Καλλιεργώντας αναγνώστες: Όταν οι ιστορίες ριζώνουν στις παιδικές καρδιές
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, ημέρα γενεθλίων του μεγάλου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, αποτελεί μια πολύτιμη ευκαιρία να καλλιεργήσουμε στα παιδιά μια ουσιαστική σχέση με το βιβλίο – ως βίωμα, ως καταφύγιο και ως αφετηρία φαντασίας. Στο νηπιαγωγείο μας, η φετινή ημέρα εντάχθηκε οργανικά στο σχέδιο δράσης μας «Από το λαϊκό στο ψηφιακό παραμύθι… ένας δράκος δρόμος», μια δημιουργική πορεία που γεφυρώνει την προφορική παράδοση με τις σύγχρονες μορφές έκφρασης.
Αφετηρία αποτέλεσε η ανάγνωση του βιβλίου “Αστέρης, ο ζωηρός βιβλιοφάγος” της Emma Yarlett (Εκδόσεις Τζιαμπίρης – Πυραμίδα), το οποίο λειτούργησε ως έναυσμα για βαθύτερη προσέγγιση της αναγνωστικής εμπειρίας. Τα παιδιά δεν έμειναν στην επιφάνεια της ιστορίας· αντίθετα, οδηγήθηκαν σε σκέψεις γύρω από το τι σημαίνει να «καταβροχθίζεις» ένα βιβλίο, να το αφήνεις να σε επηρεάζει, να σε ηρεμεί, να σε ταξιδεύει. Αναδείχθηκε έτσι η σημασία της ενεργητικής και συναισθηματικής εμπλοκής με το κείμενο ήδη από την προσχολική ηλικία.
Το φετινό μήνυμα της International Board on Books for Young People (ΙΒΒΥ) που στέλνει από την Κύπρο για όλο τον κόσμο η συγγραφέας Ελένη Περικλέους, «Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει», μαζί με την αφίσα που φιλοτέχνησε η εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου ενέπνευσαν και τις δικές μας κάρτες για αυτή την τόσο σημαντική μέρα.
Δε θα μπορούσε να λείψει, βέβαια, και η επανασύνδεσή μας με τον κόσμο του Hans Christian Andersen, με αφορμή και τη συμβολική ημερομηνία των γενεθλίων του. Μέσα από την κατασκευή στεφανιών με ήρωες των παραμυθιών του. τα παιδιά επανήλθαν σε γνώριμες ιστορίες, τις αναδιαμόρφωσαν και τις ενσωμάτωσαν στη δική τους παιγνιώδη πραγματικότητα. Η διαδικασία αυτή ενίσχυσε τη διακειμενική τους σκέψη και συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση της αναγνωστικής τους ταυτότητας.
Το παιδικό βιβλίο είναι ένας σιωπηλός συνοδοιπόρος που καλλιεργεί τη φαντασία, προσφέρει συναισθηματική ασφάλεια και ανοίγει δρόμους σκέψης. Ένα παιδί που συνδέεται ουσιαστικά με το βιβλίο, είναι ένα παιδί που μαθαίνει να κατανοεί τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του, να σκέφτεται κριτικά και να αναζητά διαρκώς το νέο.
Γιατί, τελικά, όταν δίνουμε στα παιδιά ιστορίες, δεν τους προσφέρουμε απλώς λέξεις· τους προσφέρουμε τρόπους να βλέπουν, να νιώθουν και να ονειρεύονται. Γι’ αυτό «ας φυτέψουμε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει!»




























