154ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

154-νηπ.-Αθηνών-Εσωτερικός-Κανονισμός-Λειτουργίας-2025-2026-1 (1)https://blogs.sch.gr/154nipath/files/2026/01/154-nhp.-Athhnon-Esoterikos-Kanonismos-Leitoyrgias-2025-2026-1-1.pdf

•  Το πρόγραμμα αφορά τρεις περιόδους, διάρκειας 10 ημερών η καθεμία.
•  Το κόστος συμμετοχής ανά περίοδο είναι 30€.
•  Υπάρχουν εξαιρέσεις για ειδικές κατηγορίες (π.χ. οικογένειες που λαμβάνουν το επίδομα ΚΕΑ), για τις οποίες παρέχονται δωρεάν θέσεις.
• Αναλυτικές πληροφορίες και οι όροι συμμετοχής βρίσκονται στο παρακάτω link:

Η αγάπη μιας μητέρας δεν μετριέται με λόγια – χωράει σε μια αγκαλιά, σε ένα βλέμμα, σε ένα χαμόγελο γεμάτο φροντίδα.

Με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας, τα παιδιά του σχολείου μας έβαλαν όλη τους την αγάπη και τη φαντασία για να τιμήσουν το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή τους: τη μαμά.

Με πολλή συγκίνηση και ενθουσιασμό, ετοίμασαν ένα ξεχωριστό δώρο για τις μανούλες τους – ένα καδράκι με το πορτρέτο της κάθε μαμάς, όπως την είδαν και την αποτύπωσαν τα μάτια και η καρδιά του παιδιού της. Καμία ζωγραφιά δεν ήταν ίδια – γιατί κάθε μαμά είναι μοναδική. Μαζί, της χάρισαν κι ένα μικρό γλαστράκι με όμορφα λουλούδια, σύμβολο της αγάπης που ανθίζει καθημερινά μέσα στην οικογένεια.

Η στιγμή της προσφοράς ήταν γεμάτη δάκρυα χαράς, γέλια, αγκαλιές και πολλά «σ’ αγαπώ» που ειπώθηκαν χωρίς λόγια, αλλά έντονα ένιωσαν όλοι.

Στο σχολείο μας, τιμήσαμε τη Μητέρα με τον πιο απλό και ειλικρινή τρόπο: μέσα από την καρδιά των παιδιών. Γιατί εκεί βρίσκεται η πιο καθαρή μορφή της αγάπης.

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες – τις αληθινές ηρωίδες της κάθε μέρας!

Σήμερα, στο νηπιαγωγείο μας, δώσαμε ένα ηχηρό μήνυμα: “Μίλα, μην φοβάσαι!”. Με δημιουργικότητα, χρώματα και συνεργασία, τα παιδιά εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη βία και τον εκφοβισμό, στέλνοντας ένα μήνυμα αγάπης, αποδοχής και αλληλεγγύης.

Μέσα από ζωγραφιές, πολύχρωμες παλάμες που φωνάζουν “STOP” και συνθήματα όπως “Λέμε ΟΧΙ στη Βία!”, μάθαμε πως όλοι έχουμε φωνή και δικαίωμα να νιώθουμε ασφαλείς στο σχολείο μας. Έτσι αποδώσαμε με τον πιο όμορφο τρόπο το σημαντικό μήνυμα της ημέρας: να μιλάμε, να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και να μην επιτρέπουμε τη βία να μας φοβίζει.

Ας συνεχίσουμε να καλλιεργούμε την ενσυναίσθηση και το σεβασμό, ώστε κάθε παιδί να νιώθει χαρούμενο και ασφαλές στο σχολείο του. Γιατί το σχολείο είναι ένας χώρος αγάπης, φιλίας και χαράς!

Στο νηπιαγωγείο, η εκπαίδευση δεν αφορά μόνο τη μάθηση των γραμμάτων και των αριθμών, αλλά και τη διαμόρφωση ευαισθητοποιημένων, υπεύθυνων και συμπονετικών ανθρώπων. Με αφορμή το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, αποφασίσαμε να προσεγγίσουμε το θέμα με τρόπο κατάλληλο για τα παιδιά, ώστε να μιλήσουμε για την αξία της ασφάλειας, της ευθύνης και της υποχρέωσης, της δικαιοσύνης και του δικαιώματος όλων στη ζωή.

Ξεκινήσαμε τη δραστηριότητά μας με μια συζήτηση για τα τρένα. Τι είναι τα τρένα; Πού μας πηγαίνουν; Πώς πρέπει να είναι ένα ταξίδι με το τρένο; Τα παιδιά μίλησαν για τις εμπειρίες τους, τα ταξίδια που έχουν κάνει ή που ονειρεύονται να κάνουν. Στη συνέχεια, προσεγγίσαμε με απλά λόγια το θέμα του δυστυχήματος: «Υπήρχαν άνθρωποι που ταξίδευαν με το τρένο και δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους. Αυτό δεν είναι δίκαιο. Τα τρένα πρέπει πάντα να φτάνουν με ασφάλεια».

Για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και να στείλουν το δικό τους μήνυμα, τα παιδιά συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν μια αφίσα. Σε ένα μεγάλο χαρτί, έγραψαν με μεγάλα γράμματα: “Τα τρένα πρέπει να φτάνουν και οι ζωές να συνεχίζονται”. Χρησιμοποίησαν χρώματα, ζωγράφισαν τρένα, αγγέλους, ουρανούς γεμάτους αστέρια και καρδιές. Ήταν η δική τους φωνή, ο δικός τους τρόπος να εκφράσουν πως κάθε ζωή έχει αξία και πως όλοι έχουμε δικαίωμα στην ασφάλεια.

Μέσα από αυτή τη δράση, μάθαμε πως η δικαιοσύνη δεν είναι κάτι αφηρημένο. Είναι η φροντίδα, ο σεβασμός στη ζωή και η ευθύνη όλων να διασφαλίζουμε ότι κανείς δεν θα κινδυνεύει όταν ταξιδεύει. Τα παιδιά, με τις μικρές αλλά τόσο μεγάλες σκέψεις τους, μας δίδαξαν πως η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο ξεκινά από τη γνώση, τη συμπόνια και τη συνεργασία.

Ένα μάθημα που θα μείνει χαραγμένο στις καρδιές μας, όπως και το μήνυμα που έγραψαν: “Τα τρένα πρέπει να φτάνουν…”