Η 3η Δεκέμβρη καθιερώθηκε ως
παγκόσμια ημέρα των Ανθρώπων με Αναπηρία (ΑμεΑ)
με σκοπό
- να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο σχετικά με τα δικαιώματα των Ανθρώπων με Αναπηρία για ισότητα και συμμετοχή σε όλους τους τομείς της ζωής και
- να υπενθυμίσει στους ίδιους τους Ανθρώπους με Αναπηρία πως έχουν τη δύναμη και την υποχρέωση να διεκδικούν το δικαίωμα να απολαμβάνουν όσα η πολιτεία προσφέρει στους πολίτες της
Οι Άνθρωποι με Αναπηρία έχουν τις ίδιες ανάγκες, τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις με όλους τους άλλους ανθρώπους. Επιθυμούν να φοιτήσουν σε ένα σχολείο, να μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν, να επικοινωνούν, να κάνουν φίλους, να πάνε μια βόλτα, να εργαστούν, να αποκτήσουν υλικά αγαθά, να κάνουν οικογένεια, κ.α.
Πόσες φορές έχουμε δει αυτοκίνητα παρκαρισμένα πάνω σε πεζοδρόμια ή σε ράμπες; Πόσες φορές έχουμε δει κατεστραμμένους δρόμους ή πεζοδρόμια; Πως είναι δυνατό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ένας άνθρωπος με μερική απώλεια όρασης χωρίς να κινδυνεύει; Πώς να ενημερωθεί ή να ψυχαγωγηθεί από την τηλεόραση, να συμμετέχει σε μια συζήτηση ή να ψωνίσει ένας άνθρωπος με μειωμένη ακοή, όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τους άλλους ανθρώπους με την Ελληνική Νοηματική Γλώσσα;
Πόσες φορές έχουμε ακούσει πως οι Άνθρωποι με Αναπηρία είναι άνθρωποι με «πρόβλημα»; Ας αναλογιστούμε πόσες φορές ο καθένας από εμάς με αυτά που κάνει ή πολύ περισσότερο με αυτά που δεν κάνει, προσθέτει ένα ακόμη εμπόδιο σε έναν Άνθρωπο με Αναπηρία, ο οποίος παλεύει καθημερινά να επιβιώσει σε έναν κόσμο τόσο φιλικό για τους άλλους ανθρώπους κι όμως τόσο αφιλόξενο για τον ίδιο.
Οι Άνθρωποι με Αναπηρία αντιμετωπίζουν πράγματι κάποιες δυσκολίες σε διάφορους τομείς της ζωής κυρίως εξαιτίας των περιορισμών που θέτει το περιβάλλον και η κοινωνία. Ένα περιβάλλον και μια κοινωνία που σχεδιάζεται και δρα χωρίς να λαμβάνει υπόψη της όλους τους ανθρώπους (με αναπηρία ή χωρίς). Αν καταφέρουμε, όμως, να δημιουργήσουμε ένα φιλικό, προσβάσιμο, προσαρμοσμένο περιβάλλον για όλους, μέσα και έξω από το σχολείο, τότε αυτές οι δυσκολίες θα ξεπεραστούν σε μεγάλο βαθμό.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
- Ας αφήσουμε τους Ανθρώπους με Αναπηρία να μιλήσουν οι ίδιοι για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν
- Ας μάθουμε να τους ακούμε
- Ας γίνουμε ΦΙΛΟΙ μαζί τους. Μπορεί να ανακαλύψουμε πως έχουμε πολλά κοινά μαζί τους και ταιριάζουμε! Άλλωστε πάντα κερδίζεις κάτι από έναν φίλο. Είναι μια καινούρια, συναρπαστική ΕΜΠΕΙΡΙΑ!
- Ας σεβαστούμε τη διαφορετικότητα και την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου. Άλλωστε όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά ίσοι!
- Ας τους προσφέρουμε τη βοήθειά μας όταν τη ζητάνε και την έχουν πραγματικά ανάγκη
- Ας σεβαστούμε το δικαίωμα και την ανάγκη τους να συμμετέχουν σε όλες τις δραστηριότητες μέσα και έξω από το σχολείο, ακόμα και αν, μερικές φορές, χρειάζεται να γίνουν ορισμένες αλλαγές σε αυτές τις δραστηριότητες
- Η φιλανθρωπία και ο οίκτος δεν είναι λύση! Η λύση είναι ο σεβασμός στα δικαιώματα των Ανθρώπων με ή χωρίς Αναπηρία καθώς και η αλλαγή του τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς μας
- Ας μάθουμε να επικοινωνούμε με την Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, τη γλώσσα των ανθρώπων με κώφωση. Είναι ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ, ΧΡΗΣΙΜΟ και άλλωστε είναι και αυτή μια ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ!
Σε αυτά τα πλαίσια, πραγματοποιήθηκαν, επί 2,5 εβδομάδες, σε όλα τα τμήματα του σχολείου μας δράσεις σχετικές με τα άτομα με αναπηρία. Αναλυτικότερα, έγινε μια συζήτηση με τα παιδιά για τις κατηγορίες αναπηρίας (οπτική, ακοής, κινητική κ.α.), τη χρήση της δόκιμης ορολογίας που χρησιμοποιείται παγκοσμίως (Άτομα με Αναπηρία και όχι άτομα με ειδικές ανάγκες ή ικανότητες), τα θέματα προσβασιμότητας καθώς και τις κοινές ανάγκες που έχουμε όλοι οι άνθρωποι. Τονίστηκε η αξία του σεβασμού στα δικαιώματα, την προσωπικότητα και τις ελευθερίες των άλλων.
Στη συνέχεια, τα παιδιά συμμετείχαν σε βιωματικά εργαστήρια με σκοπό να αντιληφθούν πως διαβάζει, πως γράφει και ποιες είναι οι πιθανές προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένα άτομο με αναπηρία στην καθημερινότητά του (π.χ. προσπαθώ να επικοινωνήσω με τα χέρια και την Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, εκτελώ καθημερινά έργα με το ένα χέρι ή με τεράστια γάντια προκειμένου να νιώσω τις δυσκολίες στη λεπτή κινητικότητα, κινούμαι με αναπηρικό αμαξίδιο, διαβάζω ή γράφω με θολή όραση- μερική απώλεια όρασης, γράφω ή διαβάζω με τον κώδικα Braille των ατόμων με οπτική αναπηρία, ψηλαφώ αντικείμενα με κλειστά μάτια, κ.α. Συνέχεια →
