Σε συνέχεια της συμμετοχής του Σχολείου μας στο επιμορφωτικό πρόγραμμα Erasmus+KA1 πραγματοποιήθηκε από τις 17 Ιουνίου έως τις 24 ένα ταξίδι στο Πόρτο της Πορτογαλίας. Πετάξαμε μέσω Λισαβώνας τρεις εκπαιδευτικοί προετοιμασμένοι να γευτούμε μέσα σε επτά ημέρες όσο περισσότερο γινόταν την Πορτογαλική κουλτούρα, από την Τέχνη μέχρι τις πικάντικες γεύσεις και από τις γραφικές ανηφόρες μέχρι τα τουριστικά στέκια, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα Heritage Landscapes, Museums and Portuguese Culture.

Μετά το πρώτο καλωσόρισμα από το φορέα-διοργανωτή του προγράμματος, Learning Together, που έγινε σε ένα παραδοσιακό ταβερνάκι με πολλές γευστικές εμπειρίες άλλες ευχάριστες και άλλες όχι και τόσο, ξεκινήσαμε έναν κύκλο σεμιναρίων που έγιναν σε ένα παλιό εντευκτήριο στο κέντρο της πόλης, δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό. Ο Σταθμός αυτός, όπου πίναμε τον καφέ μας στο διάλειμμα, ήταν το πρώτο μέρος στο οποίο μας ξενάγησαν περήφανοι για τις καταπληκτικές μπλε εικόνες των azulejos, πλακάκια πορσελάνης ζωγραφισμένα με ιδιαίτερο τρόπο.

Στην πορεία ανακαλύψαμε ότι το χρώμα γενικά διεκδικεί αρκετό χώρο στις όψεις των σπιτιών και των κτιρίων, πλαισιωμένο σχεδόν πάντα από ιδιαίτερης αισθητικής κάγκελα και σιδερένιες σκάλες. Αυτό μας θύμισε έντονα τις ομορφιές των νησιώτικων σπιτιών μας στην Κέρκυρα, το Μόλυβο και τις Κυκλάδες.

Στην πορεία των ημερών ανάμεσα σε σεμινάρια, ξεναγήσεις αλλά και πολύ περπάτημα, ανακαλύψαμε πολλά στοιχεία της πορτογαλικής κουλτούρας που φαίνονταν δεμένα λες σε ένα νήμα πανευρωπαϊκού  πολιτισμού με στοιχεία και της δικής μας πολιτιστικής κληρονομάς. Η σπουδαιότητα του κρασιού και των κελαριών, τα στενά δρομάκια που ζωγραφίζουν τις περιοχές με μυστικά, γεύσεις όπως η δική μας μπουγάτσα και η δικιά τους pastel de nata, μας κάνανε να θέλουμε να ψάξουμε όλο και περισσότερο αυτόν τον κοινό πολιτιστικό δρόμο που ανακαλύπταμε.

Αλλά και στα δυσάρεστα γεγονότα ιστορικά ή φυσικές καταστροφές υπάρχει κοινή μοίρα ανάμεσα στους δύο λαούς. Ένας μεγάλος σεισμός ισοπέδωσε τη Λισαβώνα όπως ένας άλλος τα Επτάνησα, αλλά και μία φωτιά τεραστίων διαστάσεων άλλαξε τη μορφή του Πόρτο όπως κι εκείνη του 1917 τη Θεσσαλονίκη.

Ιερά και όσια πάνω στα οποία στηρίζουν τον σεβασμό στην Ιστορία τους αλλά και τις ελπίδες τους για το μέλλον, όπως η διατηρημένη καρδιά του βασιλιά τους στο Κοινοβούλιο τους, αγγίζουν τα δικά μας λείψανα που ευλαβώς διατηρούμε.

Και αφού γεμίσαμε όμορφες στιγμές και γνώσεις πάνω στην πολιτιστική κληρονομιά αυτής της χώρας της Ιβηρικής, κι αφού κουραστήκαμε αρκετά από τις πεζοπορίες μας στις ανηφοριές αλλά και από τις ελλείψεις σε κυλιόμενες σκάλες και ασανσέρ, επιστρέψαμε με τις αποσκευές μας γεμάτες ιστορίες να διηγηθούμε και γνώσεις να μεταφέρουμε.

Συμπερασματικά, λοιπόν, θα λέγαμε ότι τα προγράμματα Erasmus+ επιτρέπουν στους εκπαιδευτικούς να γίνουν κοινωνοί της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς και να μεταλαμπαδεύσουν στους μαθητές τους το απόσταγμα τόσων γνώσεων  και εμπειριών.