Από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως και τα τέλη Νοεμβρίου, το Νηπιαγωγείο μας υλοποίησε το πρώτο Εργαστήριο Δεξιοτήτων της φετινής χρονιάς από τον Θεματικό Κύκλο “Ζω καλύτερα – Ευ ζην” με τίτλο “Μικρές αλλαγές, μεγάλα χαμόγελα! Κάθε αλλαγή, μια φωτεινή αρχή” με στόχο να υποστηρίξει τη συναισθηματική έκφραση των παιδιών, να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση και την αυτονομία τους  και να καλλιεργήσει σχέσεις συνεργασίας μέσα στην τάξη. Μέσα από βιωματικές δράσεις, παιχνίδι, αφήγηση και δημιουργία, τα παιδιά κλήθηκαν να γνωρίσουν τον εαυτό τους, να μοιραστούν εμπειρίες από το σπίτι, να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες και να φανταστούν τρόπους με τους οποίους μπορούν να συμβάλουν ενεργά σε ένα χαρούμενο και υποστηρικτικό σχολικό περιβάλλον.

Όταν η Μικρή Ηλιαχτίδα εμφανίστηκε από το παράθυρο της τάξης, έφερε μαζί της ένα γράμμα, μια ιστορία και μια πρόσκληση: να γνωριστούμε, να παίξουμε και να αρχίσουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας και το σχολείο μας με νέα μάτια. Το πρώτο εργαστήριο περιλάμβανε παιχνίδια σύνδεσης και μια συνεργατική κατασκευή – τον «Ήλιο της τάξης μας» – που έγινε το πρώτο μας κοινό σύμβολο.

Από εκεί και πέρα, κάθε εργαστήριο έμοιαζε να χτίζει μια γέφυρα ανάμεσα στο σπίτι και το σχολείο. Τα παιδιά έφεραν προσωπικά αντικείμενα, τα παρουσίασαν με γρίφους ή παντομίμα, μοιράστηκαν ποιος τους τα χάρισε και γιατί είναι σημαντικά. Κάθε αφήγηση έγινε αφορμή να γνωριστούμε καλύτερα. Όταν στο τέλος τα παιδιά πήραν βραχιολάκια-ηλιαχτίδες, ήταν σαν μια μικρή υπενθύμιση ότι η προσωπική τους ιστορία έχει θέση στην ομάδα.

Το επόμενο εργαστήριο μάς ταξίδεψε στον κόσμο των συναισθημάτων και της φροντίδας του σώματος. Με «παγωμένες» εικόνες, παιχνίδια κίνησης και χαλάρωσης, τα παιδιά έμαθαν να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν συναισθήματα, αλλά και να φροντίζουν τον εαυτό τους. Δημιουργήσαμε τη δική μας λίστα με υγιεινές συνήθειες, ένα τραγούδι με υγιεινά τρόφιμα και μια μικρή «ασπίδα» που υπογράμμιζε τη σημασία της άσκησης και της διατροφής.

Κάπως έτσι περάσαμε από το «Εγώ» στο «Εμείς». Με παιχνίδια συνεργασίας, κανόνες που προέκυψαν μέσα από την αλληλεπίδρασή μας και συζητήσεις που ακολούθησαν και μέσα από δραστηριότητες σε ζευγάρια που ζητούσαν εμπιστοσύνη, σεβασμό και φαντασία. Μιλήσαμε για ιδέες και όνειρα και τα παιδιά τα ζωγράφισαν, τα μοιράστηκαν και τα ένωσαν σε συλλογικά έργα!

Στη συνέχεια, στρέψαμε το βλέμμα προς το σχολείο μας. Διαβάσαμε ένα παραμύθι, συζητήσαμε τι μας αρέσει και τι θα θέλαμε να αλλάξουμε και καταγράψαμε ιδέες για να γίνει το σχολείο μας καλύτερο. Δεν μείναμε όμως μόνο στη φαντασία: οι μαθητές μας πρότειναν, παρουσίασαν, ψήφισαν και τελικά οργάνωσαν ένα πραγματικό σχέδιο δράσης. Με λίστες, υλικά, καταμερισμό εργασίας κι ένα σωρό ενθουσιασμό!

Και όταν ήρθε η ώρα της υλοποίησης, το σχολείο πραγματικά… πέταξε! Τα παιδιά είδαν τον χώρο της βιβλιοθήκης σταδιακά να αλλάζει, να μεταμορφώνεται! Μάλιστα χαρούμενα την παρουσίασαν και στους γονείς τους. Στη συνέχεια, τα παιδιά αποτύπωσαν συναισθήματα με χρώματα, σύμβολα και εικόνες και αξιολόγησαν την εμπειρία.

Στο τελευταίο εργαστήριο, κοιτάξαμε πίσω – και μπροστά. Με παιχνίδια και συζητήσεις, τα παιδιά αναγνώρισαν τη συμβολή τους και κάθισαν στην «καρέκλα του ΜΕΤΑ» για να αφήσουν ιδέες για το μέλλον. Και έτσι, η Μικρή Ηλιαχτίδα αποχαιρέτησε τα παιδιά, όχι σαν μια φιγούρα παραμυθιού, αλλά σαν σύμβολο μιας κοινότητας που μεγάλωσε μαζί. Μια κοινότητα που έμαθε να συστήνεται, να μοιράζεται, να νιώθει, να συνεργάζεται, να ονειρεύεται και – το σημαντικότερο – να κάνει τα όνειρα πράξη. Σε αυτό το ταξίδι, κάθε παιδί έμαθε κάτι για τον εαυτό του και κάτι για τους άλλους. Και το σχολείο μας, με αυτή τη γνώση, αρχίζει να λάμπει όλο και πιο δυνατά!