οι μαθητές μας, πολλοί από τους οποίους είναι γονείς, προβληματίστηκαν για το πώς οι ίδιοι μπορούν να καθοδηγήσουν τα παιδιά τους, ώστε να μην γίνουν ούτε θύτες αλλά ούτε και παθητικοί θεατές σε περιστατικά βίας. Η συνειδητοποίηση ότι η παιδεία που λαμβάνουν σήμερα οι ίδιοι αποτελεί το θεμέλιο για τη συμπεριφορά των παιδιών τους αύριο, ήταν το κυρίαρχο συμπέρασμα της ημέρας.
Το σχολείο μας παραμένει ένας χώρος όπου η διαφορετικότητα είναι πλούτος και ο διάλογος το μοναδικό εργαλείο επίλυσης διαφορών. Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση δεν σταματούν σε μια παγκόσμια ημέρα· αποτελούν καθημερινή πρακτική για τη διασφάλιση ενός περιβάλλοντος που σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η βία δεν είναι δύναμη, είναι έλλειψη παιδείας. Στο σχολείο μας, επιλέγουμε τον λόγο και τον σεβασμό.
Η 30ή Ιανουαρίου, ημέρα εορτασμού των Τριών Ιεραρχών και των Ελληνικών Γραμμάτων, αποτέλεσε για το σχολείο μας μια μοναδική ευκαιρία αναστοχασμού και δημιουργίας. Σε μια ατμόσφαιρα γιορτής και παρουσία του Διευθυντή του Ειδικoύ Σωφρονιστικού Καταστήματος Οικονομικών Εγκλημάτων Κορίνθου, κ. Σταύρου Μαρίνου, του Αρχιφύλακα κ. Μίχου Γεώργιου και της Ψυχολόγου, κ. Μαρμάρου Έφης, πραγματοποιήθηκε η κοπή της παραδοσιακής πρωτοχρονιάτικης πίτας, δίνοντας το έναυσμα για μια μέρα αφιερωμένη στις αξίες που νοηματοδοτούν την εκπαιδευτική διαδικασία.
Τιμώντας τους Προστάτες των Γραμμάτων
Η εκδήλωση ξεκίνησε με ένα αφιέρωμα στο έργο του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Μέσα από τη μελέτη του βίου τους, οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με διαχρονικά μηνύματα: τη σημασία της κοινωνικής προσφοράς, τη δύναμη του λόγου και την πεποίθηση ότι η γνώση είναι το «φως» που οδηγεί στην ελευθερία και την προσωπική βελτίωση. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη διδαχή τους ότι «ποτέ δεν είναι αργά για να μάθει ένας άνθρωπος», μια αρχή που αποτελεί τον πυρήνα της προσπάθειας των μαθητών μας για μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Η δράση ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία χειροποίητων σελιδοδεικτών, συμβολίζοντας τη σχέση των μαθητών με το βιβλίο και τη μάθηση.
Αφιέρωμα στον Μήνα Μότσαρτ
Η ημέρα συνεχίστηκε με ένα εκτενές πολιτιστικό αφιέρωμα στον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Με αφορμή τον Ιανουάριο ως «μήνα Μότσαρτ», οι μαθητές περιηγήθηκαν στη ζωή και το έργο του κορυφαίου συνθέτη. Αναλύθηκαν οι σταθμοί της πορείας του, από την ανάδειξή του ως «παιδί θαύμα» μέχρι την αναζήτηση της καλλιτεχνικής του ανεξαρτησίας στη Βιέννη, καθώς και η ανθρώπινη πλευρά του με τις προκλήσεις και τις αντιφάσεις της. Μέσα από εμβληματικά έργα όπως ο «Μαγικός Αυλός» και το «Ρέκβιεμ», αναδείχθηκε η συμβολική νίκη της γνώσης πάνω στο σκοτάδι και η τέχνη ως μέσο εσωτερικής διεξόδου.
Για εμάς, η εκπαίδευση σε ένα σωφρονιστικό περιβάλλον δεν είναι μόνο η μετάδοση γνώσεων, αλλά η καλλιέργεια της ελπίδας. Όπως σημειώθηκε κατά την εκδήλωση, «μαθαίνω σημαίνει ελπίζω σε ένα καλύτερο μέλλον». Η προσπάθεια των μαθητών μας να σπουδάσουν κάτω από αντίξοες συνθήκες αποτελεί την καθημερινή μας νίκη και την πιο έμπρακτη απόδειξη ότι η παιδεία παραμένει το ισχυρότερο εργαλείο επανένταξης.