13 Δημοτικό Σχολείο Κατερίνης Καλώς ήρθατε!! 

Γιορτάστηκε και στην Κατερίνη η 28η Οκτωβρίου 1940 με παρέλαση από τους μαθητές και τις μαθήτριες των σχολείων της πόλης μας!

85 χρόνια μετά και οι αξίες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Εθνικής ανεξαρτησίας παραμένουν ζωντανές.

Οι Έλληνες με παρακαταθήκη τους ηρωικούς τους αγώνες φωτογραφίζουν το μέλλον τους.

Η 28η Οκτωβρίου συμβολίζει την εθνική υπερηφάνεια και τη δύναμη που πηγάζει από την ενότητα. Η εποποιία του 1940 συνιστά μια κορυφαία στιγμή στη μακρά πορεία του Ελληνισμού. Το 1940 οι Έλληνες αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα και την ελευθερία.

Είναι καθήκον όλων μας να συνεχίσουμε να τιμούμε όσους, με πράξεις μεγαλείου και αυταπάρνησης, έδωσαν τη ζωή τους, για να μπορούμε εμείς να απολαμβάνουμε τα αγαθά της ελευθερίας.

Τα μεγάλα “Όχι” στον φασισμό και τον ναζισμό διαμορφώνουν συνειδήσεις και γράφουν την ιστορία, συγχρόνως με τα μεγάλα μας “Ναι” στις προκλήσεις για ένα καλύτερο μέλλον.

Στους στίχους του ποιητή μας, Κωστή Παλαμά, αποτυπώνεται πλήρως το έπος του 1940:

«Η Μεγαλοσύνη των λαών δεν μετριέται με το στρέμμα.

Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα.»

Ζήτω το ΟΧΙ

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940

Ζήτω η Ελλάδα

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Οι μαθητές του 13^ου Δημοτικού σχολείου παρέλασαν με περηφάνια και μας απέδειξαν ότι το μέλλον τους ανήκει.

Ἒμφυτος πᾶσιν ἀνθρώποις ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος

Διονύσιος Αλικαρνασσεύς

16/10/1912 – 16/10/2025
~113 χρόνια ελευθερίας~
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

113η Επέτειος Απελευθέρωσης της Κατερίνης από τον τουρκικό ζυγό

Το πρωινό της 15ης Οκτωβρίου η 7^η Μεραρχία (Ελληνικός στρατός) αναχώρησε για την απελευθέρωση της Κατερίνης και προχωρούσε κανονικά και χωρίς προβλήματα από την πλευρά του εχθρού. Γύρω στις 2 το μεσημέρι κι ενώ μονάδα του 20ου Συντάγματος, πλησίαζε προς το Κολοκούρι (σημ. Σβορώνο) ο ελληνικός στρατός δέχθηκε σφοδρά πυρά από τα βορειοδυτικά του χωριού, εντελώς αιφνιδιαστικά. Οι Τούρκοι στρατιώτες είχαν κρυφτεί στο πυκνό δάσος της περιοχής και έβαλαν κατά του ελληνικού στρατού, με αποτέλεσμα να πανικοβληθούν οι στρατιώτες και μάλιστα ένας λόχος άρχισε να υποχωρεί. Την κατάσταση έσωσε ο διοικητής του 20ου Συντάγματος, αντισυνταγματάρχης Δημήτριος Σβορώνος, που έτρεξε μπροστά έφιππος και εμψύχωσε τους στρατιώτες του.

Όμως οι Τούρκοι διέκριναν τα γαλόνια και το βαθμό του και έστρεψαν τα πυρά τους εναντίον του. Ο γενναίος Σβορώνος τραυματίστηκε βαριά. Συνέχισε, όμως, έφιππος να επιτίθεται, μέχρις ότου βαλλόμενος διαρκώς, ξεψύχησε. Το γεγονός προκάλεσε απερίγραπτη συγκίνηση και τόνωσε το ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών, οι οποίοι με γενναιότητα επιτέθηκαν ακάθεκτοι πλέον κατά των Τούρκων.

Η μάχη κράτησε 3,5 ώρες συνολικά. Ο τουρκικός στρατός κατά τις 5,30 το απόγευμα αναγκάσθηκε να υποχωρήσει πέρα από τον ποταμό Πέλεκα προς την Κατερίνη.
Στις 3 τα ξημερώματα της 16ης Οκτωβρίου έφτασε διαταγή του Γεν. Στρατηγείου να επιταχυνθεί η προσπέλαση.

Το 20ο Σύνταγμα προχώρησε Β.Α. της Κατερίνης , ενώ το 19ο παρέμεινε πίσω στη διάθεση του Μεράρχου. Το πυροβολικό πήρε κατάλληλη θέση στα υψώματα στο Κολοκούρι για να υποστηρίζει τις κινήσεις του Πεζικού. Η 7η Μεραρχία πορεύτηκε χωρίς επεισόδια – αφού ο τουρκικός στρατός και πολλοί από τους Τούρκους της Κατερίνης είχαν εγκαταλείψει τη νύχτα την πόλη.

*Στις 7,30 το πρωί της 16ης Οκτωβρίου 1912, ημέρα Τρίτη, τα ελληνικά στρατεύματα μπαίνουν στην πανηγυρίζουσα Κατερίνη. Οι κάτοικοι από τα μπαλκόνι των σπιτιών και στις άκρες των δρόμων ζητωκραύγαζαν τον στρατό που περνούσε από τις κεντρικές οδούς 7ης Μεραρχίας και Μ. Αλεξάνδρου.

Οι μαθητές του 13^ου Δημοτικού σχολείου παρέλασαν με περηφάνια και μας απέδειξαν ότι το μέλλον τους ανήκει.